სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება განისაზღვრება ინდივიდუალურად პაციენტის სხეულის წონის, კლინიკური მდგომარეობისა და თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. პროფილაქტიკისთვის, ზრდასრულ პაციენტებში, ჩვეულებრივ ინიშნება 0.3 მლ (2850 სე ანტი-Xa აქტივობით) ან 0.4 მლ (3800 სე ანტი-Xa აქტივობით) ერთხელ დღეში კანქვეშ. ქირურგიული პროფილაქტიკისას, დოზა შეიძლება შეადგენდეს 0.3 მლ-დან 0.6 მლ-მდე, ოპერაციის ტიპისა და პაციენტის რისკის მიხედვით. თერაპიული დოზები უფრო მაღალია და განისაზღვრება ექიმის მიერ. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <50 მლ/წთ) საჭიროა დოზის კორექცია, რომელსაც განსაზღვრავს ექიმი. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh A, B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. პრეპარატი შეჰყავთ კანქვეშ, სასურველია მუცლის გვერდითა ზედაპირზე. არ შეიყვანოთ ინტრამუსკულარულად.
პედიატრიულ პაციენტებში ნადროპარინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, გარდა სპეციფიკური შემთხვევებისა, როდესაც ექიმი მიიჩნევს აუცილებლად და აწარმოებს მჭიდრო მონიტორინგს. დოზირება ბავშვებში არ არის დადგენილი და საჭიროებს ინდივიდუალურ მიდგომას.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) შეიძლება აღინიშნებოდეს თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რაც ზრდის ნადროპარინის ელიმინაციის შენელების რისკს. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში პრეპარატის დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილე და, საჭიროების შემთხვევაში, დოზის კორექცია, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის შეფასების შემდეგ. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ხშირად არიან ხანდაზმულები, უნდა იქნას გათვალისწინებული სხვა პრეპარატებთან შესაძლო ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.