სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში: გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქს დაავადების (GERD) სიმპტომური მკურნალობისთვის, ჩვეულებრივი საწყისი და შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 20 მგ დღეში ერთხელ. მძიმე შემთხვევებში ან როდესაც 20 მგ არაეფექტურია, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 40 მგ-მდე დღეში ერთხელ. კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების სამკურნალოდ, ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 40 მგ დღეში ერთხელ. Helicobacter pylori-ს ელიმინაციის თერაპიისას, პანტოპრაზოლი 40 მგ მიიღება დღეში ორჯერ, კომბინაციაში ორ ანტიბიოტიკთან, 7-14 დღის განმავლობაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის და სხვა ჰიპერსეკრეტორული მდგომარეობების სამკურნალოდ, საწყისი დოზა შეადგენს 40 მგ დღეში ორჯერ, რომელიც შეიძლება გაიზარდოს 80 მგ-მდე დღეში, საჭიროებისამებრ. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, დაღეჭვის გარეშე, საკმარისი რაოდენობით წყალთან ერთად, სასურველია საუზმემდე 1 საათით ადრე. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (CrCl > 30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია დღეში 40 მგ-ზე მეტის გამოყენება. ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი ან მძიმე დარღვევის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასი B ან C) რეკომენდებულია დოზის შემცირება 20 მგ-მდე დღეში ერთხელ. პაციენტებში ღვიძლის ციროზით, რეკომენდებულია დოზის შემცირება 20 მგ-მდე დღეში ერთხელ. პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ ღვიძლის უკმარისობა, მაგრამ აქვთ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, დოზის კორექცია არ არის საჭირო.
12 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში პანტოპრაზოლის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, დოზირება შეესაბამება მოზრდილთა დოზირებას, თუმცა ექიმმა უნდა განსაზღვროს თითოეული პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროება და მდგომარეობა. არ არსებობს სპეციფიკური რეკომენდაციები წონის მიხედვით დოზირებისთვის, თუმცა ექიმმა შეიძლება გაითვალისწინოს ბავშვის წონა და ზოგადი მდგომარეობა დოზის შერჩევისას.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, როგორც წესი, არ არის საჭირო დოზის კორექცია, რადგან პანტოპრაზოლი არ გროვდება ორგანიზმში და მეტაბოლიზდება და გამოიყოფა ნორმალურად. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პირებში, საჭიროა სიფრთხილე. ხანგრძლივი თერაპიის შემთხვევაში, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა მედიკამენტებს (polypharmacy), რეკომენდებულია რეგულარული მონიტორინგი, მათ შორის თირკმლის ფუნქციის, ელექტროლიტების (განსაკუთრებით მაგნიუმის) და ვიტამინ B12 დონის შემოწმება. ხანდაზმულ პაციენტებში ძვლების მოტეხილობის რისკი შეიძლება გაიზარდოს ხანგრძლივი პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების გამოყენებისას.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.