პენიცილინი 1 ml

Penicillin (პენიცილინი)

პენიცილინი (Penicillin) — ATC: J01CE01

vial · 1 ml

აქტიური ნივთიერება: Penicillin (პენიცილინი) — 1 ml.

პენიცილინის საინექციო ხსნარი, როგორც წესი, არის უფერო ან ოდნავ მოყვითალო, გამჭვირვალე სითხე. პრეპარატი მოწოდებულია სტერილურ მინის ფლაკონებში (vial), რომელთა მოცულობა დამოკიდებულია დოზაზე. სტანდარტული შეფუთვა შეიძლება შეიცავდეს ერთ ან რამდენიმე ფლაკონს მუყაოს კოლოფში, გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

ATC J01CE01 ·

პენიცილინი არის ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალო ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება ბენზილპენიცილინის ჯგუფს. ის მოქმედებს ბაქტერიების უჯრედული კედლის სინთეზის შეფერხებით, რაც იწვევს მათ განადგურებას. პენიცილინი ეფექტურია სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების წინააღმდეგ, მათ შორის: პნევმონია, ბრონქიტი, ყელის ანთება (სტრეპტოკოკული), კანის ინფექციები (მაგ. ერისიპელა), სიფილისი, გონორეა და სხვა სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები. ასევე გამოიყენება ინფექციების პროფილაქტიკისთვის გარკვეულ მდგომარეობებში, მაგალითად, რევმატიზმის რეციდივის თავიდან ასაცილებლად. პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით, ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული ინექციის სახით.

პენიცილინი ხასიათდება სწრაფი და თითქმის სრული აბსორბციით ინტრამუსკულარული შეყვანის შემდეგ. განაწილება ორგანიზმში ფართოა, აღწევს ქსოვილებში და სხეულის სითხეებში, თუმცა ცერებროსპინალურ სითხეში მისი კონცენტრაცია დაბალია ანთების არარსებობისას. მეტაბოლიზმი ღვიძლში მინიმალურია, ძირითადად გამოიყოფა უცვლელი სახით. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით აქტიური სეკრეციისა და გლომერულური ფილტრაციის გზით. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 60%-ია. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 30-60 წუთს ჯანმრთელ მოზრდილებში, თუმცა თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას მნიშვნელოვნად იზრდება.

პენიცილინი არის ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალო ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება ბენზილპენიცილინის ჯგუფს. ის მოქმედებს ბაქტერიების უჯრედული კედლის სინთეზის შეფერხებით, რაც იწვევს მათ განადგურებას. პენიცილინი ეფექტურია სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების წინააღმდეგ, მათ შორის: პნევმონია, ბრონქიტი, ყელის ანთება (სტრეპტოკოკული), კანის ინფექციები (მაგ. ერისიპელა), სიფილისი, გონორეა და სხვა სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები. ასევე გამოიყენება ინფექციების პროფილაქტიკისთვის გარკვეულ მდგომარეობებში, მაგალითად, რევმატიზმის რეციდივის თავიდან ასაცილებლად. პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით, ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული ინექციის სახით.

არ მიიღოთ პენიცილინი, თუ გაქვთ: ცნობილი ალერგია პენიცილინის ან სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების (მაგ. ცეფალოსპორინები) მიმართ. სიფრთხილით უნდა გამოიყენოთ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ: ალერგიული დაავადებების ისტორია (მაგ. ასთმა, ეგზემა), თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, განსაკუთრებით კოლიტი. პენიცილინის მიღებამდე აუცილებლად აცნობეთ ექიმს თქვენი სამედიცინო ისტორიისა და ყველა მედიკამენტის შესახებ, რომელსაც იღებთ.

მოზრდილებში საწყისი დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმესა და ტიპზე, ჩვეულებრივ მერყეობს 1.2 მილიონი ერთეულიდან 2.4 მილიონ ერთეულამდე დღეში, გაყოფილი 2-4 მიღებაზე ინტრამუსკულარულად. მძიმე ინფექციების დროს დოზა შეიძლება გაიზარდოს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (CrCl < 50 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და/ან გაიზარდოს მიღებებს შორის ინტერვალი. CrCl 10-50 მლ/წთ: დოზა მცირდება 25-50%-ით. CrCl < 10 მლ/წთ: დოზა მცირდება 50-75%-ით. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა სიფრთხილეა რეკომენდებული. პრეპარატი შეჰყავთ მხოლოდ ინტრამუსკულარულად.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: ალერგიული რეაქციები, როგორიცაა გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება. შესაძლოა განვითარდეს გულისრევა, ღებინება, დიარეა. იშვიათად, მაგრამ სერიოზული გვერდითი მოვლენები მოიცავს: ანაფილაქსიური შოკი (სუნთქვის გაძნელება, სახის ან ყელის შეშუპება, თავბრუსხვევა), მძიმე კანის რეაქციები, კლოსტრიდიუმით გამოწვეული კოლიტი (მუცლის ძლიერი ტკივილი, დიარეა სისხლით). ნებისმიერი მძიმე ალერგიული რეაქციის ან უჩვეულო სიმპტომის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

პენიცილინის დოზის გადაჭარბებისას შესაძლოა გამოვლინდეს ნევროლოგიური სიმპტომები, როგორიცაა კრუნჩხვები, განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. ასევე შესაძლებელია გულისრევა, ღებინება და დიარეა. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას.

