ცეფურო ტაბლეტი 250მგ #10

ცეფურო ტაბლეტი 250მგ #10 (ცეფურო ტაბლეტი 250მგ #10)

() — ATC:

tablets · 250 mg · 10 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 250 mg. მწარმოებელი: დევა ჰოლდინგი.

ცეფურო ტაბლეტი 250მგ არის თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. შეფუთულია ბლისტერში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს. შეფუთვა მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

ATC ·

ცეფუროქსიმი მეორე თაობის ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკია. ის აფერხებს ბაქტერიის უჯრედის კედლის სინთეზს, რითაც ანადგურებს მიკრობებს. მოქმედებს როგორც გრამდადებით, ისე გრამუარყოფით ბაქტერიებზე.

ექიმი დანიშნავს შემდეგ შემთხვევებში: ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ტონზილიტი, ფარინგიტი, მწვავე სინუსიტი), ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ბრონქიტი, პნევმონია), შუა ყურის ანთება (ოტიტი), შარდგამომყოფი გზების ინფექციები (ცისტიტი, პიელონეფრიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები. ასევე გამოიყენება ლაიმის დაავადების (ბორელიოზის) ადრეულ სტადიაზე.

ზრდასრულისთვის ჩვეულებრივი დოზაა 250 მგ დღეში ორჯერ. მძიმე ინფექციისას ექიმმა შეიძლება დოზა 500 მგ-მდე გაზარდოს. კურსის ხანგრძლივობა ჩვეულებრივ 5-10 დღეა. ბავშვის დოზას ექიმი ინდივიდუალურად განსაზღვრავს.

ცეფუროქსიმი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 37-54%-ს, საკვების მიღება ზრდის შეწოვის ხარისხს. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 35-50%-ით. განაწილდება ორგანიზმის სითხეებში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში (CSF) ანთების დროს. მეტაბოლიზდება მინიმალურად. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, დაახლოებით 50% უცვლელი სახით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 1.2-1.7 საათს, თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას იზრდება.

ცეფუროქსიმი მეორე თაობის ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკია. ის აფერხებს ბაქტერიის უჯრედის კედლის სინთეზს, რითაც ანადგურებს მიკრობებს. მოქმედებს როგორც გრამდადებით, ისე გრამუარყოფით ბაქტერიებზე.

ექიმი დანიშნავს შემდეგ შემთხვევებში: ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ტონზილიტი, ფარინგიტი, მწვავე სინუსიტი), ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ბრონქიტი, პნევმონია), შუა ყურის ანთება (ოტიტი), შარდგამომყოფი გზების ინფექციები (ცისტიტი, პიელონეფრიტი), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები. ასევე გამოიყენება ლაიმის დაავადების (ბორელიოზის) ადრეულ სტადიაზე.

ზრდასრულისთვის ჩვეულებრივი დოზაა 250 მგ დღეში ორჯერ. მძიმე ინფექციისას ექიმმა შეიძლება დოზა 500 მგ-მდე გაზარდოს. კურსის ხანგრძლივობა ჩვეულებრივ 5-10 დღეა. ბავშვის დოზას ექიმი ინდივიდუალურად განსაზღვრავს.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია ცეფუროქსიმზე ან რომელიმე ცეფალოსპორინულ ანტიბიოტიკზე. თუ პენიცილინზე ალერგიის ისტორია გაქვთ, აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, რადგან ჯვარედინი ალერგიის რისკი არსებობს.

სიფრთხილით გამოიყენეთ თირკმლის დაავადებების, ნაწლავის ანთებითი დაავადებების (მაგ. კოლიტი) ან ეპილეფსიის ისტორიის შემთხვევაში. ორსულობის ან ძუძუთი კვების პერიოდში მიიღეთ მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით. კურსი არ შეწყვიტოთ ვადაზე ადრე, რადგან შეიძლება განვითარდეს ბაქტერიების რეზისტენტობა.

მოზრდილებში ჩვეულებრივი დოზაა 250მგ დღეში ორჯერ. მძიმე ინფექციებისას ან გარკვეული ინფექციებისას (მაგ. პნევმონია) დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500მგ-მდე დღეში ორჯერ. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია აუცილებელია: CrCl >50მლ/წთ — 250-500მგ დღეში ორჯერ; CrCl 10-50მლ/წთ — 250მგ დღეში ორჯერ; CrCl <10მლ/წთ — 250მგ დღეში ერთხელ. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, საჭირო არ არის. მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების შემდეგ, ტაბლეტები გადაყლაპეთ მთლიანად, დაუღეჭავად, წყალთან ერთად.

ხშირი გვერდითი ეფექტები (ყოველ მეათეს შეიძლება განუვითარდეს): დიარეა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, თავის ტკივილი. ეს სიმპტომები, როგორც წესი, მსუბუქია და კურსის დამთავრების შემდეგ თავისთავად გაივლის.

