სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ალბუმინი (ალბუნორმი) 20% შეჰყავთ ინტრავენულად. საწყისი დოზა და ინფუზიის სიჩქარე დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე, კლინიკურ სურათზე და თერაპიულ მიზნებზე. ზოგადი რეკომენდაციაა, რომ ინფუზიის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 10 მლ/წთ (20% ხსნარისთვის). მძიმე ჰიპოვოლემიის ან შოკის დროს, შესაძლებელია უფრო მაღალი სიჩქარით შეყვანა, მაგრამ საჭიროა პაციენტის მდგომარეობის მუდმივი მონიტორინგი. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის (CrCl) ან ღვიძლის უკმარისობის (Child-Pugh) დროს დოზის კორექცია საჭიროა ინდივიდუალურად, ექიმის შეხედულებისამებრ, რადგან პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ სითხის შეკავების ან ცილის მეტაბოლიზმის დარღვევები. ზრდასრულთა მაქსიმალური დღიური დოზა არ არის მკაცრად განსაზღვრული და დამოკიდებულია კლინიკურ საჭიროებაზე, თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ჰიპერვოლემიის თავიდან ასაცილებლად.
ბავშვებში ალბუმინი (ალბუნორმი) 20% გამოიყენება იმავე ჩვენებებით, როგორც მოზრდილებში, თუმცა დოზირება და ინფუზიის სიჩქარე უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, ბავშვის წონისა და კლინიკური მდგომარეობის გათვალისწინებით. ზოგადი რეკომენდაციაა, რომ ინფუზიის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 5-10 მლ/წთ. მცირეწლოვან ბავშვებში, განსაკუთრებით ნაადრევად დაბადებულებში, საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე ჰიპერვოლემიის და ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევების თავიდან ასაცილებლად. კონკრეტული ასაკობრივი დოზები დამოკიდებულია კლინიკურ მდგომარეობაზე და ექიმის გადაწყვეტილებაზე.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ალბუმინი (ალბუნორმი) 20% გამოიყენება სიფრთხილით. ხანდაზმულ პაციენტებს ხშირად აქვთ თანმხლები დაავადებები, როგორიცაა გულის ქრონიკული უკმარისობა, თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება ან ჰიპერტენზია, რაც ზრდის ჰიპერვოლემიის და სითხის გადატვირთვის რისკს. რეკომენდებულია ინფუზიის სიჩქარის შემცირება და პაციენტის ჰემოდინამიკური პარამეტრების (არტერიული წნევა, გულისცემა, სუნთქვის სიხშირე) მჭიდრო მონიტორინგი. აუცილებელია პოლიფარმაციის გათვალისწინება და შესაძლო ურთიერთქმედებების შეფასება.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.