ატოპიური დერმატიტი (ეკზემა)

მოკლედ

ატოპიური დერმატიტი (ეკზემა) — ქრონიკული ანთებითი კანის დაავადებაა, რომელიც ხასიათდება ინტენსიური ქავილით, სიმშრალით, სიწითლით და გამონაყრით. დაავადება ყველაზე ხშირად ბავშვობაში იწყება (პაციენტთა 80%-ში — 5 წლამდე ასაკში), თუმცა შეიძლება მოზრდილებშიც პირველად გამოვლინდეს. ატოპიური დერმატიტი ე.წ. „ატოპიური ტრიადის" ნაწილია — ბრონქულ ასთმასთან და ალერგიულ რინიტთან ერთად. დაავადება სიცოცხლისთვის საშიში არ არის, მაგრამ მნიშვნელოვნად აუარესებს ცხოვრების ხარისხს: იწვევს ძილის დარღვევას, ფსიქოლოგიურ სტრესს და კანის ინფექციების რისკს. მკურნალობა მოიცავს კანის დატენიანებას (ემოლენტებს), ტოპიკურ კორტიკოსტეროიდებს, ანტიჰისტამინურ პრეპარატებს და მძიმე შემთხვევებში — იმუნომოდულატორულ თერაპიას. დროული და სწორი მართვისას პროგნოზი ხელსაყრელია — ბავშვთა უმრავლესობას დაავადება ზრდასთან ერთად უმსუბუქდება.

რა არის და როგორ ხდება

ატოპიური დერმატიტი კანის ბარიერული ფუნქციის დარღვევასა და იმუნური სისტემის არასწორ რეაგირებაზეა დაფუძნებული. ჯანმრთელი კანი მოქმედებს როგორც ფარი — იცავს ორგანიზმს გარემო ფაქტორებისგან და ინარჩუნებს ტენიანობას. ატოპიური დერმატიტის დროს ეს ფარი „გატეხილია."

ბარიერის დარღვევა. კანის გარეგანი ფენა (ეპიდერმისი) შეიცავს ცილას — ფილაგრინს, რომელიც ქმნის კანის წყალგაუმტარ დამცავ ფენას. ატოპიური დერმატიტის მქონე პაციენტთა 20-50%-ს ფილაგრინის გენში მუტაცია აქვს, რის გამოც კანი კარგავს ტენს, ხმება და ხდება გარემო ალერგენების, ბაქტერიების და გამაღიზიანებელი ნივთიერებების მიმართ მოწყვლადი.

იმუნური რეაქცია. ბარიერის დაზიანებისას გარემოდან ალერგენები (მტვრის ტკიპა, ყვავილის მტვერი, ცხოველთა ქერატინი) იჭრება კანში და ააქტიურებს Th2 ტიპის იმუნურ უჯრედებს. ეს უჯრედები გამოყოფენ ანთებით ციტოკინებს — ინტერლეიკინ-4, ინტერლეიკინ-13 და ინტერლეიკინ-31-ს, რომლებიც იწვევენ ანთებას, ქავილს და კანის კიდევ მეტ დაზიანებას.

მანკიერი წრე. ქავილი → ფხოკვა → კანის მეტი დაზიანება → ანთების გაძლიერება → კიდევ მეტი ქავილი — ეს ე.წ. „ქავილი-ფხოკვის ციკლია", რომელიც დაავადების გამწვავების მთავარი მექანიზმია. კანის დაზიანებული ადგილები ხშირად კოლონიზდება Staphylococcus aureus-ით, რაც ანთებას კიდევ უფრო აძლიერებს (NICE, 2024).

დაავადება მიმდინარეობს ტალღისებურად — გამწვავების (ფლერის) და რემისიის პერიოდებით.

ვინ რისკის ჯგუფშია

ატოპიური დერმატიტი მრავალფაქტორიანი დაავადებაა. ძირითადი რისკ-ფაქტორები მოიცავს:

• გენეტიკა და ოჯახური ანამნეზი — ყველაზე მძლავრი რისკ-ფაქტორი. თუ ორივე მშობელს ატოპიური დაავადება (ეკზემა, ასთმა, ალერგიული რინიტი) აქვს, შვილში დაავადების ალბათობა 60-80%-ს აღწევს. ფილაგრინის გენის მუტაცია მემკვიდრეობითია.

