მოკლედ
მენოპაუზა — ესტროგენისა და პროგესტერონის დონის ფიზიოლოგიური კლება — ჩვეულებრივ 45–55 წლის ასაკში იწყება და ბოლო მენსტრუაციიდან 12 თვის შემდეგ დასტურდება. სიმპტომები მოიცავს სიცხის ტალღებს (ცხელ „ფლეშებს"), ღამის ოფლიანობას, ძილის დარღვევას, ვაგინალურ სიმშრალეს, გუნება-განწყობის ცვლილებებს და შარდის ბუშტის პრობლემებს. ქალთა დაახლოებით 75%-ს აწუხებს სიცხის ტალღები, რომლებიც საშუალოდ 7 წელი გრძელდება. უმეტეს შემთხვევაში სიმპტომები ფიზიოლოგიურია და სიცოცხლისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს, თუმცა ისინი ცხოვრების ხარისხს მნიშვნელოვნად აუარესებს. გადაუდებელ სიტუაციას წარმოადგენს მენოპაუზის შემდგომი საშვილოსნოს სისხლდენა, ძლიერი გულმკერდის ტკივილი ან მძიმე დეპრესიული ეპიზოდი სუიციდური აზრებით.
შესაძლო მიზეზები
მენოპაუზის სიმპტომები საკვერცხეებში ესტროგენისა და პროგესტერონის წარმოების თანდათანობითი შემცირებით არის განპირობებული. ამ პროცესს რამდენიმე ეტაპი აქვს:
ფიზიოლოგიური (ბუნებრივი) მენოპაუზა
ყველაზე გავრცელებული მიზეზი — ასაკთან დაკავშირებული საკვერცხეების ფუნქციის დაქვეითება. პერიმენოპაუზა, ანუ გარდამავალი პერიოდი, ჩვეულებრივ 40-იანი წლების შუა ხანებში იწყება და 4–8 წელი გრძელდება. ამ ეტაპზე ჰორმონალური დონე მერყეობს: ესტროგენი ხან მატულობს, ხან მცირდება, რაც არარეგულარულ ციკლებს და თანმხლებ სიმპტომებს იწვევს. საბოლოო მენოპაუზა (პოსტმენოპაუზა) დგება მაშინ, როცა საკვერცხეები პრაქტიკულად აღარ გამოიმუშავებს ესტროგენს.
ქირურგიული მენოპაუზა
ორივე საკვერცხის მოცილება (ბილატერალური ოოფორექტომია) მყისიერ მენოპაუზას იწვევს ნებისმიერ ასაკში. სიმპტომები ხშირად უფრო მწვავეა, ვიდრე ბუნებრივი მენოპაუზისას, რადგან ჰორმონალური დონე უეცრად ეცემა.
ნაადრევი მენოპაუზა (პრემატურული საკვერცხის უკმარისობა)
40 წლამდე ასაკში მენოპაუზის დადგომა ქალთა დაახლოებით 1%-ს ეხება. მიზეზები მოიცავს:
- გენეტიკურ ფაქტორებს — ტერნერის სინდრომი, მყიფე X ქრომოსომის სინდრომი
- აუტოიმუნურ დაავადებებს — ფარისებრი ჯირკვლის აუტოიმუნური დაავადება, ადისონის დაავადება
- ქიმიოთერაპიას და სხივურ თერაპიას — ციტოტოქსიკური მკურნალობა საკვერცხეების ფუნქციას ზიანდება
- იდიოპათიურ შემთხვევებს — მიზეზი უცნობია
მედიკამენტოზური მიზეზები
ზოგიერთი წამალი ხელოვნურ მენოპაუზას იწვევს:
- გონადოტროპინის-რილიზინგ ჰორმონის (GnRH) აგონისტები (ენდომეტრიოზის ან მიომის მკურნალობისას)
- არომატაზას ინჰიბიტორები (მაგ., ძუძუს კიბოს მკურნალობისას)
- ტამოქსიფენი
სხვა მდგომარეობები, რომლებიც მენოპაუზურ სიმპტომებს ჰგავს
ფარისებრი ჯირკვლის დისფუნქცია (ჰიპერთირეოზი, ჰიპოთირეოზი), შფოთვითი აშლილობა, ფეოქრომოციტომა და კარცინოიდული სინდრომი შეიძლება ცხელი ტალღებით გამოვლინდეს და მენოპაუზას ჰგავდეს (NICE NG23).
