სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილები: ფოლატის დეფიციტის სამკურნალოდ: 1-5 მგ დღეში. ნერვული მილის დეფექტების პრევენციისთვის ორსულობის დაგეგმვისას და პირველ ტრიმესტრში: 400 მკგ დღეში. ორსულობისას ნერვული მილის დეფექტების ანამნეზის შემთხვევაში: 4-5 მგ დღეში. მეტოტრექსატის თერაპიის ფონზე: ექიმის დანიშნულებით, როგორც წესი, 1-5 მგ დღეში. მიღების წესი: მიიღება პერორალურად, დღეში ერთხელ, სასურველია ერთსა და იმავე დროს, საკვების მიღების მიუხედავად. თირკმლის უკმარისობა: პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (CrCl <30 მლ/წთ) ან ჰემოდიალიზზე მყოფთათვის დოზის კორექცია საჭიროა, თუმცა კონკრეტული რეკომენდაციები შეზღუდულია; ექიმმა უნდა განსაზღვროს დოზა. ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის თანმხლები თირკმლის უკმარისობა.
ბავშვებში ფოლიუმის მჟავას გამოყენება დამოკიდებულია ასაკსა და მდგომარეობაზე. 400 მკგ დოზა, როგორც წესი, განკუთვნილია მოზრდილებისთვის ან მოზარდებისთვის. ჩვილებისა და მცირეწლოვანი ბავშვებისთვის, ფოლატის დეფიციტის სამკურნალოდ ან პრევენციისთვის, დოზა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, ბავშვის წონისა და კლინიკური მდგომარეობის გათვალისწინებით. ზოგადად, ბავშვებისთვის რეკომენდებული დღიური დოზები გაცილებით დაბალია, ვიდრე მოზრდილებისთვის. მაგალითად, 1-3 წლის ბავშვებისთვის რეკომენდებულია 50 მკგ/დღეში, 4-8 წლისთვის — 100 მკგ/დღეში. ამ პრეპარატის 400 მკგ დოზა არ არის რეკომენდებული მცირეწლოვანი ბავშვებისთვის ექიმის პირდაპირი დანიშნულების გარეშე. ექიმმა უნდა გადაწყვიტოს დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ფოლიუმის მჟავას მეტაბოლიზმი და ექსკრეცია შეიძლება იყოს ოდნავ შეცვლილი, თუმცა, როგორც წესი, სპეციალური დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუ არ არის თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევა. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად გვხვდება პოლიფარმაცია, ამიტომ აუცილებელია ურთიერთქმედებების გათვალისწინება სხვა პრეპარატებთან. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თუ პაციენტი იღებს სხვა პრეპარატებს, რომლებიც შეიძლება გავლენას ახდენდნენ თირკმლის ფუნქციაზე. ფოლატის დეფიციტი შეიძლება იყოს უფრო ხშირი ხანდაზმულებში არასრულფასოვანი კვების ან შეწოვის პრობლემების გამო.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.