მოკლედ
კეტოპროფენი (ბრენდული სახელით კეტონალი) წარმოადგენს არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატს (ნაასპ/NSAID), რომელიც მიეკუთვნება არილპროპიონის მჟავის ჯგუფს. იგი გამოიყენება ტკივილის, ანთებისა და ცხელების სამკურნალოდ სხვადასხვა მდგომარეობებში — რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, ანკილოზირებადი სპონდილიტი, პოსტოპერაციული ტკივილი, დისმენორეა და საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის სხვა დაავადებები. კეტოპროფენი ხელმისაწვდომია პერორალური (ტაბლეტები, კაფსულები), პარენტერალური (ინტრამუსკულური/ინტრავენური), რექტალური (სუპოზიტორიები) და ტოპიკური (გელი) ფორმებით. პრეპარატი მოქმედებს ციკლოოქსიგენაზას (COX-1 და COX-2) ფერმენტების ინჰიბიციით, რითაც ამცირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს. საქართველოში ფართოდ არის წარმოდგენილი სხვადასხვა ფორმით და დოზირებით (BNF 87).
---
რა არის და ფარმაკოლოგია
კეტოპროფენი (INN: Ketoprofen) არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (NSAID), რომელიც ქიმიურად წარმოადგენს 2-(3-ბენზოილფენილ)-პროპიონის მჟავას. იგი მიეკუთვნება არილპროპიონის მჟავის (პროფენების) ქვეჯგუფს, ისევე როგორც იბუპროფენი და ნაპროქსენი, თუმცა გამოირჩევა უფრო მაღალი ანალგეზიური და ანთების საწინააღმდეგო აქტივობით.
კეტოპროფენი პირველად სინთეზირებულ იქნა 1967 წელს ფრანგულ ფარმაცევტულ კომპანია Rhône-Poulenc-ში. სამედიცინო პრაქტიკაში მისი გამოყენება დაიწყო 1970-იანი წლების დასაწყისში ევროპაში, ხოლო აშშ-ში FDA-ს მიერ დამტკიცებულ იქნა 1986 წელს. დღეისათვის კეტოპროფენი შეტანილია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ძირითადი მედიკამენტების ნუსხაში (WHO Model List).
ბრენდული სახელწოდება Ketonal (კეტონალი) ეკუთვნის კომპანია Sandoz/Lek Pharmaceuticals-ს (სლოვენია, Novartis-ის ჯგუფი) და წარმოადგენს კეტოპროფენის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ბრენდს მსოფლიოში, მათ შორის საქართველოშიც.
ფარმაკოლოგიური კლასიფიკაციით კეტოპროფენი მიეკუთვნება:
- ATC კოდი: M01AE03 (საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემა, ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული საშუალებები)
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, პროპიონის მჟავის წარმოებულები
კეტოპროფენი ხასიათდება სამი ძირითადი ფარმაკოლოგიური ეფექტით: ანალგეზიური (ტკივილგამაყუჩებელი), ანტიპირეტული (ცხელების დამწევი) და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით (EMA SmPC).
---
მოქმედების მექანიზმი
კეტოპროფენის ფარმაკოლოგიური მოქმედება განპირობებულია რამდენიმე ურთიერთდაკავშირებული მექანიზმით:
ციკლოოქსიგენაზას ინჰიბიცია
კეტოპროფენის ძირითადი მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ციკლოოქსიგენაზას (COX) ფერმენტის — როგორც COX-1, ისე COX-2 იზოფორმების — არასელექციურ, შექცევად ინჰიბიციასთან. COX ფერმენტი კატალიზაციას უკეთებს არაქიდონის მჟავის გარდაქმნას პროსტაგლანდინ H₂-ად, რომელიც შემდგომ გარდაიქმნება სხვადასხვა პროსტანოიდებად: პროსტაგლანდინებად (PGE₂, PGD₂, PGF₂α), პროსტაციკლინად (PGI₂) და თრომბოქსან A₂-ად (TXA₂).
