ჰემანგიომა

მოკლედ

ჰემანგიომა არის სისხლძარღვების კეთილთვისებიანი (არამავნე) სიმსივნე, რომელიც ყველაზე ხშირად ჩვილებში გვხვდება. ინფანტილური ჰემანგიომა ახალშობილთა დაახლოებით 4-5%-ს ემართება და, როგორც წესი, სიცოცხლის პირველ კვირებში ჩნდება. გამოიყურება როგორც წითელი ან მოლურჯო-მეწამული, რბილი, ამობურცული წარმონაქმნი კანზე. ჰემანგიომების უმეტესობა თავისთავად ქრება 5-7 წლის ასაკისთვის სპეციალური მკურნალობის გარეშე. თუმცა ზოგიერთი შემთხვევა — განსაკუთრებით თვალის, ცხვირის, ტუჩის ან სასუნთქი გზების მიდამოში მდებარე ჰემანგიომები — საჭიროებს აქტიურ მკურნალობას. პირველი რიგის თერაპია არის პროპრანოლოლი (ბეტა-ბლოკატორი), რომელიც ეფექტურად ამცირებს სიმსივნის ზომას. ზრდასრულებში ჰემანგიომა ღვიძლშიც გვხვდება და უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ დაკვირვებას საჭიროებს.

რა არის და როგორ ხდება

ჰემანგიომა წარმოადგენს სისხლძარღვთა ენდოთელური უჯრედების კეთილთვისებიან პროლიფერაციას (გამრავლებას). მარტივად რომ ავხსნათ — ეს არის მდგომარეობა, როდესაც სისხლძარღვების შიდა ფენის უჯრედები ჩვეულებრივზე სწრაფად იზრდებიან და ქმნიან სისხლით აღსავსე, კანქვეშა ან შინაგანი ორგანოს წარმონაქმნს.

ინფანტილური ჰემანგიომა (ჩვილთა ჰემანგიომა) ყველაზე გავრცელებული ფორმაა. იგი ტიპურად სამ ფაზას გადის:

1. პროლიფერაციის (ზრდის) ფაზა — პირველი 6-12 თვის განმავლობაში სიმსივნე სწრაფად იზრდება. ამ ეტაპზე ენდოთელური უჯრედები აქტიურად მრავლდებიან, ახალი სისხლძარღვები წარმოიქმნება (ანგიოგენეზი), და წარმონაქმნი მკვეთრად იზრდება ზომაში.

1. სტაბილიზაციის ფაზა — დაახლოებით 1-2 წლის ასაკისთვის ზრდა ჩერდება.

1. ინვოლუციის (შემცირების) ფაზა — სიმსივნე თანდათან პატარავდება, სისხლძარღვები იხშობა და იცვლება ცხიმოვანი ან ფიბროზული ქსოვილით. ეს პროცესი რამდენიმე წელს გრძელდება.

ღვიძლის ჰემანგიომა ზრდასრულებში სხვა მექანიზმით ვითარდება — ეს არის სისხლძარღვთა მალფორმაცია (არასწორი ფორმირება), რომელიც ხშირად შემთხვევითი აღმოჩენაა ულტრაბგერითი ან კომპიუტერული ტომოგრაფიის დროს. ღვიძლის ჰემანგიომა ჰორმონდამოკიდებულია — ესტროგენი ხელს უწყობს მის ზრდას, რის გამოც ქალებში უფრო ხშირია (NICE, 2024).

ჰემანგიომა შეიძლება იყოს ზედაპირული (კანის ზედაპირზე), ღრმა (კანქვეშ) ან შერეული. ლოკალიზაცია განსაზღვრავს როგორც კლინიკურ სურათს, ასევე პოტენციურ გართულებებს.

