Berodual

მოკლედ

ბეროდუალი (Berodual) წარმოადგენს კომბინირებულ ბრონქოდილატატორს, რომელიც შეიცავს ორ აქტიურ ნივთიერებას — იპრატროპიუმის ბრომიდს (ანტიქოლინერგული საშუალება) და ფენოტეროლის ჰიდრობრომიდს (ბეტა-2 ადრენომიმეტიკი). პრეპარატი გამოიყენება ბრონქოსპაზმის მოხსნისა და პრევენციისთვის ბრონქული ასთმის, ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადების (ქოფდ) და სხვა ობსტრუქციული სასუნთქი გზების დაავადებების დროს. ორი სხვადასხვა მექანიზმის მქონე ნივთიერების კომბინაცია უზრუნველყოფს სინერგისტულ ბრონქოდილატაციურ ეფექტს — მოქმედება უფრო სწრაფი, ძლიერი და ხანგრძლივია, ვიდრე თითოეული კომპონენტის ცალ-ცალკე გამოყენებისას. ხელმისაწვდომია საინჰალაციო ხსნარისა და დოზირებული აეროზოლის სახით. ბეროდუალი საქართველოში ფართოდ გამოიყენება როგორც გადაუდებელი, ისე გეგმიური თერაპიის ფარგლებში (BNF 87, EMA SmPC).

რა არის და ფარმაკოლოგია

ბეროდუალი (Berodual) არის ფიქსირებული კომბინაციის საინჰალაციო პრეპარატი, რომელიც შეიცავს ორ ბრონქოდილატატორს:

• ფენოტეროლის ჰიდრობრომიდი — მოკლემოქმედი ბეტა-2 ადრენერგული აგონისტი (SABA ჯგუფი);
• იპრატროპიუმის ბრომიდი — მოკლემოქმედი ანტიქოლინერგული (მუსკარინული ანტაგონისტი, SAMA ჯგუფი) საშუალება.

პრეპარატი შეიქმნა გერმანული ფარმაცევტული კომპანია Boehringer Ingelheim-ის მიერ XX საუკუნის 70-იან წლებში. მიზანს წარმოადგენდა ორი განსხვავებული ფარმაკოლოგიური მექანიზმის გაერთიანება ერთ საინჰალაციო ფორმაში, რაც ბრონქოდილატაციის ოპტიმიზაციას და თითოეული კომპონენტის დოზის შემცირებას უზრუნველყოფდა. ეს მიდგომა ამცირებს დოზადამოკიდებულ გვერდით ეფექტებს (EMA SmPC).

ბეროდუალი ხელმისაწვდომია ორი ფარმაცევტული ფორმით:

1. საინჰალაციო ხსნარი (ნებულაიზერისთვის) — 1 მლ შეიცავს ფენოტეროლის ჰიდრობრომიდს 500 მკგ და იპრატროპიუმის ბრომიდს 250 მკგ (ფლაკონი 20 მლ);
2. დოზირებული აეროზოლი (MDI, Berodual N) — თითოეული დოზა შეიცავს ფენოტეროლის ჰიდრობრომიდს 50 მკგ და იპრატროპიუმის ბრომიდს 20 მკგ (200 დოზა).

პრეპარატი შეტანილია WHO-ს ძირითად მედიკამენტების ნუსხაში (კომპონენტების სახით) და GINA-ს (Global Initiative for Asthma) რეკომენდაციებში, როგორც ბრონქოსპაზმის მართვის ეფექტიანი საშუალება (WHO Model List, GINA 2024).

მოქმედების მექანიზმი

ბეროდუალის ორმაგი მოქმედების მექანიზმი ეფუძნება ორი კომპონენტის კომპლემენტარულ (ურთიერთშემავსებელ) ფარმაკოლოგიურ ეფექტს სასუნთქი გზების გლუვ კუნთოვან უჯრედებზე.