PGE₂-ის სინთეზის დათრგუნვით კეტოპროფენი ამცირებს:
- ანთებით პროცესს — სისხლძარღვების გაფართოებას, შეშუპებას და ჰიპერემიას ანთების კერაში
- ტკივილის პერცეფციას — პერიფერიულ ნოციცეპტორებზე პროსტაგლანდინების სენსიბილიზაციის შემცირებით
- ტემპერატურის მატებას — ჰიპოთალამუსის თერმორეგულაციის ცენტრში PGE₂-ის დონის შემცირებით
ლიპოქსიგენაზას ინჰიბიცია
კეტოპროფენი, COX ინჰიბიციის გარდა, ნაწილობრივ თრგუნავს 5-ლიპოქსიგენაზას (5-LOX) გზასაც, რითაც ამცირებს ლეიკოტრიენების (LTB₄) წარმოქმნას. ეს თვისება განასხვავებს მას ბევრი სხვა NSAID-ისგან და განაპირობებს მის უფრო გამოხატულ ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას (BNF 87).
ბრადიკინინის ანტაგონიზმი
კეტოპროფენი ასევე ახდენს ბრადიკინინის სტაბილიზაციას ლიზოსომის მემბრანებზე და თრგუნავს მის გამოთავისუფლებას. ბრადიკინინი წარმოადგენს ძლიერ ალგოგენურ (ტკივილის გამომწვევ) პეპტიდს და სისხლძარღვების გამტარებლობის მომატების მედიატორს.
ცენტრალური მოქმედება
თანამედროვე კვლევებით დადასტურებულია, რომ კეტოპროფენი ასევე ახდენს ცენტრალურ ანალგეზიურ ეფექტს ზურგის ტვინის დონეზე, სადაც COX-2 ინჰიბიციით ამცირებს ცენტრალურ სენსიტიზაციას ქრონიკული ტკივილის დროს.
აღსანიშნავია, რომ კეტოპროფენი არსებობს როგორც რაცემატი (R და S ენანტიომერების ნარევი), ხოლო ანთების საწინააღმდეგო აქტივობა ძირითადად S(+)-ენანტიომერს (დექსკეტოპროფენი) ეკუთვნის, რომელიც ცალკე აქტიურ ნივთიერებადაც გამოიყენება (EMA SmPC).
---
ჩვენებები
კეტოპროფენი გამოიყენება მრავალფეროვანი ტკივილური და ანთებითი მდგომარეობების სამკურნალოდ:
რევმატოლოგიური დაავადებები
- [რევმატოიდული ართრიტი](/conditions/revmatoiduli-artriti) — სახსრების ანთებისა და ტკივილის სიმპტომატური მკურნალობა
- [ოსტეოართრიტი](/conditions/osteoartriti) — დეგენერაციული სახსრის დაავადებისას ტკივილისა და სკოვანების შემცირება
- ანკილოზირებადი სპონდილიტი — ხერხემლის ქრონიკული ანთებითი დაავადება
- პოდაგრის მწვავე შეტევა — პოდაგრა — ანთებისა და ტკივილის კუპირება
- ბურსიტი და ტენდინიტი — რბილი ქსოვილების ანთებითი დაავადებები
მუსკულოსკელეტური ტკივილი
- ზურგის ტკივილი — მწვავე და ქრონიკული ლუმბალგია
- მიალგია — კუნთოვანი ტკივილები
- სპორტული ტრავმები — დაზიანებები, გაჭიმვები, დაჭყლეტილობები
- პოსტტრავმული ანთება და შეშუპება
პოსტოპერაციული ტკივილი
კეტოპროფენი ფართოდ გამოიყენება პოსტოპერაციული ტკივილის მართვაში, როგორც მონოთერაპიით, ისე მულტიმოდალური ანალგეზიის ნაწილად (NICE NG136).
გინეკოლოგიური ჩვენებები
- პირველადი [დისმენორეა](/conditions/menstrualuri-tkivili) — მენსტრუალური ტკივილი
- მეტრორაგია (დამხმარე თერაპია)
სტომატოლოგიური ტკივილი
კეტოპროფენი ეფექტურია სტომატოლოგიური ოპერაციების შემდგომი ტკივილის მართვაში.