• ასაკი — დაავადება ყველაზე ხშირად ბავშვობაში იწყება: 60% — 1 წლამდე, 85% — 5 წლამდე. თუმცა მოზრდილთა ეკზემა უფრო ქრონიკული მიმდინარეობით ხასიათდება.

• სქესი — მცირე უპირატესობა გოგონებშია, თუმცა განსხვავება უმნიშვნელოა.

• ქალაქური ცხოვრება — ინდუსტრიალიზებულ ქვეყნებში და ურბანულ გარემოში დაავადება უფრო გავრცელებულია, რაც „ჰიგიენის ჰიპოთეზით" აიხსნება.

• კლიმატი — მშრალი, ცივი ჰავა აუარესებს დაავადებას. მაღალი ტენიანობა და ზომიერი ტემპერატურა ხშირად ამსუბუქებს სიმპტომებს.

• თანმხლები ალერგიული დაავადებები — საკვები ალერგია, ბრონქული ასთმა, ალერგიული რინიტი ზრდის ატოპიური დერმატიტის რისკს.

• ფსიქოლოგიური სტრესი — ემოციური სტრესი ცნობილი გამწვავების გამომწვევია.

• ადრეული ანტიბიოტიკოთერაპია — ბავშვობაში ანტიბიოტიკების ხშირი მიღება ნაწლავის მიკრობიომის დარღვევით ზრდის ატოპიის რისკს.

სიმპტომები

ატოპიური დერმატიტის კლინიკური სურათი ასაკის მიხედვით განსხვავდება:

ძირითადი სიმპტომები:

• ინტენსიური ქავილი — მთავარი სიმპტომი, განსაკუთრებით ღამით ძლიერდება
• კანის სიმშრალე (ქსეროზი) — მთელი სხეულის კანი მშრალი, უხეშია
• სიწითლე და შეშუპება — ანთების ნიშნები დაზიანებულ უბნებში
• პაპულები და ვეზიკულები — მცირე კვანძები და ბუშტუკები, რომლებიც ტკბებიან
• ქერქის წარმოქმნა — ტკბენარის გამოშრობის შემდეგ
• ლიქენიფიკაცია — ქრონიკულ ფხოკვაში კანის გასქელება და ხაზოვანი ნიშნების გამოვლენა

ასაკობრივი თავისებურებები:

ჩვილობის ასაკი (0-2 წ.): გამონაყარი უმეტესად სახეზე (ლოყებზე), თავის კანზე, ტანის გამტენ ზედაპირებზე ვლინდება. ხშირია ტკბენარი.

ბავშვობა (2-12 წ.): გამონაყარი გადადის კიდურების მომხრელ ზედაპირებზე — იდაყვისა და მუხლის ნაკეცებში. ხშირია ლიქენიფიკაცია.

მოზარდობა და მოზრდილობა: გამონაყარი სახეზე, კისერზე, ხელის მტევნებზე, მომხრელ ნაკეცებში. კანი მუდმივად მშრალი, გასქელებული და უხეშია.

ნაკლებად ხშირი სიმპტომები:

• თვალის გარშემო მუქი წრეები (ალერგიული „შინერი")
• ტუჩების გარშემო კანის გახეთქვა (ხეილიტი)
• ყურის ბიბილოს გახეთქვა
• ხელის თითების წვერების ეკზემა
• პიტირიაზის ალბა — სახეზე ღია ლაქები

ქავილი იმდენად ინტენსიურია, რომ ძილის მნიშვნელოვან დარღვევას იწვევს, რაც ბავშვებში ყურადღების დეფიციტს, გაღიზიანებას და სწავლის პრობლემებს უკავშირდება.

დიაგნოსტიკა

ატოპიური დერმატიტის დიაგნოზი ძირითადად კლინიკურია — ეფუძნება ანამნეზსა და ფიზიკალურ გასინჯვას. სპეციფიკური ლაბორატორიული ტესტი არ არსებობს.

