ეოზინოფილია

მოკლედ

ეოზინოფილია არის მდგომარეობა, როდესაც სისხლში ეოზინოფილური ლეიკოციტების (ეოზინოფილების) რაოდენობა ნორმაზე მაღალია — 500 უჯრედი/მკლ-ზე მეტი. ეოზინოფილები იმუნური სისტემის თეთრი უჯრედებია, რომლებიც ძირითადად პარაზიტული ინფექციების და ალერგიული რეაქციების წინააღმდეგ იბრძვიან. ეოზინოფილიის ყველაზე გავრცელებული მიზეზებია ალერგიული დაავადებები (ასთმა, ალერგიული რინიტი, ეგზემა), პარაზიტული ინფექციები (ჰელმინთოზები), წამლისმიერი რეაქციები და აუტოიმუნური დაავადებები. იშვიათ შემთხვევებში ეოზინოფილია შეიძლება იყოს ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი დაავადების (ეოზინოფილური ლეიკემია, ლიმფომა) ნიშანი. მსუბუქი ეოზინოფილია ხშირად უსიმპტომოა, მაგრამ მძიმე ფორმებმა შეიძლება გულის, ფილტვების, კანის და ნერვული სისტემის დაზიანება გამოიწვიოს. მკურნალობა მიზეზზეა დამოკიდებული: ალერგიების მართვა, პარაზიტების აღმოფხვრა ან კორტიკოსტეროიდებით თერაპია.

რა არის და როგორ ხდება

ეოზინოფილები სისხლის თეთრი უჯრედების ერთ-ერთი ტიპია, რომელიც ძვლის ტვინში წარმოიქმნება. ნორმაში ისინი სისხლის თეთრი უჯრედების მხოლოდ 1-5%-ს შეადგენენ (აბსოლუტური რაოდენობა: 100-500 უჯრედი/მკლ). ეოზინოფილები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ პარაზიტების წინააღმდეგ ბრძოლაში და ალერგიული ანთების რეგულაციაში.

ეოზინოფილიის მექანიზმი: როდესაც ორგანიზმი ალერგენს, პარაზიტს ან სხვა გამღიზიანებელს შეხვდება, იმუნური სისტემა წარმოქმნის ციტოკინებს — განსაკუთრებით ინტერლეიკინ-5-ს (IL-5), რომელიც ძვლის ტვინს ეოზინოფილების გაზრდილი რაოდენობით წარმოქმნის და სისხლში გამოყოფისკენ უბიძგებს. ეოზინოფილები ქსოვილებში მიგრირებენ და იქ ტოქსიკურ ცილებს (მაგალითად, ეოზინოფილურ კატიონურ ცილას, მთავარ ბაზისურ ცილას) გამოყოფენ, რომლებიც პარაზიტებს ანადგურებს, მაგრამ ამავდროულად გარშემომყოფ ქსოვილებსაც აზიანებს.

კლასიფიკაცია სიმძიმის მიხედვით (NICE, 2024):

• მსუბუქი ეოზინოფილია: 500-1500 უჯრედი/მკლ
• ზომიერი ეოზინოფილია: 1500-5000 უჯრედი/მკლ
• მძიმე ეოზინოფილია (ჰიპერეოზინოფილია): >5000 უჯრედი/მკლ

ჰიპერეოზინოფილური სინდრომი (HES) განსაკუთრებით საშიშია — ეს მდგომარეობა ხასიათდება ხანგრძლივი მძიმე ეოზინოფილიით, რომელიც ორგანოების დაზიანებას იწვევს. ეოზინოფილებით გამოყოფილი ტოქსიკური ნივთიერებები შეიძლება დააზიანოს გულის კუნთი (ენდომიოკარდიალური ფიბროზი), ფილტვები, კანი, ნერვული სისტემა და საჭმლის მომნელებელი ტრაქტი. ეოზინოფილიის მიზეზი შეიძლება იყოს რეაქტიული (სხვა დაავადების საპასუხოდ) ან პირველადი (კლონალური, ჰემატოლოგიური პათოლოგიის ფარგლებში).

