სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად, დაავადების სიმძიმისა და პაციენტის მდგომარეობის მიხედვით. ზრდასრულებში საწყისი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 0.5 მგ-დან 9 მგ-მდე დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. მძიმე შემთხვევებში ან მწვავე შეტევებისას დოზა შეიძლება გაიზარდოს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B, C) დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს ღვიძლში მეტაბოლიზმის დაქვეითების გამო. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია დილით, რათა შემცირდეს გვერდითი მოვლენები. მკურნალობის დასრულებისას დოზა თანდათანობით უნდა შემცირდეს.
ბავშვებში დექსამეტაზონის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა განისაზღვრება ბავშვის ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით, ასევე დაავადების სიმძიმის გათვალისწინებით. ზოგადი რეკომენდაციები: 0.01-0.3 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე. ხანგრძლივი თერაპია ბავშვებში შეიძლება შეაფერხოს ზრდა და განვითარება. ექიმი განსაზღვრავს მკურნალობის აუცილებლობას და უსაფრთხოებას.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დექსამეტაზონის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე. ხანდაზმულ პაციენტებში უფრო მაღალია გვერდითი მოვლენების, როგორიცაა ოსტეოპოროზი, ჰიპერტენზია, ჰიპერგლიკემია და ინფექციებისადმი მგრძნობელობის განვითარების რისკი. ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რაც შეიძლება მოითხოვდეს დოზის კორექციას. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში აუცილებელია ურთიერთქმედებების გათვალისწინება. რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.