თანმხლები სიმპტომები
მენოპაუზის სიმპტომების სურათი მრავალფეროვანია და ქალის ინდივიდუალური მდგომარეობის მიხედვით განსხვავდება:
- ვაზომოტორული სიმპტომები — სიცხის ტალღები (ფლეშები), ღამის ოფლიანობა, გულისცემის აჩქარება
- ურთიერთობრივი სიმპტომები — ვაგინალური სიმშრალე, ტკივილი სქესობრივი კავშირის დროს (დისპარეუნია), ლიბიდოს დაქვეითება
- შარდ-სასქესო სიმპტომები — ხშირი შარდვა, შარდის შეუკავებლობა, საშარდე გზების ინფექციები
- ნეიროფსიქიკური სიმპტომები — უძილობა, მეხსიერების გაუარესება, კონცენტრაციის დაქვეითება, გუნება-განწყობის მერყეობა, შფოთვა, გაღიზიანებადობა, დეპრესიული სიმპტომები
- კუნთ-ძვლოვანი სისტემა — სახსრის ტკივილი, მყესების სიხისტე
- კანი და თმა — კანის სიმშრალე, თმის გათხელება, ფრჩხილების მტვრევა
- მეტაბოლური ცვლილებები — წონის მატება, განსაკუთრებით მუცლის არეში
თანმხლები სიმპტომების კომბინაცია მნიშვნელოვნად ცვლის დიფერენციალურ დიაგნოზს: მაგალითად, ტაქიკარდია + წონის კლება + ტრემორი ფარისებრი ჯირკვლის პათოლოგიაზე მიუთითებს, არა მენოპაუზაზე.
როდის არის გადაუდებელი
მენოპაუზის სიმპტომების უმრავლესობა საშიში არ არის, მაგრამ არსებობს სიტუაციები, როდესაც დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს ან გამოიძახოთ 112:
- პოსტმენოპაუზური სისხლდენა — ნებისმიერი ვაგინალური სისხლდენა, რომელიც მენსტრუაციის სრული შეწყვეტიდან 12 თვეზე მეტი ხნის შემდეგ ჩნდება. ეს შეიძლება ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიის ან კიბოს ნიშანი იყოს და ყოველთვის მოითხოვს გამოკვლევას (NICE NG88).
- ძლიერი გულმკერდის ტკივილი ან ქოშინი — მენოპაუზა გულ-სისხლძარღვთა რისკს ზრდის; გულმკერდის ტკივილი გულის შეტევის ნიშანი შეიძლება იყოს.
- სუიციდური აზრები ან თვითდაზიანების განზრახვა — დეპრესია მენოპაუზის ფონზე შეიძლება მძიმედ მიმდინარეობდეს.
- უეცარი ძლიერი თავის ტკივილი მხედველობის დარღვევებით — ინსულტის გამორიცხვისთვის.
- ფეხის ღრმა ვენების თრომბოზის ნიშნები — ცალმხრივი შეშუპება, სიწითლე, ტკივილი — განსაკუთრებით, თუ ჰორმონჩანაცვლებით თერაპიას იღებთ.
- გონების დაბინდვა, დეზორიენტაცია — თუ სიმპტომები უეცრად გაუარესდა.
ასევე მიმართეთ ექიმს არაგადაუდებლად, თუ: მენოპაუზა 40 წლამდე ასაკში იწყება, სიმპტომები ყოველდღიურ ცხოვრებას მნიშვნელოვნად ზღუდავს, ან სტანდარტული მკურნალობა არ გეხმარებათ 3 თვის განმავლობაში.
თვით-დახმარება
მრავალი არამედიკამენტოზური ხერხი არსებობს, რომელიც მენოპაუზის სიმპტომების მართვაში ეფექტურია (NICE NG23):
სიცხის ტალღების მართვა
- ჩაიცვით რამდენიმე თხელი ფენა ტანსაცმელი, რათა საჭიროებისამებრ მოიხსნათ
- საძინებელი ოთახი გააგრილეთ (18–20°C), გამოიყენეთ ბამბის თეთრეული
- ცივი წყლით სავსე ბოთლი ახლოს იქონიეთ
- მოერიდეთ ცხარე საკვებს, ალკოჰოლს, კოფეინს და ცხელ სასმელებს
ფიზიკური აქტივობა
რეგულარული ვარჯიში (კვირაში მინიმუმ 150 წუთი ზომიერი ინტენსივობის) ამცირებს სიცხის ტალღებს, აუმჯობესებს ძილს, გუნება-განწყობას და ძვლის სიმტკიცეს. წონის ტარების ვარჯიშები (სიარული, ცეკვა, წინააღმდეგობის ტრენინგი) განსაკუთრებით სასარგებლოა ოსტეოპოროზის პრევენციისთვის.
