სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ზრდასრულები: ჩვეულებრივი დოზაა 250-500 მგ ყოველ 6-12 საათში. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 1 გ-მდე ყოველ 6 საათში. მაქსიმალური დღიური დოზაა 4 გ. მკურნალობის ხანგრძლივობა, როგორც წესი, 7-14 დღეა, ინფექციის ტიპისა და სიმძიმის მიხედვით. მიღების წესი: ტაბლეტები მიიღება პერორალურად, მთლიანად, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად. ოპტიმალური აბსორბციისთვის რეკომენდებულია ჭამამდე 1 საათით ადრე ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ მიღება. კუჭ-ნაწლავის გაღიზიანების შემთხვევაში, შესაძლებელია საკვებთან ერთად მიღება, თუმცა ამან შეიძლება შეამციროს აბსორბცია. თირკმლის უკმარისობა: თირკმელებით ექსკრეციის მინიმალური წილის გამო, მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობისას (CrCl >30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, საჭირო არ არის. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <10 მლ/წთ) რეკომენდებულია დოზის 25-50%-ით შემცირება ან დოზირების ინტერვალის გაზრდა. საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მონიტორინგი. ღვიძლის უკმარისობა: ერითრომიცინი ძირითადად ღვიძლში მეტაბოლიზდება, ამიტომ ღვიძლის მძიმე უკმარისობის (Child-Pugh C) მქონე პაციენტებში სიფრთხილეა საჭირო და შესაძლოა დოზის შემცირება გახდეს საჭირო. რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.
ასაკობრივი ლიმიტი: ერითრომიცინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ბავშვებში, მათ შორის ახალშობილებში, ექიმის მეთვალყურეობით. დოზირება: ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზაა 30-50 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ/კგ/დღეში. მაქსიმალური დღიური დოზაა 2 გ. განსაკუთრებული გაფრთხილება: ახალშობილებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, ერითრომიცინის გამოყენება დაკავშირებულია ინფანტილური ჰიპერტროფული პილორუსის სტენოზის (IHPS) განვითარების მცირე რისკთან. ამიტომ, ახალშობილებში გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ მკაცრი სამედიცინო ჩვენებით და მჭიდრო მონიტორინგით. დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს პედიატრის მიერ.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) დოზის სპეციფიკური კორექცია ასაკის გამო, როგორც წესი, საჭირო არ არის. თუმცა, ამ ასაკობრივ ჯგუფში ხშირია თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება, ასევე პოლიფარმაცია, რაც ზრდის გვერდითი ეფექტების და წამალთაშორისი ურთიერთქმედებების რისკს. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი) მონიტორინგი და სხვა თანმხლები მედიკამენტების გათვალისწინება. სიფრთხილეა საჭირო QT ინტერვალის გახანგრძლივების რისკის გამო.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.