ბეკლომეთაზონი

მოკლედ

ბეკლომეტაზონი (Beclometasone dipropionate) არის საინჰალაციო გლუკოკორტიკოსტეროიდი, რომელიც გამოიყენება ბრონქული ასთმის პროფილაქტიკური მკურნალობისა და ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადების (ქოფდ) სამართავად. პრეპარატი ადგილობრივად მოქმედებს სასუნთქი გზების ლორწოვან გარსზე, აქვეითებს ანთებას, ამცირებს შეშუპებას და ლორწოს სეკრეციას. ბეკლომეტაზონი ასევე ხელმისაწვდომია ინტრანაზალური სპრეის სახით ალერგიული რინიტის სამკურნალოდ. იგი WHO-ს აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაშია შეტანილი (WHO Model List) და წარმოადგენს ასთმის საბაზისო თერაპიის ერთ-ერთ ყველაზე ხელმისაწვდომ და ეფექტიან საშუალებას. საქართველოში ხელმისაწვდომია ბეკლომეტაზონი 250მკგ საინჰალაციო აეროზოლის სახით. პრეპარატს აქვს კარგი უსაფრთხოების პროფილი ადგილობრივი გამოყენებისას, თუმცა მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია სისტემური გვერდითი ეფექტების განვითარება.

რა არის და ფარმაკოლოგია

ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი (Beclometasone dipropionate, BDP) არის სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდი, რომელიც შეიქმნა 1960-იან წლებში და კლინიკურ პრაქტიკაში პირველად 1972 წელს დაინერგა. იგი იყო პირველი საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდი, რომელმაც მოახერხა სისტემური კორტიკოსტეროიდების ჩანაცვლება ასთმის მქონე პაციენტებში, რითაც რევოლუცია მოახდინა ასთმის მკურნალობაში (BNF 87).

ფარმაკოლოგიური კლასიფიკაციით ბეკლომეტაზონი მიეკუთვნება საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდების (ICS) ჯგუფს — ATC კოდი R03BA01 (სასუნთქი სისტემა — ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები — გლუკოკორტიკოიდები). ინტრანაზალური ფორმის ATC კოდია R01AD01.

ბეკლომეტაზონი თავისთავად წარმოადგენს წინამორბედ პრეპარატს (prodrug), რომელიც ფილტვებში და ღვიძლში ესტერაზების მეშვეობით გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად — ბეკლომეტაზონ-17-მონოპროპიონატად (17-BMP), რომელსაც გააჩნია ბეკლომეტაზონზე დაახლოებით 25-30-ჯერ მაღალი აფინიტეტი გლუკოკორტიკოიდულ რეცეპტორთან (EMA SmPC).

პრეპარატი ხელმისაწვდომია რამდენიმე ფარმაცევტული ფორმით: საინჰალაციო აეროზოლი (MDI — metered-dose inhaler), მშრალი ფხვნილის ინჰალერი (DPI), ნებულაიზერის ხსნარი და ინტრანაზალური სპრეი. თანამედროვე ფორმულაციებში გამოიყენება ექსტრადრობული ნაწილაკები (extrafine particles), რომლებიც უკეთესად აღწევენ პერიფერიულ სასუნთქ გზებში.

ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციამ ბეკლომეტაზონი შეიტანა აუცილებელ მედიკამენტთა მოდელურ ნუსხაში, რაც ხაზს უსვამს მის მნიშვნელობას გლობალურ ჯანდაცვაში (WHO Model List).

მოქმედების მექანიზმი

ბეკლომეტაზონი, როგორც გლუკოკორტიკოსტეროიდი, მოქმედებს უჯრედშიდა გლუკოკორტიკოიდული რეცეპტორების (GR) მეშვეობით. მოქმედების მექანიზმი მოიცავს რამდენიმე საფეხურს:

უჯრედშიდა რეცეპტორული სიგნალიზაცია: საინჰალაციო გზით მიწოდებული ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი სასუნთქი გზების ეპითელიუმში ესტერაზების მოქმედებით გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად — ბეკლომეტაზონ-17-მონოპროპიონატად (17-BMP). ეს აქტიური მეტაბოლიტი უჯრედის ციტოპლაზმაში უკავშირდება გლუკოკორტიკოიდულ რეცეპტორს (GR-α). შექმნილი ლიგანდ-რეცეპტორული კომპლექსი ტრანსლოცირდება ბირთვში, სადაც უკავშირდება დნმ-ის სპეციფიკურ თანმიმდევრობებს — გლუკოკორტიკოიდების საპასუხო ელემენტებს (GRE — Glucocorticoid Response Elements) (EMA SmPC).

