ფუროსემიდი 1%/2მლ#5ა(თურქ)

ფუროსემიდი 1%/2მლ#5ა(თურქ) (ფუროსემიდი 1%/2მლ#5ა(თურქ))

furosemide (furosemide) — ATC: C03CA01

ა · 1% · 5 ampoules

აქტიური ნივთიერება: furosemide (furosemide) — 1%.

ფუროსემიდი 1%/2მლ არის უფერო ან ოდნავ მოყვითალო, გამჭვირვალე ხსნარი ამპულებში. თითოეული ამპულა შეიცავს 20 მგ ფუროსემიდს 2 მლ მოცულობაში. შეფუთულია მინის ამპულებში, რომლებიც მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, 5 ან 10 ამპულის რაოდენობით. ამპულები განკუთვნილია ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

ATC C03CA01 ·

ფუროსემიდი ე.წ. ლუპის დიურეტიკია — მოქმედებს თირკმელებში, სადაც ზრდის მარილისა და წყლის გამოყოფას შარდით. ამით ამცირებს სხეულში დაგროვილ ზედმეტ სითხეს და ხსნის შეშუპებას.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფეხებში, მუცელში, ფილტვებში); ფილტვის მწვავე შეშუპება; ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (სითხის დაგროვება მუცლის ღრუში); თირკმლის ნეფროზული სინდრომით გამოწვეული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი (სისხლის წნევის მკვეთრი მომატება).

საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა პაციენტი ვერ ღებულობს ტაბლეტს ან სწრაფი ეფექტია საჭირო — მაგალითად, გადაუდებელ მდგომარეობებში. ეფექტი ვენაში შეყვანისას 5 წუთში იწყება.

ფუროსემიდი სწრაფად შეიწოვება ინტრამუსკულარული ან ინტრავენური შეყვანის შემდეგ. ბიოშეღწევადობა ინტრამუსკულარული შეყვანისას 90-100%-ია. პლაზმის ცილებს უკავშირდება >95%-ით. განაწილების მოცულობა დაახლოებით 0.2 ლ/კგ-ია. მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია, ძირითადად უცვლელი სახით გამოიყოფა. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) მოზრდილებში შეადგენს 1-2 საათს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას T½ მნიშვნელოვნად იზრდება (30 საათამდე). ფუროსემიდი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით აქტიური სეკრეციის გზით, დაახლოებით 50% ინტაქტური სახით შარდში. ნაწლავებით გამოიყოფა დაახლოებით 15%.

ფუროსემიდი ე.წ. ლუპის დიურეტიკია — მოქმედებს თირკმელებში, სადაც ზრდის მარილისა და წყლის გამოყოფას შარდით. ამით ამცირებს სხეულში დაგროვილ ზედმეტ სითხეს და ხსნის შეშუპებას.

ჩვენებები: გულის უკმარისობით გამოწვეული შეშუპება (ფეხებში, მუცელში, ფილტვებში); ფილტვის მწვავე შეშუპება; ღვიძლის ციროზით გამოწვეული ასციტი (სითხის დაგროვება მუცლის ღრუში); თირკმლის ნეფროზული სინდრომით გამოწვეული შეშუპება; ჰიპერტენზიული კრიზი (სისხლის წნევის მკვეთრი მომატება).

საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა პაციენტი ვერ ღებულობს ტაბლეტს ან სწრაფი ეფექტია საჭირო — მაგალითად, გადაუდებელ მდგომარეობებში. ეფექტი ვენაში შეყვანისას 5 წუთში იწყება.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვს ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); მძიმე გაუწყლოება ან ელექტროლიტების მწვავე დარღვევა; ჰიპოვოლემია (სისხლის მოცულობის მკვეთრი შემცირება).

სიფრთხილით: დიაბეტის დროს — შესაძლოა გაზარდოს სისხლში შაქრის დონე; პოდაგრის დროს — ზრდის შარდმჟავას დონეს; პროსტატის ჰიპერტროფიის დროს — შარდის შეკავების რისკი. ხანდაზმულ პაციენტებში წნევის ვარდნისა და გაუწყლოების რისკი მაღალია. ელექტროლიტები რეგულარულად შეამოწმე.

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 20-40 მგ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მწვავე ფილტვის შეშუპებისას შესაძლებელია 40 მგ-ის ინტრავენური შეყვანა, საჭიროების შემთხვევაში ყოველ 2-4 საათში დოზის გაზრდით. თირკმლის უკმარისობისას დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50 მლ/წთ — სტანდარტული დოზა; CrCl 10-50 მლ/წთ — დოზის 50%-ით შემცირება; CrCl <10 მლ/წთ — დოზის 25%-ით შემცირება ან ალტერნატიული თერაპია. ღვიძლის ციროზის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, სიფრთხილით, რათა თავიდან იქნას აცილებული ელექტროლიტური დარღვევები. მიღების ხერხი: ინტრავენური ინფუზია ან ბოლუსური შეყვანა, ან ინტრამუსკულარული ინექცია. ინტრავენური შეყვანის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 4 მგ/წთ.

