ცეფტრიაქსონი 1გ — დოზირება

ზრდასრულებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში (≥50 კგ): ჩვეულებრივი დოზაა 1-2 გ დღეში ერთხელ, ინტრავენურად ან ინტრამუსკულურად. მძიმე ინფექციების დროს, ან მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 4 გ-მდე დღეში ერთხელ. ინტრავენური შეყვანა უნდა მოხდეს ნელი ინფუზიით (30-60 წუთი) ან ნელი ბოლუსით (2-4 წუთი). ინტრამუსკულური ინექცია უნდა გაკეთდეს ღრმად კუნთში, მაქსიმუმ 1 გ ერთ საინექციო ადგილას. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმძიმეზე, ჩვეულებრივ 4-14 დღე. თირკმლის უკმარისობა: კრეატინინის კლირენსის (CrCl) >10 მლ/წთ შემთხვევაში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. CrCl <10 მლ/წთ შემთხვევაში, ან დიალიზზე მყოფ პაციენტებში, მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს, საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მონიტორინგი. ღვიძლის უკმარისობა: Child-Pugh A ან B კლასის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია, როგორც წესი, საჭირო არ არის. ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის ერთდროული მძიმე დარღვევისას საჭიროა დოზის შემცირება და ცეფტრიაქსონის პლაზმური კონცენტრაციის მონიტორინგი. მიღების ხერხი: ინტრავენურად (ნელა) ან ინტრამუსკულურად (ღრმად). არ შეურიოთ კალციუმის შემცველ ხსნარებს.

ახალშობილები (0-14 დღე): უკუნაჩვენებია ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილებში. არ გამოიყენება კალციუმის შემცველ ხსნარებთან ერთად. რეკომენდებული დოზაა 20-50 მგ/კგ დღეში ერთხელ. არ უნდა აღემატებოდეს 50 მგ/კგ/დღეში. 15 დღიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვები: ჩვეულებრივი დოზაა 50-75 მგ/კგ დღეში ერთხელ. მძიმე ინფექციების დროს, როგორიცაა მენინგიტი, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 80-100 მგ/კგ-მდე დღეში ერთხელ, მაქსიმუმ 4 გ/დღეში. 50 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებისთვის გამოიყენება ზრდასრულთა დოზირება. ინტრავენური შეყვანა სასურველია. დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინფექციის სიმძიმისა და ბავშვის ასაკის/წონის მიხედვით, მხოლოდ ექიმის მიერ.