კვება
- კალციუმით მდიდარი საკვები (რძის პროდუქტები, ბროკოლი, სარდინა) — 1200 მგ/დღეში
- ვიტამინი D — 800–1000 სე/დღეში
- ფიტოესტროგენების შემცველი პროდუქტები (სოიო, თესლი, ფირფიტა) — ზომიერ ეფექტს იძლევა
ფსიქოლოგიური მეთოდები
კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპია (CBT) ეფექტურია სიცხის ტალღების, უძილობის და განწყობის ცვლილებების სამართავად (NICE NG23).
ვაგინალური სიმშრალე
უფრო ხშირად გამოიყენეთ წყალზე დაფუძნებული ლუბრიკანტები სქესობრივი კავშირისას.
წამლები რომელიც დაგეხმარება
მენოპაუზის სიმპტომების მკურნალობა სიმპტომების სიმძიმეზე, ქალის ასაკზე და თანმხლებ მდგომარეობებზეა დამოკიდებული. ყოველთვის მიმართეთ ექიმს მკურნალობის დაწყებამდე.
ტკივილგამაყუჩებლები (სახსრის ტკივილი, თავის ტკივილი)
მენოპაუზისას ხშირია სახსრის და თავის ტკივილი. უსაფრთხო პირველი არჩევანი:
- ნუროფენი 200მგ — იბუპროფენი 200 მგ, 1–2 ტაბლეტი ყოველ 6–8 საათში, მაქსიმუმ 1200 მგ/დღეში. არ მიიღოთ უწყვეტად 10 დღეზე მეტი ექიმის რეკომენდაციის გარეშე. გულ-სისხლძარღვთა მაღალი რისკის მქონე ქალებმა ექიმს უნდა გაიარონ კონსულტაცია (BNF 87).
- ანალგინი 500 მგ — მეტამიზოლი, მოკლევადიანი ტკივილის შემსუბუქება. 500 მგ–1 გ საჭიროებისამებრ, მაქსიმუმ 3 გ/დღეში. ხანგრძლივი მიღება აგრანულოციტოზის რისკს ზრდის.
- ასპირინი 500მგ — ტკივილგამაყუჩებელი, მაგრამ კუჭის წყლულის მქონე პირებში უკუნაჩვენებია.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAID-ები)
სახსრის ტკივილისა და ანთებისთვის:
- არკოქსია 60მგ — ეტორიკოქსიბი 60 მგ, 1 ტაბლეტი დღეში. შერჩევითი COX-2 ინჰიბიტორი, ნაკლებად აზიანებს კუჭს, მაგრამ გულ-სისხლძარღვთა რისკი უნდა შეფასდეს. მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით.
- არკოქსია 90მგ — მძიმე ოსტეოართრიტისთვის.
ტკივილგამაყუჩებელი გელები (ლოკალური)
- ალგესტინი გელი — დიკლოფენაკის გელი, სახსრის ტკივილის ადგილობრივი მკურნალობისთვის. წაისვით 2–4 გ ტკივილის ადგილას, დღეში 3–4-ჯერ.
ვიტამინები და მინერალები
- აქვადეტრიმი ვიტამინი D3 — ვიტამინი D, ოსტეოპოროზის პრევენციისთვის, 800–2000 სე/დღეში. მენოპაუზის შემდეგ ძვლის რეზორბცია ჩქარდება და D ვიტამინის ადეკვატური მიღება კრიტიკულად მნიშვნელოვანია.
- ბენევრონი BF — B ჯგუფის ვიტამინების კომპლექსი, ნერვული სისტემის ფუნქციის მხარდასაჭერად.
- კალციუმის პრეპარატები — 1000–1200 მგ/დღეში, საკვებითა და დანამატებით ჯამურად.
