მოკლედ
ბურსიტი არის სახსრის მიდამოში მდებარე ბურსის (სინოვიური ჩანთის) ანთება, რომელიც იწვევს ტკივილს, შეშუპებას და მოძრაობის შეზღუდვას. ბურსა — თხელკედლიანი, სითხით სავსე პარკია, რომელიც ამცირებს ხახუნს ძვლებს, მყესებსა და კუნთებს შორის. ყველაზე ხშირად ზიანდება მხრის, იდაყვის, თეძოსა და მუხლის ბურსები. დაავადება განსაკუთრებით გავრცელებულია 40 წელს გადაცილებულ ადამიანებში, სპორტსმენებსა და ფიზიკურად მძიმე სამუშაოს შემსრულებლებში. ბურსიტის უმრავლესობა კონსერვატიულად მკურნალობადია — დასვენებით, ყინულის აპლიკაციებით, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით (NSAID) და ფიზიოთერაპიით. სეფსისური (ინფექციური) ბურსიტი საჭიროებს ანტიბიოტიკოთერაპიას და ზოგჯერ ქირურგიულ ჩარევას. დროული მკურნალობის პირობებში პროგნოზი, როგორც წესი, ხელსაყრელია.
რა არის და როგორ ხდება
ადამიანის სხეულში დაახლოებით 150-ზე მეტი ბურსა არსებობს. ეს პატარა, სითხით სავსე ჩანთები განლაგებულია სახსრების მიდამოში — იქ, სადაც მყესები, კუნთები ან კანი ძვალს ეხახუნება. ბურსის ფუნქცია ხახუნის შემცირება და მოძრაობის შეუფერხებლად უზრუნველყოფაა.
ბურსიტისას ბურსის შიდა გარსი (სინოვიური მემბრანა) ანთდება და ჭარბად გამოიმუშავებს სითხეს. შედეგად ბურსა იშლება, იზრდება მოცულობით და ზეწოლას ახდენს მიმდებარე ქსოვილებზე, რაც ტკივილსა და მოძრაობის შეზღუდვას იწვევს.
ანთების მიზეზები შეიძლება იყოს:
- მექანიკური გადატვირთვა — განმეორებადი მოძრაობები ან ხანგრძლივი ზეწოლა (მაგალითად, მუხლზე დგომა ან იდაყვზე დაყრდნობა);
- ტრავმა — პირდაპირი დარტყმა სახსრის მიდამოში;
- ინფექცია (სეფსისური ბურსიტი) — ბაქტერიების (ყველაზე ხშირად Staphylococcus aureus) შეღწევა კანის დაზიანების გზით;
- სისტემური დაავადებები — რევმატოიდული ართრიტი, პოდაგრა, ფსევდოპოდაგრა;
- კალციფიკაცია — კალციუმის მარილების დაგროვება ბურსაში.
ყველაზე ხშირად ზიანდება:
- სუბაკრომიალური ბურსა (მხარი) — მხრის აწევისას ტკივილი;
- ოლეკრანონის ბურსა (იდაყვი) — იდაყვზე შეშუპება;
- პრეპატელარული ბურსა (მუხლი) — მუხლის წინა ზედაპირის შეშუპება;
- ტროქანტერული ბურსა (თეძო) — თეძოს გარე ზედაპირის ტკივილი;
- ინფრაპატელარული ბურსა (მუხლი) — მუხლის ქვემოთ ტკივილი.
პათოფიზიოლოგიურად, ანთებითი მედიატორები (პროსტაგლანდინები, ციტოკინები) იწვევენ ვაზოდილატაციას, სისხლძარღვთა გამტარობის ზრდას და ტკივილის რეცეპტორების სენსიტიზაციას. ინფექციური ბურსიტისას ჩნდება ჩირქოვანი ექსუდატი, რაც სისტემურ ანთებით რეაქციასაც იწვევს.