ვინ რისკის ჯგუფშია

ეოზინოფილია ნებისმიერ ასაკში შეიძლება განვითარდეს, მაგრამ გარკვეული ჯგუფები განსაკუთრებულ რისკ-ჯგუფში არიან:

• ალერგიული დაავადებების მქონე პირები: ასთმა, ალერგიული რინიტი, ატოპიური დერმატიტი, საკვებისმიერი ალერგია. ატოპიური ანამნეზის მქონე ადამიანები ყველაზე ხშირად განიცდიან მსუბუქ ეოზინოფილიას.
• პარაზიტული ინფექციების რისკის მქონენი: ტროპიკული და სუბტროპიკული რეგიონების მცხოვრებლები, მოგზაურები, არასტერილური წყლისა და საკვების მომხმარებლები. ჰელმინთოზები (ასკარიდოზი, ტოქსოკაროზი, ტრიქინელოზი) ეოზინოფილიის ყველაზე გავრცელებული მიზეზია მსოფლიო მასშტაბით (WHO, 2023).
• მედიკამენტების მომხმარებლები: ზოგიერთი ანტიბიოტიკი, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (NSAID), ანტიკონვულსანტები და ალოპურინოლი შეიძლება ეოზინოფილიის მიზეზი გახდეს (DRESS სინდრომი).
• აუტოიმუნური დაავადებების მქონე პირები: ეოზინოფილური გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (ჩურგ-შტრაუსის სინდრომი), სისტემური ლუპუსი, ანთებითი ნაწლავის დაავადება.
• სქესი და ასაკი: ჰიპერეოზინოფილური სინდრომი უფრო ხშირია 20-50 წლის მამაკაცებში (თანაფარდობა 9:1).
• გენეტიკური ფაქტორები: PDGFRA, FGFR1 ან სხვა გენური გადაწყობა კლონალური ეოზინოფილიის რისკს ზრდის.
• ონკოლოგიური პაციენტები: ლიმფომა, ლეიკემია და მყარი სიმსივნეები პარანეოპლასტიკურ ეოზინოფილიას იწვევენ.

სიმპტომები

მსუბუქი ეოზინოფილია ხშირად უსიმპტომოა და შემთხვევით, სისხლის საერთო ანალიზის შედეგად აღმოჩნდება. სიმპტომების არსებობა და სიმძიმე დამოკიდებულია ეოზინოფილიის მიზეზსა და ხარისხზე.

ხშირი სიმპტომები:

• კანის გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება
• ქრონიკული ხველა, ხიხინი, ქოშინი (ეოზინოფილური ასთმის დროს)
• ცხვირის გაჭედვა, ცემინება, ცხვირიდან გამონადენი (ალერგიული რინიტი)
• მუცლის ტკივილი, დიარეა, გულისრევა (ეოზინოფილური გასტროენტერიტი)
• სუბფებრილური ტემპერატურა
• ზოგადი სისუსტე, დაღლილობა

ნაკლებად ხშირი, მაგრამ სერიოზული სიმპტომები:

• გულის ტკივილი, შეშუპება, ქოშინი დატვირთვისას (ეოზინოფილური მიოკარდიტი)
• ნერვული სისტემის სიმპტომები: კიდურების დაბუჟება, სიფხიზლის ცვლილება, კრუნჩხვები
• სახსრების ტკივილი და შეშუპება
• ხედვის გაუარესება
• წონის კლება, ღამის ოფლიანობა (ავთვისებიანი დაავადებების ნიშნები)
• დისფაგია — საკვების ყლაპვის გაძნელება (ეოზინოფილური ეზოფაგიტის დროს)

ჰიპერეოზინოფილური სინდრომის დროს ეოზინოფილები ტიშუებში (ქსოვილებში) ინფილტრირდება, რაც პრაქტიკულად ნებისმიერი ორგანოს დაზიანებას შეიძლება გამოიწვიოს. კანი, ფილტვები, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტი და გული ყველაზე ხშირად ზიანდება. მნიშვნელოვანია, რომ სიმპტომების სიმძიმე ყოველთვის არ შეესაბამება ეოზინოფილების რაოდენობას სისხლში — ზოგჯერ ზომიერი ეოზინოფილიის დროსაც შესაძლოა მნიშვნელოვანი ორგანული დაზიანება აღინიშნებოდეს.

დიაგნოსტიკა

ეოზინოფილია, როგორც წესი, სისხლის საერთო ანალიზით (CBC) დიფერენციული ფორმულით ვლინდება. აბსოლუტური ეოზინოფილების რაოდენობა (AEC) 500 უჯრედ/მკლ-ზე მეტი დიაგნოსტიკური ზღვარია.