სედაციური/ანქსიოლიტური საშუალებები
გუნება-განწყობის მნიშვნელოვანი ცვლილებების დროს:
- ადაპტოლი 300მგ — მსუბუქი ანქსიოლიტიკი, 300–500 მგ 2–3-ჯერ დღეში. არ იწვევს ძილიანობას. ექიმთან კონსულტაციით.
- ადაპტოლი 500მგ — უფრო მაღალი დოზა მძიმე შფოთვისას.
ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპია (HRT)
ყველაზე ეფექტური მკურნალობა ვაზომოტორული სიმპტომებისთვის (NICE NG23). მოიცავს ესტროგენს (პატჩი, გელი ან ტაბლეტი) ± პროგესტაგენს (საშვილოსნოს მქონე ქალებისთვის). HRT-ს დანიშვნა მხოლოდ ექიმის კომპეტენციაა — რისკ-სარგებლის თანაფარდობის ინდივიდუალური შეფასების შემდეგ. HRT ამცირებს ოსტეოპოროზის, კოლორექტალური კიბოს რისკს, მაგრამ ზრდის ძუძუს კიბოსა და თრომბოემბოლიის რისკს (დოზის, გზისა და ხანგრძლივობის მიხედვით).
არაჰორმონალური რეცეპტური მედიკამენტები
- SSRIs/SNRIs (პაროქსეტინი, ვენლაფაქსინი) — ეფექტურია სიცხის ტალღების და დეპრესიის სამართავად, თუ HRT უკუნაჩვენებია.
- გაბაპენტინი — ეფექტურია ღამის სიცხის ტალღებისთვის.
- კლონიდინი — ალტერნატიული ვარიანტი.
ყველა რეცეპტური მედიკამენტი ექიმის დანიშნულებით.
დიაგნოსტიკა — რა შემოწმდება ექიმთან
ანამნეზი და გასინჯვა
ექიმი დაგისვამთ კითხვებს: ბოლო მენსტრუაციის თარიღი, სიმპტომების ხასიათი და სიმძიმე, ოჯახური ანამნეზი (ძუძუს კიბო, ოსტეოპოროზი, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები), მიმდინარე მედიკამენტები.
ლაბორატორიული კვლევები
- FSH (ფოლიკულმასტიმულირებელი ჰორმონი) — 45 წლამდე ქალებში მენოპაუზის დასადასტურებლად. 45 წლის ზემოთ ტიპიური სიმპტომებისას ჰორმონალური ტესტი ჩვეულებრივ საჭირო არ არის (NICE NG23).
- TSH (თირეოტროპული ჰორმონი) — ფარისებრი ჯირკვლის პათოლოგიის გამოსარიცხად
- სრული სისხლის ანალიზი — ანემიის გამოსარიცხად
- ლიპიდური პროფილი — კარდიოვასკულარული რისკის შეფასება
- გლუკოზა / HbA1c — დიაბეტის სკრინინგი
- D ვიტამინის დონე — ოსტეოპოროზის რისკის შეფასება
ინსტრუმენტული კვლევები
- DEXA სკანირება — ძვლის მინერალური სიმკვრივის შეფასება (ოსტეოპოროზის სკრინინგი), რეკომენდებულია 65 წლის ზემოთ ან რისკფაქტორების არსებობისას
- ტრანსვაგინალური ულტრაბგერა — პოსტმენოპაუზური სისხლდენის შემთხვევაში ენდომეტრიუმის სისქის შესაფასებლად
- მამოგრაფია — რეგულარული სკრინინგი ძუძუს კიბოზე
პრევენცია
მენოპაუზა ბუნებრივი ფიზიოლოგიური პროცესია და მისი „პრევენცია" შეუძლებელია, თუმცა სიმპტომების სიმძიმისა და გართულებების რისკის შემცირება შესაძლებელია:
- რეგულარული ფიზიკური აქტივობა — ძვლების სიმტკიცეს ინარჩუნებს, გულ-სისხლძარღვთა ჯანმრთელობას აუმჯობესებს
- ჯანსაღი კვება — კალციუმით, D ვიტამინითა და ფიტოესტროგენებით მდიდარი რაციონი
- მოწევის შეწყვეტა — მოწევა მენოპაუზას ადრეულად იწვევს და ოსტეოპოროზის რისკს ზრდის
- ალკოჰოლის შეზღუდვა — ამცირებს სიცხის ტალღებს და ძილის დარღვევებს
- ჯანსაღი წონის შენარჩუნება — სიმსუქნე ვაზომოტორულ სიმპტომებს ამძიმებს
- სტრესის მართვა — მედიტაცია, იოგა, ღრმა სუნთქვა
- რეგულარული სამედიცინო შემოწმებები — მამოგრაფია, ძვლის სიმკვრივის ტესტი, ლიპიდური პროფილი
ხშირად დასმული კითხვები
რა ასაკში იწყება მენოპაუზა და რამდენ ხანს გრძელდება სიმპტომები?
