მოკლედ
როზუვასტატინი არის სტატინების ჯგუფის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური წარმომადგენელი — HMG-CoA რედუქტაზას სელექციური და კონკურენტული ინჰიბიტორი, რომელიც გამოიყენება ჰიპერქოლესტეროლემიის და კარდიოვასკულური დაავადებების პრევენციისთვის. პრეპარატი ამცირებს LDL-ქოლესტეროლს 52–63%-ით (დოზის მიხედვით), ზრდის HDL-ქოლესტეროლს და ამცირებს ტრიგლიცერიდებს. როზუვასტატინი ხასიათდება მაღალი ჰიდროფილურობით, ღვიძლისადმი შერჩევითობით და ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით (~19 საათი). იგი ინიშნება პირველადი ჰიპერქოლესტეროლემიის, შერეული დისლიპიდემიის, ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტეროლემიის და ათეროსკლეროზის პროგრესირების შენელებისთვის. საწყისი დოზაა 5–10 მგ დღეში, მაქსიმალური — 40 მგ. ყველაზე გავრცელებული გვერდითი ეფექტებია მიალგია, თავის ტკივილი და გასტროინტესტინალური სიმპტომები. იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია რაბდომიოლიზის განვითარება (BNF 87).
რა არის და ფარმაკოლოგია
როზუვასტატინი (INN: Rosuvastatin) არის სინთეზური სტატინი — ლიპიდების დონის მარეგულირებელი პრეპარატი, რომელიც მიეკუთვნება HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორების ფარმაკოლოგიურ ჯგუფს (ATC კოდი: C10AA07). იგი შეიმუშავა კომპანია „შიონოგიმ" (Shionogi) იაპონიაში, ხოლო კლინიკურ პრაქტიკაში შემოიტანა კომპანია „ასტრაზენეკამ" (AstraZeneca) სავაჭრო სახელწოდებით Crestor® 2003 წელს. როზუვასტატინი ჩართულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List, 2023).
სტატინები წარმოადგენენ კარდიოლოგიის ქვაკუთხედს — ისინი ყველაზე ფართოდ დანიშნული პრეპარატებია დისლიპიდემიის მკურნალობისა და კარდიოვასკულური რისკის შემცირებისთვის. სტატინების თაობებს შორის როზუვასტატინი გამოირჩევა უმაღლესი ეფექტურობით LDL-ქოლესტეროლის შემცირების თვალსაზრისით, რაც მას „სუპერსტატინის" სახელს ანიჭებს (NICE CG181).
ქიმიური თვალსაზრისით, როზუვასტატინი არის (E)-7-[4-(4-ფტორფენილ)-6-იზოპროპილ-2-[მეთილ(მეთილსულფონილ)ამინო]პირიმიდინ-5-ილ](3R,5S)-3,5-დიჰიდროქსიჰეპტ-6-ენის მჟავა. მისი მოლეკულა შეიცავს სულფონამიდურ ჯგუფს, რომელიც განაპირობებს ჰიდროფილურობას და ღვიძლის ჰეპატოციტებისადმი შერჩევითობას. ეს თვისება განასხვავებს მას ლიპოფილური სტატინებისგან (სიმვასტატინი, ატორვასტატინი) და ამცირებს ექსტრაჰეპატიკური გვერდითი ეფექტების რისკს.
მოქმედების მექანიზმი
როზუვასტატინის მოქმედების მექანიზმი ეფუძნება 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილ-კოენზიმ A (HMG-CoA) რედუქტაზას კომპეტიტურ და შექცევად ინჰიბიციას — ფერმენტის, რომელიც კატალიზებს ქოლესტეროლის ბიოსინთეზის სიჩქარისმზღუდველ ეტაპს: HMG-CoA-ს მევალონატად გადაქცევას.
ღვიძლში მოქმედების კასკადი
როზუვასტატინი ღვიძლის ჰეპატოციტებში აქტიურად ტრანსპორტირდება OATP1B1 (Organic Anion Transporting Polypeptide 1B1) და OATP1B3 ტრანსპორტერების საშუალებით. უჯრედში მოხვედრის შემდეგ იგი უკავშირდება HMG-CoA რედუქტაზას აქტიურ ცენტრს და ბლოკავს სუბსტრატის (HMG-CoA) კატალიზურ ადგილზე მიერთებას.
