მოკლედ
დექსკეტოპროფენი (დექსალგინი) არის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი (NSAID), რომელიც წარმოადგენს კეტოპროფენის S-(+)-ენანტიომერს. იგი გამოირჩევა სწრაფი და ძლიერი ანალგეზიური მოქმედებით. გამოიყენება მსუბუქიდან ზომიერი ინტენსივობის ტკივილის სიმპტომატური მკურნალობისთვის, მათ შორის კუნთ-ძვლოვანი, სტომატოლოგიური, პოსტოპერაციული და დისმენორეული ტკივილის დროს. ხელმისაწვდომია ტაბლეტების (25 მგ), გრანულის (საშეტი) და საინექციო ხსნარის (50 მგ/2 მლ) ფორმით. მოქმედების დაწყების დრო პერორალური მიღებისას 30 წუთია, ხოლო პარენტერალურად — 15-20 წუთი. ტიპიური გვერდითი ეფექტებია გასტროინტესტინალური დარღვევები (გულისრევა, დისპეფსია). უკუნაჩვენებია პეპტიური წყლულის, მძიმე გულის, ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის დროს, ასევე ორსულობის III ტრიმესტრში (EMA SmPC).
რა არის და ფარმაკოლოგია
დექსკეტოპროფენი (INN: Dexketoprofen) არის არილპროპიონის მჟავის ჯგუფის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (NSAID). კეტოპროფენი რაცემული ნარევია, რომელიც შედგება ორი ენანტიომერისგან — S-(+) და R-(-) ფორმისგან. ფარმაკოლოგიური კვლევებით დადგინდა, რომ ანალგეზიური და ანთების საწინააღმდეგო აქტივობა მხოლოდ S-(+)-ენანტიომერს — დექსკეტოპროფენს — ახასიათებს. ამიტომ დექსკეტოპროფენი უზრუნველყოფს იმავე თერაპიულ ეფექტს რაცემატის ნახევარი დოზით, რაც ამცირებს გვერდითი ეფექტების სიხშირეს (BNF 87).
პრეპარატი თავდაპირველად დარეგისტრირდა ევროპაში 1990-იანი წლების ბოლოს ესპანური ფარმაცევტული კომპანია Menarini-ის მიერ სავაჭრო სახელწოდებით Dexalgin (დექსალგინი). მას შემდეგ იგი ფართოდ გავრცელდა ევროპისა და აზიის ქვეყნებში. საქართველოში დექსკეტოპროფენი ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დანიშნულ ანალგეტიკს წარმოადგენს.
ქიმიურად დექსკეტოპროფენი ტრომეტამოლის მარილის სახით გამოიყენება (dexketoprofen trometamol), რაც წყლის ხსნადობას და შეწოვის სიჩქარეს ზრდის. პრეპარატი მიეკუთვნება COX-ინჰიბიტორების ჯგუფს და არის არასელექციური ციკლოოქსიგენაზას ბლოკატორი, რომელიც ბლოკავს როგორც COX-1, ისე COX-2 ენზიმებს (EMA SmPC).
WHO მოდელურ სიაში დექსკეტოპროფენი ცალკე პოზიციით არ ფიგურირებს, თუმცა NSAID-ების ჯგუფის წარმომადგენელი პრეპარატები ამ სიაში შეტანილია (WHO Model List).
მოქმედების მექანიზმი
დექსკეტოპროფენის მოქმედების მექანიზმი ეფუძნება ციკლოოქსიგენაზას (COX) ფერმენტის არასელექციურ ინჰიბირებას. ეს ფერმენტი კატალიზებს არაქიდონის მჟავის გარდაქმნას პროსტაგლანდინებად, პროსტაციკლინად და თრომბოქსანებად — ეიკოზანოიდებად, რომლებიც მთავარ როლს ასრულებენ ანთებით, ტკივილის და ცხელების პათოგენეზში.
COX-1 და COX-2 ინჰიბირება
ციკლოოქსიგენაზა ორი ძირითადი იზოფორმით არსებობს:
- COX-1 (კონსტიტუციური) — ფიზიოლოგიურ პირობებში ექსპრესირებს თითქმის ყველა ქსოვილში, განსაკუთრებით კუჭის ლორწოვანში, თრომბოციტებსა და თირკმელებში. მისი ინჰიბირება პასუხისმგებელია NSAID-ებისთვის დამახასიათებელ გასტროინტესტინალურ გვერდით ეფექტებზე.
