სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ალბუმინი (ალბურექსი) 20% ინიშნება ექიმის მიერ, პაციენტის კლინიკური მდგომარეობისა და სისხლის ალბუმინის დონის მიხედვით. ზრდასრულ პაციენტებში საწყისი დოზა მერყეობს 50-100 გრამს (250-500 მლ 20% ხსნარი) შორის. მაქსიმალური დოზა დამოკიდებულია ინდივიდუალურ საჭიროებაზე და პაციენტის რეაქციაზე, მაგრამ არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ/კგ სხეულის მასაზე დღეში. შეყვანის სიჩქარე უნდა იყოს კონტროლირებადი, ჩვეულებრივ არაუმეტეს 2-4 მლ/წუთში (100-200 მგ/წთ) ჰიპოვოლემიური შოკის დროს, ხოლო ჰიპოალბუმინემიის დროს შეიძლება იყოს 1-2 მლ/წუთში (50-100 მგ/წთ). თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია აუცილებელია და ხდება ინდივიდუალურად, ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. პრეპარატი შეჰყავთ ინტრავენურად, ჩვეულებრივ პერიფერიული ვენის ან ცენტრალური ვენის კათეტერის მეშვეობით.
პედიატრიულ პაციენტებში ალბუმინი (ალბურექსი) 20% გამოიყენება მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკზე, წონაზე, კლინიკურ მდგომარეობაზე და ალბუმინის დეფიციტის სიმძიმეზე. ზოგადი რეკომენდაციაა, რომ დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ/კგ სხეულის მასაზე დღეში. შეყვანის სიჩქარე ასევე უნდა იყოს ადაპტირებული ბავშვის ფიზიოლოგიურ თავისებურებებზე, რათა თავიდან იქნას აცილებული ჰიპერვოლემია და გულის გადატვირთვა. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში. ზუსტი დოზირების სქემა და გამოყენების რეკომენდაციები უნდა იქნას მიღებული პედიატრისგან.
ხანდაზმულ პაციენტებში ალბუმინი (ალბურექსი) 20% გამოიყენება სიფრთხილით, რადგან მათ შესაძლოა ჰქონდეთ გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის დაქვეითება, თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები, ან იღებდნენ პოლიფარმაციას. ამან შეიძლება გაზარდოს ჰიპერვოლემიის, გულის უკმარისობის ან არტერიული წნევის ცვლილებების რისკი. რეკომენდებულია მკაცრი მონიტორინგი ჰემოდინამიკური პარამეტრების, თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის დონე) და სითხის ბალანსის შესახებ. დოზა და შეყვანის სიჩქარე უნდა იყოს ინდივიდუალურად შერჩეული და შესაძლოა საჭიროებდეს კორექციას.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.