ვინ რისკის ჯგუფშია

ინფანტილური ჰემანგიომა გარკვეულ ჯგუფებში გაცილებით ხშირად გვხვდება:

• სქესი — გოგონებში 2-3-ჯერ უფრო ხშირია, ვიდრე ბიჭებში
• დღენაკლულობა — ნაადრევად დაბადებული ჩვილები (განსაკუთრებით 1500 გ-ზე ნაკლები წონის) მნიშვნელოვნად მაღალ რისკ ჯგუფშია
• რასა — კავკასიურ ბავშვებში უფრო ხშირია
• მრავალმყნიანი ორსულობა — ტყუპებში რისკი მომატებულია
• ოჯახური ანამნეზი — თუ ოჯახში ჰემანგიომის შემთხვევები ყოფილა, ახალშობილში განვითარების ალბათობა იზრდება
• ორსულობის გართულებები — პლაცენტის პათოლოგიები, პრეეკლამფსია
• დედის ასაკი — 30 წელზე უფროსი ასაკის დედებში ოდნავ მომატებულია რისკი
• ქორიონის ბიოფსია — ადრეული ინვაზიური პრენატალური გამოკვლევა რისკ-ფაქტორად მიიჩნევა

ღვიძლის ჰემანგიომის რისკ-ფაქტორებია:

• ქალი სქესი (ესტროგენის ზემოქმედება)
• ორსულობა
• ჰორმონალური ჩანაცვლებითი თერაპია
• ასაკი 30-50 წელი

აღსანიშნავია, რომ ჰემანგიომა არ არის მემკვიდრეობითი დაავადება კლასიკური გაგებით, თუმცა გენეტიკური მიდრეკილება გარკვეულ როლს თამაშობს (WHO, 2023).

სიმპტომები

ჰემანგიომის კლინიკური გამოვლინება დამოკიდებულია მის ტიპზე, ზომასა და ლოკალიზაციაზე.

ინფანტილური ჰემანგიომის ტიპური ნიშნები:

• წითელი, ნათელი ფერის ამობურცული წარმონაქმნი კანზე („მარწყვის ტიპის")
• მოლურჯო ან მოიისფრო შეფერილობა ღრმა ჰემანგიომის დროს
• რბილი, ელასტიური კონსისტენცია შეხებისას
• სიმსივნე „იბერება" ტირილის ან დაძაბვის დროს
• სწრაფი ზრდა პირველ 3-6 თვეში
• ტემპერატურა წარმონაქმნის ზონაში ოდნავ მომატებულია
• ჩვეულებრივ უმტკივნეულოა

ლოკალიზაციის მიხედვით სპეციფიკური სიმპტომები:

• სახე/თავი (60% შემთხვევებში) — ყველაზე ხშირი ლოკალიზაცია; შეიძლება დააზიანოს მხედველობა, თუ თვალის გარშემოა
• ტუჩი — კვების გაძნელება ჩვილებში
• ცხვირი — სუნთქვის გაძნელება
• ყელი/სასუნთქი გზები — სტრიდორი (ხმაურიანი სუნთქვა), ხმის ჩახლეჩა
• ტანი და კიდურები — ჩვეულებრივ კოსმეტიკური პრობლემა

ღვიძლის ჰემანგიომა უმეტეს შემთხვევაში ასიმპტომურია. დიდი ზომის (>4 სმ) შემთხვევაში შეიძლება გამოვლინდეს:

• მუცლის ზედა მარჯვენა ნაწილში სიმძიმის შეგრძნება
• გულისრევა
• ადრეული სიტიხარი
• იშვიათად — მწვავე ტკივილი (თრომბოზის ან სისხლდენის დროს)

ნაკლებად ხშირი სიმპტომები:

• წყლულოვანი ცვლილებები ჰემანგიომის ზედაპირზე (10-15% შემთხვევებში)
• სისხლდენა ტრავმის შემთხვევაში
• ინფიცირება
• დიფუზური ჰემანგიომატოზის დროს — გულის უკმარისობის ნიშნები

დიაგნოსტიკა

ჰემანგიომის დიაგნოზი უმეტეს შემთხვევაში კლინიკურად ისმება — გამოცდილი პედიატრი ან დერმატოლოგი წარმონაქმნის გარეგნული შეფასებით სწორ დიაგნოზს სვამს.

ძირითადი დიაგნოსტიკური მეთოდები:

1. კლინიკური გასინჯვა

• წარმონაქმნის ზომის, ფერის, კონსისტენციის, ლოკალიზაციის შეფასება
• ზრდის დინამიკის დაკვირვება (ფოტოდოკუმენტაცია)

2. ულტრაბგერითი გამოკვლევა (ექოსკოპია)

• პირველი რიგის ინსტრუმენტული მეთოდი
• განსაზღვრავს წარმონაქმნის ზომას, სიღრმეს, სისხლმომარაგების ტიპს
• დოპლერით — მაღალი სისხლის ნაკადი ზრდის ფაზაში
• ღვიძლის ჰემანგიომა ექოსკოპიით კარგად ჩანს

3. მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (MRI)

• საუკეთესო მეთოდი რთული, ღრმა ან მულტიფოკალური ჰემანგიომებისთვის
• განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სახის, ორბიტის, სასუნთქი გზების ჰემანგიომებისთვის
• PHACE სინდრომის გამოსარიცხად (როდესაც სახის დიდი ჰემანგიომა თან ახლავს სტრუქტურულ ანომალიებს)

4. კომპიუტერული ტომოგრაფია (CT)

• ღვიძლის ჰემანგიომის დიფერენციული დიაგნოზისთვის
• კონტრასტის დამახასიათებელი შევსების ნიმუში

5. ბიოფსია

• იშვიათად საჭიროა
• მხოლოდ მაშინ, როცა სიმსივნის ტიპი გაურკვეველია ან ავთვისებიანი წარმონაქმნი გამოსარიცხია
• ჰისტოლოგიურად — GLUT-1 (გლუკოზის ტრანსპორტერი-1) დადებითი ინფანტილური ჰემანგიომისთვის

დიფერენციული დიაგნოზი:

• სისხლძარღვთა მალფორმაციები (არ ქრება თავისთავად)
• კაპოზიფორმული ჰემანგიოენდოთელიომა
• პილომატრიქსომა
• დერმოიდული კისტა
• რაბდომიოსარკომა (ავთვისებიანი, გადაუდებელი დიაგნოსტიკა საჭირო)

(ISSVA Classification, 2018; EMA SmPC, 2024)

მკურნალობა — წამლები

ჰემანგიომის მკურნალობა დამოკიდებულია წარმონაქმნის ზომაზე, ლოკალიზაციაზე, ზრდის სიჩქარესა და გართულებების რისკზე. პატარა, უსიმპტომო ჰემანგიომების უმეტესობა მხოლოდ დაკვირვებას მოითხოვს.

პირველი რიგის თერაპია

პროპრანოლოლი (ბეტა-ბლოკატორი)

პროპრანოლოლი 2008 წლიდან არის ინფანტილური ჰემანგიომის სტანდარტული მკურნალობა და რევოლუცია მოახდინა ამ სფეროში. მოქმედებს სისხლძარღვების შევიწროვებით, ენდოთელური ზრდის ფაქტორის დათრგუნვით და აპოპტოზის (უჯრედთა პროგრამული სიკვდილის) სტიმულაციით.

• დოზა: 1-3 მგ/კგ/დღეში, 2-3 მიღებად გაყოფილი (EMA SmPC, 2024)
• თერაპიის ხანგრძლივობა: ჩვეულებრივ 6-12 თვე, სულ მცირე 6 თვის ასაკამდე
• დაწყება: სტაციონარში ან ამბულატორიულად კარდიოლოგიურ მონიტორინგთან ერთად
• გვერდითი მოვლენები: ბრადიკარდია, ჰიპოტენზია, ჰიპოგლიკემია, ბრონქოსპაზმი, ძილის დარღვევა

ქართულ ბაზარზე ხელმისაწვდომი ბეტა-ბლოკატორები:

• ანაპრილინი 0.01გ — პროპრანოლოლის პრეპარატი, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას ჰემანგიომის მკურნალობაში ექიმის მეთვალყურეობით
• ანაპრილინი 0.04გ — უფრო მაღალდოზიანი ფორმა, მოზრდილი ბავშვებისთვის

მნიშვნელოვანი: პროპრანოლოლის მიღება უნდა მოხდეს კვების დროს ან მის შემდეგ ჰიპოგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად!

მეორე რიგის თერაპია

ტიმოლოლი (ტოპიკური ბეტა-ბლოკატორი)

ზედაპირული, პატარა ჰემანგიომებისთვის ტიმოლოლის 0.5% გელი ან წვეთები ადგილობრივად გამოიყენება. ნაკლები სისტემური გვერდითი მოვლენები აქვს.

• დოზა: 0.5% ხსნარი, დღეში 2-ჯერ წარმონაქმნზე წასმა
• ხანგრძლივობა: რამდენიმე თვე

კორტიკოსტეროიდები

პროპრანოლოლის დანერგვამდე კორტიკოსტეროიდები იყო სტანდარტული მკურნალობა. დღეს გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, როცა ბეტა-ბლოკატორები უკუნაჩვენებია ან არაეფექტურია.