ტრანსაქტივაცია და ტრანსრეპრესია: ბეკლომეტაზონის ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი ორმაგი მექანიზმით ხორციელდება:

• ტრანსაქტივაცია — ანთების საწინააღმდეგო ცილების (მაგ., ლიპოკორტინ-1, β₂-ადრენერგული რეცეპტორი, ინტერლეიკინ-10) სინთეზის გააქტიურება.
• ტრანსრეპრესია — პროანთებითი ციტოკინების (IL-1, IL-4, IL-5, IL-6, IL-8, TNF-α), ქიმიოკინების, ადჰეზიური მოლეკულებისა და ციკლოოქსიგენაზა-2-ის (COX-2) ტრანსკრიფციის დათრგუნვა NF-κB და AP-1 ტრანსკრიფციული ფაქტორების ინჰიბირებით.

ადგილობრივი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება სასუნთქ გზებში:

• ამცირებს ეოზინოფილების, მასტოციტების, T-ლიმფოციტებისა და დენდრიტული უჯრედების ინფილტრაციას სასუნთქი გზების ლორწოვან გარსში
• აქვეითებს ბრონქულ ჰიპერრეაქტიულობას
• ამცირებს ლორწოვანი გარსის შეშუპებას და ლორწოს ჰიპერსეკრეციას
• აინჰიბირებს სისხლძარღვთა გამტარებლობის გაზრდას
• აფერხებს ანთებითი მედიატორების (ლეიკოტრიენები, პროსტაგლანდინები, თრომბოქსანი) გამოთავისუფლებას

β₂-რეცეპტორების ფუნქციის აღდგენა: ბეკლომეტაზონი ასტიმულირებს β₂-ადრენერგული რეცეპტორების გენის ტრანსკრიფციას, რაც აღადგენს სასუნთქი გზების მგრძნობელობას β₂-აგონისტებისადმი და ხელს უშლის ტაქიფილაქსიის განვითარებას (BNF 87).

ინტრანაზალური გამოყენებისას ანალოგიური მექანიზმით მოქმედებს ცხვირის ლორწოვან გარსზე, ამცირებს ალერგიულ ანთებას და ცხვირის გაჭედვას ალერგიული რინიტის დროს.

ჩვენებები

ბეკლომეტაზონი გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობების დროს:

ბრონქული ასთმა

პრეპარატის ძირითადი ჩვენებაა ბრონქული ასთმის პროფილაქტიკური (საბაზისო) მკურნალობა. GINA (Global Initiative for Asthma) და NICE-ის რეკომენდაციებით, საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდები, მათ შორის ბეკლომეტაზონი, წარმოადგენს ასთმის მკურნალობის პირველი საფეხურის თერაპიას (NICE NG80). პრეპარატი ეფექტიანია:

• მსუბუქი, საშუალო და მძიმე პერსისტირებული ასთმის დროს
• ასთმის გამწვავებების პრევენციისთვის
• ფილტვის ფუნქციის გაუმჯობესებისთვის
• სისტემური კორტიკოსტეროიდების მოხმარების შემცირებისთვის

ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადება (ქოფდ)

ქოფდ-ის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ხშირი გამწვავებები (≥2/წელიწადში) და ეოზინოფილების მომატებული რაოდენობა სისხლში, ბეკლომეტაზონი გამოიყენება ხანგრძლივმოქმედი ბრონქოდილატატორებთან კომბინაციაში (NICE NG115).