დიაგნოსტიკური მიდგომა (ეტაპობრივი):

1. ანამნეზი და ფიზიკური გამოკვლევა:

• მოგზაურობის ისტორია (პარაზიტული ინფექციების შეფასება)
• მედიკამენტების ჩამონათვალი (წამლისმიერი ეოზინოფილიის გამორიცხვა)
• ალერგიული ანამნეზი
• კანის, ფილტვების, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის სიმპტომები

2. ლაბორატორიული კვლევები:

• სისხლის საერთო ანალიზი დიფერენციული ფორმულით (განმეორებით, დადასტურებისთვის)
• პერიფერიული სისხლის ნაცხი — ეოზინოფილების მორფოლოგია
• IgE დონე სისხლში (ალერგიული/პარაზიტული ეტიოლოგიის შეფასება)
• განავლის ანალიზი პარაზიტებზე (მინიმუმ 3-ჯერ)
• ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციური სინჯები
• C-რეაქტიული ცილა (CRP), ეოზინოფილური კატიონური ცილა (ECP)
• ტრიპტაზა (მასტოციტოზის გამორიცხვა)
• B12 ვიტამინის დონე (მომატებული შეიძლება იყოს მიელოპროლიფერაციული დაავადებებისას)

3. სპეციალიზებული კვლევები (საჭიროების მიხედვით):

• ძვლის ტვინის ბიოფსია და ასპირაცია — ჰიპერეოზინოფილური სინდრომის ან ეოზინოფილური ლეიკემიის ეჭვისას
• ციტოგენეტიკა და მოლეკულური ანალიზი (PDGFRA, FGFR1, BCR-ABL)
• ექოკარდიოგრაფია — გულის ჩართულობის შეფასება
• გულმკერდის CT — ფილტვის ინფილტრატების გამოვლენა
• ენდოსკოპია ბიოფსიით — ეოზინოფილური ეზოფაგიტის/გასტროენტერიტის დიაგნოსტიკა

(BNF 87, 2024; NICE Clinical Knowledge Summaries)

მკურნალობა — წამლები

ეოზინოფილიის მკურნალობა ძირითადად ეტიოლოგიურია — საჭიროა საფუძველმდებარე მიზეზის აღმოფხვრა. მედიკამენტური თერაპია დაყოფილია რამდენიმე კატეგორიად:

პირველი რიგის თერაპია

კორტიკოსტეროიდები — ეოზინოფილიის მკურნალობის ქვაკუთხედი. კორტიკოსტეროიდები თრგუნავს IL-5-ის წარმოქმნას და ეოზინოფილების აპოპტოზს (დაპროგრამებულ სიკვდილს) იწვევს:

• პრედნიზოლონი — საწყისი დოზა ჰიპერეოზინოფილური სინდრომისთვის: 0.5-1 მგ/კგ/დღეში (ჩვეულებრივ 40-60 მგ/დღეში), შემდგომი თანდათანობითი შემცირებით 2-4 კვირის განმავლობაში. გვერდითი მოვლენები ხანგრძლივი მიღებისას: ოსტეოპოროზი, შაქრის დონის მომატება, წონის მატება.

ანტიჰელმინთური პრეპარატები (პარაზიტული ეტიოლოგიისას):

• ალბენდაზოლი 400მგ — ნაწლავის ჰელმინთოზების სტანდარტული მკურნალობა. დოზა: 400 მგ ერთჯერადად ან 400 მგ დღეში 2-ჯერ, 3-7 დღის განმავლობაში (პარაზიტის სახეობიდან გამომდინარე). ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში უკუნაჩვენებია (WHO, 2023).
• ალბენდაზოლი 200მგ — საბავშვო დოზებისთვის.

ანტიალერგიული თერაპია (ალერგიული ეოზინოფილიისას):

• ცეტირიზინი 10მგ — ანტიჰისტამინური პრეპარატი, H1-რეცეპტორების ბლოკატორი. დოზა: მოზრდილებში 10 მგ/დღეში. ამცირებს ალერგიულ სიმპტომებს, თუმცა პირდაპირ ეოზინოფილების რაოდენობაზე მცირე გავლენა აქვს.