- COX-2 (ინდუცირებადი) — ექსპრესია ძირითადად ანთების კერაში ხდება ციტოკინებისა და ზრდის ფაქტორების გავლენით. სწორედ COX-2-ის ინჰიბირება განაპირობებს ანთების საწინააღმდეგო და ანალგეზიურ ეფექტს.
დექსკეტოპროფენი, როგორც არასელექციური ინჰიბიტორი, ორივე იზოფორმას ბლოკავს, თუმცა მისი COX-1/COX-2 სელექციურობის თანაფარდობა შუალედურ პოზიციას იკავებს NSAID-ებს შორის (EMA SmPC).
ანალგეზიური მოქმედება
ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი ორი მექანიზმით ხორციელდება:
- პერიფერიული მოქმედება — ანთების კერაში პროსტაგლანდინების (PGE2, PGI2) სინთეზის შემცირება ამცირებს ნოციცეპტორების სენსიტიზაციას ბრადიკინინის, ჰისტამინის და სეროტონინის მიმართ.
- ცენტრალური მოქმედება — ზურგის ტვინის უკანა რქებში COX-2 ინჰიბირება ამცირებს პროსტაგლანდინების მედიირებულ ცენტრალურ სენსიტიზაციას.
ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება
პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვა ამცირებს ვაზოდილატაციას, სისხლძარღვთა გამტარობას, შეშუპებას და ლეიკოციტების მიგრაციას ანთების კერაში.
ანტიპირეტული მოქმედება
ჰიპოთალამუსის თერმორეგულაციის ცენტრში COX-2 ინჰიბირება ამცირებს PGE2-ის წარმოქმნას, რაც ტემპერატურის ნორმალიზაციას იწვევს (BNF 87).
S-(+)-ენანტიომერის უპირატესობა R-(-)-ფორმასთან შედარებით ის არის, რომ იგი 100-ჯერ უფრო ძლიერად უკავშირდება COX-ის აქტიურ ცენტრს, რაც თერაპიულ ეფექტს უფრო დაბალი დოზებით უზრუნველყოფს.
ჩვენებები
დექსკეტოპროფენი გამოიყენება მსუბუქი და ზომიერი ინტენსივობის მწვავე ტკივილის სიმპტომატური მკურნალობისთვის. ქვემოთ მოცემულია ძირითადი ჩვენებები (EMA SmPC):
პერორალური ფორმები (ტაბლეტი, გრანულა)
- კუნთ-ძვლოვანი ტკივილი — ოსტეოართრიტით (/conditions/osteoarthritis), რევმატოიდული ართრიტით (/conditions/rheumatoid-arthritis), ანკილოზებული სპონდილიტით გამოწვეული ტკივილი, ზურგის ტკივილი (/conditions/back-pain), მიალგია
- სტომატოლოგიური ტკივილი — კბილის ტკივილი, სტომატოლოგიური პროცედურების შემდგომი ტკივილი
- დისმენორეა (/conditions/dysmenorrhea) — პირველადი დისმენორეული ტკივილი
- თავის ტკივილი (/conditions/headache) — მსუბუქი და ზომიერი ინტენსივობის ეპიზოდური თავის ტკივილი
საინექციო ფორმა (დექსალგინ ინექტი)
საინექციო ფორმა გამოიყენება მაშინ, როცა პერორალური მიღება შეუძლებელია ან სასურველია ანალგეზიის სწრაფი დაწყება:
- პოსტოპერაციული ტკივილი — ქირურგიული ჩარევის შემდგომი ზომიერი და ძლიერი ინტენსივობის ტკივილი
- თირკმლის კოლიკა (/conditions/renal-colic) — მწვავე თირკმლის კოლიკის სიმპტომატური მკურნალობა
- მწვავე მუსკულოსკელეტური ტკივილი — მწვავე ლუმბაგო, მწვავე ტკივილი ტრავმის შემდეგ
მნიშვნელოვანია, რომ დექსკეტოპროფენი სიმპტომატური პრეპარატია — იგი ამცირებს ტკივილსა და ანთებას, მაგრამ არ მოქმედებს დაავადების პათოგენეზზე. პერორალური ფორმები განკუთვნილია ხანმოკლე მკურნალობისთვის (არაუმეტეს 3-5 დღისა), ხოლო საინექციო ფორმა — არაუმეტეს 2 დღისა, შემდგომი გადასვლით პერორალურ ანალგეზიაზე (NICE NG136).