ფენოტეროლის ჰიდრობრომიდი (β₂-ადრენომიმეტიკი)

ფენოტეროლი სელექციურად აგზნებს ბეტა-2 ადრენერგულ რეცეპტორებს (β₂-AR), რომლებიც ლოკალიზებულია ბრონქების გლუვი კუნთების ზედაპირზე. რეცეპტორის აქტივაციისას აქტივირდება ადენილატციკლაზას ფერმენტი Gs-ცილის მეშვეობით, რაც ზრდის უჯრედშიდა ციკლური ადენოზინმონოფოსფატის (cAMP) კონცენტრაციას. cAMP-ის მომატება იწვევს:

• პროტეინკინაზა A-ს (PKA) აქტივაციას;
• უჯრედშიდა კალციუმის იონების (Ca²⁺) კონცენტრაციის შემცირებას;
• მიოზინის მსუბუქი ჯაჭვის კინაზას ინჰიბირებას;
• ბრონქების გლუვი კუნთების რელაქსაციას (მოდუნებას).

დამატებით, ფენოტეროლი აინჰიბირებს მასტოციტებიდან მედიატორების გამოთავისუფლებას და აძლიერებს მუკოცილიარულ კლირენსს (EMA SmPC).

იპრატროპიუმის ბრომიდი (მუსკარინული ანტაგონისტი)

იპრატროპიუმი კონკურენტულად ბლოკავს მუსკარინულ ქოლინერგულ რეცეპტორებს (M₁, M₂, M₃) ბრონქების გლუვი კუნთებისა და ლორწოვანი ჯირკვლების ზედაპირზე. ეს ბლოკადა:

• ხელს უშლის აცეტილქოლინის მოქმედებას ვაგუსის ნერვის სტიმულაციით გამოწვეულ ბრონქოსპაზმზე;
• ამცირებს ფოსფოლიპაზა C-ის გზით გამოწვეულ უჯრედშიდა Ca²⁺-ის მობილიზაციას;
• ამცირებს ბრონქული ჯირკვლების ჰიპერსეკრეციას.

სინერგისტული ეფექტი

ორივე კომპონენტის ერთდროული მოქმედება უზრუნველყოფს ბრონქოდილატაციას ორი სხვადასხვა სიგნალური გზით — სიმპათომიმეტიკური (cAMP-ის მატება) და პარასიმპათოლიტიკური (ქოლინერგული ტონუსის დაქვეითება). ეს კომბინაცია იძლევა:

• უფრო სწრაფ მოქმედების დაწყებას (ფენოტეროლი — 3-5 წუთი);
• უფრო ხანგრძლივ ეფექტს (იპრატროპიუმი — 6-8 საათამდე);
• დოზის შემცირების შესაძლებლობას თითოეული კომპონენტისთვის, რაც ამცირებს გვერდითი ეფექტების რისკს (BNF 87, GINA 2024).

ჩვენებები

ბეროდუალი ნაჩვენებია სასუნთქი გზების ობსტრუქციული დაავადებების სამკურნალოდ, როდესაც საჭიროა ბრონქოდილატაცია ორმაგი მექანიზმით:

ბრონქული ასთმა

პრეპარატი გამოიყენება ბრონქული ასთმის მწვავე შეტევის (ეგზაცერბაციის) კუპირებისა და სიმპტომატური მკურნალობისთვის. GINA რეკომენდაციების მიხედვით, იპრატროპიუმ-ფენოტეროლის კომბინაცია ეფექტიანია საშუალო და მძიმე ეგზაცერბაციის დროს, განსაკუთრებით გადაუდებელი დახმარების პირობებში (GINA 2024).

ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადება (ქოფდ)

ქოფდ-ის სიმპტომების მართვისთვის — ქოშინის, ხველის და ბრონქოსპაზმის შემსუბუქებისთვის. GOLD რეკომენდაციების მიხედვით, SABA/SAMA კომბინაცია SABA-ს მონოთერაპიასთან შედარებით უფრო ეფექტიანია ფილტვის ფუნქციის გაუმჯობესებაში (GOLD 2024).

ქრონიკული ბრონქიტი

ობსტრუქციული კომპონენტის მქონე ქრონიკული ბრონქიტის დროს, სადაც ბრონქოსპაზმი ართულებს სუნთქვას და ამცირებს სავენტილაციო ფუნქციას.