ვინ რისკის ჯგუფშია
ბურსიტი შეიძლება განუვითარდეს ნებისმიერ ადამიანს, თუმცა გარკვეული ფაქტორები რისკს მნიშვნელოვნად ზრდის:
- ასაკი: 40 წელს გადაცილებულ ადამიანებში ბურსიტი უფრო ხშირია, რადგან ქსოვილების ელასტიურობა მცირდება და დეგენერაციული ცვლილებები ვითარდება;
- სქესი: ტროქანტერული ბურსიტი უფრო ხშირია ქალებში, ხოლო ოლეკრანონის და პრეპატელარული — მამაკაცებში;
- პროფესია: მუხლზე მომუშავეები (ფილების დამხურავები, მებაღეები), მძიმე ფიზიკური შრომის შემსრულებლები, ოფისის თანამშრომლები (იდაყვის ბურსიტი);
- სპორტი: მორბენალები, ტენისისტები, მოხიზნეები, ფეხბურთელები — განმეორებადი მოძრაობების გამო;
- სისტემური დაავადებები: რევმატოიდული ართრიტი, პოდაგრა, შაქრიანი დიაბეტი, თირეოიდული დაავადებები;
- იმუნოსუპრესია: იმუნოდეპრესანტების მიღება, აივ-ინფექცია — ინფექციური ბურსიტის რისკს ზრდის;
- ჭარბი წონა: თეძოსა და მუხლის სახსრებზე ზეწოლის გაზრდა;
- წინა ტრავმები: ადრე გადატანილი სახსრის ტრავმა ან ოპერაცია;
- ალკოჰოლიზმი: კორელირებს ოლეკრანონის სეფსისურ ბურსიტთან (NICE, 2023).
სიმპტომები
ბურსიტის კლინიკური სურათი დამოკიდებულია ანთებული ბურსის ლოკალიზაციასა და მიზეზზე. ძირითადი სიმპტომებია:
ხშირი სიმპტომები:
- ტკივილი სახსრის მიდამოში, რომელიც ძლიერდება მოძრაობისას ან ზეწოლისას
- ადგილობრივი შეშუპება — ზოგჯერ თვალით შესამჩნევი (განსაკუთრებით იდაყვისა და მუხლის ბურსიტისას)
- სახსრის მოძრაობის შეზღუდვა
- მგრძნობელობა შეხებისას
- კანის სიწითლე ანთების ადგილზე
ნაკლებად გავრცელებული სიმპტომები:
- ღამის ტკივილი, რომელიც იწვევს ძილის დარღვევას (განსაკუთრებით მხრის ბურსიტისას)
- ტკივილის ირადიაცია მიმდებარე არეში
- კრეპიტაცია (ხრაშუნი) მოძრაობისას
- კუნთის სისუსტე ხანგრძლივი ტკივილის გამო
ინფექციური (სეფსისური) ბურსიტის ნიშნები:
- ძლიერი სიწითლე და ცხელება ბურსის მიდამოში
- ცხელება (ტემპერატურა >38°C)
- ზოგადი სისუსტე, შემცივნება
- ცელულიტის ნიშნები მიმდებარე კანზე
- ბურსიდან ჩირქოვანი გამონადენი (კანის დაზიანების შემთხვევაში)
ლოკალიზაციის მიხედვით ბურსიტი სხვადასხვაგვარად ვლინდება. მხრის სუბაკრომიალური ბურსიტი ხასიათდება ტკივილით მხრის აწევისას 60-120° კუთხით (ტკივილის რკალი). თეძოს ტროქანტერული ბურსიტისას ტკივილი გვერდზე წოლისას ძლიერდება. მუხლის პრეპატელარული ბურსიტი (ე.წ. „მოსამსახურის მუხლი") ხასიათდება მუხლის წინა ზედაპირის გამოკვეთილი შეშუპებით.
მწვავე ბურსიტის სიმპტომები ჩვეულებრივ რამდენიმე კვირაში იკლებს, თუმცა ქრონიკულ ფორმაში გადასვლისას ტკივილი შეიძლება თვეების განმავლობაში გაგრძელდეს.
დიაგნოსტიკა
ბურსიტის დიაგნოზი უმეტესად კლინიკურია — ეფუძნება ანამნეზს და ფიზიკალურ გასინჯვას. თუმცა, რიგ შემთხვევაში დამატებითი გამოკვლევები აუცილებელია.