დიაგნოსტიკური კრიტერიუმები (UK Working Party / Hanifin-Rajka):

დიაგნოზისთვის აუცილებელია ქავილიანი კანის დაავადება + შემდეგიდან მინიმუმ 3:

1. ანამნეზში კანის ნაკეცების დაზიანება
2. ბრონქული ასთმის ან ალერგიული რინიტის ანამნეზი (ან პირველი ხარისხის ნათესავში)
3. კანის ზოგადი სიმშრალე ბოლო 12 თვეში
4. გამონაყარი მომხრელ ზედაპირებზე
5. დაწყება 2 წლამდე ასაკში

გამოკვლევები:

რუტინული ლაბორატორია ჩვეულებრივ არ არის საჭირო. თუმცა შეიძლება დაინიშნოს:

• სისხლის საერთო ანალიზი — ეოზინოფილიის გამოვლენისთვის (ატოპიის მარკერი)
• საერთო IgE — ხშირად მომატებულია, მაგრამ არასპეციფიკურია
• სპეციფიკური IgE / კანის პრიკ-ტესტი — თანმხლები ალერგიის იდენტიფიცირებისთვის (საკვები, ინჰალაციური ალერგენები)
• კანის ნაცხის კულტურა — მეორადი ბაქტერიული ინფექციის ეჭვისას (S. aureus, Streptococcus)
• კანის ბიოფსია — იშვიათად, სხვა დაავადებებთან დიფერენციაციისთვის (კონტაქტური დერმატიტი, ფსორიაზი, კანის T-უჯრედოვანი ლიმფომა)

სიმძიმის შეფასება:

გამოიყენება SCORAD ან EASI ინდექსები, რომლებიც ითვალისწინებენ დაზიანების ფართობს, ინტენსივობას და სუბიექტურ სიმპტომებს (ქავილი, ძილის დარღვევა). ეს აუცილებელია მკურნალობის სწორად დაგეგმვისთვის (EMA SmPC, 2024).

მკურნალობა — წამლები

ატოპიური დერმატიტის მკურნალობა საფეხურებრივია — დაავადების სიმძიმის მიხედვით ინტენსივობა იზრდება (NICE NG203, 2024; BNF 87, 2024).

პირველი რიგი: ემოლენტები და მსუბუქი ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები

ემოლენტები (დამატენიანებლები) — მკურნალობის საფუძველი. უნდა გამოიყენებოდეს ყოველდღიურად, დღეში მინიმუმ 2-3-ჯერ, თავისუფალ პერიოდშიც კი. საჭიროა დიდი რაოდენობა — ზრდასრულს კვირაში 250-500 გ, ბავშვს 100-250 გ. ბეპანთენი 5% და დექსპანთენოლის კრემი გამოიყენება კანის აღდგენისა და დატენიანებისთვის, განსაკუთრებით ბავშვებში.

მსუბუქი ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები — მსუბუქი ეკზემისთვის, სახის და ნაკეცების არეში:

• ჰიდროკორტიზონი 1% — სახეზე და სენსიტიურ ზონებში, 7-14 დღე

მეორე რიგი: საშუალო და ძლიერი ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები

საშუალო სიმძიმის და მძიმე ეკზემისთვის:

• ადვანტანი 0.1% (მეთილპრედნიზოლონის აცეპონატი) — საშუალო სიძლიერის კორტიკოსტეროიდი. გამოიყენება დღეში ერთხელ, თხელი ფენით დაზიანებულ უბანზე. კურსი — 1-2 კვირა სახეზე, 2-4 კვირა ტანზე. ბავშვებში 4 თვიდან. კრემის და მალამოს ფორმით.

• ბეტამეტაზონის კრემი 0.05% — ძლიერი კორტიკოსტეროიდი. ტანისა და კიდურების მძიმე ეკზემისთვის. არ გამოიყენება სახეზე. კურსი — 7-14 დღე. გვერდითი ეფექტებში: კანის გათხელება, სტრიები, ტელანგიექტაზიები.

• ბეტადერმი — ბეტამეტაზონის შემცველი ტოპიკური პრეპარატი.

• დერმოვეიტი 0.05% (კლობეტაზოლი) — ყველაზე ძლიერი (IV კლასის) ტოპიკური კორტიკოსტეროიდი. მხოლოდ რეფრაქტერული, მძიმე ეკზემისთვის, მოკლე კურსებით (მაქსიმუმ 2 კვირა). სახეზე, გენიტალიებზე და ბავშვებში — კატეგორიულად არ გამოიყენება ხანგრძლივად.