მეორე რიგის თერაპია

იმუნომოდულატორები და ციტოტოქსიკური პრეპარატები — გამოიყენება კორტიკოსტეროიდ-რეზისტენტული ან კორტიკოსტეროიდ-დამოკიდებული შემთხვევების დროს:

• ჰიდროქსიკარბამიდი (ჰიდროქსიურეა) — მიელოსუპრესიული აგენტი, გამოიყენება მძიმე ჰიპერეოზინოფილური სინდრომის დროს, 500-1500 მგ/დღეში. საჭიროა სისხლის რეგულარული კონტროლი.
• იმატინიბი — PDGFRA-პოზიტიური ეოზინოფილიის „ოქროს სტანდარტი." დოზა: 100-400 მგ/დღეში. პასუხის სიხშირე 95%-ს აღწევს ამ ქვეტიპში (EMA SmPC).

დამხმარე თერაპია

საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდები (ეოზინოფილური ასთმისას):

• ბუდესონიდი 200მკგ — საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდი, 200-800 მკგ/დღეში, ადგილობრივი ანთებითი პროცესის კონტროლისთვის.
• ბეკლომეტაზონი 250მკგ — ალტერნატიული საინჰალაციო სტეროიდი.

ანტილეიკოტრიენური პრეპარატები:

• მონტელუკასტი — 10 მგ/დღეში მოზრდილებში. ეფექტურია ეოზინოფილური ასთმისა და ალერგიული რინიტის კონტროლისთვის, ხელს უწყობს კორტიკოსტეროიდების დოზის შემცირებას.

სიმპტომატური თერაპია:

• ნუროფენი 200მგ — ტკივილის შემსუბუქებელი, ეოზინოფილიასთან ასოცირებული არტრალგიის დროს. სიფრთხილეა საჭირო, რადგან NSAID-ები თავად შეიძლება ეოზინოფილიის მიზეზი გახდეს.
• ანალგინი 500მგ — ტკივილის მოხსნა საჭიროებისას.

პარაზიტებთან ასოცირებული ეოზინოფილიისთვის დამატებით:

• ბისეპტოლი 480მგ — გამოიყენება ზოგიერთი ოპორტუნისტული ინფექციის მკურნალობისას, კერძოდ იზოსპოროზის დროს.

მნიშვნელოვანი: წამლისმიერი ეოზინოფილიის დროს უპირველესი ნაბიჯი ეჭვმიტანილი მედიკამენტის შეწყვეტაა. DRESS სინდრომის შემთხვევაში მედიკამენტის მოხსნა სიცოცხლისთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს.

ცხოვრების წესი

ეოზინოფილიის მართვაში ცხოვრების წესის კორექცია მნიშვნელოვან როლს თამაშობს, განსაკუთრებით ალერგიული ეტიოლოგიისას:

დიეტა:

• ეოზინოფილური ეზოფაგიტის დროს ხშირად გამოიყენება ელიმინაციური დიეტა — 6 ძირითადი ალერგენის (რძე, კვერცხი, ხორბალი, სოია, თხილეული, ზღვის პროდუქტები) ამოღება რაციონიდან დიეტოლოგის მეთვალყურეობით.
• ანტიოქსიდანტებით მდიდარი საკვების მიღება — ბოსტნეული, ხილი, ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავების წყაროები.
• სათანადო ჰიდრატაცია.

ალერგენების თავიდან აცილება:

• მტვრის ტკიპების კონტროლი სახლში (ხშირი სველი წმენდა, ჰიპოალერგენული საწოლები)
• შინაური ცხოველების ბეწვთან კონტაქტის შემცირება
• ყვავილობის სეზონზე ფანჯრის დახურვა, HEPA ფილტრის გამოყენება

ჰიგიენა (პარაზიტული ინფექციების პრევენცია):

• ხელების საგულდაგულო დაბანა საკვების მომზადებამდე და ტუალეტის შემდეგ
• ხორცის სათანადო თერმული დამუშავება
• სუფთა სასმელი წყლის მოხმარება
• მოგზაურობისას ადგილობრივი ჰიგიენური სტანდარტების დაცვა

ფიზიკური აქტივობა:

• ზომიერი ვარჯიში ხელს უწყობს იმუნური სისტემის ნორმალურ ფუნქციონირებას
• ეოზინოფილური ასთმის დროს ფიზიკური დატვირთვისთვის ბრონქოდილატატორის წინასწარი მიღება

სტრესის მართვა: ქრონიკული სტრესი იმუნურ დისბალანსს აძლიერებს.

