პრედნიზოლონი 5მგ

Medopred (პრედნიზოლონი 5მგ)

პრედნიზოლონი (Prednisolone) — ATC: H02AB06

tablets · 5 მგ · 30 ც.

აქტიური ნივთიერება: Prednisolone (პრედნიზოლონი) — 5 მგ. მწარმოებელი: Medochemie.

თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ბრტყელი ტაბლეტები ერთ მხარეს გრავირებით 'P' და მეორე მხარეს ხაზით. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ პრედნიზოლონს. ტაბლეტები შეფუთულია ალუმინის/PVC ბლისტერებში, თითოეულ ბლისტერში 10 ტაბლეტი. მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია 3 ან 5 ბლისტერი.

ATC H02AB06 ·

პრედნიზოლონი მიეკუთვნება გლუკოკორტიკოსტეროიდების ჯგუფს (ATC: H02AB06). იგი აქვეითებს ანთებას და ასუსტებს იმუნური სისტემის ზედმეტ აქტივობას. ჩვენებები მოიცავს: რევმატოიდულ ართრიტსა და სხვა აუტოიმუნურ დაავადებებს; ბრონქული ასთმის გამწვავებას; მწვავე ალერგიულ რეაქციებს (მძიმე ალერგიული გამონაყარი, ანგიოშეშუპება); ნაწლავის ანთებით დაავადებებს (კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი); ნეფროზულ სინდრომს; კანის დაავადებებს (ეგზემა, პემფიგუსი); სისხლის დაავადებებს (აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოპენია); ორგანოთა გადანერგვის შემდგომ მოცილების პრევენციას. მოქმედებს უჯრედშიდა რეცეპტორებზე, თრგუნავს ანთებითი ციტოკინების გამომუშავებას და ამცირებს იმუნურ პასუხს. ეფექტი იწყება 1-2 საათში, სრული თერაპიული ეფექტი — რამდენიმე დღეში.

პრედნიზოლონი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 80%-ს. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 70-90%. მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლში მიიღწევა 1-2 საათში. პრედნიზოლონი მეტაბოლიზდება ღვიძლში არააქტიურ მეტაბოლიტებად, ძირითადად სულფატებისა და გლუკურონიდების სახით. CYP3A4 ფერმენტი მონაწილეობს მის მეტაბოლიზმში. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 2-4 საათს. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით მეტაბოლიტების სახით. თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ფარმაკოკინეტიკა შეიძლება შეიცვალოს, თუმცა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები იშვიათია.

პრედნიზოლონი მიეკუთვნება გლუკოკორტიკოსტეროიდების ჯგუფს (ATC: H02AB06). იგი აქვეითებს ანთებას და ასუსტებს იმუნური სისტემის ზედმეტ აქტივობას. ჩვენებები მოიცავს: რევმატოიდულ ართრიტსა და სხვა აუტოიმუნურ დაავადებებს; ბრონქული ასთმის გამწვავებას; მწვავე ალერგიულ რეაქციებს (მძიმე ალერგიული გამონაყარი, ანგიოშეშუპება); ნაწლავის ანთებით დაავადებებს (კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი); ნეფროზულ სინდრომს; კანის დაავადებებს (ეგზემა, პემფიგუსი); სისხლის დაავადებებს (აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოპენია); ორგანოთა გადანერგვის შემდგომ მოცილების პრევენციას. მოქმედებს უჯრედშიდა რეცეპტორებზე, თრგუნავს ანთებითი ციტოკინების გამომუშავებას და ამცირებს იმუნურ პასუხს. ეფექტი იწყება 1-2 საათში, სრული თერაპიული ეფექტი — რამდენიმე დღეში.

უკუჩვენებულია პრედნიზოლონის ან დამხმარე ნივთიერებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას. სისტემური სოკოვანი ინფექციების დროს არ მიიღოთ. სიფრთხილეა საჭირო: კუჭის წყლულის ანამნეზისას; შაქრიანი დიაბეტისას (შეიძლება გააუარესოს კონტროლი); ოსტეოპოროზის დროს; არტერიული ჰიპერტენზიისას; გულის უკმარისობისას; ფსიქიკური აშლილობების ანამნეზისას; თვალის ჰერპესული ინფექციისას; ტუბერკულოზის (აქტიური ან ლატენტური) დროს. არასოდეს შეწყვიტოთ მკურნალობა უეცრად — თირკმელზედა ჯირკვლის კრიზისის საფრთხე. ცოცხალი ვაქცინები (მაგ. BCG, წითელას) არ გაიკეთოთ მკურნალობის პერიოდში.