ფიზიკალური გასინჯვა:
- პალპაციით გამოვლენილი ლოკალური მტკივნეულობა და შეშუპება
- მოძრაობის მოცულობის შეფასება (აქტიური და პასიური)
- პროვოკაციული ტესტები (მაგ., Neer-ისა და Hawkins-ის ტესტები მხრის ბურსიტისას)
ლაბორატორიული გამოკვლევები:
- სრული სისხლის ანალიზი (ლეიკოციტოზი ინფექციურ ბურსიტზე მიუთითებს)
- C-რეაქტიული ცილა (CRP) და ერითროციტების დალექვის სიჩქარე (ESR) — ანთებითი მარკერები
- შარდმჟავას დონე სისხლში — პოდაგრის გამოსარიცხად
ბურსის ასპირაცია (პუნქცია): ინფექციური ან კრისტალური ბურსიტის ეჭვისას ბურსიდან სითხეს ამოიღებენ ანალიზისთვის. სითხეში განსაზღვრავენ ლეიკოციტების რაოდენობას, ახდენენ გრამის წესით შეღებვას, ბაქტერიოლოგიურ კულტურას და კრისტალების ანალიზს (პოლარიზებული მიკროსკოპია).
ინსტრუმენტული გამოკვლევები:
- რენტგენოგრაფია — ძვლოვანი პათოლოგიისა და კალციფიკაციის გამოსარიცხად
- ულტრაბგერითი გამოკვლევა (ეხოსკოპია) — ბურსაში სითხის არსებობის დასტური, ბურსის კედლის სისქის შეფასება; ყველაზე ხელმისაწვდომი და ინფორმატიული მეთოდია
- მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (MRI) — რთულ შემთხვევებში, ღრმა ბურსების (მაგ., ილიოფსოას ბურსა) ან თანმხლები ქსოვილის დაზიანების შესაფასებლად (BNF 87, 2024)
ინფექციური ბურსიტის გამორიცხვა კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, რადგან მისი მკურნალობა ფუნდამენტურად განსხვავდება არაინფექციური ფორმისგან.
მკურნალობა — წამლები
ბურსიტის ფარმაკოთერაპია მიმართულია ანთების შემცირებაზე, ტკივილის მოხსნაზე და ინფექციის ლიკვიდაციაზე (თუ არსებობს). მკურნალობის სტრატეგია დამოკიდებულია ბურსიტის ტიპსა და სიმძიმეზე (NICE, 2023; BNF 87, 2024).
პირველი რიგის თერაპია
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (NSAID):
ტკივილისა და ანთების მოხსნის ძირითადი საშუალებაა. რეკომენდებულია მოკლე კურსი (7-14 დღე).
- იბუპროფენი — ფართოდ გამოყენებული NSAID. დოზა: 200-400 მგ, დღეში 3-ჯერ, საკვებთან ერთად. ნუროფენი 200მგ ან ნუროფენი 400მგ
- დიკლოფენაკი — ეფექტური როგორც პერორალურად, ისე ინექციით. პერორალური დოზა: 50 მგ დღეში 2-3-ჯერ ან რეტარდის ფორმა 100 მგ/დღეში. დიკლოფენაკი 50მგ, დიკლო-დენკი 100 რეტარდი. მწვავე ტკივილისას — ინტრამუსკულარული ინექცია დიკლოფენაკი 75მგ. NSAID-ების გვერდითი მოვლენებიდან ყურადღება გაამახვილეთ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის გაღიზიანებაზე.
- დექსკეტოპროფენი — სწრაფმოქმედი ანალგეტიკი. დექსალგინი 25მგ პერორალურად ან დექსალგინი ინექტი ინტრამუსკულარულად მწვავე ტკივილისას.
ტოპიკური NSAID-ები:
ზედაპირულად მდებარე ბურსების (იდაყვი, მუხლი) ანთებისას უპირატესობა ენიჭება ადგილობრივ ფორმებს, რომლებიც ნაკლებ სისტემურ გვერდით მოვლენას იწვევენ:
- დიკლოფენაკის გელი 1% — წაისვით დღეში 3-4-ჯერ ანთების ადგილზე
- ამელოტექსი გელი — მელოქსიკამის ტოპიკური ფორმა
- არტოქსანი გელი — კეტოპროფენის ტოპიკური ფორმა
მარტივი ანალგეტიკები:
თუ NSAID-ები უკუნაჩვენებია (კუჭის წყლული, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა), გამოიყენეთ პარაცეტამოლი.
