სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში დოზირება დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობასა და პაციენტის წონაზე. თრომბოზის პრევენციისთვის ქირურგიული ოპერაციების შემდეგ, ჩვეულებრივი საწყისი დოზაა 0.3 მლ (2850 სე ანტი-Xa) კანქვეშ, ოპერაციამდე 2-4 საათით ადრე და შემდეგ დღეში ერთხელ. მძიმე პაციენტებში ან მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 0.4 მლ (3800 სე ანტი-Xa) დღეში ერთხელ. თრომბოზის მკურნალობისას, დოზა შეადგენს 0.1 მლ/10 კგ სხეულის მასაზე (950 სე ანტი-Xa) ყოველ 12 საათში ერთხელ. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <30 მლ/წთ) საჭიროა დოზის შემცირება ექიმის რეკომენდაციით. ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევისას პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება. პრეპარატი შეჰყავთ კანქვეშ, მუცლის წინა კედლის ან ბარძაყის ზედა ნაწილის კანქვეშა ქსოვილში. არ შეიყვანოთ ინტრამუსკულარულად.
პედიატრიულ პაციენტებში ნადროპარინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა სრულად არ არის დადგენილი. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს აბსოლუტურად აუცილებელია და ხდება მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება ბავშვებში უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად, პაციენტის ასაკისა და წონის გათვალისწინებით, თუმცა კონკრეტული რეკომენდაციები არ არსებობს. ექიმმა უნდა შეაფასოს რისკები და სარგებელი.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების არსებობისას, ნადროპარინის ელიმინაცია შეიძლება შენელდეს. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებულია სიფრთხილე და შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი (მაგ., კრეატინინის კლირენსის შეფასება) აუცილებელია მკურნალობის განმავლობაში. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა მედიკამენტებს, იზრდება ურთიერთქმედებებისა და გვერდითი ეფექტების რისკი, განსაკუთრებით სისხლდენის თვალსაზრისით.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.