ამიოდარონი 5%/1მლ 3მლ #10ა — დოზირება

საინექციო ამიოდარონის დოზირება მკაცრად ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე, არითმიის ტიპზე და სხვა თანმხლებ დაავადებებზე. ინტრავენური შეყვანა უნდა მოხდეს მხოლოდ საავადმყოფოს პირობებში, გულის მონიტორინგის ქვეშ. დატვირთვის დოზა (loading dose) შეიძლება იყოს 150-300 მგ (1-2 ამპულა) 20-30 წუთის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება შემანარჩუნებელი ინფუზია 10-20 მგ/სთ სიჩქარით 24 საათის განმავლობაში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1200 მგ-ს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე და მონიტორინგი. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კლასი B/C) დოზა უნდა შემცირდეს. პრეპარატი შეჰყავთ ნელა ვენაში ან ინფუზიის სახით, სასურველია დექსტროზის 5%-იან ხსნარში (არა ფიზიოლოგიურ ხსნარში, რადგან შეიძლება გამოიწვიოს ნალექი).

ამიოდარონის გამოყენება ბავშვებში უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და განსაკუთრებული სიფრთხილით. არ არსებობს დადგენილი უსაფრთხო დოზირების სქემა ბავშვებისთვის, თუმცა ზოგიერთ კვლევაში გამოყენებულია დატვირთვის დოზა 5 მგ/კგ და შემანარჩუნებელი ინფუზია 10-15 მგ/კგ/სთ. პედიატრიულ პოპულაციაში პრეპარატის გამოყენებისას საჭიროა გულის ფუნქციის, ფარისებრი ჯირკვლისა და ფილტვების ფუნქციის ინტენსიური მონიტორინგი. ზოგადად, ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება შეზღუდულია მისი პოტენციური ტოქსიკურობისა და გვერდითი ეფექტების გამო. ექიმი იღებს გადაწყვეტილებას ინდივიდუალურად.