მეორე რიგის თერაპია
ეტორიკოქსიბი (სელექტიური COX-2 ინჰიბიტორი):
კუჭ-ნაწლავისთვის უფრო უსაფრთხოა ტრადიციულ NSAID-ებთან შედარებით. არკოქსია 60მგ ან არკოქსია 90მგ — 1 ტაბლეტი დღეში. არ გამოიყენოთ კარდიოვასკულარული რისკის მქონე პაციენტებში (EMA SmPC).
მელოქსიკამი:
ამელოტექსი 15მგ — ნახევრადსელექტიური NSAID, 7.5-15 მგ დღეში ერთხელ.
კორტიკოსტეროიდული ინექციები:
თუ NSAID-ებით საკმარისი ეფექტი არ მიიღწევა, ექიმი შეიძლება ბურსაში კორტიკოსტეროიდის ინექციას შეასრულოს (მეთილპრედნიზოლონი ან ტრიამცინოლონი ლიდოკაინთან ერთად). ეფექტი 2-3 დღეში იწყება და რამდენიმე კვირა-თვე გრძელდება. ერთ ბურსაში წელიწადში 3-ჯერ მეტი ინექცია არ არის რეკომენდებული ქსოვილის ატროფიის რისკის გამო.
ინფექციური ბურსიტის მკურნალობა
სეფსისური ბურსიტი აუცილებლად საჭიროებს ანტიბიოტიკოთერაპიას:
- პირველი რიგი: ფლუკლოქსაცილინი ან ამოქსიკლავი 625მგ პერორალურად — 7-14 დღის კურსით
- მძიმე შემთხვევებში: ინტრავენური ანტიბიოტიკოთერაპია სტაციონარის პირობებში
- ანტიბიოტიკის შერჩევა ბურსის ასპირატის კულტურისა და ანტიბიოტიკოგრამის მიხედვით კორექტირდება
დამხმარე თერაპია
- კუნთის რელაქსანტები: ბაკლოფენი 10მგ — კუნთის სპაზმისას, რომელიც ბურსიტის ტკივილს ახლავს
- პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები: NSAID-ების ხანგრძლივი მიღებისას კუჭის დასაცავად
- B ჯგუფის ვიტამინები: ბენევრონი B — ნეირომუსკულარული ფუნქციის მხარდასაჭერად
ცხოვრების წესი
არამედიკამენტოზური ზომები ბურსიტის მკურნალობის არსებითი ნაწილია და ხშირად მხოლოდ მათი დაცვითაც მიიღწევა გამოჯანმრთელება.
R.I.C.E. პრინციპი (მწვავე ფაზაში):
- Rest (დასვენება) — მოერიდეთ აქტივობას, რომელიც ტკივილს იწვევს
- Ice (ყინული) — 15-20 წუთი, დღეში 3-4-ჯერ, პირდაპირ კანზე არ მიადოთ
- Compression (კომპრესია) — ელასტიური ბინტი შეშუპების შესამცირებლად
- Elevation (ამაღლება) — დაზიანებული არეს ამაღლება გულის დონეზე
ფიზიკური აქტივობა:
- მწვავე ფაზის გავლის შემდეგ თანდათანობით დაიწყეთ გაჭიმვისა და გაძლიერების ვარჯიშები
- ფიზიოთერაპევტის კონსულტაცია მეტად რეკომენდებულია
- მოერიდეთ განმეორებად მოძრაობებს, რომლებმაც ბურსიტი გამოიწვია
ერგონომიკა:
- მუხლის ბურსიტისას გამოიყენეთ მუხლის ბალიშები მუხლზე მუშაობისას
- იდაყვის ბურსიტისას მოერიდეთ იდაყვზე დაყრდნობას
- სწორი პოზა სამუშაო ადგილზე
წონის კონტროლი:
- ჭარბი წონის შემცირება ამცირებს ქვედა კიდურების სახსრებზე ზეწოლას
კვება:
- ანთების საწინააღმდეგო დიეტა — ხილი, ბოსტნეული, ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები (თევზი, კაკალი)
- შეზღუდეთ დამუშავებული საკვები, შაქარი და ტრანს-ცხიმები
გართულებები