ტოპიკური ფორმით (გელი)
- ლოკალიზებული მუსკულოსკელეტური ტკივილი
- ოსტეოართრიტი — მუხლის, ხელის სახსრების
- რბილი ქსოვილების ტრავმები
აღსანიშნავია, რომ კეტოპროფენი გამოიყენება მხოლოდ სიმპტომატური მკურნალობისთვის და არ მოქმედებს დაავადების პროგრესირებაზე (BNF 87).
---
დოზირება
მოზრდილები — პერორალური მიღება
| ჩვენება | დოზა | მაქსიმალური დღიური დოზა | |---------|------|--------------------------| | ანთებითი რევმატული დაავადებები | 100–200 მგ/დღეში, 2–3 მიღებად | 200 მგ/დღეში | | მწვავე ტკივილი | 25–50 მგ, ყოველ 6–8 საათში | 200 მგ/დღეში | | დისმენორეა | 50 მგ, 3-ჯერ დღეში | 150 მგ/დღეში |
პროლონგირებული ფორმა (Ketonal Retard): 150 მგ ერთხელ დღეში ან 100 მგ ორჯერ დღეში.
პარენტერალური (ი/მ, ი/ვ)
- ინტრამუსკულური: 100 მგ (1 ამპულა), 1–2-ჯერ დღეში. მაქსიმალურად 2–3 დღის განმავლობაში, შემდეგ გადასვლა პერორალურ ფორმაზე
- ინტრავენური ინფუზია: 100–200 მგ, გახსნილი 100–150 მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში, 30–60 წუთის განმავლობაში
- მაქსიმალური პარენტერალური დოზა: 200 მგ/დღეში
რექტალური
- სუპოზიტორია: 100 მგ, 1–2-ჯერ დღეში
- შეიძლება გამოყენებულ იქნას პერორალურ ფორმასთან კომბინაციაში, მაგრამ ჯამური დღიური დოზა არ უნდა აჭარბებდეს 200 მგ-ს
ტოპიკური (გელი)
- კეტონალის გელი 2,5%: 3–5 სმ ზოლი, 2–3-ჯერ დღეში, დაზიანებულ უბანზე
- მკურნალობის ხანგრძლივობა: არა უმეტეს 14 დღისა ექიმის მეთვალყურეობის გარეშე
ხანდაზმული პაციენტები
საწყისი დოზა უნდა იყოს მინიმალური ეფექტური. რეკომენდებულია მაქსიმალური დღიური დოზის შემცირება 150 მგ-მდე (EMA SmPC).
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
- მსუბუქი (CrCl >50 მლ/წთ): დოზის კორექტირება არ არის საჭირო
- საშუალო (CrCl 30–50 მლ/წთ): დოზის 25–50%-ით შემცირება
- მძიმე (CrCl <30 მლ/წთ): უკუნაჩვენებია
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
მძიმე ჰეპატოცელულარული უკმარისობის დროს კეტოპროფენი უკუნაჩვენებია. საშუალო სიმძიმის დროს საჭიროა დოზის შემცირება და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი (BNF 87).
ბავშვები
კეტოპროფენის გამოყენება 15 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში ზოგადად არ არის რეკომენდებული ინსტრუქციის არარსებობის გამო.
---
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
კეტოპროფენი სწრაფად და თითქმის სრულად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა პერორალური მიღებისას შეადგენს დაახლოებით 90%. პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 0,5–2 საათში ჩვეულებრივი ფორმის შემთხვევაში და 6–7 საათში პროლონგირებული ფორმისთვის. საკვების მიღება ანელებს აბსორბციის სიჩქარეს, მაგრამ მნიშვნელოვნად არ ცვლის ბიოშეღწევადობას (EMA SmPC).