ხშირი გვერდითი ეფექტები (>1/10): ხშირი შარდვა, სითხის დაკარგვით გამოწვეული წყურვილი, თავბრუსხვევა ადგომისას (ორთოსტატული ჰიპოტენზია), ელექტროლიტების დისბალანსი — განსაკუთრებით კალიუმის შემცირება (ჰიპოკალიემია), ნატრიუმის შემცირება.

სერიოზული, იშვიათი მოვლენები — დაუყოვნებლივ მიმართე ექიმს თუ: ძლიერი გულისწასვლა ან თავბრუსხვევა; კუნთების სპაზმი ან სისუსტე (კალიუმის კრიტიკული ვარდნის ნიშანი); სმენის დაქვეითება ან ყურებში ზუზუნი (ოტოტოქსიურობა, განსაკუთრებით მაღალ დოზებზე); ალერგიული რეაქცია — გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება; მძიმე გაუწყლოება — პირის სიმშრალე, შარდის მკვეთრი შემცირება.

სიმპტომები: მძიმე გაუწყლოება, წნევის მკვეთრი ვარდნა, თავბრუსხვევა, გონების დაკარგვა, ელექტროლიტების მწვავე დარღვევა (გულის რითმის აცდენა, კუნთების სპაზმი), თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

რა გააკეთე: დაუყოვნებლივ დარეკე 112-ზე. პაციენტი დააწვინე ფეხები აწეული. შეფუთვა/ამპულა წაიღე სასწრაფოსთან ერთად. საავადმყოფოში სითხისა და ელექტროლიტების ინფუზიით აღადგენენ.

დიგოქსინი (გულის წამალი) — ფუროსემიდით გამოწვეული კალიუმის დაქვეითება ზრდის დიგოქსინის ტოქსიურობის რისკს. კალიუმის დონის მონიტორინგი აუცილებელია.

ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — ერთობლივად სმენის დაზიანების (ოტოტოქსიურობის) რისკი მკვეთრად იზრდება.

ACE ინჰიბიტორები (ენალაპრილი, ლიზინოპრილი) — პირველი დოზის დროს წნევის მკვეთრი ვარდნის საშიშროება. ექიმი ადაპტირებს დოზებს.

NSAIDs (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ამცირებს ფუროსემიდის შარდმდენ ეფექტს და ზრდის თირკმელზე ტოქსიურობის რისკს.

ლითიუმი — ფუროსემიდი ზრდის ლითიუმის დონეს სისხლში, ტოქსიურობის საშიშროება.

არ მიიღო თუ: ალერგია გაქვს ფუროსემიდის ან სულფონამიდების მიმართ; გაქვს ანურია (შარდი საერთოდ არ გამოიყოფა); მძიმე გაუწყლოება ან ელექტროლიტების მწვავე დარღვევა; ჰიპოვოლემია (სისხლის მოცულობის მკვეთრი შემცირება).

სიფრთხილით: დიაბეტის დროს — შესაძლოა გაზარდოს სისხლში შაქრის დონე; პოდაგრის დროს — ზრდის შარდმჟავას დონეს; პროსტატის ჰიპერტროფიის დროს — შარდის შეკავების რისკი. ხანდაზმულ პაციენტებში წნევის ვარდნისა და გაუწყლოების რისკი მაღალია. ელექტროლიტები რეგულარულად შეამოწმე.

FDA კატეგორია C. ფუროსემიდი გადის პლაცენტარულ ბარიერს. ორსულობის დროს, განსაკუთრებით მეორე და მესამე ტრიმესტრში, მისი გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ფუროსემიდმა შესაძლოა გამოიწვიოს ელექტროლიტური დარღვევები და ჰიპოვოლემია დედაში, რაც ნაყოფისთვის საზიანოა. ლაქტაციის პერიოდში ფუროსემიდი გადადის დედის რძეში და შესაძლოა დათრგუნოს ლაქტაცია. ამიტომ, მეძუძურ დედებში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. თუ პრეპარატის გამოყენება აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

პედიატრიულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად, პაციენტის სხეულის წონისა და თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. ზოგადი რეკომენდაცია: 1-2 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ-ს. თუმცა, საინექციო ფორმის გამოყენება ახალშობილებსა და მცირეწლოვან ბავშვებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ზუსტ გაანგარიშებას.

ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას იზრდება ჰიპოტენზიის, გაუწყლოების და ელექტროლიტური დარღვევების (განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის) რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციისა და ელექტროლიტების დონის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით პოლიფარმაციის შემთხვევაში, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.

ფუროსემიდმა შესაძლოა გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა და არტერიული წნევის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდისას. ეს სიმპტომები შეიძლება უარყოფითად აისახოს სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა გააფრთხილონ ამის შესახებ და ურჩიონ თავი შეიკავონ აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვს ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, სანამ არ გაირკვევა პრეპარატის ინდივიდუალური რეაქცია.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. გახსნილი ამპულა არ ექვემდებარება შენახვას.