სტრეპტომიცინის სულფატი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1

სტრეპტომიცინის სულფატი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1 (სტრეპტომიცინის სულფატი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი #1)

() — ATC:

powder · 1000 mg · 1 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 1000 mg. მწარმოებელი: კიევმედპრეპარატები.

სტრეპტომიცინის სულფატი ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 1000მგ ფლაკონი წარმოადგენს თეთრ ან თითქმის თეთრ, ჰიგიროსკოპულ კრისტალურ ფხვნილს. ფხვნილი მოთავსებულია მინის ფლაკონში, რომელიც დახურულია რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით. ფლაკონი შეიცავს 1000მგ სტრეპტომიცინს. ხსნარის მოსამზადებლად ფხვნილს ხსნიან სტერილურ საინექციო წყალში ან 0.5% ნოვოკაინში (თუ პაციენტს არ აქვს ალერგია ნოვოკაინზე).

ATC ·

სტრეპტომიცინი ამინოგლიკოზიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკია (ATC: J01GA01). მოქმედებს ბაქტერიის რიბოსომებზე, ბლოკავს ცილის სინთეზს, რითაც კლავს ბაქტერიას ან აჩერებს მის ზრდას.

ჩვენებები: ტუბერკულოზი (კომბინირებულ თერაპიაში სხვა ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად), ბრუცელოზი, ჭირი, ტულარემია, ბაქტერიული ენდოკარდიტი (გულის შიდა გარსის ანთება — გენტამიცინის ალტერნატივად), საშარდე გზების სერიოზული ინფექციები. ექიმი ნიშნავს მაშინ, როცა ინფექციის გამომწვევი მიკრობი სტრეპტომიცინის მიმართ მგრძნობიარეა და სხვა, ნაკლებად ტოქსიკური ანტიბიოტიკი არ მოქმედებს.

სტრეპტომიცინი კარგად არ შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალურად მიღებისას, ამიტომ გამოიყენება მხოლოდ პარენტერალურად (კუნთში ინექცია). ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა 1-2 საათში. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 90-100%. სტრეპტომიცინი განაწილდება ორგანიზმის უჯრედგარე სითხეში, აღწევს პლაცენტაში და დედის რძეში. ცილებთან შეკავშირება დაბალია (დაახლოებით 30-35%). მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია. ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით გორგლოვანი ფილტრაციით, უცვლელი სახით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) ჯანმრთელ მოზრდილებში შეადგენს 2-3 საათს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას T½ მნიშვნელოვნად იზრდება, რაც მოითხოვს დოზის კორექციას.

სტრეპტომიცინი ამინოგლიკოზიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკია (ATC: J01GA01). მოქმედებს ბაქტერიის რიბოსომებზე, ბლოკავს ცილის სინთეზს, რითაც კლავს ბაქტერიას ან აჩერებს მის ზრდას.

ჩვენებები: ტუბერკულოზი (კომბინირებულ თერაპიაში სხვა ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად), ბრუცელოზი, ჭირი, ტულარემია, ბაქტერიული ენდოკარდიტი (გულის შიდა გარსის ანთება — გენტამიცინის ალტერნატივად), საშარდე გზების სერიოზული ინფექციები. ექიმი ნიშნავს მაშინ, როცა ინფექციის გამომწვევი მიკრობი სტრეპტომიცინის მიმართ მგრძნობიარეა და სხვა, ნაკლებად ტოქსიკური ანტიბიოტიკი არ მოქმედებს.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ სტრეპტომიცინის ან სხვა ამინოგლიკოზიდების (გენტამიცინი, ამიკაცინი) მიმართ; სმენის ნერვი დაზიანებული გაქვთ; გაქვთ მიასთენია გრავისი (კუნთების აუტოიმუნური დაავადება).