ემფიზემა

ფილტვის ემფიზემის მქონე პაციენტებში, სადაც სასუნთქი გზების ობსტრუქცია წარმოადგენს ძირითად პათოფიზიოლოგიურ მექანიზმს.

სხვა ობსტრუქციული სასუნთქი დაავადებები

• ბრონქოსპაზმის პრევენცია ქირურგიული ჩარევების, ინტუბაციის ან სხვა სამედიცინო პროცედურების წინ;
• ვარჯიშით ინდუცირებული ბრონქოსპაზმის პროფილაქტიკა;
• რეაქტიული სასუნთქი გზების დაავადება.

ბეროდუალი არ არის ნაჩვენები ასთმის ხანგრძლივი საკონტროლო თერაპიისთვის მონოთერაპიის სახით — იგი მხოლოდ სიმპტომატური („გადამრჩენი") საშუალებაა. ხანგრძლივი კონტროლისთვის საჭიროა საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდების (ICS) თერაპია (NICE NG80, BNF 87).

დოზირება

დოზირებული აეროზოლი (Berodual N, MDI)

მოზრდილები და ≥6 წლის ბავშვები:

• მწვავე ბრონქოსპაზმი: 1-2 შესხურება (50/20 — 100/40 მკგ). საჭიროებისას 5 წუთის შემდეგ შესაძლებელია კიდევ 2 შესხურება. მაქსიმალური — 8 შესხურება/დღეში.
• ხანგრძლივი თერაპია: 1-2 შესხურება 3-ჯერ დღეში.

საინჰალაციო ხსნარი (ნებულაიზერისთვის)

პრეპარატი განზავდება ფიზიოლოგიური ხსნარით (0.9% NaCl) საბოლოო მოცულობის 3-4 მლ-მდე. არ უნდა განზავდეს დისტილირებული წყლით.

მოზრდილები (≥12 წელი):

• მწვავე შეტევა: 1-2.5 მლ (20-50 წვეთი). მძიმე შემთხვევებში — 4 მლ (80 წვეთი) მაქსიმუმ.
• გეგმიური თერაპია: 1-2 მლ (20-40 წვეთი) 3-4-ჯერ დღეში.

ბავშვები 6-12 წელი:

• მწვავე შეტევა: 0.5-1 მლ (10-20 წვეთი). მძიმე შემთხვევებში — 2 მლ (40 წვეთი).
• გეგმიური თერაპია: 0.5-1 მლ (10-20 წვეთი) 4-ჯერ დღეში.

ბავშვები <6 წელი (სხეულის წონა ≤22 კგ):

• 0.25 მლ (5 წვეთი) — 0.5 მლ (10 წვეთი) 3-ჯერ დღეში. გამოყენება მხოლოდ ექიმის მკაცრი ზედამხედველობით.

თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა

სპეციალური დოზის კორექცია არ არის საჭირო საინჰალაციო მიღებისას, ვინაიდან სისტემური აბსორბცია მინიმალურია. თუმცა, მძიმე თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის დროს რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა და მინიმალური ეფექტიანი დოზის გამოყენება (EMA SmPC).

ხანდაზმული პაციენტები

დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა ყურადღება უნდა მიექცეს თანმხლებ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებს.

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

საინჰალაციო მიღებისას ორივე კომპონენტის მთლიანი დოზის მხოლოდ 10-30% აღწევს ქვედა სასუნთქ გზებს (ნაწილაკების ზომისა და ინჰალაციის ტექნიკის მიხედვით). დარჩენილი ნაწილი ილექება ორო-ფარინქსში და გადაიყლაპება. ფენოტეროლი ნაწლავიდან სწრაფად შეიწოვება, ხოლო იპრატროპიუმის ბრომიდის ორალური ბიოშეღწევადობა ძალიან დაბალია (<2%).

განაწილება

• ფენოტეროლი: ცილებთან შეკავშირება — 40-55%. Vd — მაღალი.
• იპრატროპიუმი: ცილებთან შეკავშირება — <20%. ცუდად კვეთს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს (მეოთხეული ამონიუმის ნაერთი).