ინტრაცელულარული ქოლესტეროლის სინთეზის დაქვეითება იწვევს კომპენსატორულ პასუხს — SREBP-2 (Sterol Regulatory Element-Binding Protein-2) ტრანსკრიფციული ფაქტორის გააქტიურებას, რომელიც ზრდის ჰეპატოციტების ზედაპირზე LDL-რეცეპტორების ექსპრესიას. გაზრდილი რაოდენობის LDL-რეცეპტორები უზრუნველყოფენ სისხლის პლაზმიდან LDL-ნაწილაკების ინტენსიურ კლირენსს, რაც საბოლოოდ LDL-ქოლესტეროლის კონცენტრაციას მნიშვნელოვნად ამცირებს (EMA SmPC).
ეფექტი ლიპიდურ პროფილზე
როზუვასტატინი 10 მგ დოზით LDL-C-ს ამცირებს საშუალოდ 46%-ით, 20 მგ — 52%-ით, ხოლო 40 მგ — 63%-ით. ამასთანავე, იგი მნიშვნელოვნად ზრდის HDL-ქოლესტეროლს (8–14%) და ამცირებს ტრიგლიცერიდებს (10–35%), ასევე apo B-ს და non-HDL-C-ს (BNF 87).
პლეიოტროპული ეფექტები
ლიპიდური მოქმედების გარდა, როზუვასტატინი ავლენს მნიშვნელოვან პლეიოტროპულ ეფექტებს:
- ანთებისსაწინააღმდეგო მოქმედება — ამცირებს C-რეაქტიულ ცილას (CRP) და ანთებით ციტოკინებს;
- ენდოთელიუმის ფუნქციის გაუმჯობესება — ზრდის აზოტის ოქსიდის (NO) ბიოხელმისაწვდომობას eNOS-ის აქტივაციით;
- ანტითრომბოზული მოქმედება — ამცირებს თრომბოციტების აგრეგაციას და ქსოვილოვანი ფაქტორის ექსპრესიას;
- ათეროსკლეროზული ფოლაქის სტაბილიზაცია — ამცირებს ლიპიდური ბირთვის ზომას და ამყარებს ფიბროზულ ქუდს.
JUPITER კვლევამ (2008) აჩვენა, რომ როზუვასტატინით 20 მგ/დღე მკურნალობა CRP > 2 მგ/ლ მქონე პირებში კარდიოვასკულურ მოვლენებს 44%-ით ამცირებს (NICE CG181).
ჩვენებები
როზუვასტატინი ნაჩვენებია შემდეგი მდგომარეობებისთვის:
პირველადი ჰიპერქოლესტეროლემია (ტიპი IIa)
მონოთერაპიით ან დიეტასთან კომბინაციით ჰიპერქოლესტეროლემიის მკურნალობა, როდესაც დიეტა და სხვა არაფარმაკოლოგიური ღონისძიებები არასაკმარისია. მოიცავს ჰეტეროზიგოტურ ოჯახურ ჰიპერქოლესტეროლემიას (HeFH) (BNF 87).
შერეული (კომბინირებული) დისლიპიდემია (ტიპი IIb)
როდესაც პაციენტს ერთდროულად აღენიშნება LDL-C-ის მომატება და ტრიგლიცერიდემია, როზუვასტატინი ეფექტურად მოქმედებს ორივე პარამეტრზე (EMA SmPC).
ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტეროლემია (HoFH)
სხვა ლიპიდების დონის შემამცირებელ მკურნალობასთან (მაგ., LDL-აფერეზი) კომბინაციით ან მონოთერაპიით, როდესაც ასეთი თერაპია მიუწვდომელია. ამ ჩვენებისთვის ხშირად საჭიროა მაქსიმალური დოზა — 40 მგ.
ათეროსკლეროზის მკურნალობა
ათეროსკლეროზის პროგრესირების შენელება ან რეგრესია კარდიოვასკულური რისკის შემცირების კომპლექსური სტრატეგიის ნაწილად. METEOR კვლევამ დაადასტურა, რომ როზუვასტატინი 40 მგ/დღე ანელებს კაროტიდული ინტიმა-მედიის სისქის (CIMT) ზრდას.
კარდიოვასკულური მოვლენების პირველადი პრევენცია
მაღალი კარდიოვასკულური რისკის მქონე პაციენტებში (≥50 წლის მამაკაცები, ≥60 წლის ქალები, CRP ≥2 მგ/ლ + ერთი დამატებითი რისკფაქტორი) გულის იშემიური დაავადების, მიოკარდიუმის ინფარქტის და ინსულტის პრევენციისთვის (NICE NG136).