• სისტემური პრედნიზოლონი: 2-3 მგ/კგ/დღეში, 4-6 კვირის კურსი, შემდეგ თანდათანობითი შემცირება
• გვერდითი მოვლენები: იმუნოსუპრესია, კუშინგის სინდრომი, ზრდის შეფერხება

დამხმარე თერაპია

წყლულოვანი ჰემანგიომის ადგილობრივი მკურნალობა:

წყლულოვანი გართულებების დროს ტკივილის მართვა და ინფიცირების პრევენცია მნიშვნელოვანია:

• ბეპანთენი 5% — დექსპანთენოლის მალამო, რომელიც ხელს უწყობს კანის რეგენერაციას წყლულოვანი ჰემანგიომის გარშემო
• ბანეოცინი — ადგილობრივი ანტიბიოტიკი, ინფიცირების პრევენციისთვის წყლულოვან ზედაპირზე
• ბაქტრობანი მალამო — მუპიროცინის მალამო, მეორადი ინფექციის მკურნალობისთვის

ტკივილის მართვა (წყლულოვანი ჰემანგიომის დროს):

• პარაცეტამოლი ასაკობრივი დოზით — უსაფრთხო არჩევანი ჩვილებში

ინტერვენციული მკურნალობა

როდესაც მედიკამენტოზური თერაპია არასაკმარისია:

• ლაზერული თერაპია — ზედაპირული ჰემანგიომებისთვის, რეზიდუალური ტელანგიექტაზიებისთვის
• ქირურგიული ამოკვეთა — დიდი ზომის, არ რეაგირებს მედიკამენტებზე, ან ფუნქციურ დარღვევას იწვევს
• ემბოლიზაცია — ღვიძლის დიდი ჰემანგიომებისთვის, იშვიათ შემთხვევებში

(BNF for Children, 2024; NICE CKS, 2024)

ცხოვრების წესი

ჰემანგიომის მართვაში, განსაკუთრებით ჩვილებში, ცხოვრების წესის რეკომენდაციები მშობლებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია:

კანის მოვლა:

• ჰემანგიომის ზონა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს — ფერის, ზომის, ზედაპირის ცვლილებები
• არ დაფაროთ სიმსივნე მჭიდრო ტანსაცმლით — ხახუნი ზრდის წყლულის რისკს
• გამოიყენეთ რბილი, ჰიპოალერგიული საპონი ბანაობისას
• ტრავმისგან დაიცავით — არ მისცეთ ბავშვს კაწვრის საშუალება

კვება:

• პროპრანოლოლის მიღების დროს ბავშვი რეგულარულად უნდა იკვებებოდეს — შიმშილი ჰიპოგლიკემიის რისკს ზრდის
• არ გამოტოვოთ კვება, განსაკუთრებით ღამით

მზისგან დაცვა:

• ჰემანგიომის ზონა მზისგან უნდა იყოს დაცული
• მზის სხივები არ იწვევს ჰემანგიომას, მაგრამ ტრავმირებული ზედაპირის შემთხვევაში პიგმენტაცია შეიძლება გაუარესდეს

ფსიქოლოგიური მხარდაჭერა:

• მშობლების შფოთვა ბუნებრივია — მნიშვნელოვანია ინფორმირებულობა, რომ ჰემანგიომების 90%+ თავისთავად ქრება
• უფრო დიდ ბავშვებში, თუ ჰემანგიომა კოსმეტიკურ პრობლემას ქმნის, ფსიქოლოგიური მხარდაჭერა საჭიროა

ღვიძლის ჰემანგიომის დროს:

• სპეციალური დიეტა არ არის საჭირო
• ალკოჰოლის შეზღუდვა რეკომენდებულია ზოგადი ღვიძლის ჯანმრთელობისთვის
• მძიმე ფიზიკური დატვირთვის შეზღუდვა — მხოლოდ ძალიან დიდი (>10 სმ) ჰემანგიომების დროს, ტრავმის რისკის გამო

გართულებები

თუმცა ჰემანგიომების უმეტესობა უსაფრთხოა, გარკვეულ შემთხვევებში სერიოზული გართულებები შეიძლება განვითარდეს:

წყლულოვანება (10-15%) — ყველაზე ხშირი გართულება. ტუჩის, პერინეალური (საშვილოსნოს მიდამო) ჰემანგიომები განსაკუთრებით მიდრეკილია წყლულისკენ. წყლული მტკივნეულია, შეიძლება დასისხლდეს და ინფიცირდეს, ტოვებს ნაწიბურს.

