სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
დოზირება და მიღების ხერხი დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმესა და ინდივიდუალურ პასუხზე. ზრდასრულებში საწყისი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 4 მგ-დან 24 მგ-მდე დღეში, ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად შეყვანით. მძიმე შემთხვევებში, ანაფილაქსიური შოკის დროს, შესაძლებელია უფრო მაღალი დოზების გამოყენება (მაგ. 4-8 მგ ერთჯერადად). თირკმლის უკმარისობის დროს დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასი A, B, C) შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის შემცირება. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობაზე და ექიმის რეკომენდაციაზე. მკურნალობის უეცარი შეწყვეტა არ არის რეკომენდებული.
ბავშვებში დექსამეტაზონის გამოყენება უნდა მოხდეს ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზა განისაზღვრება ბავშვის ასაკის, წონისა და დაავადების სიმძიმის მიხედვით. ზოგადი რეკომენდაცია ბავშვებისთვის არ არსებობს, თუმცა, ზრდასრულთა დოზების პროპორციული შემცირება ხშირად გამოიყენება. ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზრდის შეფერხება. პრეპარატის გამოყენება ახალშობილებში და მცირეწლოვან ბავშვებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მუდმივ კონტროლს.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) დექსამეტაზონის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგან მათ შეიძლება ჰქონდეთ უფრო მაღალი რისკი გვერდითი მოვლენების განვითარების, როგორიცაა ოსტეოპოროზი, ჰიპერტენზია, ჰიპერგლიკემია და ინფექციებისადმი მგრძნობელობის გაზრდა. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება. რეკომენდებულია თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების შემთხვევაში.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.