სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა ჰიპოთირეოზისას შეადგენს 50-100 მკგ დღეში, ხოლო შემანარჩუნებელი დოზა მერყეობს 100-200 მკგ-მდე დღეში. ზოგიერთ პაციენტში, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში ან გულის დაავადებების მქონე პირებში, შეიძლება საჭირო გახდეს უფრო დაბალი საწყისი დოზა და დოზის თანდათანობითი გაზრდა. მაქსიმალური დოზა ინდივიდუალურია და განისაზღვრება TSH დონის მიხედვით. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის გამოხატული თირკმლის ფუნქციის დარღვევა. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე და შესაძლოა დოზის შემცირება. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, დღეში ერთხელ, უზმოზე, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე, სასურველია ერთსა და იმავე დროს. ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად.
პედიატრიულ პრაქტიკაში ლევოთიროქსინი გამოიყენება თანდაყოლილი და შეძენილი ჰიპოთირეოზის სამკურნალოდ. დოზა შეირჩევა ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით. ახალშობილებსა და ჩვილებში, რომლებსაც აღენიშნებათ თანდაყოლილი ჰიპოთირეოზი, მკურნალობა უნდა დაიწყოს რაც შეიძლება ადრე, რათა თავიდან იქნას აცილებული გონებრივი და ფიზიკური განვითარების შეფერხება. ჩვეულებრივი საწყისი დოზა ახალშობილებისთვის არის 10-15 მკგ/კგ/დღეში. 1-3 წლის ბავშვებში დოზა შეადგენს 5-10 მკგ/კგ/დღეში, ხოლო 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა უახლოვდება მოზრდილთა დოზას (2-3 მკგ/კგ/დღეში). დოზის კორექცია ხდება TSH დონის მიხედვით. ზუსტი დოზირებისთვის აუცილებელია ბავშვთა ენდოკრინოლოგის კონსულტაცია.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ლევოთიროქსინით მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით (მაგ., 25-50 მკგ/დღეში) და გაიზარდოს თანდათანობით, რათა თავიდან იქნას აცილებული გულის უკუჩვენებები და სხვა გვერდითი მოვლენები. ხანდაზმულებში ხშირად თანდართული დაავადებები და პოლიფარმაცია მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაქვეითდეს. დოზის ტიტრაცია უნდა ეფუძნებოდეს TSH დონის მონიტორინგს და კლინიკურ სიმპტომებს.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.