ვარფარინი-შტადა ტაბლეტი 2.5მგ #100

ვარფარინი-შტადა ტაბლეტი 2.5მგ #100 (ვარფარინი-შტადა ტაბლეტი 2.5მგ #100)

() — ATC:

ა · 2.5 mg · 100 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 2.5 mg. მწარმოებელი: ორიფარმ მანუფაქტურა პოლონეთი.

თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ორმხრივ ამობურცული ტაბლეტი, რომელზეც შეიძლება იყოს დატანილი ნიშნები. ტაბლეტები შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ან 14 ტაბლეტს. შეფუთვაში მოთავსებულია 100 ტაბლეტი (10 ბლისტერი x 10 ტაბლეტი ან 7 ბლისტერი x 14 ტაბლეტი).

ATC ·

ვარფარინი ღვიძლში აფერხებს K ვიტამინზე დამოკიდებული შედედების ფაქტორების სინთეზს, რითაც ანელებს სისხლის შედედებას და ამცირებს თრომბოზის რისკს.

ჩვენებები: ღრმა ვენური თრომბოზის (ფეხის ვენების თრომბოზი) მკურნალობა და პროფილაქტიკა; ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია; წინაგულთა ფიბრილაციის დროს ინსულტის პროფილაქტიკა; ხელოვნური გულის სარქვლის მქონე პაციენტებში თრომბოემბოლიური გართულებების პრევენცია; მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა.

ვარფარინი ინიშნება თრომბოზის მაღალი რისკისა და გრძელვადიანი ანტიკოაგულაციის საჭიროებისას. დოზა ინდივიდუალურია და მოითხოვს INR-ის რეგულარულ მონიტორინგს.

ვარფარინი კარგად შეიწოვება პერორალურად მიღებისას, თუმცა აბსორბციის ხარისხი შეიძლება მერყეობდეს. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80-100%. პლაზმის ცილებს უკავშირდება მაღალი ხარისხით (>97%). ვარფარინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში CYP2C9, CYP1A2 და CYP3A4 ფერმენტების მონაწილეობით აქტიური და არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. აქტიური მეტაბოლიტები, ძირითადად (R)-ვარფარინი და (S)-ვარფარინი, გამოიყოფა თირკმელებით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) მერყეობს 20-60 საათს, რაც დამოკიდებულია გენეტიკურ ფაქტორებზე და სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედებაზე. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას მეტაბოლიტების ექსკრეცია შეიძლება შენელდეს, თუმცა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები, როგორც წესი, არ აღინიშნება, თუ CrCl > 50 მლ/წთ.

ვარფარინი ღვიძლში აფერხებს K ვიტამინზე დამოკიდებული შედედების ფაქტორების სინთეზს, რითაც ანელებს სისხლის შედედებას და ამცირებს თრომბოზის რისკს.

ჩვენებები: ღრმა ვენური თრომბოზის (ფეხის ვენების თრომბოზი) მკურნალობა და პროფილაქტიკა; ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია; წინაგულთა ფიბრილაციის დროს ინსულტის პროფილაქტიკა; ხელოვნური გულის სარქვლის მქონე პაციენტებში თრომბოემბოლიური გართულებების პრევენცია; მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა.

ვარფარინი ინიშნება თრომბოზის მაღალი რისკისა და გრძელვადიანი ანტიკოაგულაციის საჭიროებისას. დოზა ინდივიდუალურია და მოითხოვს INR-ის რეგულარულ მონიტორინგს.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ვარფარინის მიმართ; აღგენიშნებათ აქტიური სისხლდენა; ბოლო პერიოდში გადაიტანეთ ქირურგიული ოპერაცია (განსაკუთრებით თავის ტვინზე ან თვალზე); ხართ ორსულობის I ან III ტრიმესტრში (ნაყოფისთვის საშიშია); გაქვთ უკონტროლო ჰიპერტენზია; აღგენიშნებათ ღვიძლის მძიმე უკმარისობა.

სიფრთხილით: ხანდაზმულ ასაკში სისხლდენის რისკი იზრდება; თუ ანამნეზში გაქვთ კუჭ-ნაწლავის წყლული; ნებისმიერი დაგეგმილი ოპერაციის ან სტომატოლოგიური პროცედურის წინ აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ვარფარინით მკურნალობის შესახებ.