დოზირება
პერორალური ფორმა (მოზრდილები)
| ჩვენება | დოზა | სიხშირე | მაქსიმალური დღიური დოზა | |---------|------|---------|------------------------| | მწვავე ტკივილი | 25 მგ | ყოველ 8 საათში | 75 მგ/დღეში | | ძლიერი ტკივილი | 25 მგ | ყოველ 6 საათში (საჭიროებისას) | 75 მგ/დღეში |
ტაბლეტი მიიღება საკვებთან ერთად, რაც ამცირებს გასტროინტესტინალურ გვერდით ეფექტებს, თუმცა Tmax ოდნავ ხანგრძლივდება. გრანულა (საშეტი) იხსნება წყალში და მიიღება უზმოდ სწრაფი ეფექტისთვის. მკურნალობის ხანგრძლივობა — არაუმეტეს 3-5 დღისა (EMA SmPC).
საინექციო ფორმა (მოზრდილები)
| გზა | დოზა | სიხშირე | მაქსიმალური დღიური დოზა | |-----|------|---------|------------------------| | ი/მ (კუნთში) | 50 მგ (2 მლ) | ყოველ 8-12 საათში | 150 მგ/დღეში | | ი/ვ (ვენაში) ბოლუსი | 50 მგ (2 მლ) | ყოველ 8-12 საათში | 150 მგ/დღეში | | ი/ვ ინფუზია | 50 მგ 100 მლ ფიზ. ხსნარში | 15-30 წუთის განმავლობაში | 150 მგ/დღეში |
საინექციო ფორმით მკურნალობა არ უნდა აღემატებოდეს 2 დღეს. შემდეგ გადასვლა ხდება პერორალურ ფორმაზე.
ხანდაზმული პაციენტები (≥65 წ)
საწყისი დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 50 მგ-ს (პერორალურად). საჭიროების შემთხვევაში დოზა შეიძლება გაიზარდოს 75 მგ/დღე-მდე, ხანმოკლე კურსით.
თირკმლის უკმარისობა
- მსუბუქი (CrCl 60-89 მლ/წთ): დოზის კორექცია არ არის საჭირო
- ზომიერი (CrCl 30-59 მლ/წთ): მაქსიმალური დოზა 50 მგ/დღე
- მძიმე (CrCl <30 მლ/წთ): უკუნაჩვენებია
ღვიძლის უკმარისობა
- მსუბუქი-ზომიერი (Child-Pugh A-B): მაქსიმალური დოზა 50 მგ/დღე, ფრთხილი მონიტორინგით
- მძიმე (Child-Pugh C): უკუნაჩვენებია
პედიატრია
დექსკეტოპროფენი არ არის ნაჩვენები 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მონაცემების არარსებობის გამო (EMA SmPC).
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა (აბსორბცია)
პერორალური მიღების შემდეგ დექსკეტოპროფენი სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80%-ს. ტაბლეტისთვის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 30-45 წუთში (Tmax) უზმოდ მიღებისას. საკვებთან ერთად მიღებისას Tmax იზრდება 1,5-2 საათამდე, თუმცა Cmax და AUC მნიშვნელოვნად არ იცვლება. გრანულის ფორმისთვის Tmax კიდევ უფრო მოკლეა — 15-20 წუთი (EMA SmPC).
განაწილება
პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი მაღალია — >99%, ძირითადად ალბუმინთან. განაწილების მოცულობა (Vd) შეადგენს დაახლოებით 0,25 ლ/კგ, რაც მიუთითებს ძირითადად უჯრედგარე სივრცეში განაწილებაზე. პრეპარატი კარგად აღწევს სინოვიალურ სითხეში.
მეტაბოლიზმი
დექსკეტოპროფენი მთავარი ბიოტრანსფორმაცია ღვიძლში მიმდინარეობს გლუკურონის მჟავასთან კონიუგაციით (ფაზა II მეტაბოლიზმი). CYP-ფერმენტების მონაწილეობა მინიმალურია, რაც ამცირებს ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებების რისკს.