განაწილება
კეტოპროფენი ხასიათდება მცირე მოცულობის განაწილებით (Vd = 0,1–0,2 ლ/კგ). პლაზმის ცილებთან, ძირითადად ალბუმინთან შეკავშირების ხარისხი მაღალია — >99%. პრეპარატი კარგად აღწევს სინოვიალურ სითხეში, სადაც კონცენტრაცია მიაღწევს პლაზმური კონცენტრაციის 30%-ს, მაგრამ ეფექტი უფრო ხანგრძლივია.
მეტაბოლიზმი
კეტოპროფენი მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ძირითადად გლუკურონიზაციის გზით (II ფაზის მეტაბოლიზმი). ძირითადი მეტაბოლიტი — კეტოპროფენ-გლუკურონიდი — ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. CYP450 სისტემა უმნიშვნელო როლს თამაშობს.
ექსკრეცია
კეტოპროფენის ელიმინაცია ხდება ძირითადად თირკმელებით — დოზის 60–80% გამოიყოფა შარდით, უმეტესად გლუკურონიდის კონიუგატის სახით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 1,5–2,5 საათს, რაც მოკლე T½-ს წარმოადგენს და განაპირობებს დღეში 2–3-ჯერ მიღების აუცილებლობას (BNF 87).
---
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები: დისპეფსია, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, დიარეა
- თავის ტკივილი
ნაკლებად ხშირი (1–10%)
- ღებინება, მეტეორიზმი, ყაბზობა
- თავბრუსხვევა, ძილიანობა
- კანის გამონაყარი, ქავილი
- შეშუპება (პერიფერიული ედემა)
- ტრანსამინაზების (ALT, AST) დროებითი მომატება
- ანემია
იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)
- კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, წყლული და პერფორაცია — ეს არის NSAID-ებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი სერიოზული რისკი. სისხლდენის რისკი მატულობს ხანდაზმულ პაციენტებში, ანტიკოაგულანტების თანმხლები გამოყენებისა და გასტროინტესტინური წყლულის ანამნეზის დროს (NICE NG136)
- კარდიოვასკულარული მოვლენები — მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი (ხანგრძლივი და მაღალი დოზით გამოყენებისას)
- თირკმლის უკმარისობა — ინტერსტიციული ნეფრიტი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა
- ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა — ჰეპატიტი (იშვიათად)
- ბრონქოსპაზმი — განსაკუთრებით ასპირინის მიმართ მგრძნობიარე ასთმის დროს
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ძალიან იშვიათი)
- ჰემატოლოგიური რეაქციები — აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია (ძალიან იშვიათი)
- ანაფილაქსია და მძიმე ალერგიული რეაქციები
ტოპიკური ფორმის (გელი) გვერდითი ეფექტები
- კანის ადგილობრივი რეაქციები: ერითემა, ქავილი, დერმატიტი
- ფოტოსენსიტიზაცია — ულტრაიისფერი გამოსხივების მიმართ მგრძნობელობის მომატება (კეტოპროფენის გელისთვის განსაკუთრებით დამახასიათებელი) (EMA SmPC)
---
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- კეტოპროფენის ან პრეპარატის რომელიმე ექსციპიენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა
- ასპირინით ან სხვა NSAID-ით პროვოცირებული ასთმა, რინიტი ან ურტიკარია ანამნეზში
- აქტიური კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული ან სისხლდენა
- მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III–IV)
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (CrCl <30 მლ/წთ)
- მძიმე ღვიძლის უკმარისობა
- ორსულობის III ტრიმესტრი
- აქტიური კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, ცერებროვასკულარული ან სხვა აქტიური სისხლდენა
სიფრთხილის ზომები
- ხანდაზმული პაციენტები — გვერდითი ეფექტების მომატებული რისკი
- არტერიული ჰიპერტენზია — არტერიული წნევის მონიტორინგი
- ანამნეზში გასტროინტესტინური დაავადებები — PPI-თან ერთად გამოყენება რეკომენდებულია
- სისხლის შედედების დარღვევები
- დეჰიდრატაცია — თირკმლის დაზიანების რისკის გამო
- ფოტოსენსიტიზაცია — ტოპიკური ფორმის გამოყენებისას მზისგან დაცვა (BNF 87)
---
ურთიერთქმედებები
ძირითადი ურთიერთქმედებები
ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, ჰეპარინი, DOAC-ები): კეტოპროფენი აძლიერებს სისხლდენის რისკს ანტიკოაგულანტებთან ერთად გამოყენებისას. თუ თანდროული მიღება გარდაუვალია, საჭიროა INR-ის მჭიდრო მონიტორინგი.