გართულებები

მკურნალობის გარეშე, განსაკუთრებით მძიმე ეოზინოფილიისა და ჰიპერეოზინოფილური სინდრომის დროს, შემდეგი გართულებები შეიძლება განვითარდეს:

გულის დაზიანება (ეოზინოფილური ენდომიოკარდიტი): ეოზინოფილური ინფილტრაცია გულის კუნთში კვირებში-თვეებში ვითარდება. საწყისი ნეკროტიკული ფაზა გულის თრომბოზის ფაზით შეიცვლება, ხოლო შემდეგ ფიბროზი ვითარდება. ენდომიოკარდიალურმა ფიბროზმა შეიძლება რესტრიქციული კარდიომიოპათია და გულის უკმარისობა გამოიწვიოს.

ფილტვის დაზიანება: ეოზინოფილური პნევმონია, ფილტვის ფიბროზი, ქრონიკული რესპირატორული უკმარისობა.

ნევროლოგიური გართულებები: პერიფერიული ნეიროპათია, ცენტრალური ნერვული სისტემის ვასკულიტი, ინსულტი (თრომბოემბოლიური მოვლენების გამო).

საჭმლის მომნელებელი ტრაქტი: ეოზინოფილურმა ეზოფაგიტმა შეიძლება საყლაპავის სტრიქტურა (შევიწროება) გამოიწვიოს. ეოზინოფილური გასტროენტერიტის ქრონიკული ფორმა მალაბსორბციისა და კვების დეფიციტის მიზეზი ხდება.

თრომბოემბოლია: ეოზინოფილები თრომბწარმოქმნის რისკს ზრდის, რამაც შეიძლება ღრმა ვენური თრომბოზი ან ფილტვის ემბოლია გამოიწვიოს.

გრძელვადიანი პროგნოზი

ეოზინოფილიის პროგნოზი დიდწილად ეტიოლოგიაზეა დამოკიდებული:

• ალერგიული ეოზინოფილია: პროგნოზი ხელსაყრელია; ალერგიების ადეკვატური მართვით ეოზინოფილები ნორმალიზდება და ორგანული დაზიანებების რისკი მინიმალურია.
• წამლისმიერი ეოზინოფილია: გამომწვევი მედიკამენტის მოხსნის შემდეგ, ჩვეულებრივ, სრული გამოჯანმრთელება 2-4 კვირაში დგება.
• პარაზიტული ეოზინოფილია: ადეკვატური ანტიჰელმინთური თერაპიით პროგნოზი შესანიშნავია.
• ჰიპერეოზინოფილური სინდრომი: მკურნალობის გარეშე 5-წლიანი გადარჩენა 80%-ს აღწევს, მაგრამ გულის ჩართულობისას პროგნოზი მკვეთრად უარესდება. თანამედროვე თერაპიით (იმატინიბი PDGFRA+ ქვეტიპისთვის) 10-წლიანი გადარჩენა 90%-ს აღემატება.
• ეოზინოფილური ლეიკემია: პროგნოზი ქვეტიპიდან გამომდინარე მერყეობს; ცილევე თერაპიები მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს შედეგებს.

ცხოვრების ხარისხი ეფექტური მკურნალობის ფონზე, როგორც წესი, დამაკმაყოფილებელია.

როდის უნდა მიმართო ექიმს

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:

• გულმკერდის ტკივილი, ქოშინი ან ფეხების შეშუპება — შეიძლება მიუთითებდეს ეოზინოფილურ მიოკარდიტზე ან გულის უკმარისობაზე
• მაღალი ცხელება, კანის მძიმე გამონაყარი და სახის შეშუპება მედიკამენტის მიღების შემდეგ — DRESS სინდრომის ნიშანი, სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობა
• ნევროლოგიური სიმპტომები: კიდურების მოტეხილობა, მეტყველების დარღვევა, ხედვის უეცარი გაუარესება
• მუდმივი, აუხსნელი ხველა და ქოშინი, რომელიც სტანდარტულ მკურნალობას არ ემორჩილება
• წონის უმიზეზო კლება, ღამის ოფლიანობა, ხანგრძლივი დაღლილობა — ავთვისებიანი დაავადების გამორიცხვისთვის
• სისხლის ანალიზში ეოზინოფილების >1500 უჯრედი/მკლ — საჭიროა ჰემატოლოგის კონსულტაცია

ხშირად დასმული კითხვები

შეიძლება თუ არა ეოზინოფილია მხოლოდ ალერგიის ნიშანი იყოს?

