აღწერა
სედატიკებზე (საძილე და დამამშვიდებელ საშუალებებზე) დამოკიდებულება წარმოადგენს ქრონიკულ ფსიქიკურ და ფიზიკურ მდგომარეობას, რომელიც ვითარდება ბენზოდიაზეპინების, ბარბიტურატების ან სხვა სედატიური პრეპარატების ხანგრძლივი და არაკონტროლირებადი მოხმარებისას. პაციენტი განიცდის ტოლერანტობის ზრდას — იგივე ეფექტის მისაღწევად საჭიროა დოზის მუდმივი გაზრდა. პრეპარატის მოულოდნელი შეწყვეტისას ვითარდება მოხსნის სინდრომი, რომელიც შეიძლება გამოიხატოს შფოთვით, უძილობით, კანკალით, კრუნჩხვებით და სიცოცხლისთვის საშიში გართულებებით. მკურნალობა მოითხოვს თანდათანობით დოზის შემცირებას ექიმის მეთვალყურეობით, ფსიქოთერაპიას და ხშირად მედიკამენტოზურ მხარდაჭერას.