სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა ინტრავენურად შეადგენს 20-40 მგ-ს, საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება გაიზარდოს 80 მგ-მდე. მძიმე შემთხვევებში ან თირკმლის უკმარისობის დროს, დოზა შეიძლება გაიზარდოს ექიმის შეხედულებისამებრ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) საჭიროა დოზის კორექცია, რადგან ფუროსემიდის ელიმინაცია მცირდება. პაციენტებში ღვიძლის ციროზით (Child-Pugh A/B) დოზა უნდა შეირჩეს სიფრთხილით, ხოლო Child-Pugh C კატეგორიის პაციენტებში საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე და დოზის შემცირება. ინექცია კეთდება ნელა ინტრავენურად ან კუნთში. პაციენტები, რომლებიც იღებენ ფუროსემიდს, საჭიროებენ მჭიდრო მონიტორინგს სითხისა და ელექტროლიტების ბალანსის, აგრეთვე არტერიული წნევის.
ბავშვებში ფუროსემიდის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში, სადაც თირკმლის ფუნქცია არასრულყოფილია. დოზირება ბავშვებში განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით და შეადგენს დაახლოებით 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. მაქსიმალური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 მგ/კგ-ს დღეში. ინტრავენური შეყვანისას დოზა შეადგენს 1 მგ/კგ. პრეპარატის გამოყენებამ ბავშვებში შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ელექტროლიტური დისბალანსი და აუდიტორული ნეიროტოქსიკურობა, ამიტომ საჭიროა რეგულარული მონიტორინგი.
ხანდაზმულ პაციენტებში ფუროსემიდის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე, რადგან მათ აქვთ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების, ჰიპოვოლემიის, ჰიპოტენზიის და ელექტროლიტური დისბალანსის (განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის) გაზრდილი რისკი. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და პაციენტის მდგომარეობის მჭიდრო მონიტორინგი, მათ შორის არტერიული წნევის, თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინი, შარდოვანა) და ელექტროლიტების (კალიუმი, ნატრიუმი) დონის რეგულარული შემოწმება. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება, ამიტომ აუცილებელია ყველა მიმდინარე მედიკამენტის გათვალისწინება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.