მხედველობის დაზიანება — ქუთუთოს ჰემანგიომამ შეიძლება გამოიწვიოს ამბლიოპია (ზარმაცი თვალი), ასტიგმატიზმი ან სტრაბიზმი. კრიტიკული პერიოდია სიცოცხლის პირველი 6 თვე — თუ მკურნალობა დაგვიანდა, მხედველობის დაკარგვა შეიძლება იყოს შეუქცევადი.

სასუნთქი გზების ობსტრუქცია — ქვედა სახის ან ყელის ჰემანგიომა შეიძლება სასუნთქ გზებში გავრცელდეს და სიცოცხლისთვის საშიში სუნთქვის გაძნელება გამოიწვიოს.

გულის უკმარისობა — მრავლობითი ან ძალიან დიდი ჰემანგიომები მაღალი სისხლის ნაკადის გამო გულზე ზედმეტ დატვირთვას ქმნიან.

PHACE სინდრომი — სახის დიდი სეგმენტური ჰემანგიომა ასოცირებულია ტვინის, აორტის, გულის და თვალის ანომალიებთან.

ღვიძლის ჰემანგიომის იშვიათი გართულებები:

• სპონტანური რუპტურა (უკიდურესად იშვიათი, მაგრამ პოტენციურად ფატალური)
• კასაბახ-მერიტის ფენომენი — სიმსივნეში თრომბოციტების მოხმარება, კოაგულოპათია

გრძელვადიანი პროგნოზი

ინფანტილური ჰემანგიომის პროგნოზი შესანიშნავია:

• 90%-ზე მეტი თავისთავად ქრება 9-10 წლის ასაკისთვის
• 50-60% შემთხვევაში ინვოლუცია 5 წლის ასაკისთვის მნიშვნელოვანად მიმდინარეობს
• პროპრანოლოლით მკურნალობის ეფექტურობა 95%-ს აღწევს
• რეზიდუალური ცვლილებები (ტელანგიექტაზიები, ზედმეტი კანი, ნაწიბური) 20-40% შემთხვევაში რჩება და შეიძლება კოსმეტიკური კორექცია დასჭირდეს

ღვიძლის ჰემანგიომა სტაბილური წარმონაქმნია, იშვიათად იზრდება ზომაში და პრაქტიკულად არასოდეს ავთვისებიანდება. სიცოცხლის ხანგრძლივობა არ იცვლება. პერიოდული ულტრაბგერითი მონიტორინგი (წელიწადში ერთხელ) საკმარისია.

როდის უნდა მიმართო ექიმს

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:

• ჰემანგიომა თვალის მიდამოშია — ქუთუთო ფარავს ან თვალი ნორმალურად ვერ იხსნება; რაც უფრო სწრაფად დაიწყება მკურნალობა, მით უკეთესი შედეგი
• სუნთქვა გაუძნელდა ბავშვს — ხმაურიანი სუნთქვა (სტრიდორი), ხმის ჩახლეჩა, ლურჯად შეფერვა — გადაუდებელი მდგომარეობაა
• ჰემანგიომა სისხლდენს ან წყლულოვანდება — ტკივილი, მუქი წითელი ზედაპირი, ქერქი, სუნი
• სწრაფი, არატიპური ზრდა — თუ წარმონაქმნი მოულოდნელად სწრაფად იზრდება 6 თვის ასაკის შემდეგ
• ხუთზე მეტი ჰემანგიომა ერთდროულად — ამ შემთხვევაში ღვიძლისა და სხვა შინაგანი ორგანოების ჰემანგიომების სკრინინგი აუცილებელია
• მუცლის ტკივილი ღვიძლის ჰემანგიომის ფონზე — ზომის მკვეთრი ზრდა ან რუპტურის ნიშნები

ხშირად დასმული კითხვები

ჰემანგიომა სიმსივნეა? კიბოდ შეიძლება გადაიქცეს?