ექსკრეცია (გამოყოფა)
ძირითადი ელიმინაციის გზა თირკმლებია — დოზის დაახლოებით 80% გამოიყოფა შარდით გლუკურონიდული კონიუგატის სახით. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) შეადგენს 1,65-2,7 საათს, რაც NSAID-ებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე მოკლეა. ეს ნიშნავს, რომ პრეპარატი ორგანიზმიდან სწრაფად გამოიყოფა და კუმულაციის რისკი დაბალია (EMA SmPC).
გვერდითი ეფექტები
ხშირი (>10%)
ნაკლებად ხშირი (1-10%)
- გასტროინტესტინალური: ღებინება, მუცლის ტკივილი, დიარეა, დისპეფსია, გასტრიტი, ყაბზობა, პირის სიმშრალე, მეტეორიზმი
- ნერვული სისტემა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, უძილობა
- კარდიოვასკულური: სახის სიწითლე, არტერიული წნევის მატება
- სხვა: ასთენია, ტკივილი ინექციის ადგილას (საინექციო ფორმისთვის), გამონაყარი
იშვიათი (0,01-1%)
- გასტროინტესტინალური: პეპტიური წყლული, კუჭ-ნაწლავური სისხლდენა, ჰემატემეზისი, მელენა, სტომატიტი
- ჰეპატობილიარული: ჰეპატიტი, სიყვითლე, ტრანსამინაზების მატება
- თირკმლის: ოლიგურია, ინტერსტიციული ნეფრიტი, ნეფროტოქსიურობა
- ჰემატოლოგიური: ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია
- კანის: ურტიკარია, ქავილი, ანგიოშეშუპება
- სხვა: ბრონქოსპაზმი (განსაკუთრებით ასპირინმგრძნობიარე პაციენტებში)
ძალიან იშვიათი (<0,01%) / სერიოზული
- ანაფილაქსიური რეაქცია — სიცოცხლისთვის საშიში ალერგიული რეაქცია
- სტივენს-ჯონსონის სინდრომი / ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი — მძიმე კანის რეაქცია
- მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი — კარდიოვასკულური თრომბოზული მოვლენები (განსაკუთრებით ხანგრძლივი გამოყენებისას)
- კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია — პოტენციურად ფატალური გართულება
- პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი
NSAID-ების ჯგუფისთვის დამახასიათებელი კარდიოვასკულური რისკი დოზადამოკიდებულია და იზრდება ხანგრძლივი გამოყენებისას. EMA-ს რეკომენდაციით, NSAID-ების გამოყენება უნდა მოხდეს მინიმალური ეფექტური დოზით, მინიმალური ხანგრძლივობით (EMA SmPC).
უკუჩვენებები და სიფრთხილე
აბსოლუტური უკუჩვენებები
- მომატებული მგრძნობელობა დექსკეტოპროფენის, სხვა NSAID-ების ან პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ
- ასპირინით ან სხვა NSAID-ით გამოწვეული ასთმა, რინიტი ან ურტიკარია ანამნეზში
- აქტიური ან განმეორებადი პეპტიური წყლული / კუჭ-ნაწლავური სისხლდენა
- ქრონიკული დისპეფსია
- კუჭ-ნაწლავური სისხლდენა ან პერფორაცია ანამნეზში, დაკავშირებული NSAID-ების გამოყენებასთან
- მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III-IV)
- მძიმე ღვიძლის უკმარისობა (Child-Pugh C)
- მძიმე თირკმლის უკმარისობა (CrCl <30 მლ/წთ)
- ჰემორაგიული დიათეზი ან სისხლდენის სხვა აქტიური მდგომარეობა
- ორსულობის III ტრიმესტრი
- 18 წლამდე ასაკი
სიფრთხილე საჭიროა
- კარდიოვასკულური დაავადებების მაღალი რისკი (ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი, მოწევა)
- ანტიკოაგულანტების ერთდროული მიღება
- ხანდაზმული პაციენტები
- კრონის დაავადება ან არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი
- სისტემური წითელი მგლურა (SLE) (BNF 87)
ურთიერთქმედებები
მაღალი კლინიკური მნიშვნელობის
- მეთოტრექსატი (>15 მგ/კვირა): NSAID-ები ამცირებენ მეთოტრექსატის თირკმლის კლირენსს, რაც ზრდის ტოქსიურობას (პანციტოპენია). კომბინაცია უკუნაჩვენებია მაღალი დოზებით.
