მოკლედ
მეგალობლასტური ანემია (B12) — სისხლის დაავადებაა, რომელიც ვითარდება ორგანიზმში ვიტამინ B12-ის (კობალამინის) დეფიციტის შედეგად. B12 აუცილებელია სისხლის წითელი უჯრედების ნორმალური წარმოქმნისთვის ძვლის ტვინში. მისი ნაკლებობისას წითელი უჯრედები ხდება არანორმალურად დიდი (მეგალობლასტები) და ვერ ასრულებს ჟანგბადის ტრანსპორტირების ფუნქციას. დაავადება უფრო ხშირია 50 წელს ზემოთ ასაკის ადამიანებში, ვეგანებსა და პერნიციოზული ანემიის მქონე პაციენტებში. სიმპტომებია: დაღლილობა, სუნთქვის გაძნელება, კანის სიფერმკრთალე, ნევროლოგიური დარღვევები — ხელ-ფეხის დაბუჟება, სიარულის დარღვევა. დიაგნოზი ისმება სისხლის სრული ანალიზით და B12-ის დონის განსაზღვრით. მკურნალობა მოიცავს B12-ის ინექციებს ან მაღალდოზიან ორალურ პრეპარატებს. დროული მკურნალობის შემთხვევაში პროგნოზი კარგია, თუმცა ნევროლოგიური დაზიანება შეიძლება გახდეს შეუქცევადი, თუ მკურნალობა დაგვიანდება.
რა არის და როგორ ხდება
მეგალობლასტური ანემია ეკუთვნის ანემიების ჯგუფს, სადაც ძვლის ტვინი წარმოქმნის არანორმალურად დიდ, მოუმწიფებელ წითელ უჯრედებს — მეგალობლასტებს. ეს მოვლენა პირდაპირ უკავშირდება დნმ-ის სინთეზის დარღვევას.
მექანიზმი: ვიტამინი B12 არის კოფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს ორ კრიტიკულ ბიოქიმიურ რეაქციაში:
- მეთიონინ-სინთაზას რეაქცია — B12 საჭიროა ჰომოცისტეინის მეთიონინად გარდაქმნისთვის. ეს რეაქცია ამავდროულად აქტიურ ფოლატს (თეტრაჰიდროფოლატს) ათავისუფლებს, რომელიც აუცილებელია დნმ-ის სინთეზისთვის. B12-ის არქონისას ფოლატი „ხაფანგში" რჩება არააქტიური ფორმით და დნმ-ის სინთეზი ფერხდება.
- მეთილმალონილ-CoA მუტაზას რეაქცია — B12 მონაწილეობს ცხიმოვანი მჟავების მეტაბოლიზმში. ამ რეაქციის დარღვევა იწვევს მეთილმალონის მჟავის დაგროვებას, რაც ნერვული სისტემის მიელინის გარსის დეგრადაციას იწვევს.
რა ხდება სისხლში: დნმ-ის სინთეზის შეფერხების გამო უჯრედი ვერ იყოფა ნორმალურად — ბირთვი მოუმწიფებელი რჩება, ხოლო ციტოპლაზმა ნორმალურად ვითარდება. შედეგად წარმოიქმნება დიდი, ოვალური ერითროციტები (მაკროციტები), რომელთა სიცოცხლის ხანგრძლივობა შემცირებულია. ელენთაში ისინი სწრაფად ნადგურდება.
ნევროლოგიური კომპონენტი: მიელინის გარსის დარღვევა იწვევს ზურგის ტვინის უკანა და გვერდითი სვეტების დემიელინიზაციას (ე.წ. „სუბაკუტური კომბინირებული დეგენერაცია"). ეს ახსნის, რატომ ჩნდება დაბუჟება, ბალანსის პრობლემები და კოგნიტური დარღვევები (NICE CKS, 2024).
ვინ რისკის ჯგუფშია
მეგალობლასტური ანემია (B12) შეიძლება განვითარდეს ნებისმიერ ასაკში, მაგრამ ზოგიერთი ჯგუფი განსაკუთრებულ რისკს ექვემდებარება:
- ასაკი: 60 წელს ზემოთ ასაკის ადამიანებში კუჭის ატროფიული გასტრიტის სიხშირე იზრდება, რაც ამცირებს ინტრინზიკ ფაქტორის გამომუშავებას — B12-ის შეწოვისთვის აუცილებელ ცილას.