მეორეული პრევენცია
აკუტე კორონარული სინდრომის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ LDL-C სამიზნე დონის მისაღწევად, როგორც წესი, მაღალი ინტენსივობის სტატინთერაპიის ფარგლებში (როზუვასტატინი 20–40 მგ).
ბავშვთა ასაკში გამოყენება
10 წელს ზემოთ ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტეროლემიის დროს, როდესაც დიეტური ინტერვენცია არასაკმარისია (EMA SmPC).
დოზირება
მოზრდილები
| ჩვენება | საწყისი დოზა | ტიტრაციის დოზა | მაქსიმალური დოზა | |---------|-------------|----------------|-----------------| | პირველადი ჰიპერქოლესტეროლემია | 5–10 მგ/დღე | 20 მგ/დღე | 40 მგ/დღე | | შერეული დისლიპიდემია | 5–10 მგ/დღე | 20 მგ/დღე | 40 მგ/დღე | | HoFH | 20 მგ/დღე | 40 მგ/დღე | 40 მგ/დღე | | კარდიოვასკულური პრევენცია | 10–20 მგ/დღე | — | 40 მგ/დღე |
პრეპარატი მიიღება დღის ნებისმიერ მონაკვეთში, საკვებთან მიმართებაში ურთიერთკავშირის გარეშე. ტაბლეტი ყლაპავენ მთლიანად, წყლით. დოზის ტიტრაცია ხორციელდება 4 კვირის ინტერვალით ლიპიდოგრამის მონიტორინგის საფუძველზე (BNF 87).
40 მგ დოზის დანიშვნის შეზღუდვები: მაქსიმალური დოზა ინიშნება მხოლოდ მძიმე ჰიპერქოლესტეროლემიის დროს, მაღალი კარდიოვასკულური რისკის მქონე პაციენტებში, ხოლო მისი დანიშვნა უკუნაჩვენებია აზიური წარმომავლობის პაციენტებში, ჰიპოთირეოზის, თირკმლის ზომიერი უკმარისობის, მიოპათიის ანამნეზის ან ალკოჰოლის ბოროტად მოხმარების დროს (EMA SmPC).
ბავშვები (6–17 წელი)
- 6–9 წელი (HeFH): საწყისი 5 მგ/დღე, მაქსიმალური 10 მგ/დღე;
- 10–17 წელი (HeFH): საწყისი 5–10 მგ/დღე, მაქსიმალური 20 მგ/დღე.
თირკმლის უკმარისობა
- მსუბუქი (CrCl >60 მლ/წთ): დოზის კორექცია არ არის საჭირო;
- ზომიერი (CrCl 30–60 მლ/წთ): საწყისი დოზა 5 მგ, მაქსიმალური 20 მგ; 40 მგ უკუნაჩვენებია;
- მძიმე (CrCl <30 მლ/წთ): როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია ყველა დოზით.
ღვიძლის უკმარისობა
Child-Pugh ≤7 (კლასი A): დოზის კორექცია არ არის საჭირო. Child-Pugh ≥8 (კლასი B, C): როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია (EMA SmPC).
განსაკუთრებული პოპულაციები
- აზიური წარმომავლობის პაციენტები: საწყისი დოზა 5 მგ, მაქსიმალური 20 მგ (გენეტიკური პოლიმორფიზმის გამო ბიოხელმისაწვდომობა 2-ჯერ მაღალია);
- ხანდაზმული (≥70 წელი): საწყისი დოზა 5 მგ.
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
როზუვასტატინის აბსორბცია ხდება წვრილ ნაწლავში. აბსოლუტური ბიოხელმისაწვდომობა შეადგენს დაახლოებით 20%. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 3–5 საათში (Tmax). საკვები არ მოქმედებს აბსორბციის ხარისხზე, თუმცა შეიძლება ოდნავ შეანელოს მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო (EMA SmPC).
დისტრიბუცია
მოცულობა განაწილებისა (Vd) შეადგენს დაახლოებით 134 ლიტრს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი არის ~90%, ძირითადად ალბუმინთან. როზუვასტატინის ჰიდროფილური ბუნება განაპირობებს მის სელექციურ აქტიურ ტრანსპორტირებას ღვიძლში OATP1B1/1B3 ტრანსპორტერების მეშვეობით, რაც ამცირებს პერიფერიულ ქსოვილებში განაწილებას.