სიფრთხილით: თირკმლის უკმარისობისას — ექიმი დოზას შეამცირებს და თირკმლის ფუნქციას გააკონტროლებს. ხანდაზმულ პაციენტებში სმენის და თირკმლის დაზიანების რისკი უფრო მაღალია. ორსულობისას — ნაყოფის სმენის ნერვის დაზიანების რისკი, ნიშნავენ მხოლოდ სიცოცხლისათვის საშიშ მდგომარეობებში.

მოზრდილებში ჩვეულებრივი საწყისი დოზა შეადგენს 1000მგ კუნთში ყოველ 24 საათში ერთხელ, ან 500მგ ყოველ 12 საათში. მძიმე ინფექციების დროს, ან ტუბერკულოზის მკურნალობისას, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 2000მგ-მდე დღეში (1000მგ ორჯერ დღეში). მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2000მგ-ს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და/ან მიღების სიხშირე უნდა გაიზარდოს. მაგალითად, CrCl 10-50 მლ/წთ დროს, დოზა შეიძლება იყოს 500-750მგ ყოველ 24-48 საათში. CrCl <10 მლ/წთ დროს, დოზა შეიძლება იყოს 500-750მგ ყოველ 72-96 საათში. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. მიღების ხერხი: კუნთში ინექცია. ხსნარი უნდა მომზადდეს გამოყენებამდე. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმეზე და ინდივიდუალურ პასუხზე, მაგრამ, როგორც წესი, მერყეობს 2-4 კვირიდან რამდენიმე თვემდე (ტუბერკულოზის შემთხვევაში).

ხშირი გვერდითი მოვლენები: ინექციის ადგილას ტკივილი და შეშუპება, თავბრუსხვევა, გულისრევა.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): ოტოტოქსიკურობა — სმენის შეუქცევადი დაქვეითება ან სიყრუე, ყურებში ზუზუნი, წონასწორობის დარღვევა. ნეფროტოქსიკურობა — თირკმლის ფუნქციის გაუარესება (შარდის რაოდენობის შემცირება, შეშუპება). ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადა — კუნთების სისუსტე, იშვიათად სუნთქვის გაძნელება. ალერგიული რეაქციები — გამონაყარი, ქავილი, ცხელება, იშვიათად ანაფილაქსია.

დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ: სმენა გაგიუარესდათ, ყურებში ზუზუნი გაგიჩნდათ, შარდის რაოდენობა შეგემცირდათ, სუნთქვა გაგიძნელდათ ან სახეზე/ყელზე შეშუპება შეამჩნიეთ.

სიმპტომები: სმენის მკვეთრი დაქვეითება, ყურებში ზუზუნი, თავბრუსხვევა, წონასწორობის დარღვევა, თირკმლის უკმარისობის ნიშნები (შარდის რაოდენობის შემცირება), სუნთქვის გაძნელება.

რა გავაკეთო: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. ჰემოდიალიზი (სისხლის აპარატით გაწმენდა) ნაწილობრივ აშორებს პრეპარატს. წაიღეთ შეფუთვა/ფლაკონი ექიმთან.

სხვა ამინოგლიკოზიდები (გენტამიცინი, ამიკაცინი) — ერთად მიღებისას სმენის და თირკმლის დაზიანების რისკი მკვეთრად იზრდება. ერთდროული გამოყენება დაუშვებელია.

ფუროსემიდი და სხვა მარყუჟოვანი შარდმდენები — ზრდის ოტოტოქსიკურობის (სმენის დაზიანების) რისკს. ექიმს უთხარით, თუ შარდმდენს იღებთ.

კურარის ტიპის კუნთების რელაქსანტები — ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადა ძლიერდება, სუნთქვის გაჩერების რისკი იზრდება. ანესთეზიოლოგს აცნობეთ სტრეპტომიცინის მიღების შესახებ.

ამფოტერიცინი B (სოკოს საწინააღმდეგო) — ორივე პრეპარატი ტოქსიკურია თირკმლისთვის, ერთად გამოყენებისას რისკი ჯამდება. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის ხშირი კონტროლი.