- ლითიუმი: NSAID-ები ამცირებენ ლითიუმის რენალურ ექსკრეციას, რაც იწვევს პლაზმური კონცენტრაციის მატებას და ტოქსიურობის რისკს. საჭიროა ლითიუმის დონის მონიტორინგი.
- ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, ჰეპარინი, DOAC): სისხლდენის რისკის მატება. ერთდროული გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და INR-ის მონიტორინგს.
- სხვა NSAID-ები / ასპირინი: გასტროინტესტინალური გართულებების რისკი მულტიპლიკაციურად იზრდება. კომბინაცია თავიდან აცილებულ უნდა იქნას.
ზომიერი კლინიკური მნიშვნელობის
- ACE ინჰიბიტორები / ARB / დიურეტიკები: NSAID-ები ასუსტებენ ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს და ზრდის მწვავე თირკმლის დაზიანების რისკს (განსაკუთრებით სამივეს ერთდროული გამოყენებისას — „სამმაგი კომბინაცია")
- SSRI-ები: სისხლდენის რისკის მატება (სეროტონინის ეფექტი თრომბოციტებზე)
- გლუკოკორტიკოიდები: კუჭ-ნაწლავური წყლულისა და სისხლდენის რისკის მატება
- ციკლოსპორინი: ნეფროტოქსიურობის რისკი
- ქინოლონები (ანტიბიოტიკები): კრუნჩხვის ბარიერის შემცირების თეორიული რისკი
- თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები (კლოპიდოგრელი): სისხლდენის რისკის მატება (EMA SmPC, BNF 87)
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
დექსკეტოპროფენი, ისევე როგორც ყველა NSAID, უკუნაჩვენებია ორსულობის III ტრიმესტრში. ამ პერიოდში NSAID-ების გამოყენება იწვევს:
- ნაყოფის არტერიული სადინარის (ductus arteriosus) ნაადრევ დახურვას
- ფეტალურ თირკმლის დისფუნქციას, ოლიგოჰიდრამნიონს
- მშობიარობის დაგვიანებას (ტოკოლიზური ეფექტი)
- დედისა და ნაყოფის სისხლდენის რისკის ზრდას
I და II ტრიმესტრებში გამოყენება რეკომენდებული არ არის, გარდა შემთხვევებისა, როცა სავარაუდო სარგებელი აჭარბებს პოტენციურ რისკს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიურობა (EMA SmPC).
FDA კატეგორია: C (I-II ტრიმესტრი), D (III ტრიმესტრი).
ლაქტაცია
მონაცემები დექსკეტოპროფენის დედის რძეში გადასვლის შესახებ შეზღუდულია. NSAID-ების უმრავლესობა მცირე რაოდენობით გადადის რძეში. ძუძუთი კვებისას გამოყენება რეკომენდებული არ არის. საჭიროების შემთხვევაში უნდა მოხდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტა ან პრეპარატის ალტერნატივის შერჩევა (BNF 87).
ბრენდები საქართველოში
საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე დექსკეტოპროფენი წარმოდგენილია რამდენიმე ფორმით:
დექსალგინი (Dexalgin) — Menarini/Berlin-Chemie
- [დექსალგინი ტაბლეტი 25 მგ №10](/medications/deqsalgini-tableti-25mg-10) — პერორალური ტაბლეტი
- [დექსალგინი საშეტი 25 მგ №20](/medications/deqsalgini-sasheti-25g-20pak) — გრანულა ხსნარის მოსამზადებლად
- [დექსალგინ ინექტი 50 მგ/2 მლ №5](/medications/deqsalgini-ineqti-50mg-2ml-5a) — საინექციო ხსნარი (ი/მ, ი/ვ)
- [დექსალგინ ინექტი 25 მგ/მლ 2 მლ №1](/medications/deqsalgini-ineqti-i-v-i-m-khsnari-saineqtsio-sainfuzio-25mg-1ml-2ml-ampula-1) — საინექციო ხსნარი, 1 ამპულა
დესფაროლი (Desfarol)
- [დესფაროლი 50 მგ/2 მლ №6](/medications/desfaroli-50mg-2ml2ml-6a) — საინექციო ხსნარი
- [დესფაროლი გელი 1,25% 60 გ](/medications/desfaroli-geli-1-25-60gr-1) — გარეგანი გამოყენების გელი
დექსკეტოპროფენი ნორმონი (Dexketoprofen Normon)
- [დექსკეტოპროფენი ნორმონი](/medications/deqsketoprofeni-normoni) — ჯენერიკული პრეპარატი
ხშირად დასმული კითხვები
რამდენ ხანში მოქმედებს დექსალგინი?