მეტაბოლიზმი
როზუვასტატინი მინიმალურად მეტაბოლიზდება — დოზის ~10% განიცდის ბიოტრანსფორმაციას, ძირითადად CYP2C9 იზოფერმენტის მეშვეობით. მთავარი მეტაბოლიტია N-დესმეთილ-როზუვასტატინი, რომელიც ფარმაკოლოგიურად აქტიურია, მაგრამ საწყისი ნივთიერების აქტივობის მხოლოდ 50%-ს შეადგენს. CYP3A4-ის როლი მეტაბოლიზმში უმნიშვნელოა, რაც განასხვავებს როზუვასტატინს ატორვასტატინისა და სიმვასტატინისგან.
ექსკრეცია
დოზის დაახლოებით 90% გამოიყოფა უცვლელი სახით განავლით (საჭმლის მომნელებლის ტრაქტის გავლით), ხოლო 10% — შარდით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს საშუალოდ 19 საათს (13–20 საათი), რაც იძლევა დღეში ერთხელ მიღების საშუალებას. სტაბილური მდგომარეობა (steady state) მიიღწევა 5–7 დღეში (BNF 87).
გვერდითი ეფექტები
ძალიან ხშირი და ხშირი (≥1%)
- მიალგია — კუნთების ტკივილი ყველაზე გავრცელებული საჩივარია (5–10%), ჩვეულებრივ მსუბუქი ხასიათისაა;
- თავის ტკივილი — 5–7%;
- თავბრუსხვევა — 3–4%;
- მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა — 3–5%;
- ყაბზობა — 2–4%;
- ასთენია — სისუსტე, დაღლილობა;
- ALT/AST ტრანსამინაზების მომატება — ჩვეულებრივ ტრანზიტორული, კლინიკურად უმნიშვნელო (BNF 87).
არახშირი (0.1–1%)
- კრეატინკინაზას (CK) მომატება — უსიმპტომო, მაგრამ მოითხოვს მონიტორინგს;
- გამონაყარი, ქავილი — ალერგიული რეაქციები;
- ინსომნია;
- [შაქრიანი დიაბეტის ტიპი 2](/conditions/diabeti-2-tipi) რისკის მომატება — განსაკუთრებით მაღალი დოზებით და პრედისპოზიციის მქონე პირებში (NICE NG136).
იშვიათი და ძალიან იშვიათი (<0.1%)
- რაბდომიოლიზი — კუნთების მასიური ნეკროზი მიოგლობინურიით და თირკმლის მწვავე უკმარისობით. სიცოცხლისთვის საშიშია. რისკი იზრდება 40 მგ დოზით, ურთიერთქმედებებით და თირკმლის უკმარისობით;
- მიოპათია — CK-ის 10-ჯერ და მეტად მომატება კუნთის სიმპტომებთან ერთად;
- ჰეპატიტი და სიყვითლე — იშვიათად, სერიოზული ღვიძლის დაზიანება;
- თრომბოციტოპენია;
- სტივენ-ჯონსონის სინდრომი — ექსტრემალურად იშვიათი;
- პანკრეატიტი;
- პერიფერიული ნეიროპათია;
- ინტერსტიციული ფილტვის დაავადება — უჩვეულოა, მაგრამ აღწერილია (EMA SmPC).
პროტეინურია
40 მგ დოზით მკურნალობისას ტუბულური პროტეინურია დაფიქსირდა პაციენტების ~1%-ში. ჩვეულებრივ ტრანზიტორულია და არ მოითხოვს მკურნალობის შეწყვეტას.
მონიტორინგი
ღვიძლის ფუნქციური ტესტები რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყებამდე და 12 კვირის შემდეგ, ან დოზის მომატებისას. CK-ის რუტინული მონიტორინგი არ არის აუცილებელი, მაგრამ სავალდებულოა მიალგიის სიმპტომების არსებობისას (NICE CG181).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მგრძნობელობა როზუვასტატინის ან პრეპარატის ნებისმიერი ექსციპიენტის მიმართ;
- აქტიური ღვიძლის დაავადება, მუდმივად მომატებული ტრანსამინაზები (>3×ULN);
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (CrCl <30 მლ/წთ) — ყველა დოზით;
- მიოპათია;
- ციკლოსპორინთან ერთდროული გამოყენება;
- ორსულობა და ლაქტაცია;
- ქალები, რომლებიც არ იყენებენ ადეკვატურ კონტრაცეფციას (EMA SmPC).