ჰემანგიომა კეთილთვისებიანი (ბენიგნური) წარმონაქმნია და კიბოდ გადაქცევის რისკი პრაქტიკულად ნულის ტოლია. ეს ეხება როგორც ინფანტილურ, ასევე ღვიძლის ჰემანგიომას. თუმცა მნიშვნელოვანია, რომ ზოგჯერ ჰემანგიომა შეიძლება აერიოს ავთვისებიან სისხლძარღვოვან სიმსივნეებს (მაგალითად, ანგიოსარკომას), ამიტომ ექიმის მიერ დიაგნოზის დადასტურება აუცილებელია.

შეიძლება თუ არა პროპრანოლოლის მიცემა ჩვილს სახლის პირობებში?

პროპრანოლოლით მკურნალობა უნდა დაიწყოს მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით. პირველი დოზა ხშირად სტაციონარში ან სამედიცინო დაწესებულებაში მიიღება, სადაც გულისცემისა და არტერიული წნევის მონიტორინგი ხდება 2 საათის განმავლობაში. შემდეგ, თუ პრეპარატი კარგად აიტანა ბავშვმა, სახლის პირობებში გაგრძელება შეიძლება. მნიშვნელოვანია: წამალი კვების დროს მისცეთ და არასოდეს გამოტოვოთ კვება — ჰიპოგლიკემიის რისკი რეალურია (BNF for Children, 2024).

ჩემს ბავშვს პატარა ჰემანგიომა აქვს — აუცილებელია მკურნალობა?

არა, ყველა ჰემანგიომა არ საჭიროებს მკურნალობას. პატარა, ზედაპირული ჰემანგიომები, რომლებიც არ იმყოფებიან „საშიშ" ზონებში (თვალი, ცხვირი, ტუჩი, გენიტალიები), ჩვეულებრივ მხოლოდ დაკვირვებას მოითხოვენ. ექიმი გირჩევთ ფოტოდოკუმენტაციას — ყოველ 2-4 კვირაში ფოტოების გადაღებას, რათა ზრდის დინამიკა შეფასდეს. თუ ჰემანგიომა სწრაფად არ იზრდება და ფუნქციურ პრობლემას არ ქმნის, მოთმინება საუკეთესო სტრატეგიაა.

ჰემანგიომა ორსულობის დროს შეიძლება გაიზარდოს?

ღვიძლის ჰემანგიომა ორსულობის დროს შეიძლება გაიზარდოს ესტროგენის მომატებული დონის გამო. ეს ჩვეულებრივ კლინიკურად უმნიშვნელოა, მაგრამ დიდი (>5 სმ) ჰემანგიომის შემთხვევაში ორსულობის დაგეგმვის ეტაპზე გინეკოლოგთან და ჰეპატოლოგთან კონსულტაცია რეკომენდებულია. ულტრაბგერითი მონიტორინგი ორსულობის განმავლობაში საჭიროა.

რა ნაწიბური რჩება ჰემანგიომის შემდეგ და შეიძლება თუ არა მისი მოშორება?

ჰემანგიომის ინვოლუციის შემდეგ 20-40% შემთხვევაში რჩება რეზიდუალური ცვლილებები: ჩამოშვებული, ელასტიურობადაკარგული კანი, ტელანგიექტაზიები (წვრილი სისხლძარღვთა ბადე) ან ფიბროცხიმოვანი ქსოვილი. ეს ცვლილებები კოსმეტიკური პრობლემაა და არა სამედიცინო. მკურნალობის ვარიანტებია: პულსირებული ლაზერი ტელანგიექტაზიებისთვის და ქირურგიული კორექცია ზედმეტი კანის მოსაშორებლად. ოპტიმალური ასაკი კოსმეტიკური კორექციისთვის — 3-5 წელი, სკოლაში წასვლამდე.

ჰემანგიომა გენეტიკურია? ჩემს მეორე შვილსაც ექნება?

ჰემანგიომა არ მიიჩნევა კლასიკურ მემკვიდრეობით დაავადებად. ოჯახში ჰემანგიომის არსებობა ოდნავ ზრდის რისკს, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში მეორე შვილს არ ექნება ჰემანგიომა. რისკის ზრდა დაახლოებით 2-3-ჯერ უფრო მაღალია საერთო პოპულაციასთან შედარებით, რაც ნიშნავს, რომ ალბათობა მაინც დაბალია (დაახლოებით 10-12%). სპეციალური პრენატალური სკრინინგი ამ მიზნით არ ტარდება.