სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილები: არტერიული ჰიპერტენზიისა და სტაბილური სტენოკარდიის დროს საწყისი დოზაა 5 მგ დღეში ერთხელ. საჭიროების შემთხვევაში, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე დღეში ერთხელ. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 20 მგ დღეში ერთხელ, თუმცა უმეტეს შემთხვევაში 10 მგ საკმარისია. გულის ქრონიკული უკმარისობის დროს (სტაბილური მდგომარეობა, დეკომპენსაციის გარეშე) დოზის ტიტრაცია ხდება თანდათანობით, ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. საწყისი დოზაა 1.25 მგ დღეში ერთხელ 1 კვირის განმავლობაში. შემდეგ დოზა თანდათან იზრდება 2.5 მგ-მდე, 3.75 მგ-მდე, 5 მგ-მდე, 7.5 მგ-მდე და ბოლოს 10 მგ-მდე დღეში ერთხელ, ყოველ მომდევნო კვირას, პაციენტის ტოლერანტობის მიხედვით. მაქსიმალური დოზა გულის უკმარისობისას არის 10 მგ დღეში ერთხელ. მიღების წესი: მიიღება დილით, საუზმემდე, საუზმის დროს ან მის შემდეგ, წყლის მცირე რაოდენობასთან ერთად. ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, დაუღეჭავად. თირკმლის ფუნქციის დარღვევა: CrCl 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები ან ღვიძლის მძიმე უკმარისობის (Child-Pugh C) დროს, სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს. დოზის კორექცია არ არის საჭირო CrCl >20 მლ/წთ-ის დროს. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ღვიძლის უკმარისობის (Child-Pugh A და B) დროს დოზის კორექცია არ არის საჭირო, თუმცა რეკომენდებულია სიფრთხილე და პაციენტის მდგომარეობის მონიტორინგი. მძიმე ღვიძლის უკმარისობის (Child-Pugh C) დროს დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს დღეში.
ბისოპროლოლის გამოყენება ბავშვებსა და 18 წლამდე მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს საკმარისი მონაცემები პრეპარატის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ ამ ასაკობრივ ჯგუფში. მკურნალობა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ პედიატრის ან კარდიოლოგის მიერ, ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე, როდესაც სხვა ალტერნატივა არ არსებობს.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევა. თუმცა, რეკომენდებულია სიფრთხილე და მკურნალობის დასაწყისში არტერიული წნევის, გულისცემის და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირია პოლიფარმაცია, ამიტომ ყურადღება უნდა მიექცეს პოტენციურ წამლისმიერ ურთიერთქმედებებს.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.