ანტიაგრეგანტები ([ასპირინი](/medications/aspirini-kardio), კლოპიდოგრელი): სისხლდენის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა. დაბალდოზიანი ასპირინის კარდიოპროტექტორული ეფექტი შეიძლება შემცირდეს.
ლითიუმი: კეტოპროფენი ზრდის ლითიუმის პლაზმურ კონცენტრაციას თირკმლის ექსკრეციის შემცირებით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ლითიუმის ტოქსიკურობა.
მეთოტრექსატი: NSAID-ები ზრდის მეთოტრექსატის პლაზმურ კონცენტრაციას და ტოქსიკურობას. მაღალი დოზით მეთოტრექსატის გამოყენებისას კომბინაცია უკუნაჩვენებია.
აგფ ინჰიბიტორები და არბ-ები: კეტოპროფენი ამცირებს ამ ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების ეფექტურობას. ასევე ზრდის ჰიპერკალიემიისა და თირკმლის ფუნქციის გაუარესების რისკს, განსაკუთრებით დიურეტიკებთან ერთად გამოყენებისას (ე.წ. „სამმაგი ნეგატიური კომბინაცია").
დიურეტიკები: NSAID-ები ამცირებენ დიურეზულ და ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს; ზრდიან თირკმლის მწვავე უკმარისობის რისკს.
სხვა NSAID-ები და კორტიკოსტეროიდები: თანდროული გამოყენება ზრდის კუჭ-ნაწლავის წყლულისა და სისხლდენის რისკს.
ციკლოსპორინი: ნეფროტოქსიკურობის მომატებული რისკი (EMA SmPC).
SSRI ანტიდეპრესანტები: სისხლდენის რისკის მომატება (BNF 87).
---
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
კეტოპროფენი, ისევე როგორც ყველა NSAID, კლასიფიცირებულია FDA კატეგორიით C (I–II ტრიმესტრი) და D (III ტრიმესტრი).
- I ტრიმესტრი: ნაჩვენებია სპონტანური აბორტის და თანდაყოლილი მანკების (განსაკუთრებით კარდიოვასკულარული) მცირედ მომატებული რისკი. გამოყენება მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში
- II ტრიმესტრი: გამოყენება მხოლოდ მკაცრი ჩვენებით
- III ტრიმესტრი: კატეგორიულად უკუნაჩვენებია — ნაყოფის არტერიული სადინარის (ductus arteriosus) ნაადრევი დახურვის, ოლიგოჰიდრამნიონის, ნეონატალური თირკმლის უკმარისობის და ტონუსის ანომალიების რისკი. ასევე ახანგრძლივებს მშობიარობას და ზრდის სისხლდენის რისკს (EMA SmPC).
ლაქტაცია
კეტოპროფენი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში. მიუხედავად ამისა, ლაქტაციის პერიოდში გამოყენება ზოგადად არ არის რეკომენდებული, ან უნდა მოხდეს მხოლოდ მოკლევადიანად, მინიმალური დოზით, სარგებელი/რისკის შეფასების შემდეგ (BNF 87).