ზრდასრულებში საწყისი დოზა, როგორც წესი, შეადგენს 2-5 მგ დღეში, მიღებული ერთ მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება INR (International Normalized Ratio) მონიტორინგის საფუძველზე, რომელიც მიზანმიმართულად უნდა იყოს 2.0-3.5 ფარგლებში, თრომბოზის რისკის მიხედვით. მაქსიმალური დღიური დოზა, როგორც წესი, არ აღემატება 10 მგ-ს, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლებელია უფრო მაღალი დოზების გამოყენება ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ. ხანდაზმულ პაციენტებში და თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში საწყისი და შემანარჩუნებელი დოზები უნდა შემცირდეს. თირკმლის უკმარისობის დროს (CrCl < 50 მლ/წთ) საჭიროა სიფრთხილე და დოზის კორექცია. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას (Child-Pugh კლასი A, B, C) ვარფარინის დოზა უნდა შემცირდეს, რადგან მეტაბოლიზმი დაქვეითებულია. მიღების წესი: პერორალურად, სასურველია ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.

ხშირი გვერდითი მოვლენები: სისხლდენისადმი მიდრეკილება (ცხვირიდან, ღრძილებიდან სისხლდენა, ჭრილობის შეხორცების შეფერხება, ჰემატომები, ადვილად გაჩენილი სისხალჩაქცევები).

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საშიში) — დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ აღინიშნება: შავი ან სისხლიანი განავალი; სისხლიანი ან ყავისფერი ღებინება; ძლიერი თავის ტკივილი, მხედველობის ან მეტყველების დარღვევა (ინსულტის ნიშნები); ძლიერი მუცლის ტკივილი; შარდში სისხლი; უჩვეულოდ ძლიერი სისხლდენა ნებისმიერი ადგილიდან. იშვიათად შესაძლებელია კანის ნეკროზი (მტკივნეული, მოწითალო-მოიისფრო ლაქები კანზე, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ დღეებში).

სიმპტომები: ძლიერი სისხლდენა (ცხვირიდან, ღრძილებიდან, შარდში, განავალში); დიდი ჰემატომები; სისუსტე, თავბრუსხვევა. მძიმე შემთხვევებში — სიცოცხლისთვის საშიში შინაგანი სისხლდენა.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. წაიღეთ პრეპარატის შეფუთვა. არ დაელოდოთ სიმპტომების გამოვლენას, რადგან ვარფარინის ზედოზირების ეფექტი შესაძლოა დაგვიანებით გამოვლინდეს. ანტიდოტი: K ვიტამინი (ფიტომენადიონი) — ექიმის დანიშნულებით.

მეტფორმინი, ასპირინი და სხვა NSAID-ები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — ზრდის სისხლდენის რისკს. ერთდროული მიღება დასაშვებია მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით.

ანტიბიოტიკები (მეტრონიდაზოლი, ფლუკონაზოლი, ამოქსიცილინი/კლავულანატი) — აძლიერებს ვარფარინის ეფექტს და ზრდის სისხლდენის რისკს. ანტიბიოტიკოთერაპიის დაწყებისას საჭიროა INR-ის კონტროლი.

ომეპრაზოლი და სხვა PPI-ები — შესაძლოა გავლენა იქონიოს ვარფარინის მეტაბოლიზმზე. აცნობეთ ექიმს.

K ვიტამინით მდიდარი საკვები (ბროკოლი, ისპანახი, კომბოსტო) — ამცირებს ვარფარინის ეფექტს. რეკომენდებულია ამ პროდუქტების ყოველდღიური, თანაბარი რაოდენობით მიღება.

წმინდა იოანეს ბალახი (St. John's Wort) — მნიშვნელოვნად ამცირებს ვარფარინის ეფექტს. კატეგორიულად მოერიდეთ.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია ვარფარინის მიმართ; აღგენიშნებათ აქტიური სისხლდენა; ბოლო პერიოდში გადაიტანეთ ქირურგიული ოპერაცია (განსაკუთრებით თავის ტვინზე ან თვალზე); ხართ ორსულობის I ან III ტრიმესტრში (ნაყოფისთვის საშიშია); გაქვთ უკონტროლო ჰიპერტენზია; აღგენიშნებათ ღვიძლის მძიმე უკმარისობა.