ნაკლებად ხშირი: ღებინება, კანზე გამონაყარი, ვაგინალური კანდიდოზი.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს სასწრაფო რეაგირებას): ძლიერი ალერგიული რეაქცია — სახის/ენის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება, მძიმე კანის გამონაყარი ბუშტუკებით. სისხლიანი ან წყლიანი დიარეა (შეიძლება მიუთითებდეს ნაწლავის მძიმე ანთებაზე — Clostridium difficile). ამ სიმპტომების გამოჩენისას დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

გადაჭარბებული დოზის სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ძლიერი თავის ტკივილი, კრუნჩხვები (იშვიათად). რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე ან მიმართეთ უახლოეს გადაუდებელ დახმარებას. წამლის შეფუთვა თან წაიღეთ. თირკმლის ფუნქციის უკმარისობის შემთხვევაში რისკი იზრდება — ჰემოდიალიზი ამცირებს წამლის კონცენტრაციას სისხლში.

ანტაციდები და H2-ბლოკერები (რანიტიდინი, ომეპრაზოლი) — ამცირებენ ცეფუროქსიმის შეწოვას. მიიღეთ ცეფურო ჭამის შემდეგ, ანტაციდის მიღებიდან მინიმუმ 2 საათის შემდეგ.

პრობენეციდი (პოდაგრის სამკურნალო საშუალება) — ზრდის ცეფუროქსიმის კონცენტრაციას სისხლში. აცნობეთ ექიმს, თუ იღებთ პრობენეციდს.

სისხლის გამათხელებლები (ვარფარინი და სხვ.) — ანტიბიოტიკმა შეიძლება გააძლიეროს ანტიკოაგულანტის ეფექტი. საჭიროა INR-ის მონიტორინგი.

შარდმდენები (ფუროსემიდი) — ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გაზარდოს თირკმელებზე დატვირთვა. აცნობეთ ექიმს.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია ცეფუროქსიმზე ან რომელიმე ცეფალოსპორინულ ანტიბიოტიკზე. თუ პენიცილინზე ალერგიის ისტორია გაქვთ, აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, რადგან ჯვარედინი ალერგიის რისკი არსებობს.

სიფრთხილით გამოიყენეთ თირკმლის დაავადებების, ნაწლავის ანთებითი დაავადებების (მაგ. კოლიტი) ან ეპილეფსიის ისტორიის შემთხვევაში. ორსულობის ან ძუძუთი კვების პერიოდში მიიღეთ მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით. კურსი არ შეწყვიტოთ ვადაზე ადრე, რადგან შეიძლება განვითარდეს ბაქტერიების რეზისტენტობა.

ორსულობის დროს ცეფუროქსიმის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. კლინიკური მონაცემები ორსულობისას შეზღუდულია. FDA კატეგორია — B. ცეფუროქსიმი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ ძუძუთი კვების პერიოდში სიფრთხილეა საჭირო. თუ მკურნალობა აუცილებელია, შესაძლებელია ძუძუთი კვების დროებით შეწყვეტა. ნებისმიერ შემთხვევაში, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენებამდე აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.

ბავშვებში ცეფუროქსიმის გამოყენება შესაძლებელია 3 თვიდან. დოზირება განისაზღვრება ბავშვის ასაკისა და წონის მიხედვით, ასევე ინფექციის სიმძიმით. ჩვეულებრივ, 6 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 10-15მგ/კგ დღეში ორჯერ, მაგრამ არაუმეტეს 250მგ დოზაზე. 3 თვიდან 6 თვემდე ასაკის ბავშვებში დოზა ინდივიდუალურად განისაზღვრება ექიმის მიერ. მძიმე ინფექციებისას დოზა შეიძლება გაიზარდოს. 3 თვემდე ასაკის ჩვილებში პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

65 წელზე უფროს პაციენტებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ცეფუროქსიმის დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. თუმცა, ხანდაზმულ პაციენტებში ხშირად გვხვდება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, ამიტომ აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია. ასევე, ხანდაზმულ პაციენტებში პოლიფარმაციის გამო, შესაძლებელია წამლის ურთიერთქმედების რისკი, ამიტომ რეკომენდებულია ექიმთან კონსულტაცია.

ცეფუროქსიმმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა და ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ სხვა ეფექტები. ამიტომ, პაციენტებმა, რომლებიც გრძნობენ ამ სიმპტომებს, თავი უნდა შეიკავონ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი არ ახდენს მათზე უარყოფით გავლენას.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, სინათლისა და ტენისაგან დაცულ ადგილას. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 3 წელს. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა არ არის განსაზღვრული, რადგან პრეპარატი მოწოდებულია მზა დოზირებული ფორმით (ბლისტერი).