პერორალური ფორმა (ტაბლეტი) ტკივილს აქარებს დაახლოებით 30 წუთში უზმოდ მიღებისას. გრანულის (საშეტის) ფორმა კიდევ უფრო სწრაფად — 15-20 წუთში მოქმედებს, რადგან უკეთ იხსნება. საინექციო ფორმა ეფექტს იწყებს 15-20 წუთში ინტრამუსკულარული შეყვანისას. ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტის მაქსიმუმი მიიღწევა 45-60 წუთში და გრძელდება 4-6 საათი.
შეიძლება თუ არა დექსალგინის ხანგრძლივი მიღება?
არა. დექსალგინი განკუთვნილია მხოლოდ ხანმოკლე გამოყენებისთვის. პერორალური ფორმა არ უნდა მიიღოთ 3-5 დღეზე მეტხანს, ხოლო საინექციო ფორმა — 2 დღეზე მეტხანს. ხანგრძლივი გამოყენება მნიშვნელოვნად ზრდის კუჭ-ნაწლავური, კარდიოვასკულური და თირკმლის გართულებების რისკს (EMA SmPC).
შეიძლება თუ არა დექსალგინის ალკოჰოლთან ერთად მიღება?
ალკოჰოლის ერთდროული მოხმარება რეკომენდებული არ არის. ალკოჰოლი ზრდის კუჭის ლორწოვანის დაზიანების რისკს და ხელს უწყობს გასტროინტესტინალური სისხლდენის განვითარებას. ასევე შესაძლებელია ცენტრალური ნერვული სისტემის გვერდითი ეფექტების (თავბრუსხვევა, ძილიანობა) გამძაფრება.
რით განსხვავდება დექსალგინი დიკლოფენაკისგან?
ორივე NSAID ჯგუფის პრეპარატია, მაგრამ განსხვავებები არსებობს:
- მოქმედების დაწყების სიჩქარე: დექსალგინი უფრო სწრაფად მოქმედებს (Tmax 30 წთ vs 1-2 სთ)
- ნახევარგამოყოფის პერიოდი: დექსალგინის t½ მოკლეა (~2 სთ vs 1-2 სთ დიკლოფენაკისთვის), ორივე შედარებით ხანმოკლემოქმედია
- მიზანი: დექსალგინი უპირატესად მწვავე ტკივილისთვის, ხოლო დიკლოფენაკი უფრო ფართოდ გამოიყენება ქრონიკული ანთებითი მდგომარეობებისთვისაც
- გამოყენების ხანგრძლივობა: დექსალგინი — მხოლოდ ხანმოკლედ (3-5 დღე), დიკლოფენაკი — უფრო ხანგრძლივი კურსებითაც
შეიძლება თუ არა დექსალგინის ტაბლეტის და ინექციის ერთდროული გამოყენება?
არა. ტაბლეტის და ინექციის ერთდროული გამოყენება კატეგორიულად დაუშვებელია, რადგან ამ შემთხვევაში მაქსიმალური დღიური დოზა გადაჭარბებულ იქნება. საინექციო ფორმიდან პერორალურზე გადასვლა ხდება თანმიმდევრულად — საინექციო ფორმა იცვლება პერორალურით, კომბინაციის გარეშე.
რატომ ითვლება დექსალგინი უფრო უსაფრთხოდ, ვიდრე კეტოპროფენი?
დექსკეტოპროფენი კეტოპროფენის S-(+)-ენანტიომერია — ის ფორმა, რომელსაც ფარმაკოლოგიური აქტივობა ახასიათებს. R-(-)-ენანტიომერის ამოღებით მიიღწევა იმავე თერაპიული ეფექტი ნახევარი დოზით, რაც ნიშნავს შემცირებულ ტოქსიკურ ტვირთს ორგანიზმზე, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავის ტრაქტზე. კლინიკურმა კვლევებმა დაადასტურა, რომ 25 მგ დექსკეტოპროფენი ანალგეზიური ეფექტურობით ტოლია 50 მგ კეტოპროფენისა, მაგრამ გასტროინტესტინალური ტოლერანტობა უკეთესია (EMA SmPC).