• კრედავატი — ტოპიკური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატი ეკზემისა და დერმატიტისთვის.

მნიშვნელოვანი: ტოპიკური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას დაიცავით „თითის წვერის ერთეულის" (FTU) წესი — ერთი FTU (0.5 გ) საკმარისია ორი ხელისგულის ტოლი ფართობისთვის.

ანტიჰისტამინური პრეპარატები

ქავილის შესამსუბუქებლად:

• ცეტირიზინი 10მგ — არასედატიური ანტიჰისტამინი. ზრდასრულებს და 6 წელს ზემოთ ბავშვებს — 10 მგ/დღე. ხანგრძლივი მიღება უსაფრთხოა.

• დესლორატადინი 5მგ — მეორე თაობის ანტიჰისტამინი, მინიმალური სედაციით. ზრდასრულებს — 5 მგ/დღე. ბავშვებში დესლორატადინის სიროფი — 1.25-2.5 მგ ასაკის მიხედვით.

• ალერსეტი — ანტიალერგიული პრეპარატი ქავილისა და ალერგიული სიმპტომების კონტროლისთვის.

• ატარაქსი 25მგ (ჰიდროქსიზინი) — სედატიური ანტიჰისტამინი. გამოიყენება ღამით, როცა ქავილი ძილს არღვევს. ზრდასრულებს — 25-50 მგ ძილის წინ. ბავშვებში — სხეულის მასის მიხედვით (1 მგ/კგ). ძილიანობის გამო დღისით ფრთხილად.

დამხმარე თერაპია

• ანტიბიოტიკები — მეორადი ბაქტერიული ინფექციისას. ფუზიდინის მჟავა ტოპიკურად (ბაქტრობანის მალამო — მუპიროცინი). სისტემური ინფექციისას — ამოქსიკლავი 625მგ ან ცეფალექსინი 500მგ 7-10 დღე.

• ტოპიკური კალცინევრინის ინჰიბიტორები (ტაკროლიმუსი, პიმეკროლიმუსი) — კორტიკოსტეროიდების ალტერნატივა სახისა და ნაკეცების არეში, განსაკუთრებით ხანგრძლივი გამოყენებისას. არ იწვევს კანის ატროფიას.

• სისტემური კორტიკოსტეროიდები — მხოლოდ მწვავე, მძიმე გამწვავებისას, მოკლე კურსით. დექსამეტაზონი 0.5მგ — დოზა ინდივიდუალურია, ეტაპობრივი მოხსნით.

• იმუნოსუპრესანტები (ციკლოსპორინი, აზათიოპრინი, მეთოტრექსატი) — მძიმე, რეფრაქტერული შემთხვევებში, სპეციალისტის ზედამხედველობით.

ცხოვრების წესი

არამედიკამენტოზური ზომები მკურნალობის განუყოფელი ნაწილია:

კანის მოვლა:

• ემოლენტების ყოველდღიური გამოყენება — ძირითადი ღონისძიება
• დაბანა თბილი (არა ცხელი!) წყლით, 5-10 წუთი
• საპნის ნაცვლად — ზეთოვანი საშუალებები ან სინდეტები (საპნის გარეშე დასაბანი)
• დაბანის შემდეგ 3 წუთში ემოლენტის წასმა — „სველ კანზე"

დიეტა:

• საკვები ალერგია ეკზემის პროვოცირებას მხოლოდ შემთხვევათა ნაწილში იწვევს
• ელიმინაციური დიეტა — მხოლოდ ალერგოლოგთან კონსულტაციით, არა დამოუკიდებლად
• პრობიოტიკების როლი კვლევის ეტაპზეა

გარემო:

• სახლში ტენიანობის შენარჩუნება (40-60%)
• სინთეტიკის ნაცვლად — ბამბის ტანსაცმელი
• დეტერგენტების, სურნელოვანი საშუალებების, საღებავების თავიდან აცილება
• მტვრის ტკიპის ექსპოზიციის შემცირება — ჰიპოალერგიული თეთრეული, ხშირი სველი დალაგება

ფსიქოლოგიური ჯანმრთელობა:

• სტრესის მართვა (მედიტაცია, რელაქსაციის ტექნიკები)
• საჭიროებისას ფსიქოლოგის კონსულტაცია — განსაკუთრებით მოზარდებში
• საკმარისი ძილი — ქავილის კონტროლი ძილის ხარისხს მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს

თავიდან აცილება:

• თამბაქოს კვამლი (აქტიური და პასიური) აუარესებს ეკზემას
• ალკოჰოლი კანის სიმშრალეს ზრდის

გართულებები

მკურნალობის გარეშე ან არაადეკვატური მართვისას ატოპიური დერმატიტი სერიოზულ გართულებებს იწვევს:

კანის ინფექციები — ყველაზე ხშირი გართულება. დაზიანებული კანის ბარიერი იოლად ინფიცირდება:

• Staphylococcus aureus — იმპეტიგო, ფოლიკულიტი, აბსცესი. კანის კულტურებში S. aureus პაციენტთა 90%-ში გამოვლინდება
• ჰერპეს სიმპლექს ვირუსი — ეკზემა ჰერპეტიკუმი: სიცოცხლისთვის საშიში, განზოგადებული ვეზიკულური გამონაყარი. საჭიროებს სასწრაფო ანტივირუსულ თერაპიას
• სოკოვანი ინფექციები — კანდიდოზი ნაკეცებში

ქრონიკული კანის ცვლილებები:

• ლიქენიფიკაცია — კანის შეუქცევადი გასქელება
• ჰიპერ- ან ჰიპოპიგმენტაცია — კანის ფერის ცვლილება, განსაკუთრებით მუქკანიან ადამიანებში
• ალოპეცია — ქრონიკული ფხოკვის უბნებში

თვალის გართულებები:

• ალერგიული კონიუნქტივიტი, კერატოკონუსი, კატარაქტა — ხანგრძლივი ეკზემისას, განსაკუთრებით სახის დაზიანებით

ფსიქოსოციალური შედეგები:

• დეპრესია, შფოთვა — მოზრდილ პაციენტთა 30%-მდე
• ბავშვთა ქცევითი პრობლემები, სწავლის გაუარესება
• სოციალური იზოლაცია

გრძელვადიანი პროგნოზი

ატოპიური დერმატიტის პროგნოზი ზოგადად ხელსაყრელია. ბავშვთა 60-70%-ს სიმპტომები მნიშვნელოვნად უმსუბუქდება ან სრულად ქრება მოზარდობის ასაკამდე. თუმცა 10-30% მოზრდილობაშიც აგრძელებს შემთხვევებს.

ბავშვობაში დაწყებული ეკზემა ხშირად „ატოპიურ მარშში" გადადის — თანმიმდევრულად ვითარდება ალერგიული რინიტი (30-50%) და ბრონქული ასთმა (25-35%).

მძიმე, ადრეულ ასაკში დაწყებული, ფილაგრინის მუტაციით მიმდინარე ეკზემა — პროგნოზის თვალსაზრისით ყველაზე არახელსაყრელია და უფრო ხშირად ხდება ქრონიკული.

ხარისხიანი მოვლა (ემოლენტები), ტრიგერების თავიდან აცილება და გამწვავებების დროული მკურნალობა მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს ცხოვრების ხარისხს და ამცირებს გართულებების რისკს (WHO, 2023).

როდის უნდა მიმართო ექიმს

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:

• კანზე ჩირქოვანი გამონადენი, ყვითელი ქერქები ან ტემპერატურის მატება — ბაქტერიული ინფექციის ნიშანი, შესაძლოა საჭირო გახდეს ანტიბიოტიკოთერაპია
• სწრაფად გავრცელებული მტკივნეული ბუშტუკები, განსაკუთრებით სახეზე — ეკზემა ჰერპეტიკუმის ნიშანი, საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას
• ეკზემა არ რეაგირებს 2-კვირიან ტოპიკურ კორტიკოსტეროიდულ მკურნალობაზე — საჭიროა დიაგნოზის გადასინჯვა ან თერაპიის ესკალაცია
• ქავილი იმდენად ძლიერია, რომ ძილს სერიოზულად არღვევს — ბავშვებში ზრდისა და განვითარების პრობლემების რისკი
• ეკზემა პირველად გამოვლინდა მოზრდილობაში — საჭიროა კონტაქტური დერმატიტის, ფსორიაზის ან სხვა დაავადებების გამორიცხვა
• ტოპიკური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებით კანის გათხელება, სტრიები ან სხვა გვერდითი ეფექტები გაჩნდა

ხშირად დასმული კითხვები

შეიძლება თუ არა ემოლენტისა და კორტიკოსტეროიდის ერთდროულად წასმა?