ალერგიული და არაალერგიული რინიტი

ინტრანაზალური ფორმა გამოიყენება:

• სეზონური ალერგიული რინიტის (თივის ცხელება)
• მთელწლიური ალერგიული რინიტის
• ცხვირის პოლიპოზის თანმხლები სიმპტომების
• ვაზომოტორული რინიტის სამკურნალოდ

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები

ბეკლომეტაზონის ზოგიერთი ფორმულაცია (მაგ., ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი გასტრორეზისტენტული ტაბლეტების სახით) გამოიყენება:

• მსუბუქიდან საშუალო სიმძიმის წყლულოვანი კოლიტის სამკურნალოდ
• მიკროსკოპული კოლიტის დროს

სხვა ჩვენებები

ბეკლომეტაზონი, ისევე როგორც სხვა ტოპიკური კორტიკოსტეროიდები, ზოგჯერ გამოიყენება ორალური აფთოზური წყლულების სიმპტომური მკურნალობისთვისაც (BNF 87).

დოზირება

ბრონქული ასთმა — მოზრდილები

ბეკლომეტაზონ-CFC ეკვივალენტური დოზირება (BNF 87):

• დაბალი დოზა: 200–400 მკგ/დღეში (2 მიღებაზე გაყოფილი)
• საშუალო დოზა: 400–800 მკგ/დღეში
• მაღალი დოზა: 800–1600 მკგ/დღეში (მაქსიმალური — 2000 მკგ/დღეში)

ექსტრადრობული (extrafine) ფორმულაციებისთვის (მაგ., HFA ფორმულაცია) დოზები დაახლოებით 2-ჯერ ნაკლებია, რადგან ფილტვებში დეპოზიტი მნიშვნელოვნად მაღალია.

ბრონქული ასთმა — ბავშვები

• 5–12 წელი: 100–400 მკგ/დღეში (CFC-ეკვივალენტი), 2 მიღებაზე გაყოფილი
• 12 წელს ზემოთ: მოზრდილთა დოზა

5 წლამდე ბავშვებში საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდების გამოყენება ხდება სპეისერის ან ნებულაიზერის მეშვეობით, ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე (NICE NG80).

ალერგიული რინიტი

• მოზრდილები: 100 მკგ (2 შესხურება) თითოეულ ნესტოში, დღეში 2-ჯერ. მაქსიმალური დოზა — 400 მკგ/დღეში
• 6–12 წელი: 50 მკგ (1 შესხურება) თითოეულ ნესტოში, დღეში 2-ჯერ

თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა

საინჰალაციო გამოყენებისას სპეციალური დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, რადგან სისტემური აბსორბცია მინიმალურია. თუმცა, მძიმე ღვიძლის უკმარისობის დროს შესაძლოა გაიზარდოს აქტიური მეტაბოლიტის კონცენტრაცია სისხლში, ამიტომ რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტიანი დოზის გამოყენება (EMA SmPC).

დოზის ტიტრაცია

მკურნალობა იწყება ასთმის სიმძიმის შესაბამისი დოზით. კონტროლის მიღწევის შემდეგ (3 თვე სტაბილური კონტროლი) დოზა თანდათანობით მცირდება მინიმალურ ეფექტიან დოზამდე (GINA 2025 რეკომენდაციები).

ფარმაკოკინეტიკა

აბსორბცია

საინჰალაციო გამოყენებისას ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი (BDP) სწრაფად აბსორბირდება ფილტვებიდან. სტანდარტული CFC-MDI ფორმულაციის შემთხვევაში ფილტვების დეპოზიტი შეადგენს მთლიანი დოზის დაახლოებით 10–25%-ს, ხოლო ექსტრადრობული HFA ფორმულაციის შემთხვევაში — 50–60%-ს. ორალურად გადაყლაპული ნაწილი (60–90%) კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან აბსორბირდება, მაგრამ ღვიძლში მნიშვნელოვან პირველი გავლის მეტაბოლიზმს განიცდის (EMA SmPC).

განაწილება

აქტიური მეტაბოლიტი 17-BMP ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 87%-ს. განაწილების მოცულობაა დაახლოებით 20 ლ/კგ. პრეპარატი კარგად აღწევს ფილტვის ქსოვილში, სადაც ქმნის მაღალ ადგილობრივ კონცენტრაციას.