მეტაბოლიზმი

• ფენოტეროლი მეტაბოლიზდება ძირითადად სულფატაციითა და გლუკურონიდაციით ღვიძლში და ნაწლავის კედელში. ძირითადი მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია.
• იპრატროპიუმი მეტაბოლიზდება ეფირული ჰიდროლიზით ტროპინის მჟავად და ტროპანოლად — ორივე არააქტიურია.

ექსკრეცია

• ფენოტეროლი: ელიმინაციის ნახევარპერიოდი — 2-3 საათი; გამოიყოფა თირკმლებით (მეტაბოლიტების სახით).
• იპრატროპიუმი: ელიმინაციის ნახევარპერიოდი — 3-4 საათი; გამოიყოფა თირკმლებით (50-70% უცვლელი სახით ინტრავენური მიღებისას).

მოქმედების დაწყება ინჰალაციის შემდეგ — 3-5 წუთი (ფენოტეროლი) და 15 წუთი (იპრატროპიუმი). მაქსიმალური ეფექტი — 1-2 საათი. მოქმედების ხანგრძლივობა — 6-8 საათი (EMA SmPC, BNF 87).

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

• არ არის ზოგადად ძალიან ხშირი გვერდითი ეფექტები რეკომენდებული დოზებით გამოყენებისას.

საკმაოდ ხშირი (1-10%)

• თავბრუსხვევა
• ტრემორი (ფენოტეროლის β₂-ეფექტი)
• ხველა (საინჰალაციო გაღიზიანებით)
• ფარინგიტი, ხახის სიმშრალე
• პირის ღრუს სიმშრალე (იპრატროპიუმის ანტიქოლინერგული ეფექტი)
• თავის ტკივილი
• გულისრევა

იშვიათი, მაგრამ კლინიკურად მნიშვნელოვანი (0.1-1%)

• ტაქიკარდია, პალპიტაცია (ფენოტეროლით)
• სისტემური არტერიული წნევის მატება ან დაქვეითება
• ჰიპოკალიემია (ბეტა-2 აგონისტის სისტემური ეფექტი)
• კუნთების კრამპი
• ღებინება
• ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, ქავილი)
• თვალის შიდა წნევის მომატება (აეროზოლის თვალში მოხვედრისას — განსაკუთრებით გლაუკომის რისკი)

იშვიათი და ძალიან იშვიათი (<0.1%)

• პარადოქსული ბრონქოსპაზმი — ინჰალაციის შემდეგ ბრონქოსპაზმის გაძლიერება; საჭიროებს პრეპარატის მიღების შეწყვეტას და ალტერნატიულ თერაპიას;
• ანაფილაქსია, ანგიოშეშუპება;
• შარდის შეკავება (განსაკუთრებით პროსტატის ჰიპერტროფიის დროს);
• სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდია, წინაგულთა ფიბრილაცია;
• გლაუკომის გამწვავება — დახურულკუთხოვანი გლაუკომის პროვოცირება (იპრატროპიუმის ეფექტი);
• ლარინგოსპაზმი;
• სტომატიტი, გლოსიტი.

მნიშვნელოვანია, რომ ნებულაიზერით ინჰალაციისას პაციენტმა გამოიყენოს პირბადე ან მაუთფისი სწორად, რათა ხსნარი არ მოხვდეს თვალებში და არ გამოიწვიოს თვალის შიდა წნევის მომატება (BNF 87, EMA SmPC).

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• მომატებული მგრძნობელობა ფენოტეროლის, იპრატროპიუმის, ატროპინის მსგავსი ნივთიერებების ან დამხმარე კომპონენტების მიმართ;
• ჰიპერტროფიული ობსტრუქციული კარდიომიოპათია;
• ტაქიარითმიები.

სიფრთხილით გამოყენება (ექიმის მკაცრი ზედამხედველობით)

• დახურულკუთხოვანი გლაუკომა — იპრატროპიუმის ანტიქოლინერგული ეფექტი შეიძლება გაზარდოს თვალის შიდა წნევა;
• პროსტატის ჰიპერპლაზია — შარდის შეკავების რისკი;
• გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები (გულის იშემიური დაავადება, არტერიული ჰიპერტენზია);
• ჰიპერთირეოზი;
• ფეოქრომოციტომა;
• შაქრიანი დიაბეტი (ფენოტეროლმა შეიძლება გაზარდოს გლიკემია);
• ჰიპოკალიემია — ბეტა-2 აგონისტების სისტემურმა ეფექტმა შეიძლება გააძლიეროს;
• კისტოზური ფიბროზი — გასტროინტესტინალური მოტორიკის დარღვევის მომატებული რისკი.