მოზრდილებში საწყისი დოზა მერყეობს 5-60 მგ დღეში, გაყოფილი 1-4 მიღებაზე, დაავადების სიმძიმის მიხედვით. შემანარჩუნებელი დოზა ინდივიდუალურია და მინიმალურია, რომელიც აკონტროლებს სიმპტომებს. დოზა უნდა გაიზარდოს სტრესის (ინფექცია, ტრავმა, ოპერაცია) დროს. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <50 მლ/წთ) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა სიფრთხილე. ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B) დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, სასურველია დილით, ჭამის შემდეგ, რათა შემცირდეს კუჭ-ნაწლავის დისკომფორტი.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (განსაკუთრებით ხანგრძლივი მიღებისას): მადის მომატება და წონის მატება; შეშუპება (სითხის შეკავება); ძილის დარღვევა, განწყობის ცვლილება, ნერვიულობა; კუჭის აშლილობა, გულისრევა; სისხლში შაქრის მომატება; კანის გათხელება, შეხორცების შეფერხება. სერიოზული გვერდითი მოვლენები (აუცილებლად აცნობეთ ექიმს): კუჭის წყლული ან სისხლდენა (მუცლის ძლიერი ტკივილი, შავი განავალი); ოსტეოპოროზი (ძვლების სიმყიფე) ხანგრძლივი მიღებისას; თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება — განსაკუთრებით უეცარი შეწყვეტისას; ინფექციების რისკის ზრდა (იმუნიტეტის შესუსტება); მხედველობის პრობლემები (კატარაქტა, გლაუკომა); ბავშვებში — ზრდის შეფერხება.

სიმპტომები: შეშუპება, არტერიული წნევის მომატება, სისხლში შაქრის მკვეთრი მატება, ფსიქიკური აგზნება ან დეპრესია, კუჭის ტკივილი. ერთჯერადი მაღალი დოზა იშვიათად საშიშია, მაგრამ ქრონიკული დოზის გადაჭარბება იწვევს კუშინგის სინდრომის ნიშნებს (სახის შეშუპება, წონის მატება, კანის სტრიები). რა გააკეთოთ: დაურეკეთ ექიმს ან სასწრაფოს. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს — მკურნალობა სიმპტომურია.

ვარფარინი და სხვა ანტიკოაგულანტები — სისხლდენის რისკი იზრდება ან მცირდება, INR-ის მონიტორინგი აუცილებელია. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (იბუპროფენი, დიკლოფენაკი) — კუჭ-ნაწლავის წყლულისა და სისხლდენის რისკი მკვეთრად მატულობს. შარდმდენები (ფუროსემიდი, ჰიდროქლორთიაზიდი) — ჰიპოკალიემიის (კალიუმის დაქვეითების) რისკი ორმაგდება. ანტიდიაბეტური პრეპარატები (მეტფორმინი, ინსულინი) — პრედნიზოლონი ზრდის სისხლში შაქარს, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. რიფამპიცინი, ფენიტოინი, ბარბიტურატები — აჩქარებენ პრედნიზოლონის გამოყოფას, ამცირებენ ეფექტს.

უკუჩვენებულია პრედნიზოლონის ან დამხმარე ნივთიერებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას. სისტემური სოკოვანი ინფექციების დროს არ მიიღოთ. სიფრთხილეა საჭირო: კუჭის წყლულის ანამნეზისას; შაქრიანი დიაბეტისას (შეიძლება გააუარესოს კონტროლი); ოსტეოპოროზის დროს; არტერიული ჰიპერტენზიისას; გულის უკმარისობისას; ფსიქიკური აშლილობების ანამნეზისას; თვალის ჰერპესული ინფექციისას; ტუბერკულოზის (აქტიური ან ლატენტური) დროს. არასოდეს შეწყვიტოთ მკურნალობა უეცრად — თირკმელზედა ჯირკვლის კრიზისის საფრთხე. ცოცხალი ვაქცინები (მაგ. BCG, წითელას) არ გაიკეთოთ მკურნალობის პერიოდში.

FDA კატეგორია C. პრედნიზოლონი კვეთს პლაცენტას. ორსულობის დროს გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. გრძელვადიანი გამოყენებისას ორსულობისას შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის ზრდის შეფერხება და თირკმელზედა ჯირკვლის ჰიპოფუნქცია მშობიარობის შემდეგ. ლაქტაციის პერიოდში პრედნიზოლონი გადადის დედის რძეში და შეიძლება დათრგუნოს ჩვილის ზრდა და ენდოგენური კორტიკოსტეროიდების წარმოქმნა. ამიტომ, ძუძუთი კვების პერიოდში პრედნიზოლონის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, ან საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

პედიატრიულ პაციენტებში პრედნიზოლონის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს. დოზა უნდა შეესაბამებოდეს დაავადების სიმძიმეს და ბავშვის წონასა და ასაკს. გრძელვადიანი გამოყენებისას შეიძლება გამოიწვიოს ზრდის შეფერხება. ექიმმა უნდა შეაფასოს სარგებელი-რისკის თანაფარდობა. ბავშვებში დოზის დადგენა ხდება ინდივიდუალურად ექიმის მიერ.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) პრედნიზოლონის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს გვერდითი ეფექტების რისკი, განსაკუთრებით ოსტეოპოროზის, ჰიპერტენზიის, ჰიპოკალიემიის და ინფექციების მიმართ. რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება და რეგულარული მონიტორინგი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება.

პრედნიზოლონმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი ეფექტები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, გუნება-განწყობილების ცვლილება ან მხედველობის დარღვევა. პაციენტებს, რომლებიც განიცდიან ამ სიმპტომებს, უნდა ურჩიონ, რომ არ მართონ ავტომობილი და არ იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი მათზე უარყოფითად არ მოქმედებს.

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისაგან. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. გახსნის შემდეგ (ბლისტერის გახსნა) ტაბლეტები უნდა იქნას გამოყენებული რაც შეიძლება მალე, რათა თავიდან იქნას აცილებული ტენიანობის ზემოქმედება.