მეტაბოლიზმი

BDP არის წინამორბედი პრეპარატი (prodrug). ფილტვებში ესტერაზების მოქმედებით იგი სწრაფად ჰიდროლიზდება აქტიურ მეტაბოლიტად — ბეკლომეტაზონ-17-მონოპროპიონატად (17-BMP). შემდგომი მეტაბოლიზმი მიმდინარეობს ძირითადად ღვიძლში, სადაც 17-BMP გარდაიქმნება ბეკლომეტაზონად (ნაკლები აქტივობა) და შემდეგ პოლარულ მეტაბოლიტებად.

ექსკრეცია

მეტაბოლიტების ელიმინაცია ხდება ძირითადად ფეკალური გზით (60%) და ნაწილობრივ თირკმელებით (12%). BDP-ის ნახევარდაშლის პერიოდია დაახლოებით 0.5 საათი, ხოლო აქტიური მეტაბოლიტის (17-BMP) — 2.7 საათი. სისხლში პიკური კონცენტრაცია მიიღწევა 30 წუთში საინჰალაციო მიწოდების შემდეგ (EMA SmPC).

გვერდითი ეფექტები

ხშირი (>10%)

• ოროფარინგეალური კანდიდოზი (ტახტი) — საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდების ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტი. შემცირდება სპეისერის გამოყენებითა და ინჰალაციის შემდეგ პირის ღრუს გამოვლებით
• დისფონია (ხმის ჩახლეჩა) — გამოწვეული ხორხის კუნთებზე კორტიკოსტეროიდის ადგილობრივი მოქმედებით
• ყელის გაღიზიანება

ნაკლებად ხშირი (1–10%)

• ხველა ინჰალაციის შემდეგ
• პირის ღრუს სიმშრალე
• ცხვირიდან სისხლდენა (ინტრანაზალური ფორმის შემთხვევაში)
• თავის ტკივილი
• გემოვნების დარღვევა
• ბრონქოსპაზმი (პარადოქსული)

იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (<1%)

• სისტემური ეფექტები (მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას):
• თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის სუპრესია
• კუშინგის სინდრომის ნიშნები
• ოსტეოპოროზი
• ზრდის შეფერხება ბავშვებში
• კატარაქტა და გლაუკომა
• მეტაბოლური ცვლილებები (ჰიპერგლიკემია)

• ალერგიული რეაქციები:
• ანგიონევროზული შეშუპება
• გამონაყარი
• ბრონქოსპაზმი (იშვიათად)

• ფსიქიატრიული მოვლენები:
• ძილის დარღვევა
• მოუსვენრობა
• დეპრესია, აგრესიულობა (ძალიან იშვიათად, განსაკუთრებით ბავშვებში)

გვერდითი ეფექტების პრევენცია

სპეისერის (spacer) გამოყენება MDI-ით ინჰალაციისას მნიშვნელოვნად ამცირებს ორალური კანდიდოზისა და დისფონიის რისკს. ინჰალაციის შემდეგ პირის ღრუს წყლით გამოვლება რეკომენდებულია ყველა პაციენტისთვის (BNF 87).

უკუჩვენებები და სიფრთხილე

აბსოლუტური უკუჩვენებები

• ჰიპერმგრძნობელობა ბეკლომეტაზონის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ
• ასთმის მწვავე შეტევის (სტატუს ასთმატიკუსი) პირველადი მკურნალობა — ბეკლომეტაზონი არ არის სამაშველო პრეპარატი

სიფრთხილით გამოყენება

• აქტიური ან ლატენტური ფილტვის ტუბერკულოზი — კორტიკოსტეროიდებმა შეიძლება გამოიწვიოს ინფექციის გამწვავება
• სასუნთქი გზების სოკოვანი, ვირუსული ან ბაქტერიული ინფექციები — საჭიროა შესაბამისი ანტიმიკრობული მკურნალობა
• სისტემური კორტიკოსტეროიდებიდან გადასვლა — თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის რისკი; მოხსნა უნდა მოხდეს თანდათანობით
• ოსტეოპოროზის რისკ-ფაქტორები — მაღალი დოზით ხანგრძლივი მკურნალობისას გასათვალისწინებელია ძვლის სიმკვრივის მონიტორინგი
• შაქრიანი დიაბეტი — შესაძლოა საჭიროებდეს გლიკემიის უფრო მჭიდრო კონტროლს
• გლაუკომა — რეგულარული ოფთალმოლოგიური კონტროლი მაღალი დოზებით მკურნალობისას (BNF 87)

