სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა მერყეობს 0.5 მგ-დან 9 მგ-მდე დღეში, დაავადების სიმძიმისა და ჩვენების მიხედვით. მძიმე შემთხვევებში ან მწვავე მდგომარეობებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს. შემანარჩუნებელი დოზა დგინდება ინდივიდუალურად. მიღების ხერხი: პერორალურად, საკვების მიუხედავად, თუმცა კუჭ-ნაწლავის გაღიზიანების თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია საკვებთან ერთად ან ჭამის შემდეგ. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასი B-C) შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის შემცირება. ხანგრძლივი თერაპიის შემდეგ დოზის მკვეთრი შემცირება ან მოხსნა დაუშვებელია.
პედიატრიულ პაციენტებში დექსამეტაზონის გამოყენება ხდება მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და დოზა განისაზღვრება ინდივიდუალურად, ასაკისა და სხეულის წონის გათვალისწინებით. ზოგადად, ბავშვებში დოზა შეადგენს მოზრდილთა დოზის ნაწილს. ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია ბავშვებში ზრდის შეფერხება. არ არსებობს მკაფიო ასაკობრივი შეზღუდვა, თუმცა ახალშობილებში და მცირეწლოვან ბავშვებში გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და მონიტორინგს.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დექსამეტაზონის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ აღენიშნებათ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, არტერიული ჰიპერტენზია, გულის უკმარისობა ან ოსტეოპოროზი. ხანდაზმულ პაციენტებში გვერდითი მოვლენების, როგორიცაა ოსტეოპოროზი, ჰიპერტენზია და ჰიპერგლიკემია, განვითარების რისკი უფრო მაღალია. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. Polypharmacy-ის შემთხვევაში, გასათვალისწინებელია პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.