დიახ, მაგრამ სწორი თანმიმდევრობით. ჯერ წაისვით ემოლენტი, დაელოდეთ 15-30 წუთი (კანმა რომ შეიწოვოს) და შემდეგ წაისვით ტოპიკური კორტიკოსტეროიდი, მაგალითად ადვანტანი, მხოლოდ დაზიანებულ უბნებზე. ემოლენტი მთელ სხეულზე წაისვით, კორტიკოსტეროიდი — მხოლოდ პრობლემურ ადგილებზე.

არის თუ არა ეკზემა გადამდები?

კატეგორიულად არა. ატოპიური დერმატიტი არ არის ინფექციური დაავადება და არ გადაედება სხვა ადამიანს კონტაქტით, საერთო საგნებით ან ნებისმიერი სხვა გზით. ეს გენეტიკურად განპირობებული იმუნური და ბარიერული ფუნქციის დარღვევაა.

შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მიღება ეკზემის დროს?

ალკოჰოლი ეკზემის პირდაპირი მიზეზი არ არის, მაგრამ შეუძლია გამწვავების პროვოცირება რამდენიმე მექანიზმით: იწვევს კანის სისხლძარღვების გაფართოებას და ქავილის გაძლიერებას, ზრდის კანის სიმშრალეს, ასუსტებს იმუნიტეტს. ანტიჰისტამინურ პრეპარატებთან, განსაკუთრებით ატარაქსთან, ერთად მიღებისას სედაციის რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება. რეკომენდებულია ალკოჰოლის მინიმუმამდე შემცირება.

უსაფრთხოა თუ არა კორტიკოსტეროიდული მალამოების ხანგრძლივი გამოყენება?

ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები უსაფრთხოა, თუ სწორად გამოიყენება: შესაბამისი სიძლიერე, შესაბამის ანატომიურ ზონაში, განსაზღვრული ხანგრძლივობით. არასწორი (ზედმეტად ხანგრძლივი, ზედმეტად ძლიერი) გამოყენება შეიძლება გამოიწვიოს კანის ატროფია, სტრიები და ტელანგიექტაზიები. დერმოვეიტი (კლობეტაზოლი) — ყველაზე ძლიერია და მაქსიმუმ 2 კვირით გამოიყენება, ხოლო ადვანტანი — საშუალო სიძლიერისაა და უფრო ხანგრძლივად შეიძლება. ექიმის მითითებების ზუსტი დაცვა გადამწყვეტია.

შეიძლება თუ არა ცურვა ეკზემის დროს?

ქლორიანი წყალი შეიძლება კანს გააღიზიანოს, მაგრამ ცურვა აკრძალული არ არის. რეკომენდაციები: ცურვის წინ ემოლენტის სქელი ფენა წაისვით (წყალგამძლე ბარიერის შესაქმნელად), ცურვის შემდეგ კარგად ჩამოიბანეთ სუფთა წყლით და დაუყოვნებლივ წაისვით ემოლენტი. ზღვის წყალი ზოგ პაციენტს აუმჯობესებს მდგომარეობას, ზოგს — აუარესებს; ინდივიდუალურია.

რა უნდა ვიცოდე ორსულობის დროს ეკზემის შესახებ?

ორსულობის დროს ეკზემა შეიძლება გაუარესდეს ან გაუმჯობესდეს — ინდივიდუალურია. ემოლენტები სრულად უსაფრთხოა. მსუბუქი და საშუალო სიძლიერის ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები (მაგ., ადვანტანი) ზოგადად უსაფრთხოდ ითვლება ორსულობაში, თუმცა ძლიერი პრეპარატები (დერმოვეიტი) მხოლოდ აუცილებლობისას, მინიმალური ხანგრძლივობით. ატარაქსი ორსულობაში უკუნაჩვენებია. ცეტირიზინი ან დესლორატადინი შედარებით უსაფრთხოა, მაგრამ ექიმთან კონსულტაცია აუცილებელია (BNF 87, 2024).