დროულად და სწორად ნამკურნალები ბურსიტი იშვიათად იწვევს მძიმე გართულებებს. თუმცა უყურადღებობის შემთხვევაში შესაძლებელია:
- ქრონიკული ბურსიტი: მწვავე ფორმის ქრონიკულში გადასვლა, რაც მუდმივ ტკივილსა და მოძრაობის შეზღუდვას იწვევს. ჩვეულებრივ ვითარდება 3-6 თვეში, თუ პროვოცირებული ფაქტორი ელიმინირებული არ არის;
- ინფექციის გავრცელება: სეფსისურმა ბურსიტმა შეიძლება გამოიწვიოს ცელულიტი, ოსტეომიელიტი (ძვლის ინფექცია) ან სეპტიცემია (სისხლის მოწამვლა). ეს სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობაა;
- ბურსის ფიბროზი და კალციფიკაცია: ქრონიკული ანთების შედეგად ბურსის კედლები სქელდება, კალციუმის მარილები გროვდება, რაც მოძრაობას კიდევ უფრო ზღუდავს;
- კუნთის ატროფია: ხანგრძლივი ტკივილის გამო პაციენტი ზიანდებულ სახსარს არ იყენებს, რაც მიმდებარე კუნთების შესუსტებას იწვევს;
- ადჰეზიური კაფსულიტი (მხრის ბურსიტისას) — მხრის „გაყინვა" მოძრაობის მკვეთრი შეზღუდვით;
- ბურსის რუპტურა: იშვიათად, მაგრამ შეშუპებულმა ბურსამ შეიძლება გასკდეს.
გრძელვადიანი პროგნოზი
ბურსიტის პროგნოზი ზოგადად ხელსაყრელია. მწვავე არაინფექციური ბურსიტის შემთხვევების უმრავლესობა კონსერვატიული მკურნალობით 2-6 კვირაში იხსნება.
ინფექციური ბურსიტი ადეკვატური ანტიბიოტიკოთერაპიით ჩვეულებრივ 2-3 კვირაში განიკურნება, თუმცა ზოგჯერ ქირურგიული დრენაჟი ან ბურსექტომია (ბურსის მოცილება) საჭიროებს.
რეციდივი შესაძლებელია, განსაკუთრებით თუ პროვოცირებული ფაქტორი (განმეორებადი ტრავმა, პროფესიული დატვირთვა) არ არის აღმოფხვრილი. სტატისტიკის მიხედვით, პაციენტების 25-30%-ს ბურსიტი მეორდება 12 თვის განმავლობაში.
ბურსექტომიის შემდეგ სრული აღდგენა ჩვეულებრივ 3-6 კვირაში ხდება. ოპერაციის შემდეგ ახალი ბურსა რეგენერირდება, თუმცა რეციდივის სიხშირე დაბალია.
ცხოვრების ხარისხი სათანადო მკურნალობით პრაქტიკულად სრულად აღდგება.
როდის უნდა მიმართო ექიმს
ბურსიტისას ექიმთან (ორთოპედი, რევმატოლოგი ან ოჯახის ექიმი) მიმართვა აუცილებელია შემდეგ სიტუაციებში:
- ცხელება (>38°C) შეშუპებასთან ერთად — შესაძლებელია ინფექციური ბურსიტი, რომელიც სასწრაფო მკურნალობას საჭიროებს
- ძლიერი სიწითლე, ცხელება და ტკივილი ბურსის მიდამოში, რომელიც სწრაფად პროგრესირებს — ცელულიტის ან სეფსისის ნიშანი
- ტკივილი, რომელიც 2 კვირაზე მეტ ხანს გრძელდება სახლში მკურნალობის მიუხედავად
- სახსრის მოძრაობის მნიშვნელოვანი შეზღუდვა, რომელიც ყოველდღიურ აქტივობებს აფერხებს
- განმეორებადი ბურსიტი ერთსა და იმავე ადგილზე — სისტემური მიზეზის გამოსარიცხად
- იმუნოსუპრესია ან შაქრიანი დიაბეტი — ინფექციური გართულებების მაღალი რისკი
ხშირად დასმული კითხვები
შეიძლება თუ არა ბურსიტისას ვარჯიში?
