სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში: GERD-ის სამკურნალოდ რეკომენდებული საწყისი დოზაა 20მგ დღეში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში. სიმპტომების გაქრობის შემდეგ, შესაძლებელია მკურნალობის გაგრძელება 20მგ დღეში. წყლულოვანი დაავადებების დროს: 20-40მგ დღეში ერთხელ, მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია მდგომარეობაზე. H. pylori-ს ერადიკაციისას: ესომეპრაზოლი 20მგ 2-ჯერ დღეში, ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომისას: საწყისი დოზა 40მგ 2-ჯერ დღეში, შემდეგ დოზა ინდივიდუალურად რეგულირდება. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას: პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (CrCl < 30 მლ/წთ) რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან მიღების სიხშირის კორექცია. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას: ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო უკმარისობისას (Child-Pugh A, B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის. მძიმე უკმარისობისას (Child-Pugh C) რეკომენდებულია მაქსიმალური დღიური დოზა 20მგ. მიღების წესი: სიროფი მიიღება პერორალურად, უზმოზე, საუზმემდე 30-60 წუთით ადრე. ფლაკონიდან სუსპენზიის მომზადება ხდება ინსტრუქციის მიხედვით. მიღების შემდეგ ფლაკონი მჭიდროდ იხურება.
ესლოტინი სიროფი 2.5მგ/5მლ განკუთვნილია 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის ექიმის მითითებით. 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და სხეულის წონაზე, და უნდა განისაზღვროს მკურნალი ექიმის მიერ. ზოგადად, 1-11 წლის ბავშვებში GERD-ის სამკურნალოდ რეკომენდებული დოზაა 10მგ დღეში ერთხელ, ხოლო მძიმე შემთხვევებში 20მგ დღეში ერთხელ. 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში მონაცემები შეზღუდულია და პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზირება მოზრდილების მსგავსია.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ესომეპრაზოლის ფარმაკოკინეტიკა არ განსხვავდება ახალგაზრდა მოზრდილებისგან, ამიტომ სპეციალური დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად აღინიშნება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, რაც ზრდის გვერდითი მოვლენების რისკს. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითებას. ხანგრძლივი თერაპიისას, განსაკუთრებით 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, შესაძლოა განვითარდეს ვიტამინ B12-ის დეფიციტი და მაგნიუმის დეფიციტი, ასევე გაიზარდოს ძვლების მოტეხილობის რისკი. ამიტომ, ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებულია რეგულარული მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.