სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 25-75 მგ დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე, სასურველია საღამოს. დოზა თანდათან იზრდება კვირაში 25-50 მგ-ით, მაქსიმალური შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება იყოს 150-250 მგ დღეში. ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის დროს, საწყისი დოზაა 25 მგ, რომელიც თანდათან იზრდება 100 მგ-მდე, ზოგჯერ 200 მგ-მდე დღეში. პანიკური აშლილობისა და სოციალური ფობიის დროს, საწყისი დოზაა 10 მგ, რომელიც თანდათან იზრდება 50-100 მგ-მდე დღეში. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <10 მლ/წთ) რეკომენდებულია დოზის შემცირება ან სიფრთხილე. ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევისას (Child-Pugh A/B) საჭიროა დოზის კორექცია და მონიტორინგი. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას უკუნაჩვენებია. მიღება ხდება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, სასურველია დღეში ერთხელ ან გაყოფილი დოზებით. ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად წყალთან ერთად.
ანაფრანილი 25 მგ ტაბლეტები არ არის რეკომენდებული 10 წლამდე ასაკის ბავშვებში ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის სამკურნალოდ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც სხვა მკურნალობა არაეფექტურია და სარგებელი აღემატება რისკს. 10-18 წლის ბავშვებში დოზა უნდა დაიწყოს დაბალი (მაგ. 25 მგ დღეში) და თანდათან გაიზარდოს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ბავშვებში ან მოზარდებში ანტიდეპრესანტებით მკურნალობისას იზრდება სუიციდური აზრებისა და ქცევის რისკი. 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის სამკურნალოდ, დოზა შეადგენს 3 მგ/კგ-მდე დღეში, მაგრამ არაუმეტეს 200 მგ-ისა. ზუსტი დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის წონაზე და მკურნალობისადმი პასუხზე. ექიმმა უნდა განსაზღვროს დოზა.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ანაფრანილის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე და დოზის შემცირება, რადგან მათ შეიძლება ჰქონდეთ გაზრდილი მგრძნობელობა გვერდითი მოვლენების მიმართ, განსაკუთრებით ანტიქოლინერგული ეფექტების (პირის სიმშრალე, ყაბზობა, შარდვის შეკავება) და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ. ხშირად რეკომენდებულია საწყისი დოზის შემცირება (მაგ. 10-25 მგ დღეში) და დოზის თანდათანობითი ზრდა. აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან ასაკთან ერთად თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაქვეითდეს. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედების რისკი იზრდება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.