ტენიკამი ლიოფილიზატი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 20მგ ფლაკონი+გამხსნელი 2მლ #1

ტენიკამი ლიოფილიზატი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 20მგ ფლაკონი+გამხსნელი 2მლ #1 (ტენიკამი ლიოფილიზატი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 20მგ ფლაკონი+გამხსნელი 2მლ #1)

() — ATC:

vial · 20 mg · 1 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 20 mg. მწარმოებელი: ჯი-ემ-პი.

ტენიკამი ლიოფილიზატი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 20მგ ფლაკონი+გამხსნელი 2მლ #1. პრეპარატი მოწოდებულია ორი კომპონენტის სახით: ერთი მინის ფლაკონი, რომელიც შეიცავს თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ლიოფილიზებულ ფხვნილს (20მგ ტენოქსიკამი), და მეორე მინის ამპულა, რომელიც შეიცავს გამჭვირვალე, უფერო სითხეს (2მლ საინექციო წყალი). შეფუთვა: მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია 1 ფლაკონი და 1 ამპულა გამხსნელი, ინსტრუქციასთან ერთად.

ATC ·

ტენოქსიკამი ბლოკავს ციკლოოქსიგენაზას (COX) ფერმენტს, რაც ამცირებს ანთებას, ტკივილს და სიცხეს. მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAID, ოქსიკამების ქვეჯგუფი).

ჩვენებები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი (სახსრის ცვეთა), ანქილოზური სპონდილიტი (ხერხემლის ანთებითი დაავადება), პოდაგრის მწვავე შეტევა, კუნთ-ძვლოვანი ტკივილი, პოსტოპერაციული ან პოსტტრავმული ტკივილი.

საინექციო ფორმას ექიმი ნიშნავს მაშინ, როცა სჭირდება სწრაფი მოქმედება ან პაციენტი ვერ ღებულობს წამალს პერორალურად. ჩვეულებრივ, ინექციის შემდეგ პერორალურ ფორმაზე გადადიან.

ტენოქსიკამი კარგად შეიწოვება ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს >99%. განაწილების მოცულობა დაახლოებით 0.15 ლ/კგ. მეტაბოლიზმი ხდება ძირითადად ღვიძლში, ჰიდროქსილირების გზით. CYP1A2 არის მთავარი ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს ტენოქსიკამის მეტაბოლიზმში. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 12-15 საათს. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 2/3) და ნაწილობრივ ნაღველით. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევრადგამოყოფის პერიოდი იზრდება.

ტენოქსიკამი ბლოკავს ციკლოოქსიგენაზას (COX) ფერმენტს, რაც ამცირებს ანთებას, ტკივილს და სიცხეს. მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAID, ოქსიკამების ქვეჯგუფი).

ჩვენებები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი (სახსრის ცვეთა), ანქილოზური სპონდილიტი (ხერხემლის ანთებითი დაავადება), პოდაგრის მწვავე შეტევა, კუნთ-ძვლოვანი ტკივილი, პოსტოპერაციული ან პოსტტრავმული ტკივილი.

საინექციო ფორმას ექიმი ნიშნავს მაშინ, როცა სჭირდება სწრაფი მოქმედება ან პაციენტი ვერ ღებულობს წამალს პერორალურად. ჩვეულებრივ, ინექციის შემდეგ პერორალურ ფორმაზე გადადიან.

არ მიიღო, თუ: ალერგია გაქვს ტენოქსიკამზე, ასპირინზე ან სხვა NSAID-ზე; აქტიური კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული გაქვს; გაქვს გულის, თირკმლის ან ღვიძლის მძიმე უკმარისობა; ორსულობის III ტრიმესტრი; სისხლდენის აქტიური მდგომარეობა.

სიფრთხილით: 65 წელს ზემოთ ასაკი, გულის იშემიური დაავადება, ჰიპერტენზია, ასთმა (განსაკუთრებით ასპირინისადმი მგრძნობიარე), წყლულის ანამნეზი. ექიმს უთხარი ამ მდგომარეობების შესახებ ინექციამდე.

მოზრდილები: ჩვეულებრივი საწყისი და შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 20მგ ერთხელ დღეში. მწვავე მდგომარეობებში, შესაძლებელია 40მგ დღეში (20მგ ორჯერ დღეში) 1-2 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება შემანარჩუნებელი დოზა. თირკმლის უკმარისობა: პაციენტებში მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის თირკმლის უკმარისობით (CrCl > 30 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl < 30 მლ/წთ) ან თირკმლის ტერმინალური სტადიისას, პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია. ღვიძლის უკმარისობა: პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის უკმარისობით (Child-Pugh A, B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) პრეპარატი უკუნაჩვენებია. მიღების წესი: ხსნარის მოსამზადებლად, ფლაკონში არსებულ ლიოფილიზატს დაამატეთ 2მლ გამხსნელი (საინექციო წყალი). მიღებული ხსნარი შეყავთ ინტრამუსკულარულად ან ინტრავენურად. ინტრავენური შეყვანა უნდა მოხდეს ნელა.