- პერნიციოზული ანემია: აუტოიმუნური მდგომარეობა, სადაც ორგანიზმი თავად ანადგურებს ინტრინზიკ ფაქტორს მწარმოებელ უჯრედებს. უფრო ხშირია ქალებში და ჩრდილოევროპულ მოსახლეობაში.
- ვეგანები და მკაცრი ვეგეტარიანელები: B12 ბუნებრივად მხოლოდ ცხოველური წარმოშობის პროდუქტებში გვხვდება (ხორცი, თევზი, კვერცხი, რძის პროდუქტები).
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები: კრონის დაავადება, ცელიაკია, ბაქტერიული გადაზრდის სინდრომი — ყველა ეს მდგომარეობა ხელს უშლის B12-ის ნორმალურ შეწოვას ილეუმში (თეძოს ნაწლავი).
- ქირურგიული ჩარევები: კუჭის რეზექცია, ბარიატრიული ქირურგია, ილეუმის რეზექცია.
- მედიკამენტები: მეტფორმინის ხანგრძლივი მიღება (2-3 წლის შემდეგ), პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები (ომეპრაზოლი, პანტოპრაზოლი), H2-ბლოკატორები.
- ორსულები და მეძუძური ქალები: მოთხოვნილება იზრდება, განსაკუთრებით თუ კვება არაადეკვატურია.
- გენეტიკური ფაქტორები: იშვიათი თანდაყოლილი მდგომარეობები, როგორიცაა ტრანსკობალამინის დეფიციტი ან იმერსლუნდ-გრესბეკის სინდრომი.
სიმპტომები
მეგალობლასტური ანემიის სიმპტომები თანდათან ვითარდება, რადგან ღვიძლში B12-ის მარაგი 3-5 წელს ჰყოფნის ორგანიზმს. სიმპტომები შეიძლება დაიყოს სამ ჯგუფად:
ანემიის ზოგადი სიმპტომები:
- დაღლილობა და სისუსტე — ყველაზე ხშირი ჩივილი
- კანის სიფერმკრთალე, ზოგჯერ მოყვითალო ელფერით (იქტერუსი)
- სუნთქვის გაძნელება ფიზიკური დატვირთვისას
- გულისცემის აჩქარება (ტაქიკარდია)
- თავბრუსხვევა
- თავის ტკივილი
ნევროლოგიური სიმპტომები:
- ხელ-ფეხის დაბუჟება და ჩხვლეტა (პარესთეზია) — ერთ-ერთი ყველაზე დამახასიათებელი ნიშანი
- სიარულის დარღვევა და ბალანსის დაკარგვა
- მეხსიერების გაუარესება და კონცენტრაციის სირთულე
- დეპრესია, გუნება-განწყობის ცვლილებები
- მხედველობის დაქვეითება (იშვიათად)
კუჭ-ნაწლავის სიმპტომები:
- ენის ანთება (გლოსიტი) — ენა ხდება გლუვი, წითელი და მტკივნეული
- მადის დაკარგვა
- წონის კლება
- დიარეა ან ყაბზობა
მნიშვნელოვანია: ნევროლოგიური სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს ანემიის გარეშეც, რაც დიაგნოზს ართულებს. ზოგიერთ პაციენტს აღენიშნება მხოლოდ ფსიქიატრიული სიმპტომები — დეპრესია, ფსიქოზი ან დემენციის მსგავსი მდგომარეობა, რაც განსაკუთრებით ხანდაზმულებში შეიძლება შეცდომით ალცჰეიმერის დაავადებად შეფასდეს (BMJ Best Practice, 2024).
დიაგნოსტიკა
B12-ის დეფიციტით გამოწვეული მეგალობლასტური ანემიის დიაგნოსტიკა მოიცავს რამდენიმე ეტაპს:
სისხლის სრული ანალიზი (CBC):
- ჰემოგლობინი — დაქვეითებული (ქალებში < 120 გ/ლ, მამაკაცებში < 130 გ/ლ)
- MCV (საშუალო ერითროციტული მოცულობა) — გაზრდილი (> 100 ფლ), ხშირად > 110 ფლ
- რეტიკულოციტები — დაქვეითებული
- სისხლის ნაცხის მიკროსკოპია — ჰიპერსეგმენტირებული ნეიტროფილები (≥5 სეგმენტი), ოვალოციტები, ანიზოციტოზი
B12-ის დონის განსაზღვრა:
- შრატის B12 — ნორმა 200-900 პგ/მლ. < 200 პგ/მლ მიუთითებს დეფიციტზე. 200-300 პგ/მლ — „ნაცრისფერი ზონა", საჭიროა დამატებითი კვლევები.
