რიფამპიცინი 0.15გ #20კაფ(კიევი

რიფამპიცინი 0.15გ #20კაფ(კიევი (რიფამპიცინი 0.15გ #20კაფ(კიევი)

rifampicinum (rifampicinum) — ATC: J04AM02

capsules · 0.15 g · 20 caps

აქტიური ნივთიერება: rifampicinum (rifampicinum) — 0.15 g.

რიფამპიცინი 0.15გ კაფსულები წარმოადგენს ნარინჯისფერ-ყავისფერ ფხვნილს ან ფხვნილის შემცველ მყარ ჟელატინის კაფსულებს. კაფსულები არის ცილინდრული ფორმის, დაახლოებით 15 მმ სიგრძის. შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 კაფსულას. მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია 2 ბლისტერი (20 კაფსულა).

ATC J04AM02 ·

რიფამპიცინი ბლოკავს ბაქტერიაში რიბონუკლეინის მჟავის (RNA) სინთეზს, რითაც ხელს უშლის მათ გამრავლებას და კლავს მათ.

ძირითადი ჩვენებები: ფილტვის და სხვა ორგანოების ტუბერკულოზი (სხვა ანტიტუბერკულოზურ პრეპარატებთან კომბინაციაში), კეთრი (ჰანსენის დაავადება), ბრუცელოზი, ლეგიონელოზი, სტაფილოკოკური ინფექციები (ოსტეომიელიტი, ენდოკარდიტი), მენინგოკოკური ინფექციის პროფილაქტიკა კონტაქტში მყოფ პირებში.

ინიშნება მძიმე ინფექციების ან ჩვეულებრივი ანტიბიოტიკების მიმართ რეზისტენტობისას. ტუბერკულოზის მკურნალობა გრძელდება 6-9 თვე ან მეტხანს, მხოლოდ კომბინირებული სქემით, არასოდეს მონოთერაპიით.

რიფამპიცინი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, საკვები ამცირებს აბსორბციის სიჩქარეს და ხარისხს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-4 საათში. პლაზმური ცილების მიმართ შეკავშირება შეადგენს 80%-ს. რიფამპიცინი ფართოდ ნაწილდება ორგანიზმის სითხეებსა და ქსოვილებში, მათ შორის ცერებროსპინალურ სითხეში (CSF), თუმცა CSF-ში კონცენტრაცია დამოკიდებულია მენინგების ანთებაზე. მეტაბოლიზმი ძირითადად ხდება ღვიძლში, სადაც ხდება მისი ჰიდროლიზი აქტიური მეტაბოლიტის, 25-O-დეზაცეტილრიფამპიცინის წარმოქმნით, რომელიც ასევე ფლობს ანტიბაქტერიულ აქტივობას. რიფამპიცინი არის CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 ფერმენტების ძლიერი ინდუქტორი, რაც იწვევს სხვა წამლების მეტაბოლიზმის აჩქარებას. ექსკრეცია ხდება ძირითადად ნაღველით (დაახლოებით 60-70%) და თირკმელებით (დაახლოებით 20-30%). თირკმელებით გამოიყოფა როგორც უცვლელი ნივთიერება, ასევე მეტაბოლიტები. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 1.5-5 საათს, თუმცა შეიძლება გაიზარდოს თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის დროს.

რიფამპიცინი ბლოკავს ბაქტერიაში რიბონუკლეინის მჟავის (RNA) სინთეზს, რითაც ხელს უშლის მათ გამრავლებას და კლავს მათ.

ძირითადი ჩვენებები: ფილტვის და სხვა ორგანოების ტუბერკულოზი (სხვა ანტიტუბერკულოზურ პრეპარატებთან კომბინაციაში), კეთრი (ჰანსენის დაავადება), ბრუცელოზი, ლეგიონელოზი, სტაფილოკოკური ინფექციები (ოსტეომიელიტი, ენდოკარდიტი), მენინგოკოკური ინფექციის პროფილაქტიკა კონტაქტში მყოფ პირებში.

ინიშნება მძიმე ინფექციების ან ჩვეულებრივი ანტიბიოტიკების მიმართ რეზისტენტობისას. ტუბერკულოზის მკურნალობა გრძელდება 6-9 თვე ან მეტხანს, მხოლოდ კომბინირებული სქემით, არასოდეს მონოთერაპიით.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია რიფამპიცინზე ან რიფამიცინების ჯგუფზე, გაქვთ სიყვითლე ან ღვიძლის მძიმე დაავადება, ან გადაიტანეთ სიყვითლე ბოლო ერთ თვეში.

სიფრთხილით მიიღეთ და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ღვიძლის ნებისმიერი დაავადება, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება, თირკმლის უკმარისობა, ეპილეფსია, პორფირია. მკურნალობის განმავლობაში რეგულარულად ტარდება ღვიძლის ფუნქციის სისხლის ანალიზი. ამცირებს ჰორმონალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობას — გამოიყენეთ ბარიერული მეთოდი.

მოზრდილებში ტუბერკულოზის მკურნალობისას საწყისი დოზა შეადგენს 450-600 მგ დღეში (დაახლოებით 8-12 მგ/კგ), მაქსიმალური დოზა 1200 მგ დღეში ორ მიღებაზე. სხვა ინფექციების დროს დოზა მერყეობს 600-1200 მგ დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი. მძიმე თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <10 მლ/წთ) და ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, დოზა შეიძლება შემცირდეს 250-300 მგ-მდე დღეში. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B, C) დოზა უნდა შემცირდეს და მკურნალობა დაიწყოს სიფრთხილით, ღვიძლის ფუნქციის ხშირი კონტროლით. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, უზმოზე (ჭამამდე 30 წუთით ადრე ან ჭამის შემდეგ 2 საათში) დიდი რაოდენობით წყალთან ერთად, რათა გაუმჯობესდეს აბსორბცია და შემცირდეს კუჭ-ნაწლავის მხრივ გვერდითი მოვლენები.