ურთიერთქმედებები

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები

ბეტა-ადრენერგული აგონისტები (სხვა): სხვა სიმპათომიმეტიკების (სალბუტამოლი, ფორმოტეროლი) თანდროული გამოყენება აძლიერებს ფენოტეროლის ეფექტს და ზრდის ბეტა-2-მედიირებული გვერდითი ეფექტების (ტაქიკარდია, ჰიპოკალიემია) რისკს.

ბეტა-ადრენობლოკატორები: პროპრანოლოლი, მეტოპროლოლი და სხვა ბეტა-ბლოკერები ანეიტრალებენ ფენოტეროლის ბრონქოდილატაციურ ეფექტს. არასელექციური ბეტა-ბლოკერები განსაკუთრებით საშიშია ასთმის მქონე პაციენტებისთვის (BNF 87).

ქსანტინის წარმოებულები (თეოფილინი): ბრონქოდილატაციური ეფექტის პოტენცირება, მაგრამ ჰიპოკალიემიისა და ტაქიკარდიის რისკის მატება.

კორტიკოსტეროიდები: სისტემურმა და საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდებმა შეიძლება გააძლიერონ ფენოტეროლის ჰიპოკალიემიური ეფექტი. ელექტროლიტების მონიტორინგია რეკომენდებული.

დიურეტიკები (თიაზიდური, მარყუჟოვანი): ფუროსემიდმა და ჰიდროქლორთიაზიდმა შეიძლება გააძლიერონ ბეტა-2 აგონისტით გამოწვეული ჰიპოკალიემია.

მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორები (MAOi) და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები: აძლიერებენ ფენოტეროლის კარდიოვასკულარულ ეფექტებს. თანდროული გამოყენება სიფრთხილით.

ანტიქოლინერგული საშუალებები (სხვა): ტიოტროპიუმის, ატროპინის, ანტიჰისტამინურ საშუალებებთან კომბინაციამ შეიძლება გააძლიეროს ანტიქოლინერგული გვერდითი ეფექტები (პირის სიმშრალე, შარდვის გაძნელება, ყაბზობა) (EMA SmPC).

ინჰალაციური ანესთეტიკები (ჰალოთანი): ჰალოგენიზებული ანესთეტიკები ზრდის მიოკარდიუმის მგრძნობელობას კატექოლამინებისა და ბეტა-აგონისტების მიმართ — არითმიის რისკი.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ფენოტეროლს გააჩნია ტოკოლიტიკური (საშვილოსნოს კუნთთა მოდუნების) ეფექტი, რაც შეიძლება გავლენას ახდენდეს სამშობიარო მოქმედებაზე, განსაკუთრებით III ტრიმესტრში. ცხოველურ მოდელებში ტერატოგენურობა არ გამოვლენილა, თუმცა ადამიანებში ადეკვატური კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა.

FDA კატეგორია: B (ფენოტეროლი) / B (იპრატროპიუმი).

ბეროდუალი ორსულობის დროს შეიძლება გამოყენებულ იქნას მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს პოტენციურ რისკს. III ტრიმესტრში გამოყენება შეიძლება შეაფერხოს მშობიარობა (EMA SmPC).