სიფრთხილე
- ჰიპოთირეოზი — მიოპათიის რისკი მომატებულია;
- კუნთების დაავადების ანამნეზი ან რაბდომიოლიზის პრედისპოზიცია;
- ალკოჰოლის ბოროტად მოხმარება;
- ≥65 წლის ასაკი;
- აზიური ეთნიკური წარმომავლობა — ფარმაკოკინეტიკის განსხვავებული პროფილი (BNF 87);
- [შაქრიანი დიაბეტის](/conditions/diabeti-2-tipi) რისკფაქტორები — შაქრის მეტაბოლიზმი უნდა მონიტორინგდეს.
ურთიერთქმედებები
მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედებები
| პრეპარატი | ეფექტი | რეკომენდაცია | |-----------|--------|-------------| | ციკლოსპორინი | როზუვასტატინის AUC 7-ჯერ ↑ | უკუნაჩვენებია | | გემფიბროზილი | როზუვასტატინის AUC 2-ჯერ ↑; მიოპათიის რისკი | კომბინაცია არ არის რეკომენდებული | | ლოპინავირი/რიტონავირი | OATP1B1 ინჰიბიცია, AUC 2-ჯერ ↑ | მაქს. დოზა 10 მგ | | ატაზანავირი | OATP/BCRP ინჰიბიცია | მაქს. დოზა 10 მგ | | ელბასვირი/გრაზოპრევირი | AUC 2.6-ჯერ ↑ | მაქს. დოზა 10 მგ | | ვარფარინი | INR ↑ | INR-ის მონიტორინგი | | ანტაციდები (ალუმინი/მაგნიუმი) | როზუვასტატინის Cmax ↓ 50% | 2 საათის ინტერვალით მიღება | | ერითრომიცინი | AUC 20% ↓, CL ↑ | კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ არის |
OATP და BCRP ტრანსპორტერებთან ურთიერთქმედება
როზუვასტატინი არის OATP1B1, OATP1B3 და BCRP (Breast Cancer Resistance Protein) ტრანსპორტერების სუბსტრატი. ამ ტრანსპორტერების ინჰიბიტორები (მაგ., ციკლოსპორინი, HIV პროტეაზას ინჰიბიტორები, ჰეპატიტ C-ის მედიკამენტები) მნიშვნელოვნად ზრდიან როზუვასტატინის პლაზმურ კონცენტრაციას და მიოტოქსიკურობის რისკს (EMA SmPC).
ფიბრატებთან კომბინაცია
ფენოფიბრატთან კომბინაცია მისაღებია, თუმცა გემფიბროზილთან — არა. ფიბრატებთან ერთდროული გამოყენება მოითხოვს CK-ის რეგულარულ მონიტორინგს და პაციენტის ინფორმირებას კუნთის სიმპტომების შესახებ (BNF 87).
ეზეტიმიბთან კომბინაცია
ეზეტიმიბი და როზუვასტატინი ხშირად კომბინირდება LDL-C-ის სამიზნემდე შესამცირებლად. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება მინიმალურია, მაგრამ მიოპათიის რისკი თეორიულად უმნიშვნელოდ იზრდება.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
როზუვასტატინი აბსოლუტურად უკუნაჩვენებია ორსულობის ყველა ტრიმესტრში (FDA კატეგორია X). ქოლესტეროლი და მისი მეტაბოლიტები აუცილებელია ნაყოფის ნორმალური განვითარებისთვის, მათ შორის სტეროიდული ჰორმონების, უჯრედის მემბრანების და ნეირონული ქსოვილის ფორმირებისთვის. სტატინები თეორიულად შეუძლიათ ნაყოფის ტერატოგენური დაზიანება, თუმცა ეპიდემიოლოგიური მონაცემები არათანმიმდევრულია.
რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა მკურნალობის პერიოდში უნდა გამოიყენონ საიმედო კონტრაცეფცია. ორსულობის დაგეგმვისას როზუვასტატინი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 1 თვით ადრე. თუ ორსულობა დადასტურდა მკურნალობის ფონზე, პრეპარატი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას (EMA SmPC).