ხშირი (10%-ში): გულისრევა, მადის დაქვეითება, მუცლის ტკივილი, დიარეა, თავის ტკივილი. შარდი, ცრემლი, ოფლი და ნერწყვი შეიძლება შეღებვას ნარინჯისფერ-წითლად — ეს ნორმალურია. კონტაქტური ლინზები შეიძლება სამუდამოდ შეიღებოს, ამიტომ მოერიდეთ მათ ტარებას მკურნალობის პერიოდში.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საშიში): ღვიძლის დაზიანება (სიყვითლე, მუქი შარდი, ძლიერი დაღლილობა), თირკმლის მწვავე უკმარისობა, სისხლის ფორმულის ცვლილებები (სისხლდენა, სისხლჩაქცევა, ცხელება), ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, სახის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება). ამ სიმპტომების გამოვლენისას დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

სიმპტომები: სახისა და კანის ნარინჯისფერ-წითლად შეღებვა, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ღვიძლის გადიდება, სიყვითლე, ცნობიერების დაბინდვა. მძიმე შემთხვევებში — ღვიძლის უკმარისობა. მოქმედება: დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. წაიღეთ პრეპარატის შეფუთვა. არ დაელოდოთ სიმპტომების გამწვავებას — ადრეული მკურნალობა გადამწყვეტია.

ჰორმონალური კონტრაცეფცია (აბები, პლასტირი, რგოლი) — რიფამპიცინი მნიშვნელოვნად ამცირებს მათ ეფექტს, ზრდის ორსულობის რისკს. გამოიყენეთ ბარიერული მეთოდი.

ვარფარინი (სისხლის გამათხელებელი) — რიფამპიცინი აჩქარებს ვარფარინის მეტაბოლიზმს, რაც ამცირებს მის ეფექტურობას. საჭიროა დოზის კორექცია და INR-ის ხშირი კონტროლი.

ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი (იმუნოსუპრესანტები) — მათი კონცენტრაცია სისხლში მკვეთრად ეცემა, რაც ზრდის ტრანსპლანტატის მოცილების რისკს.

აივ-ის საწინააღმდეგო პრეპარატები (პროტეაზას ინჰიბიტორები) — რიფამპიცინი ამცირებს მათ ეფექტურობას. კომბინაცია ხშირად უკუნაჩვენებია, ექიმი შეცვლის მკურნალობის სქემას.

მეტადონი — შეიძლება განვითარდეს მოხსნის სინდრომი. ექიმმა შეიძლება საჭირო გახადოს დოზის გაზრდა.

არ მიიღოთ, თუ გაქვთ ალერგია რიფამპიცინზე ან რიფამიცინების ჯგუფზე, გაქვთ სიყვითლე ან ღვიძლის მძიმე დაავადება, ან გადაიტანეთ სიყვითლე ბოლო ერთ თვეში.

სიფრთხილით მიიღეთ და აუცილებლად აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ღვიძლის ნებისმიერი დაავადება, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება, თირკმლის უკმარისობა, ეპილეფსია, პორფირია. მკურნალობის განმავლობაში რეგულარულად ტარდება ღვიძლის ფუნქციის სისხლის ანალიზი. ამცირებს ჰორმონალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობას — გამოიყენეთ ბარიერული მეთოდი.

რიფამპიცინი კატეგორია C FDA-ს მიხედვით. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტერატოგენული ეფექტები. ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. რიფამპიცინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს. ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს მშობიარობის შემდგომი სისხლდენა დედასა და ახალშობილში. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ის გამოიყოფა დედის რძეში და შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები ჩვილებში. თუ პრეპარატის მიღება აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

რიფამპიცინის გამოყენება ბავშვებში, განსაკუთრებით 5 წლამდე ასაკის, უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით და მჭიდრო მონიტორინგით. დოზირება განისაზღვრება ასაკისა და სხეულის წონის მიხედვით. ტუბერკულოზის მკურნალობისას ბავშვებში რეკომენდებული დოზაა 10-20 მგ/კგ დღეში, მაქსიმალური 600 მგ დღეში. ლეპრასა და სხვა ინფექციების დროს დოზირება შეიძლება განსხვავდებოდეს. ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბავშვებში. მონაცემები უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ ახალშობილებსა და ძალიან მცირეწლოვან ბავშვებში შეზღუდულია.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში რიფამპიცინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების შემთხვევაში. ამ ასაკობრივ ჯგუფში გვერდითი მოვლენების, განსაკუთრებით ჰეპატოტოქსიკურობის რისკი შეიძლება იყოს გაზრდილი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში უნდა გაითვალისწინოთ რიფამპიცინის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან. რეკომენდებულია ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი მკურნალობის განმავლობაში. დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არის გამოხატული ორგანოთა ფუნქციის დარღვევა.

რიფამპიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, დაღლილობა, გულისრევა და მხედველობის დაქვეითება, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს უნდა გააფრთხილონ ამის შესახებ და ურჩიონ, თავი შეიკავონ პოტენციურად სახიფათო საქმიანობებისგან, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. დაუშვებელია გაყინვა. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ბლისტერები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა დამოკიდებულია მწარმოებლის რეკომენდაციებზე, თუმცა, როგორც წესი, არ უნდა აღემატებოდეს 2 წელს.

პრეპარატის შენახვის ვადა წარმოებიდან შეადგენს 2 წელს. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. ვარგისიანობის ვადა ითვალისწინებს პროდუქტის სრულ უსაფრთხოებასა და ეფექტურობას სათანადო შენახვის პირობებში.