სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
ალბუმინი 20% შეჰყავთ ინტრავენურად. დოზა და შეყვანის სიჩქარე დამოკიდებულია პაციენტის კლინიკურ მდგომარეობაზე, დაავადების სიმძიმეზე და სისხლის მოცულობის საჭიროებაზე. ზრდასრულ პაციენტებში საწყისი დოზა შეიძლება მერყეობდეს 50-100 გრამი (250-500 მლ 20% ხსნარი), ხოლო მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 200 გრამს (1000 მლ 20% ხსნარი) 48 საათის განმავლობაში. შეყვანის სიჩქარე ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 5-10 მლ/წთ, თუმცა შოკის დროს შეიძლება უფრო სწრაფად შეყვანა ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია საჭიროა სიფრთხილით, რადგან პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ სითხის გადატვირთვის რისკი. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B, C) დოზა ინდივიდუალურად შეირჩევა, განსაკუთრებით ჰიპოპროტეინემიის დროს. პრეპარატი უნდა შეყვანილ იქნას სხეულის ტემპერატურამდე გაცხელებული.
ბავშვებში ალბუმინი 20%-ის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით ჰიპოვოლემიური შოკის, დამწვრობის ან მძიმე ჰიპოპროტეინემიის დროს. დოზირება უნდა შეესაბამებოდეს ბავშვის წონას და კლინიკურ მდგომარეობას. ზოგადი რეკომენდაციაა 0.5-1 გ/კგ სხეულის მასაზე, მაგრამ კონკრეტული დოზა და შეყვანის სიჩქარე უნდა დაადგინოს პედიატრმა. არ არის რეკომენდებული 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში, თუ არ არის აბსოლუტური ჩვენება და არ ხდება მჭიდრო მონიტორინგი.
65 წელზე უფროს პაციენტებში ალბუმინი 20%-ის გამოყენებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე, განსაკუთრებით თუ აღენიშნებათ გულის, თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები. პოლიფარმაციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში, ალბუმინმა შეიძლება ურთიერთქმედება მოახდინოს სხვა პრეპარატებთან. რეკომენდებულია დოზის დაწყება დაბალი დოზით და ნელი შეყვანის სიჩქარით, არტერიული წნევის, გულისცემის და სითხის ბალანსის მჭიდრო მონიტორინგით. თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შეფასება აუცილებელია.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.