ლაქტაცია

ფენოტეროლი გამოიყოფა დედის რძეში. იპრატროპიუმის ბრომიდის რძეში გადასვლის შესახებ მონაცემები არ არის საკმარისი. მეძუძურ ქალებში გამოყენება მოითხოვს სარგებელ-რისკის ფრთხილად შეფასებას. ჩვილისთვის რისკი მინიმალურია, ვინაიდან საინჰალაციო მიღებისას სისტემური აბსორბცია დაბალია (BNF 87).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ბეროდუალი ხელმისაწვდომია შემდეგი ფორმებით:

• **ბეროდუალი N აეროზოლი** — დოზირებული აეროზოლი 50/20 მკგ, 200 დოზა, 10 მლ ფლაკონი (Boehringer Ingelheim);
• **ბეროდუალი საინჰალაციო ხსნარი 20 მლ** — ნებულაიზერისთვის, 500/250 მკგ/მლ;
• ბეროდუალი 10 მლ — საინჰალაციო ხსნარი;

ასევე ცალკე ხელმისაწვდომია იპრატროპიუმის ბრომიდი **ატროვენტი N აეროზოლი** და **ატროვენტი საინჰალაციო ხსნარი**, რომლებიც შეიცავენ მხოლოდ ანტიქოლინერგულ კომპონენტს (BNF 87).

ხშირად დასმული კითხვები

რა განსხვავებაა ბეროდუალის აეროზოლსა და ნებულაიზერის ხსნარს შორის?

აეროზოლი (MDI) არის პორტატული, ხელის ინჰალატორი, რომელიც გამოიყენება ყოველდღიური გამოყენებისთვის და მსუბუქი-საშუალო ბრონქოსპაზმის დროს. ნებულაიზერის ხსნარი განკუთვნილია უფრო მძიმე შეტევების დროს, პატარა ბავშვებისთვის ან მათთვის, ვინც ვერ ახერხებს MDI-ს სწორად გამოყენებას. ნებულაიზერით ფილტვებში უფრო მეტი დოზა აღწევს.

შეიძლება თუ არა ბეროდუალის ყოველდღიური გამოყენება?

ბეროდუალი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ყოველდღიურად, მაგრამ მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით. თუ პაციენტს ყოველდღიურად სჭირდება „გადამრჩენი" ინჰალატორი, ეს მიუთითებს ასთმის არაადეკვატურ კონტროლზე და საჭიროა საკონტროლო თერაპიის (საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდების) დანიშვნა ან კორექცია (GINA 2024).

შეიძლება თუ არა ბეროდუალის გამოყენება ბავშვებში?

დიახ, ბეროდუალი გამოიყენება ბავშვებში, მათ შორის 6 წლამდე ასაკის ბავშვებშიც (ნებულაიზერის ხსნარის ფორმით), თუმცა მხოლოდ ექიმის ზედამხედველობით და ინდივიდუალურად შერჩეული დოზით. ბავშვებში დოზა განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით (EMA SmPC).

რატომ არ შეიძლება ბეროდუალის ფიზიოლოგიური ხსნარის ნაცვლად დისტილირებული წყლით განზავება?

დისტილირებული წყალი ჰიპოტონურია და ინჰალაციისას შეიძლება გამოიწვიოს ბრონქოსპაზმი ოსმოსური გაღიზიანების გამო. ფიზიოლოგიური ხსნარი (0.9% NaCl) იზოტონურია და უსაფრთხოა სასუნთქი გზებისთვის.

რა უნდა გააკეთოს პაციენტმა, თუ ბეროდუალი არ აუმჯობესებს სუნთქვას?

თუ ბეროდუალის ინჰალაცია არ იძლევა მოსალოდნელ ეფექტს ან ეფექტი მცირდება, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს ექიმს. ეს შეიძლება მიანიშნებდეს ასთმის/ქოფდ-ის გაუარესებაზე, რომელიც მოითხოვს თერაპიის ესკალაციას — სისტემური კორტიკოსტეროიდების ან ჰოსპიტალიზაციის ჩათვლით (NICE NG80).

აქვს თუ არა ბეროდუალს დამოკიდებულების რისკი?

ბეროდუალი არ იწვევს ფიზიკურ დამოკიდებულებას კლასიკური გაგებით, თუმცა ბეტა-2 რეცეპტორების ხანგრძლივი სტიმულაცია შეიძლება გამოიწვიოს ტაქიფილაქსია (ეფექტის შემცირება), რის გამოც პაციენტი ზრდის ინჰალაციის სიხშირეს. ამიტომ რეკომენდებულია ექიმის მითითებების მკაცრი დაცვა (BNF 87).