სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ზრდასრული პაციენტებისთვის საწყისი დოზა დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და პაციენტის სხეულის მასაზე. ჩვეულებრივ, რეკომენდებულია 500-1000 მლ (25-50 გრამი ალბუმინი) შეყვანა. მძიმე შემთხვევებში, როგორიცაა შოკი ან დამწვრობა, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 2000 მლ-მდე 24 საათის განმავობაში. სიჩქარე უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის მდგომარეობას, მაგრამ, როგორც წესი, არ უნდა აღემატებოდეს 5-10 მლ/წთ. თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევისას (CrCl <30 მლ/წთ) ან ღვიძლის ციროზისას (Child-Pugh C კლასი) საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია ექიმის შეხედულებისამებრ, რადგან შესაძლებელია სითხის გადატვირთვა. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად, ნელა, ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.
ბავშვებში ალბუმინის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მკაცრ მეთვალყურეობას. დოზირება უნდა შეესაბამებოდეს ბავშვის ასაკს, წონას და კლინიკურ მდგომარეობას. ზოგადი რეკომენდაციაა 10-20 მლ/კგ სხეულის მასაზე, თუმცა კონკრეტული დოზა და შეყვანის სიჩქარე განისაზღვრება ინდივიდუალურად. არ არსებობს ასაკობრივი შეზღუდვა, თუმცა ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში ან ახალშობილებში განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო სითხის გადატვირთვის რისკის გამო. ექიმი განსაზღვრავს შესაბამის დოზას.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ალბუმინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ არსებობს გულის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევები. ამ ასაკობრივ ჯგუფში ხშირად გვხვდება პოლიფარმაცია, ამიტომ აუცილებელია პოტენციური ურთიერთქმედებების გათვალისწინება. რეკომენდებულია მკაცრი მონიტორინგი ჰემოდინამიკური პარამეტრების, თირკმლის ფუნქციის და სითხის ბალანსის კუთხით. დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების შემთხვევაში.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.