დამატებითი ბიომარკერები:
- მეთილმალონის მჟავა (MMA) — მომატებულია B12 დეფიციტისას (> 0.4 მკმოლ/ლ). ყველაზე სპეციფიკური მარკერია.
- ჰომოცისტეინი — მომატებულია, მაგრამ ნაკლებად სპეციფიკურია (ფოლატის დეფიციტისასაც იზრდება).
- ჰოლოტრანსკობალამინი (აქტიური B12) — მგრძნობიარე ტესტი ადრეული დეფიციტის დასადგენად.
მიზეზის დადგენა:
- ანტისხეულები ინტრინზიკ ფაქტორის მიმართ — პერნიციოზული ანემიის დასადასტურებლად (სპეციფიკურობა > 95%)
- ანტიპარიეტალური ანტისხეულები — ნაკლებად სპეციფიკური
- კუჭის ენდოსკოპია — ატროფიული გასტრიტის გამოსარიცხად
- შილინგის ტესტი — ისტორიულად გამოიყენებოდა, ამჟამად იშვიათად ხელმისაწვდომია
დიფერენციული დიაგნოზი:
მნიშვნელოვანია ფოლატის დეფიციტის გამორიცხვა, რომელიც მსგავს ჰემატოლოგიურ სურათს იძლევა, მაგრამ არ იწვევს ნევროლოგიურ დარღვევებს. ასევე უნდა განვიხილოთ მიელოდისპლასტიური სინდრომი, ჰიპოთირეოზი და ალკოჰოლიზმი (BNF 87, 2024).
მკურნალობა — წამლები
მკურნალობის სტრატეგია დამოკიდებულია დეფიციტის სიმძიმეზე, მიზეზსა და ნევროლოგიური სიმპტომების არსებობაზე.
პირველი რიგის მკურნალობა — B12 ინექციები
ჰიდროქსოკობალამინის ინექცია არის ოქროს სტანდარტი B12-ის დეფიციტის მკურნალობაში, განსაკუთრებით ნევროლოგიური სიმპტომებისას ან მალაბსორბციის შემთხვევაში.
ინექციური B12 ხელმისაწვდომია კომბინირებულ პრეპარატებში:
- ადოლორი B12 — კუნთში საინექციო ხსნარი, რომელიც B12-ის (ციანოკობალამინის) გარდა შეიცავს ტკივილგამაყუჩებელ კომპონენტებს. გამოიყენება ნევროლოგიური ტკივილის თანმხლები მკურნალობისას.
- ბლოკიუმ B12 — ანალოგიური კომბინირებული პრეპარატი საინექციო ფორმით.
დოზირების სქემა (NICE, BNF 87, 2024):
- ნევროლოგიური სიმპტომების გარეშე: ჰიდროქსოკობალამინი 1000 მკგ კუნთში, კვირაში 3-ჯერ, 2 კვირის განმავლობაში (სულ 6 ინექცია), შემდეგ 1000 მკგ ყოველ 3 თვეში სიცოცხლის ბოლომდე.
- ნევროლოგიური სიმპტომებით: 1000 მკგ კუნთში, ყოველ მეორე დღეს ნევროლოგიური გაუმჯობესებამდე (ჩვეულებრივ 3-4 კვირა), შემდეგ 1000 მკგ ყოველ 2 თვეში.
მეორე რიგის მკურნალობა — ორალური B12
ორალური ფორმა შეიძლება გამოყენებულ იქნას, თუ:
- მალაბსორბცია არ არის (მაგ., კვებითი დეფიციტი ვეგანებში)
- პაციენტი უარს ამბობს ინექციებზე
- ლეკარვა თომპსონის კვლევის მიხედვით, მაღალდოზიანი ორალური B12 ეფექტურია პასიური დიფუზიის გამო (დოზის 1-2% შეიწოვება)
- ანკერმანი B12 1000მკგ — ტაბლეტები, 1000 მკგ, 50 ცალი. სტანდარტული დოზა: 1000-2000 მკგ/დღეში ორალურად. კვებითი დეფიციტის დროს ეფექტური ალტერნატივაა ინექციებისა.