ლაქტაცია
როზუვასტატინი გამოიყოფა დედის რძეში (ვირთხებზე ჩატარებული კვლევებით). ადამიანის რძეში გამოყოფის მონაცემები შეზღუდულია. ძუძუთი კვების პერიოდში როზუვასტატინი უკუნაჩვენებია (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე როზუვასტატინი ხელმისაწვდომია მრავალ ბრენდულ და გენერიკულ ფორმაში. ძირითადი პრეპარატები მოიცავს:
- როზუვასტატინი-ნორმონი — გენერიკული პრეპარატი, ხელმისაწვდომია 5, 10, 20 და 40 მგ ტაბლეტებით;
- კრესტორი (Crestor, AstraZeneca) — ორიგინალური ბრენდი;
- როზულიპი — გენერიკი, ფართოდ ხელმისაწვდომი;
- მერტენილი (Mertenil, Gedeon Richter) — პოპულარული გენერიკი;
- როზარტი (Rosart) — ინდურის წარმოების გენერიკი.
ზუსტი ბრენდების არჩევანისთვის იხილეთ როზუვასტატინის მედიკამენტების გვერდი. დაზუსტებული ინფორმაციისთვის კონკრეტული პრეპარატის შესახებ მიმართეთ ფარმაცევტს ან ექიმს.
ხშირად დასმული კითხვები
რა დროს არის ყველაზე კარგი როზუვასტატინის მიღება — დილით თუ საღამოს?
განსხვავებით მოკლე ნახევარგამოყოფის მქონე სტატინებისგან (სიმვასტატინი), როზუვასტატინის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი (~19 საათი) საშუალებას იძლევა მისი მიღება დღის ნებისმიერ მონაკვეთში — დილით ან საღამოს, ეფექტურობის დაკარგვის გარეშე. მთავარია რეგულარულობა — ყოველდღიურად ერთსა და იმავე დროს მიღება (BNF 87).
რამდენ ხანში მოქმედებს როზუვასტატინი LDL-ქოლესტეროლზე?
როზუვასტატინის ეფექტი ვლინდება მიღებიდან 1 კვირის განმავლობაში, ხოლო მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 2–4 კვირაში. ამიტომ ლიპიდოგრამის კონტროლი და დოზის ტიტრაცია რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყებიდან ან დოზის ცვლილებიდან 4 კვირის შემდეგ (EMA SmPC).
შეიძლება თუ არა როზუვასტატინის ალკოჰოლთან ერთად მიღება?
ზომიერი ალკოჰოლის მოხმარება (კვირაში 14 ერთეულამდე) ჩვეულებრივ არ იწვევს კლინიკურად მნიშვნელოვან ურთიერთქმედებას. თუმცა ალკოჰოლის ბოროტად მოხმარება ზრდის ჰეპატოტოქსიკურობისა და მიოპათიის რისკს. ასეთ პაციენტებში 40 მგ დოზის დანიშვნა უკუნაჩვენებია (BNF 87).
რა განსხვავებაა როზუვასტატინსა და ატორვასტატინს შორის?
ორივე „ძლიერი" სტატინია, მაგრამ განსხვავდებიან: (1) ეფექტურობა — როზუვასტატინი ექვივალენტური დოზით უფრო ინტენსიურად ამცირებს LDL-C-ს (როზუვასტატინი 10 მგ ≈ ატორვასტატინი 20 მგ); (2) მეტაბოლიზმი — ატორვასტატინი მეტაბოლიზდება CYP3A4-ით და აქვს მეტი წამლის ურთიერთქმედება, ხოლო როზუვასტატინი მინიმალურად მეტაბოლიზდება; (3) ჰიდროფილურობა — როზუვასტატინი ჰიდროფილურია, რაც შეიძლება ამცირებს კუნთის გვერდით ეფექტებს (NICE CG181).
საჭიროა თუ არა როზუვასტატინის მუდმივად მიღება?
დიახ, დისლიპიდემია ქრონიკული მდგომარეობაა და სტატინთერაპია, როგორც წესი, უვადოა. პრეპარატის შეწყვეტა იწვევს LDL-ქოლესტეროლის თავდაპირველ დონემდე დაბრუნებას 2–3 კვირაში. მკურნალობის შეწყვეტის ან შეცვლის საკითხი უნდა გადაწყდეს მხოლოდ ექიმთან კონსულტაციით (NICE NG136).
რა კუნთის სიმპტომებზე უნდა მივაქციო ყურადღება?
სტატინთერაპიის დროს ყურადღება უნდა მიაქციოთ: აუხსნელი კუნთების ტკივილი, სისუსტე ან კრამპი, განსაკუთრებით ცხელებასთან ან საერთო უკმარისობასთან ერთად. ეს შეიძლება მიოპათიის ან რაბდომიოლიზის ნიშანი იყოს. მუქი ფერის (ყავისფერი) შარდი არის გადაუდებელი ნიშანი — დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს და შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება (BNF 87).