სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა მერყეობს 0.5მგ-დან 9მგ-მდე დღეში, დაავადების სიმძიმისა და მიმდინარეობის მიხედვით. შემანარჩუნებელი დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება. მძიმე ალერგიული რეაქციებისას ან მწვავე მდგომარეობებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B, C) დოზის შემცირება შეიძლება იყოს საჭირო, განსაკუთრებით C კლასის პაციენტებში, რადგან მეტაბოლიზმი შეიძლება შენელდეს. ტაბლეტები მიიღება პერორალურად, სასურველია ჭამის შემდეგ, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად. მკურნალობის უეცარი შეწყვეტა დაუშვებელია, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის შემდეგ; დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს.
ბავშვებში დექსამეტაზონის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მკაცრ მეთვალყურეობას. დოზა განისაზღვრება დაავადების სიმძიმის, ბავშვის ასაკისა და წონის მიხედვით. ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზრდის შეფერხება და თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დათრგუნვა. ზუსტი დოზირების სქემა და ასაკობრივი შეზღუდვები უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ ინდივიდუალურად. ზოგადად, 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა უნდა იყოს უფრო დაბალი, ვიდრე მოზრდილებში.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დექსამეტაზონის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგან მათ შესაძლოა ჰქონდეთ თანმხლები დაავადებები და იღებდნენ სხვა მედიკამენტებს (polypharmacy). კორტიკოსტეროიდებმა შეიძლება გააუარესონ არსებული მდგომარეობები, როგორიცაა ოსტეოპოროზი, ჰიპერტენზია, დიაბეტი და ინფექციებისადმი მგრძნობელობა. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. საწყისი დოზა შეიძლება იყოს უფრო დაბალი, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში, და დოზა უნდა ტიტრირდეს ინდივიდუალურად.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.