- ბენე მეთილ B12 1000მკგ — მეთილკობალამინის ფორმა კაფსულებში, 30 ცალი. მეთილკობალამინი არის B12-ის ბიოაქტიური ფორმა, რომელიც პირდაპირ მონაწილეობს მეტაბოლურ რეაქციებში.
ორალური B12 დოზირება: 1000-2000 მკგ/დღეში. საწყისი კორექციისთვის — 2000 მკგ/დღეში 1-2 თვე, შემდეგ შემანარჩუნებელი დოზა 1000 მკგ/დღეში.
დამხმარე მკურნალობა
ფოლის მჟავა:
- ბრიფოლი 400მკგ — ფოლის მჟავის ტაბლეტები. B12-ის დეფიციტთან ერთად შესაძლოა ფოლატის თანმხლები დეფიციტიც არსებობდეს.
⚠️ მნიშვნელოვანი გაფრთხილება: ფოლის მჟავა არასოდეს არ უნდა დაინიშნოს B12-ის გარეშე! ფოლატი შეიძლება ნაწილობრივ გამოასწოროს ჰემატოლოგიური სურათი, მაგრამ დაფაროს და გააუარესოს ნევროლოგიური დაზიანება (BNF 87, 2024).
რკინის პრეპარატები: თუ თანმხლები რკინის დეფიციტია (შერეული ანემია), რაც არცთუ იშვიათია:
- აირონ მინი დროფსი — რკინის წვეთები, განსაკუთრებით მოხერხებულია ბავშვებისთვის.
B ჯგუფის ვიტამინების კომპლექსი:
- ბენევრონი B — B ჯგუფის ვიტამინების საინექციო ხსნარი (B1, B6, B12), 3 მლ ამპულები. ნევროპათიის დამხმარე მკურნალობისთვის.
- B-კომპლექსი — ორალური ფორმა, B ჯგუფის ვიტამინების შესავსებად.
მკურნალობის მონიტორინგი:
- რეტიკულოციტოზი მოსალოდნელია მკურნალობის 5-7 დღეში (კარგი რეაგირების ნიშანი)
- სისხლის სრული ანალიზი — 8 კვირაში
- B12-ის დონე — 2-3 თვეში
- კალიუმის მონიტორინგი — მკურნალობის პირველ კვირაში (ჰიპოკალიემიის რისკი ჰემატოპოეზის აქტივაციისას)
ცხოვრების წესი
კვება
B12-ით მდიდარი საკვები პროდუქტების ყოველდღიურ რაციონში ჩართვა გადამწყვეტი მნიშვნელობისაა:
- ღვიძლი და თირკმელები — ყველაზე მდიდარი წყარო (100 გ ღვიძლი ≈ 70 მკგ B12)
- თევზი — ორაგული, სარდინი, ტუნა, კალმახი
- ხორცი — საქონლის ხორცი, ქათამი
- კვერცხი — განსაკუთრებით კვერცხის გული
- რძის პროდუქტები — ყველი, იოგურტი, რძე
- გამდიდრებული პროდუქტები — ვეგანებისთვის: გამდიდრებული მცენარეული რძე, საუზმის ფხვნილები, საფუარი
ფიზიკური აქტივობა
ანემიის კორექციის პერიოდში:
- თავი აარიდეთ ინტენსიურ ფიზიკურ დატვირთვას ჰემოგლობინის ნორმალიზაციამდე
- სიარული, მსუბუქი ვარჯიშები — რეკომენდებულია
- ჰემოგლობინის აღდგენის შემდეგ — ნორმალურ აქტივობას დაუბრუნდით
ალკოჰოლი
ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება ხელს უშლის B12-ის შეწოვას და ზრდის ფოლატის დეფიციტის რისკს. შეზღუდეთ ან სრულად მოერიდეთ.
სტრესის მართვა
ქრონიკული სტრესი აუარესებს ნევროლოგიურ სიმპტომებს. რეკომენდებულია ძილის ჰიგიენის დაცვა (7-8 საათი ღამეში), რელაქსაციის ტექნიკები.