ხშირი (შეიძლება 10-დან 1 ადამიანს): კუჭის ტკივილი, გულისრევა, დისპეფსია (საჭმლის მონელების დარღვევა), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა. საინექციო ადგილზე — ტკივილი ან სიწითლე.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საყურადღებო): კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა ან წყლული — შავი განავალი, სისხლიანი ღებინება. ალერგიული რეაქცია — გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება. თირკმლის ფუნქციის გაუარესება. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.

დაუყოვნებლივ მიმართე ექიმს, თუ შეამჩნევ: მუცლის ძლიერ ტკივილს, შავ განავალს, სახის შეშუპებას ან სუნთქვის გაძნელებას.

სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, მუცლის ძლიერი ტკივილი, თავბრუსხვევა, იშვიათად — თირკმლის უკმარისობა და კრუნჩხვები.

რა გავაკეთო: დაუყოვნებლივ დარეკე 112-ზე. შეინახე ფლაკონის შეფუთვა და ექიმს აჩვენე. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს — მკურნალობა სიმპტომურია სტაციონარში.

ვარფარინი და სხვა ანტიკოაგულანტები (სისხლის გამათხელებლები) — სისხლდენის რისკი მკვეთრად იზრდება. ექიმს აუცილებლად უთხარი.

მეთოტრექსატი — ტენოქსიკამი ზრდის მეთოტრექსატის ტოქსიკურობას; ერთობლივი გამოყენება ექიმის მკაცრ ზედამხედველობას საჭიროებს.

ლითიუმი — ტენოქსიკამი ზრდის ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში, რაც ტოქსიკურობის რისკს ქმნის.

ACE ინჰიბიტორები და დიურეტიკები (წნევისა და შეშუპების წამლები) — NSAID ამცირებს მათ ეფექტს და ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს.

სხვა NSAID-ები ან ასპირინი — ერთობლივი მიღება ზრდის კუჭის წყლულისა და სისხლდენის რისკს.

არ მიიღო, თუ: ალერგია გაქვს ტენოქსიკამზე, ასპირინზე ან სხვა NSAID-ზე; აქტიური კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული გაქვს; გაქვს გულის, თირკმლის ან ღვიძლის მძიმე უკმარისობა; ორსულობის III ტრიმესტრი; სისხლდენის აქტიური მდგომარეობა.

სიფრთხილით: 65 წელს ზემოთ ასაკი, გულის იშემიური დაავადება, ჰიპერტენზია, ასთმა (განსაკუთრებით ასპირინისადმი მგრძნობიარე), წყლულის ანამნეზი. ექიმს უთხარი ამ მდგომარეობების შესახებ ინექციამდე.

ორსულობის III ტრიმესტრში ტენოქსიკამის გამოყენება უკუნაჩვენებია, რადგან ამ პერიოდში შესაძლებელია ნაყოფში ნაადრევი არტერიული სადინარის დახურვა (ductus arteriosus) და ფილტვისმიერი ჰიპერტენზია. I და II ტრიმესტრებში პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. FDA კატეგორია: C (I-II ტრიმესტრი), X (III ტრიმესტრი). ლაქტაცია: ტენოქსიკამი გადადის დედის რძეში. ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. თუ პრეპარატის გამოყენება აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ტენოქსიკამის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და მოზარდებში (18 წლამდე) დადგენილი არ არის. ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. შესაბამისი კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის ან წყლულის მქონე პირებში, NSAID-ების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სერიოზული გვერდითი მოვლენების რისკი. რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება და მკურნალობის ხანგრძლივობის მინიმუმამდე დაყვანა. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო.

ტენოქსიკამმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, დაღლილობა ან მხედველობის დარღვევები. ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტებმა თავი უნდა შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი არ მოქმედებს მათ უნარზე.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. მომზადებული ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ. არ გამოიყენოთ თუ ხსნარი მოღრუბლულია ან შეიცავს ნაწილაკებს.

წარმოების თარიღიდან ვადა იწურება 3 წელში. შეინახეთ ორიგინალურ შეფუთვაში. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. მომზადებული ხსნარი არ ექვემდებარება შენახვას.