დიახ, ინდუსტრიულ ქვეყნებში ეოზინოფილიის ყველაზე გავრცელებული მიზეზი სწორედ ალერგიული დაავადებებია — ასთმა, ალერგიული რინიტი, ატოპიური დერმატიტი. თუმცა მხოლოდ ალერგიით ახსნა არ უნდა — ექიმი ვალდებულია პარაზიტული ინფექცია, წამლისმიერი რეაქცია და იშვიათი ჰემატოლოგიური მიზეზები გამორიცხოს, განსაკუთრებით თუ ეოზინოფილების დონე 1500 უჯრედ/მკლ-ს აღემატება ან ორგანული სიმპტომები არსებობს.

შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მოხმარება ეოზინოფილიის დროს?

ზომიერი ალკოჰოლის მოხმარება მსუბუქი ეოზინოფილიის დროს, როგორც წესი, უკუნაჩვენები არ არის. თუმცა, თუ პაციენტი კორტიკოსტეროიდებს ან ჰეპატოტოქსიკურ პრეპარატებს (მეთოტრექსატს, იმატინიბს) იღებს, ალკოჰოლი ღვიძლის დაზიანების რისკს მნიშვნელოვნად ზრდის. პარაზიტული ინფექციის მკურნალობისას ალკოჰოლის მოხმარებისგან თავის შეკავება რეკომენდირებულია.

როგორ მოქმედებს ეოზინოფილია ორსულობაზე?

ორსულობის პერიოდში მსუბუქი ეოზინოფილია ჩვეულებრივ საშიშროებას არ წარმოადგენს. თუმცა, ზოგიერთი მედიკამენტი, რომელიც ეოზინოფილიის მკურნალობისთვის გამოიყენება (მაგალითად, ალბენდაზოლი 400მგ, იმატინიბი, ჰიდროქსიკარბამიდი), ტერატოგენული ეფექტის მქონეა და ორსულობაში აკრძალულია. ორსულმა ქალმა აუცილებლად უნდა შეატყობინოს ექიმს ეოზინოფილიის შესახებ, რათა უსაფრთხო მკურნალობის გეგმა შემუშავდეს.

მიღწევს თუ არა ეოზინოფილია „ნორმას" მკურნალობის შემდეგ?

უმეტეს შემთხვევებში, თუ მიზეზი სწორად იდენტიფიცირდება და ადეკვატურად მკურნალობს — დიახ. ალერგიული ეოზინოფილია ალერგიის კონტროლით, წამლისმიერი — მედიკამენტის მოხსნით, პარაზიტული — ანტიჰელმინთური თერაპიით სრულად აღდგება. თუმცა ჰიპერეოზინოფილური სინდრომის დროს ხშირად საჭიროა მუდმივი შემანარჩუნებელი თერაპია, რადგან მედიკამენტის შეწყვეტისას რეციდივი მოსალოდნელია.

შემიძლია თუ არა მართვა და მუშაობა ეოზინოფილიის დროს?

მსუბუქი ეოზინოფილია, რომელიც უსიმპტომოა ან მინიმალური სიმპტომებით მიმდინარეობს, ჩვეულებრივ არ ზღუდავს პროფესიულ და ყოველდღიურ აქტივობას. მძიმე შემთხვევებში, განსაკუთრებით გულის ან ნერვული სისტემის ჩართულობისას, აქტივობა შეზღუდული შეიძლება იყოს. კორტიკოსტეროიდების მაღალი დოზებით მკურნალობისას შესაძლოა უძილობა, განწყობის ცვლილება ან ხედვის ბუნდოვანება აღინიშნოს, რაც მართვის უნარზე გავლენას ახდენს — ამ შემთხვევაში სიფრთხილეა საჭირო.

რა განსხვავებაა ეოზინოფილიასა და ეოზინოფილურ ასთმას შორის?

ეოზინოფილია ფართო ტერმინია, რომელიც სისხლში ეოზინოფილების მომატებას აღნიშნავს ნებისმიერი მიზეზით. ეოზინოფილური ასთმა კი ასთმის სპეციფიკური ქვეტიპია, სადაც სასუნთქი გზების ანთებას სწორედ ეოზინოფილები განაპირობებს. ეოზინოფილური ასთმის მქონე პაციენტებს სისხლში ეოზინოფილია შეიძლება ჰქონდეთ, მაგრამ ყოველთვის არა. ეოზინოფილური ასთმის მკურნალობისთვის, სტანდარტული საინჰალაციო თერაპიის გარდა, გამოიყენება ბიოლოგიური პრეპარატები (მეპოლიზუმაბი, ბენრალიზუმაბი), რომლებიც IL-5-ის გზას ბლოკავს.