რეგულარული მონიტორინგი
პერნიციოზული ანემიის შემთხვევაში — სიცოცხლის ბოლომდე ინექციები და ყოველწლიური კონტროლი.
გართულებები
დროულად უმკურნალო B12-ის დეფიციტმა შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული და ზოგჯერ შეუქცევადი გართულებები:
ნევროლოგიური გართულებები (3-12 თვეში):
- სუბაკუტური კომბინირებული დეგენერაცია — ზურგის ტვინის უკანა და გვერდითი სვეტების დემიელინიზაცია. 6 თვეზე მეტი ხანგრძლივობის ნევროლოგიური სიმპტომები ხშირად შეუქცევადია მკურნალობის მიუხედავად.
- პერიფერიული ნეიროპათია — მუდმივი ტკივილი, დაბუჟება, სუსტი რეფლექსები
- კოგნიტური დარღვევები — დემენცია, ფსიქოზი
ჰემატოლოგიური გართულებები:
- პანციტოპენია — ყველა სისხლის უჯრედის რაოდენობის კრიტიკული შემცირება
- მძიმე ანემია — გულის უკმარისობის განვითარების რისკი
კარდიოვასკულარული:
- ჰიპერჰომოცისტეინემია — გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების რისკის ფაქტორი
- გულის უკმარისობა — მძიმე ანემიის ფონზე
სხვა:
- ნეირალური მილის დეფექტი — ორსულ ქალებში ნაყოფის განვითარების დარღვევა
- კუჭის კიბოს რისკი — პერნიციოზული ანემიის დროს ატროფიული გასტრიტი ზრდის კუჭის კარცინოიდის რისკს (NICE, 2024)
გრძელვადიანი პროგნოზი
დროულად დაწყებული ადეკვატური მკურნალობის შემთხვევაში B12-ის დეფიციტით გამოწვეული მეგალობლასტური ანემიის პროგნოზი საერთოდ ძალიან კარგია:
- ჰემატოლოგიური პასუხი — სისხლის მაჩვენებლები ნორმალიზდება 6-8 კვირაში
- ნევროლოგიური აღდგენა — ნაწილობრივი ან სრული გაუმჯობესება 3-6 თვეში, თუ სიმპტომები 6 თვეზე ნაკლებია
- შეუქცევადი დარღვევები — 12 თვეზე მეტი ხნის ნევროლოგიური სიმპტომები ხშირად მუდმივი რჩება
პერნიციოზული ანემიის მქონე პაციენტებს სჭირდებათ უწყვეტი ჩანაცვლებითი თერაპია სიცოცხლის ბოლომდე. მკურნალობის შეწყვეტა იწვევს რეციდივს. სიცოცხლის ხანგრძლივობა ადეკვატური მკურნალობით არ განსხვავდება ზოგადი პოპულაციისგან. ხანდაზმულებში რეკომენდებულია კუჭის ენდოსკოპიური მეთვალყურეობა კარცინოიდის რისკის გამო.
როდის უნდა მიმართო ექიმს
დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:
- ხელ-ფეხის მუდმივი დაბუჟება ან ჩხვლეტა, რომელიც პროგრესირებს — შეიძლება მიუთითებდეს ნერვული სისტემის დაზიანებაზე, რაც სასწრაფო მკურნალობას მოითხოვს
- სიარულის დარღვევა, ბალანსის დაკარგვა ან ხშირი წაქცევები — ზურგის ტვინის დემიელინიზაციის ნიშანი
- მეხსიერების მკვეთრი გაუარესება ან დაბნეულობა — განსაკუთრებით ხანდაზმულებში, სადაც B12 დეფიციტი შეიძლება იმიტირებდეს დემენციას
- ძლიერი დაღლილობა, სუნთქვის უკმარისობა მოსვენების მდგომარეობაში — მძიმე ანემიის ნიშანი
- ენის ტკივილი, სიწითლე, გლუვი ენის ზედაპირი — კლასიკური B12 დეფიციტის ნიშანი
- ვეგანი/ვეგეტარიანელი ხართ 2+ წელია და არ იღებთ B12 დანამატებს — პროფილაქტიკური შემოწმება რეკომენდებულია
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანს უნდა ვიღებ B12-ს?
