სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა ჰიპოთირეოზის დროს შეადგენს 50-100 მკგ დღეში, ხოლო შემანარჩუნებელი დოზა მერყეობს 100-200 მკგ-მდე დღეში, TSH დონის მიხედვით. მაქსიმალური დოზა შეიძლება იყოს 200 მკგ-მდე დღეში. ხანდაზმულებში და გულის დაავადებების მქონე პაციენტებში მკურნალობა იწყება დაბალი დოზით (25 მკგ დღეში) და ნელა იზრდება. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl >50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. CrCl 30-50 მლ/წთ დროს საჭიროა სიფრთხილე და დოზის მორგება. CrCl <30 მლ/წთ დროს მონაცემები შეზღუდულია, რეკომენდებულია სიფრთხილე და დოზის შემცირება. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B, C) ლევოთიროქსინის კლირენსი შეიძლება შემცირდეს, საჭიროა დოზის ინდივიდუალური შერჩევა და TSH მონიტორინგი. მიღების წესი: ყოველდღიურად ერთსა და იმავე დროს, დილით, ცარიელ კუჭზე, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად.
პედიატრიულ პაციენტებში ლევოთიროქსინი გამოიყენება თანდაყოლილი ან შეძენილი ჰიპოთირეოზის სამკურნალოდ. ჩვილებში და მცირეწლოვან ბავშვებში დოზა შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ჩვეულებრივ 10-15 მკგ/კგ/დღეში საწყის ეტაპზე) და ნელა იზრდება. მოზარდებში დოზა უახლოვდება ზრდასრულთა დოზას. დოზის კორექცია ხდება TSH და T4 დონის მონიტორინგის საფუძველზე. 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტის გადაყლაპვა, რეკომენდებულია ტაბლეტის დაშლა მცირე რაოდენობით წყალში ან საკვებში. ექიმის დანიშნულების გარეშე ბავშვებში გამოყენება დაუშვებელია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლევოთიროქსინით მკურნალობა იწყება უფრო დაბალი დოზით (მაგ., 25 მკგ დღეში) და თანდათან იზრდება, რათა თავიდან იქნას აცილებული გულის მხრივ გვერდითი მოვლენები (არითმია, გულის იშემია). ხანდაზმულებში ხშირად გვხვდება თანმხლები დაავადებები (გულის დაავადებები, ოსტეოპოროზი) და პოლიფარმაცია, რაც მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და დოზის ინდივიდუალურ შერჩევას. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაქვეითდეს.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.