ბუნებრივი მენოპაუზა ჩვეულებრივ 45–55 წლის ასაკში იწყება, საშუალო ასაკი — 51 წელი. პერიმენოპაუზა (გარდამავალი პერიოდი) 4–8 წელი გრძელდება. სიცხის ტალღები საშუალოდ 7 წელი აწუხებს ქალებს, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში 10 წელზე მეტხანსაც შეიძლება გაგრძელდეს.
სახიფათოა თუ არა ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპია (HRT)?
HRT ყველაზე ეფექტური საშუალებაა ვაზომოტორული სიმპტომებისთვის. თანამედროვე მონაცემებით, HRT-ს რისკი ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ასაკზე, დაწყების დროზე, დოზაზე და მიღების გზაზე. 60 წლამდე ასაკში ან მენოპაუზიდან 10 წელიწადში დაწყებული HRT-ს სარგებელი ჩვეულებრივ რისკს აღემატება (NICE NG23). ექიმთან ინდივიდუალური კონსულტაცია აუცილებელია.
შეიძლება თუ არა ორსულობა მენოპაუზის პერიოდში?
დიახ, პერიმენოპაუზის დროს ორსულობა კვლავ შესაძლებელია, სანამ ციკლი სრულად არ შეწყდება. კონტრაცეფცია რეკომენდებულია ბოლო მენსტრუაციიდან მინიმუმ 12 თვის განმავლობაში (50 წელზე მეტი ასაკის ქალებისთვის) ან 24 თვის განმავლობაში (50 წლამდე).
რა განსხვავებაა მენოპაუზასა და ფარისებრი ჯირკვლის პრობლემას შორის?
სიმპტომები ხშირად ემთხვევა: ორივე იწვევს ოფლიანობას, გუნება-განწყობის ცვლილებებს, წონის მერყეობას და დაღლილობას. სწორედ ამიტომ ექიმი ჩვეულებრივ TSH-ს ტესტს ნიშნავს, რათა ჰიპერთირეოზი ან ჰიპოთირეოზი გამოირიცხოს. ორივე მდგომარეობა ერთდროულადაც შეიძლება არსებობდეს.
რა ბუნებრივი საშუალებები შეიძლება დამეხმაროს?
ფიტოესტროგენები (სოიოს იზოფლავონები, წითელი სამყურა) ზომიერ შემსუბუქებას იძლევა ზოგიერთ ქალში. კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპია (CBT) ეფექტურობით დადასტურებულია (NICE NG23). იოგა და ღრმა სუნთქვის ვარჯიშები სტრესს ამცირებს. თუმცა, ბევრი „ბუნებრივი დანამატი" სამეცნიეროდ საკმარისად შესწავლილი არ არის — ნებისმიერი დანამატის მიღებამდე ექიმს გაიარეთ კონსულტაცია.
როდის უნდა მივმართო ექიმს მენოპაუზის სიმპტომებთან დაკავშირებით?
მიმართეთ ექიმს, თუ: სიმპტომები ყოველდღიურ ცხოვრებას აფერხებს (ძილი, მუშაობა, ურთიერთობები); 40 წლამდე ასაკში მენსტრუაცია შეგიწყდათ; პოსტმენოპაუზური სისხლდენა გაქვთ; დეპრესიული სიმპტომები ან შფოთვა გიძლიერდებათ; ან უბრალოდ გსურთ მკურნალობის ვარიანტების განხილვა. მენოპაუზა ბუნებრივი პროცესია, მაგრამ ტანჯვა სავალდებულო არ არის — თანამედროვე მედიცინა მრავალ ეფექტურ გზას გთავაზობთ.