---
ბრენდები საქართველოში
საქართველოში კეტოპროფენი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ბრენდული სახელწოდებითა და ფარმაცევტული ფორმით:
- კეტონალი (Ketonal, Lek/Sandoz) — ტაბლეტები, კაფსულები, ინექციის ხსნარი, რექტალური სუპოზიტორიები, გელი — ყველაზე გავრცელებული ბრენდი საქართველოში
- [არტოქსანი](/medications/artoqsani-20mg-10kafs) (Artoxan) — კაფსულები 20 მგ, რექტალური სუპოზიტორიები, გელი
- [დესფაროლი](/medications/desfaroli-50mg-2ml2ml-6a) (Desfarol) — ინექციის ხსნარი, გელი
ტოპიკური ფორმები (გელი) და ინექციები განსაკუთრებულ პოპულარობით სარგებლობს საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე მუსკულოსკელეტური ტკივილის მართვისთვის. კონკრეტული ბრენდის არჩევანი დამოკიდებულია ხელმისაწვდომობაზე, ფასზე და ექიმის რეკომენდაციაზე (WHO Model List).
---
ხშირად დასმული კითხვები
რა განსხვავებაა კეტონალსა და დექსალგინს შორის?
კეტონალი (კეტოპროფენი) და დექსალგინი (დექსკეტოპროფენი) მჭიდროდ დაკავშირებული პრეპარატებია. დექსკეტოპროფენი წარმოადგენს კეტოპროფენის აქტიურ S(+)-ენანტიომერს. ამის გამო დექსალგინი მოქმედებს უფრო სწრაფად, საჭიროა ნაკლები დოზა (25 მგ დექსალგინი ≈ 50 მგ კეტოპროფენს) და თეორიულად აქვს ნაკლები გვერდითი ეფექტები, თუმცა კლინიკური მნიშვნელობა სადავოა.
შეიძლება თუ არა კეტონალისა და ანალგინის ერთდროულად მიღება?
ორი NSAID-ის ან NSAID-ისა და სხვა ტკივილგამაყუჩებლის (ანალგინი/მეტამიზოლი) თანდროული გამოყენება ზრდის კუჭ-ნაწლავის სისხლდენისა და თირკმლის დაზიანების რისკს. ამ კომბინაციის გამოყენება რეკომენდებული არ არის ექიმის დანიშნულების გარეშე.
რამდენ ხანს შეიძლება კეტონალის მიღება?
პერორალური და პარენტერალური ფორმებით კეტოპროფენის მიღება რეკომენდებულია რაც შეიძლება მოკლე დროით და მინიმალური ეფექტური დოზით. მწვავე ტკივილისთვის, როგორც წესი, 5–7 დღე საკმარისია. ქრონიკული მდგომარეობებისთვის (ართრიტი) ხანგრძლივი გამოყენება შესაძლებელია ექიმის მეთვალყურეობით. ინექციის ფორმა — მაქსიმუმ 2–3 დღე (BNF 87).
კეტონალის გელი უკეთესია თუ დიკლოფენაკის გელი?
ორივე ეფექტურია ლოკალიზებული მუსკულოსკელეტური ტკივილისთვის. კეტოპროფენის გელს აქვს უფრო მაღალი ფოტოსენსიტიზაციის რისკი — აუცილებელია დამუშავებული კანის უბნების მზისგან დაცვა. დიკლოფენაკის გელი ზოგადად უკეთ ტოლერირდება ტოპიკური გამოყენებისას. არჩევანი ინდივიდუალურია (NICE NG136).
შეიძლება თუ არა კეტონალის ალკოჰოლთან ერთად მიღება?
არა. ალკოჰოლი მნიშვნელოვნად ზრდის კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკს კეტოპროფენის მიღებისას. ასევე ზრდის ღვიძლის დაზიანების ალბათობას. კეტოპროფენის მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში ალკოჰოლის მოხმარებისგან თავის შეკავება რეკომენდებულია.
როგორ მივიღო კეტონალი — ჭამის წინ თუ შემდეგ?
კეტოპროფენი უნდა მიიღოთ საკვებთან ერთად ან ჭამის შემდეგ, რომ შემცირდეს კუჭ-ნაწლავის გაღიზიანების რისკი. ტაბლეტი/კაფსულა მთლიანად უნდა გადაიყლაპოთ საკმარისი რაოდენობის წყლით (EMA SmPC).