პენიცილინის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან:

• პრობენეციდი: ზრდის პენიცილინის კონცენტრაციას სისხლში და ახანგრძლივებს მის მოქმედებას.
• მეტოტრექსატი: პენიცილინმა შეიძლება შეამციროს მეტოტრექსატის გამოყოფა, რაც გაზრდის მის ტოქსიკურობას.
• ორალური კონტრაცეპტივები: პენიცილინმა შეიძლება შეამციროს მათი ეფექტურობა, ამიტომ დამატებითი კონტრაცეპციის მეთოდების გამოყენება რეკომენდებულია.
• ანტიკოაგულანტები (მაგ. ვარფარინი): შესაძლოა გაზარდოს სისხლდენის რისკი.
• ბაქტერიოსტატული ანტიბიოტიკები (მაგ. ტეტრაციკლინები, ქლორამფენიკოლი): შესაძლოა შეამცირონ პენიცილინის ეფექტურობა.

არ მიიღოთ პენიცილინი, თუ გაქვთ: ცნობილი ალერგია პენიცილინის ან სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების (მაგ. ცეფალოსპორინები) მიმართ. სიფრთხილით უნდა გამოიყენოთ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ: ალერგიული დაავადებების ისტორია (მაგ. ასთმა, ეგზემა), თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, განსაკუთრებით კოლიტი. პენიცილინის მიღებამდე აუცილებლად აცნობეთ ექიმს თქვენი სამედიცინო ისტორიისა და ყველა მედიკამენტის შესახებ, რომელსაც იღებთ.

პენიცილინი კლასიფიცირებულია FDA-ს მიერ როგორც კატეგორია B ორსულობის დროს. კლინიკური კვლევები არ აჩვენებს ტერატოგენულ ეფექტებს ან ნაყოფზე მავნე ზეგავლენას, როდესაც პენიცილინი გამოიყენება ორსულობის დროს სამედიცინო ჩვენებით. თუმცა, ნებისმიერი მედიკამენტის მსგავსად, მისი გამოყენება ორსულობის პერიოდში უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის მკაცრი მითითებით, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკებს. პენიცილინი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით, ამიტომ ძუძუთი კვების დროს მისი გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე და ბავშვის მდგომარეობის მონიტორინგი.

პედიატრიულ პაციენტებში პენიცილინის დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და წონაზე, ასევე ინფექციის სიმძიმეზე. დოზირება უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ. ზოგადი რეკომენდაციები არსებობს, თუმცა კონკრეტული დოზები და მიღების სქემა ინდივიდუალურად ირჩევა. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით ახალშობილებში ან ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში, საჭიროა დოზის კორექცია თირკმლის ფუნქციის შეუსაბამობის გამო. ზუსტი დოზირებისათვის აუცილებელია პედიატრის კონსულტაცია.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) პენიცილინის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითების გამო. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის (CrCl) შეფასება მკურნალობის დაწყებამდე და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია შესაძლო წამლისმიერი ურთიერთქმედებები. ზოგადად, პენიცილინი კარგად გადაიტანება ხანდაზმულებში, თუ არ არსებობს თირკმლის უკმარისობა ან ალერგიული რეაქციები.

პენიცილინმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა ან ნევროლოგიური დარღვევები, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში, რეკომენდებულია თავი შეიკავოთ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან, სანამ არ დარწმუნდებით, რომ პრეპარატი არ ახდენს უარყოფით გავლენას თქვენს ფსიქომოტორულ აქტივობაზე.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ს შორის. დაიცავით სინათლისა და ტენისაგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. მომზადებული საინექციო ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ ან შეინახოს მაცივარში (2-8°C) არა უმეტეს 24 საათისა, თუ სხვაგვარად არ არის მითითებული მწარმოებლის მიერ.

წარმოების თარიღიდან პრეპარატის შენახვის ვადა შეადგენს 2-3 წელს, მწარმოებლის მიხედვით. გამოყენებამდე ყოველთვის შეამოწმეთ ვარგისიანობის ვადა შეფუთვაზე. მომზადებული საინექციო ხსნარის შენახვის ვადა შეზღუდულია (იხ. Storage სექცია) და არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს მაცივარში შენახვის შემთხვევაში.