სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმეზე და პაციენტის რეაქციაზე. ზრდასრულთათვის საწყისი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 1-2 მგ (1-2 მლ) დღეში, მძიმე შემთხვევებში შესაძლოა უფრო მაღალი დოზებიც დაინიშნოს. ინიშნება ინტრამუსკულარულად, ინტრა-არტიკულარულად, ინტრა-ბურსალურად, ინტრა-დერმალურად ან რბილ ქსოვილებში, დაზიანების ადგილის მიხედვით. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასიფიკაციით) პრეპარატის მეტაბოლიზმი შეიძლება შენელდეს, ამიტომ საჭიროა დოზის შემცირება და მონიტორინგი. პრეპარატი შეჰყავთ ექიმის მიერ ან მისი მეთვალყურეობის ქვეშ.
ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ. გლუკოკორტიკოსტეროიდების ხანგრძლივმა სისტემურმა გამოყენებამ ბავშვებში შეიძლება გამოიწვიოს ზრდის შეფერხება და თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დათრგუნვა. დოზირება უნდა იყოს მინიმალური ეფექტური დოზა და ხანგრძლივობა. კონკრეტული დოზირების რეკომენდაციები ბავშვებისთვის, განსაკუთრებით წონის მიხედვით, უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, დაავადების სიმძიმისა და ასაკის გათვალისწინებით. ზოგადად, ბავშვებში დოზა უფრო დაბალია, ვიდრე მოზრდილებში.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში გლუკოკორტიკოსტეროიდების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ოსტეოპოროზის, ჰიპერტენზიის, დიაბეტის და ინფექციების რისკი. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე ურთიერთქმედებების თავიდან ასაცილებლად. რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება და პაციენტის მდგომარეობის რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის, არტერიული წნევის და სისხლში გლუკოზის დონის.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.