ურთიერთქმედებები

CYP3A4 ინჰიბიტორები

ბეკლომეტაზონის აქტიური მეტაბოლიტი (17-BMP) ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება CYP3A4 ფერმენტით. ძლიერ CYP3A4 ინჰიბიტორებთან (კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, რიტონავირი, კობიცისტატი, კლარითრომიცინი) ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია 17-BMP-ის სისტემური ექსპოზიციის გაზრდა, რაც თირკმელზედა ჯირკვლის სუპრესიის რისკს ზრდის. თუმცა, ბეკლომეტაზონის შემთხვევაში ეს ურთიერთქმედება ნაკლებად კლინიკურად მნიშვნელოვანია, ვიდრე ფლუტიკაზონის ან ბუდესონიდის შემთხვევაში (EMA SmPC).

β-ადრენობლოკატორები

არასელექტიური β-ბლოკატორები (მაგ., პროპრანოლოლი) უკუნაჩვენებია ასთმის მქონე პაციენტებში, რადგან იწვევენ ბრონქოსპაზმს. თუმცა ეს ურთიერთქმედება ეხება ასთმის მართვას ზოგადად და არა სპეციფიკურად ბეკლომეტაზონს.

ჰიპოკალემიის რისკი

მაღალი დოზით საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდებისა და β₂-აგონისტების, თეოფილინის, დიურეტიკების ან ქსანტინების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ჰიპოკალემიის რისკი. ამ კომბინაციის დროს რეკომენდებულია კალიუმის დონის მონიტორინგი (BNF 87).

ხანგრძლივმოქმედი ბრონქოდილატატორები

ბეკლომეტაზონი ხშირად გამოიყენება კომბინაციაში ხანგრძლივმოქმედ β₂-აგონისტებთან (LABA) — ფორმოტეროლი, სალმეტეროლი — და ხანგრძლივმოქმედ მუსკარინულ ანტაგონისტებთან (LAMA). ეს კომბინაციები სინერგისტულია და არ წარმოადგენს უარყოფით ურთიერთქმედებას.

იმუნოსუპრესიული ეფექტი

მაღალი დოზებით ბეკლომეტაზონს შესაძლოა ჰქონდეს ადგილობრივი იმუნოსუპრესიული ეფექტი, რაც გასათვალისწინებელია ცოცხალი ვაქცინების გამოყენებისას.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ბეკლომეტაზონი მიეკუთვნება FDA-ს ყოფილ კატეგორია C-ს (ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტი, ადამიანებზე ადეკვატური კვლევები არ არის ჩატარებული). მიუხედავად ამისა, ასთმის კონტროლი ორსულობის დროს უაღრესად მნიშვნელოვანია, რადგან უკონტროლო ასთმა მნიშვნელოვნად ზრდის ნაყოფის ჰიპოქსიის, პრეეკლამფსიის და ნაადრევი მშობიარობის რისკს.

BTS/SIGN და GINA რეკომენდაციებით, საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდები, მათ შორის ბეკლომეტაზონი, მიჩნეულია ორსულობის დროს გამოყენებისთვის მისაღებ პრეპარატებად, როდესაც ასთმის კონტროლისთვის საჭიროა. რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტიანი დოზის გამოყენება (NICE NG80).

ლაქტაცია

ბეკლომეტაზონი ადგილობრივი (საინჰალაციო) გამოყენებისას მინიმალურ სისტემურ ექსპოზიციას ქმნის, ამიტომ ძუძუთი კვება დასაშვებია საინჰალაციო ბეკლომეტაზონის გამოყენებისას. BNF-ის მითითებით, საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდები მისაღებია ლაქტაციის პერიოდში (BNF 87).