სიფრთხილით: ხანდაზმულ ასაკში სისხლდენის რისკი იზრდება; თუ ანამნეზში გაქვთ კუჭ-ნაწლავის წყლული; ნებისმიერი დაგეგმილი ოპერაციის ან სტომატოლოგიური პროცედურის წინ აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ვარფარინით მკურნალობის შესახებ.

ვარფარინი კატეგორიულად უკუნაჩვენებია ორსულობის I და III ტრიმესტრში ნაყოფზე ტერატოგენული ეფექტის გამო (ვარფარინის ემბრიოპათია). I ტრიმესტრში ზრდის თანდაყოლილი მანკების, მათ შორის ცხვირის ჰიპოპლაზიის, ძვლის დეფექტების და ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევების რისკს. III ტრიმესტრში ზრდის დედისა და ნაყოფის სისხლდენის რისკს, განსაკუთრებით მშობიარობის დროს. ორსულობის II ტრიმესტრში მისი გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფზე პოტენციურ რისკს, ექიმის მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ. ლაქტაციის პერიოდში ვარფარინი ითვლება შედარებით უსაფრთხოდ, რადგან მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში და არ იწვევს კოაგულოპათიას ჩვილებში. თუმცა, რეკომენდებულია სიფრთხილე და ბავშვის მდგომარეობის მონიტორინგი.

ვარფარინის გამოყენება ბავშვებში მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს და ექიმის მჭიდრო მეთვალყურეობას. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკზე, წონაზე და თერაპიული პასუხის ინდივიდუალურ ვარიაბელურობაზე. ხშირად საჭიროა უფრო ხშირი INR მონიტორინგი, ვიდრე მოზრდილებში. ახალშობილებსა და მცირეწლოვან ბავშვებში ვარფარინის მეტაბოლიზმი და ფარმაკოდინამიკა შეიძლება განსხვავდებოდეს. ზუსტი დოზირების სქემა უნდა დადგინდეს პედიატრის მიერ, INR-ის რეგულარული კონტროლის საფუძველზე. ზოგადად, ბავშვებში დოზა უფრო დაბალია, ვიდრე მოზრდილებში, და იზრდება ასაკთან ერთად. ზუსტი ასაკობრივი ან წონითი კორექციის მონაცემები შეზღუდულია, ამიტომ გამოყენება ხდება მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ვარფარინის მიმართ მგრძნობელობა შეიძლება გაზრდილი იყოს, რაც ზრდის სისხლდენის რისკს. ამ ასაკობრივ ჯგუფში რეკომენდებულია უფრო დაბალი საწყისი და შემანარჩუნებელი დოზების გამოყენება. აუცილებელია INR-ის უფრო ხშირი მონიტორინგი და პაციენტის მდგომარეობის ყურადღებით შეფასება. ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად გვხვდება თანმხლები დაავადებები და პოლიფარმაცია, რაც ზრდის ურთიერთქმედების რისკს და გავლენას ახდენს ვარფარინის ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაზე. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რომელიც ხშირად გვხვდება ხანდაზმულებში, ასევე მოითხოვს დოზის კორექციას.

ვარფარინმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან მხედველობის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის შეცვლისას. ამან შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა ურჩიოთ, თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვს ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი. თუ პაციენტი განიცდის თავბრუსხვევას ან ძილიანობას, მან არ უნდა მართოს მანქანა ან იმუშაოს მექანიზმებთან.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ტენიანობისაგან დაცვა აუცილებელია. გახსნილი შეფუთვის შენახვის ვადა დამოკიდებულია მწარმოებლის რეკომენდაციებზე, მაგრამ ზოგადად, ტაბლეტები უნდა იქნას გამოყენებული შეფუთვაზე მითითებულ ვადამდე.

წარმოების თარიღიდან ვადა იწურება 2-3 წელში, მწარმოებლის მიხედვით. შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადა (EXP) უნდა იყოს დაცული. გახსნის შემდეგ, თუ შეფუთვა მჭიდროდ დახურულია და დაცულია ტენისა და სინათლისაგან, ტაბლეტები ინარჩუნებენ თვისებებს შეფუთვაზე მითითებულ ვადამდე. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.