არ მიიღოთ, თუ: ალერგია გაქვთ სტრეპტომიცინის ან სხვა ამინოგლიკოზიდების (გენტამიცინი, ამიკაცინი) მიმართ; სმენის ნერვი დაზიანებული გაქვთ; გაქვთ მიასთენია გრავისი (კუნთების აუტოიმუნური დაავადება).

სიფრთხილით: თირკმლის უკმარისობისას — ექიმი დოზას შეამცირებს და თირკმლის ფუნქციას გააკონტროლებს. ხანდაზმულ პაციენტებში სმენის და თირკმლის დაზიანების რისკი უფრო მაღალია. ორსულობისას — ნაყოფის სმენის ნერვის დაზიანების რისკი, ნიშნავენ მხოლოდ სიცოცხლისათვის საშიშ მდგომარეობებში.

FDA კატეგორია: D. სტრეპტომიცინი აღწევს პლაცენტაში და შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის სმენის ნერვის (VIII კრანიალური ნერვი) შეუქცევადი დაზიანება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი სიყრუე. ამიტომ, ორსულობის დროს სტრეპტომიცინი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს ნაყოფზე პოტენციურ რისკს, განსაკუთრებით სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციების დროს, როდესაც სხვა ანტიბიოტიკები არაეფექტურია. რეკომენდებულია სტრეპტომიცინის გამოყენების თავიდან აცილება ორსულობის პირველ ტრიმესტრში. ლაქტაციის პერიოდში: სტრეპტომიცინი გადადის დედის რძეში მცირე რაოდენობით, თუმცა, როგორც წესი, არ იწვევს გვერდით მოვლენებს ჩვილებში. თუმცა, რისკ-სარგებლის შეფასება აუცილებელია. ძუძუთი კვების შეწყვეტა ან წამლის მიღების შეწყვეტა უნდა განიხილებოდეს ექიმის მიერ.

სტრეპტომიცინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ბავშვებში, თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ოტოტოქსიურობისა და ნეფროტოქსიურობის მაღალი რისკის გამო. დოზირება ბავშვებში განისაზღვრება სხეულის წონის მიხედვით: ჩვეულებრივ 10-20მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში ერთხელ ან ორჯერ შეყვანილი კუნთში. ტუბერკულოზის მკურნალობისას დოზა შეიძლება იყოს 15-30მგ/კგ/დღეში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1000მგ-ს. თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი და სმენის ფუნქციის შეფასება აუცილებელია ბავშვებში, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობისას. ახალშობილებში და ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში სიფრთხილეა საჭირო, რადგან მათი თირკმლის ფუნქცია არასრულყოფილია.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) სტრეპტომიცინის გამოყენებისას იზრდება ოტოტოქსიურობისა და ნეფროტოქსიურობის რისკი, რადგან ასაკთან ერთად ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და სმენის პრობლემები. რეკომენდებულია დოზის შემცირება და თირკმლის ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსის) და სმენის ფუნქციის (აუდიომეტრია) რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის შემთხვევაში, აუცილებელია ურთიერთქმედებების გათვალისწინება სხვა პრეპარატებთან, განსაკუთრებით ნეფროტოქსიკურ ან ოტოტოქსიკურ მედიკამენტებთან.

სტრეპტომიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, წონასწორობის დარღვევა და სმენის პრობლემები, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა გააფრთხილონ, რომ თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღებას და კოორდინაციას, სანამ არ გაირკვევა, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. ფხვნილი მგრძნობიარეა ტენის მიმართ. მომზადებული საინექციო ხსნარი უნდა გამოიყენებულ იქნას დაუყოვნებლივ ან შეინახოს მაცივარში (2-8°C) არა უმეტეს 24 საათისა. პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. ფხვნილი უნდა იქნას გამოყენებული მითითებულ ვადამდე. მომზადებული საინექციო ხსნარის შენახვის ვადა შეზღუდულია (იხ. შენახვის სექცია).