ბრენდები საქართველოში

საქართველოს ფარმაცევტულ ბაზარზე ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი ხელმისაწვდომია შემდეგი ფორმით:

• ბეკლომეტაზონი 250მკგ — საინჰალაციო აეროზოლი, დოზირებული ინჰალერი (MDI), 250 მკგ/დოზა
• ბეკლომეტაზონი 250mcg — საინჰალაციო ფორმა

პრეპარატი გამოიყენება როგორც მონოთერაპიის სახით, ასევე კომბინირებულ სქემებში ხანგრძლივმოქმედ ბრონქოდილატატორებთან ერთად. პაციენტებისთვის მნიშვნელოვანია ინჰალერის სწორი ტექნიკის შესწავლა — არასწორი ტექნიკა მნიშვნელოვნად ამცირებს პრეპარატის ეფექტიანობას. აფთიაქში კონსულტაციისას რეკომენდებულია ინჰალაციის ტექნიკის შემოწმება ყოველ ვიზიტზე.

ხშირად დასმული კითხვები

რამდენი ხანი სჭირდება ბეკლომეტაზონს სრული ეფექტის მისაღწევად?

ბეკლომეტაზონის საინჰალაციო ფორმის ეფექტი განვითარდება თანდათანობით. პირველი გაუმჯობესება შესაძლებელია შეიმჩნეოს 3–7 დღეში, თუმცა სრული კლინიკური ეფექტი, როგორც წესი, მიიღწევა 2–4 კვირაში რეგულარული გამოყენების შემდეგ. ამიტომ მნიშვნელოვანია პაციენტს აუხსნათ, რომ ეს არ არის სამაშველო (rescue) პრეპარატი და იგი ყოველდღიურად, რეგულარულად უნდა გამოიყენოს (BNF 87).

შეიძლება თუ არა ბეკლომეტაზონის მოულოდნელად შეწყვეტა?

დაბალი დოზით მოკლევადიანი გამოყენების შემთხვევაში პრეპარატის შეწყვეტა, როგორც წესი, უსაფრთხოა. თუმცა, მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ მკვეთრი შეწყვეტა შეიძლება საშიში იყოს — განვითარდეს თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა ან ასთმის გამწვავება. დოზის შემცირება უნდა მოხდეს თანდათანობით, ექიმის მეთვალყურეობით (NICE NG80).

როგორ ავიცილოთ თავიდან ტახტი (ორალური კანდიდოზი) ბეკლომეტაზონის გამოყენებისას?

ორალური კანდიდოზის პრევენციისთვის რეკომენდებულია: (1) ინჰალაციის შემდეგ პირის ღრუს წყლით საფუძვლიანად გამოვლება და გამორეცხილი წყლის გადაფურთხება; (2) სპეისერის გამოყენება MDI-ით ინჰალაციისას, რადგან იგი ამცირებს ოროფარინქსში პრეპარატის დეპოზიციას; (3) მინიმალური ეფექტიანი დოზის გამოყენება.

განსხვავდება თუ არა ბეკლომეტაზონი სხვა საინჰალაციო კორტიკოსტეროიდებისგან?

ბეკლომეტაზონი, ბუდესონიდი და ფლუტიკაზონი ერთი კლასის პრეპარატებია და ანალოგიური მექანიზმით მოქმედებენ. ძირითადი განსხვავებები ეხება ეფექტიანობას (პოტენციას), ფარმაკოკინეტიკას და დოზირების სქემას. ბეკლომეტაზონი ყველაზე ხელმისაწვდომია ფასის თვალსაზრისით და WHO-ს აუცილებელ მედიკამენტთა ნუსხაშია. ექსტრადრობული ფორმულაცია (extrafine BDP) უფრო ეფექტიანად აღწევს წვრილ სასუნთქ გზებში (WHO Model List).

შეიძლება თუ არა ბეკლომეტაზონის გამოყენება ბავშვებში?

დიახ, ბეკლომეტაზონი გამოიყენება ბავშვებში 5 წლიდან (ზოგიერთ ქვეყანაში 4 წლიდან) ასთმის პროფილაქტიკური მკურნალობისთვის. ბავშვებში მნიშვნელოვანია მინიმალური ეფექტიანი დოზის გამოყენება და ზრდის რეგულარული მონიტორინგი, რადგან მაღალი დოზებით ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება შეანელოს ზრდა (NICE NG80). ნებულაიზერი ან სპეისერის მეშვეობით MDI შეიძლება გამოყენებულ იქნას უფრო მცირეწლოვან ბავშვებშიც ინდივიდუალური მითითებით.