პასუხი დამოკიდებულია დეფიციტის მიზეზზე. თუ მიზეზი კვებითია (მაგ., ვეგანური დიეტა), B12-ის მიღება შეიძლება საჭირო იყოს მხოლოდ მაშინ, სანამ კვების რაციონს არ შეცვლით, თუმცა ვეგანებს რეკომენდებულია მუდმივი სუპლემენტაცია. პერნიციოზული ანემიის შემთხვევაში ინექციები სიცოცხლის ბოლომდეა საჭირო — ეს აუტოიმუნური მდგომარეობაა, რომელიც არ იკურნება. ინექციების შეწყვეტა რამდენიმე თვეში გამოიწვევს სიმპტომების დაბრუნებას.
შეიძლება თუ არა ალკოჰოლის მიღება B12-ის მკურნალობის პერიოდში?
ალკოჰოლის ზომიერი მოხმარება (მაგ., ერთი ჭიქა ღვინო) არ არის აბსოლუტური უკუჩვენება, მაგრამ გასათვალისწინებელია, რომ ალკოჰოლი:
- ამცირებს B12-ისა და ფოლატის შეწოვას
- ტოქსიკურ ზემოქმედებას ახდენს ღვიძლზე, სადაც B12-ის მარაგი ინახება
- აუარესებს ნევროპათიის სიმპტომებს
მძიმე ანემიის კორექციის პერიოდში ალკოჰოლისგან სრული თავის შეკავება რეკომენდებულია.
უსაფრთხოა თუ არა B12 ორსულობის დროს?
B12 არა მხოლოდ უსაფრთხოა, არამედ აბსოლუტურად აუცილებელია ორსულობის პერიოდში. B12-ის დეფიციტი ორსულობისას ზრდის ნეირალური მილის დეფექტების, ნაადრევი მშობიარობისა და დაბალი წონით დაბადების რისკს. ორსული ქალების დღიური მოთხოვნილებაა 2.6 მკგ. ვეგანმა ორსულებმა აუცილებლად უნდა მიიღონ B12 სუპლემენტი, მაგალითად ანკერმანი B12 ან ბენე მეთილ B12, ექიმთან შეთანხმებული დოზით.
შემიძლია თუ არა მანქანის მართვა ანემიის დროს?
მსუბუქი ანემიისას მანქანის მართვა, როგორც წესი, უსაფრთხოა. თუმცა, თუ გაქვთ:
- ძლიერი თავბრუსხვევა
- კონცენტრაციის პრობლემები
- მხედველობის დარღვევა
- ხელ-ფეხის მძიმე დაბუჟება
ამ შემთხვევაში მანქანის მართვისგან თავი შეიკავეთ მდგომარეობის სტაბილიზაციამდე. B12-ის ინექციების დაწყების შემდეგ სიმპტომები ჩვეულებრივ 2-4 კვირაში უმჯობესდება.
რა განსხვავებაა ციანოკობალამინსა და მეთილკობალამინს შორის?
ორივე B12-ის ფორმაა. ციანოკობალამინი — ყველაზე გავრცელებული, სტაბილური, კარგად შესწავლილი ფორმა; ორგანიზმი მას აქტიურ ფორმად გარდაქმნის. მეთილკობალამინი — ბიოაქტიური ფორმა, რომელიც პირდაპირ მონაწილეობს მეტაბოლურ რეაქციებში. კლინიკურ კვლევებში მნიშვნელოვანი უპირატესობა არცერთ ფორმას არ აქვს. პრეპარატი ბენე მეთილ B12 მეთილკობალამინის ფორმას შეიცავს, ხოლო ანკერმანი B12 — ციანოკობალამინს. არჩევანი ინდივიდუალურია და ექიმთან უნდა შეთანხმდეს.
ბრენდული თუ ჯენერიკული პრეპარატი ავირჩიო?
B12-ის შემთხვევაში ბრენდულ და ჯენერიკულ პრეპარატებს შორის კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება არ არის. მოქმედი ნივთიერება იგივეა. მთავარია — პრეპარატი იყოს სერტიფიცირებული და ფარმაცევტულ ბაზარზე ოფიციალურად რეგისტრირებული. მნიშვნელოვანია სწორი დოზა (1000 მკგ და მეტი თერაპიული მიზნებისთვის) და რეგულარულობა. იაფი ჯენერიკული B12 ისევე ეფექტურია, როგორც ძვირი ბრენდული ვარიანტი.