მწვავე ფაზაში (პირველი 3-5 დღე) ვარჯიში, რომელიც ტკივილს ზრდის, უნდა შეწყდეს. თუმცა სრული იმობილიზაცია არ არის რეკომენდებული — ამან შეიძლება კუნთის ატროფია და სახსრის სიხისტე გამოიწვიოს. ტკივილის შემცირების შემდეგ თანდათანობით დაიწყეთ ნაზი გაჭიმვის ვარჯიშები. ფიზიოთერაპევტის მეთვალყურეობით შემუშავებული პროგრამა ოპტიმალურია. ცურვა და ველოსიპედი ხშირად კარგად იტანება, რადგან სახსარზე ნაკლებ ზეწოლას ახდენს.
შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მიღება ბურსიტის მკურნალობისას?
NSAID-ების (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) მიღებისას ალკოჰოლის მოხმარება მკაცრად არ არის რეკომენდებული, რადგან ორივე ზრდის კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკს. თუ ანტიბიოტიკებს იღებთ ინფექციური ბურსიტის გამო, ალკოჰოლი კიდევ უფრო არასასურველია. მკურნალობის კურსის დასრულების შემდეგ ზომიერი მოხმარება დაშვებულია.
ბურსიტი ორსულობის დროს — როგორ ვმკურნალო?
ორსულობისას NSAID-ები, განსაკუთრებით მესამე ტრიმესტრში, უკუნაჩვენებია (შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის არტერიული სადინრის ნაადრევი დახურვა). პირველ ტრიმესტრშიც სიფრთხილეა საჭირო. უპირატესობა ენიჭება არამედიკამენტოზურ მეთოდებს: ყინული, დასვენება, ფიზიოთერაპია. პარაცეტამოლი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ტკივილის მოსახსნელად, ექიმის რეკომენდაციით. კორტიკოსტეროიდის ადგილობრივი ინექცია ორსულობისას ექიმის შეფასების შემდეგ განიხილება.
ორიგინალი და გენერიკი — არის თუ არა განსხვავება?
ბურსიტის მკურნალობაში გამოყენებული NSAID-ები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი, ეტორიკოქსიბი) ხელმისაწვდომია როგორც ორიგინალურ, ისე გენერიკულ ფორმებში. გენერიკები შეიცავენ იმავე აქტიურ ნივთიერებას იმავე დოზით და ექვივალენტური ეფექტურობით ხასიათდებიან. ფასის მნიშვნელოვანი განსხვავება შეიძლება იყოს, ამიტომ ფარმაცევტთან განიხილეთ ალტერნატივები. მაგალითად, ეტორიკოქსიბის ორიგინალი არკოქსია და მისი გენერიკები ერთნაირ თერაპიულ ეფექტს უზრუნველყოფენ.
რამდენ ხანს გრძელდება გამოჯანმრთელება?
მწვავე ბურსიტი ადეკვატური მკურნალობით ჩვეულებრივ 2-6 კვირაში იხსნება. ქრონიკულ ფორმაში გადასული ბურსიტის მკურნალობა რამდენიმე თვე შეიძლება მოითხოვოს. კორტიკოსტეროიდის ინექციის შემდეგ გაუმჯობესება 2-5 დღეში შეიმჩნევა. ბურსექტომიის (ქირურგიული მოცილება) შემდეგ სრული აღდგენა 4-8 კვირა სჭირდება. გამოჯანმრთელების სიჩქარე მნიშვნელოვნად დამოკიდებულია პროვოცირებული ფაქტორის აღმოფხვრაზე.
შეიძლება თუ არა ბურსიტისას მუშაობა და მანქანის ტარება?
ეს დამოკიდებულია ბურსიტის ლოკალიზაციასა და სიმძიმეზე. მსუბუქი საოფისე სამუშაო ჩვეულებრივ შესაძლებელია. მძიმე ფიზიკური შრომა ან განმეორებადი მოძრაობები, რომლებმაც ბურსიტი გამოიწვია, დროებით უნდა შეწყდეს. მანქანის ტარება ჩვეულებრივ შესაძლებელია, თუ ტკივილი საკმარისად კონტროლირებულია, თუმცა მხრის ბურსიტისას საჭის მოტრიალება შეიძლება გართულებული იყოს. გაითვალისწინეთ, რომ ზოგიერთ ტკივილგამაყუჩებელს (განსაკუთრებით ოპიოიდებს, რომლებიც ბურსიტისას იშვიათად ინიშნება) შეუძლია რეაქციის შენელება.