პაროქსეტინი 20მგ

Paroxetine (პაროქსეტინი 20მგ)

Paroxetine (Paroxetine) — ATC: N06AB05

tablets ·

აქტიური ნივთიერება: Paroxetine (Paroxetine) — .

პაროქსეტინი 20მგ ტაბლეტები არის მრგვალი, თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, დაფარული გარსით. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 20მგ აქტიურ ნივთიერებას, პაროქსეტინს. ტაბლეტები შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს. შეფუთვა არის მუყაოს კოლოფი, რომელიც შეიცავს 3 ბლისტერს (სულ 30 ტაბლეტი).

ATC N06AB05 ·

პაროქსეტინი (ATC კოდი: N06AB05) მიეკუთვნება სეროტონინის უკუშებოჭერის სელექციური ინჰიბიტორების (SSRI) ჯგუფს. ის ზრდის ტვინში ნეიროტრანსმიტერ სეროტონინის დონეს, რაც ხელს უწყობს განწყობის, ძილისა და მადას რეგულაციას. ძირითადად გამოიყენება:

• დიდი დეპრესიული აშლილობის (MDD) მკურნალობა.
• ობსესიურ-კომპულსური აშლილობის (OCD) მართვა.
• პანიკური აშლილობის, აგორაფობიის ჩათვლით, მკურნალობა.
• სოციალური შფოთვითი აშლილობის (სოციალური ფობია) თერაპია.
• გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის (GAD) და პოსტტრავმული სტრესის აშლილობის (PTSD) მართვა.

პაროქსეტინი უნდა დაინიშნოს ექიმის მიერ, რომელიც შეაფასებს პაციენტის მდგომარეობას და შეარჩევს შესაბამის დოზასა და მკურნალობის ხანგრძლივობას.

პაროქსეტინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, თუმცა ბიოშეღწევადობა მცირდება ღვიძლში პირველადი მეტაბოლიზმის გამო (დაახლოებით 65%). პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 95%-ს. პაროქსეტინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. ძირითადი მეტაბოლური გზებია O-დეალკილირება და N-მეთილირება. CYP2D6 არის ძირითადი ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს მის მეტაბოლიზმში, თუმცა CYP3A4-იც გარკვეულ როლს ასრულებს. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 21-24 საათს. პრეპარატი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 64%) მეტაბოლიტების სახით, ხოლო 1-2% გამოიყოფა უცვლელი სახით. განავლით გამოიყოფა დაახლოებით 34%. თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ფარმაკოკინეტიკა შეიძლება შეიცვალოს, თუმცა კლინიკურად მნიშვნელოვანი კორექცია ყოველთვის არ არის საჭირო.

პაროქსეტინი (ATC კოდი: N06AB05) მიეკუთვნება სეროტონინის უკუშებოჭერის სელექციური ინჰიბიტორების (SSRI) ჯგუფს. ის ზრდის ტვინში ნეიროტრანსმიტერ სეროტონინის დონეს, რაც ხელს უწყობს განწყობის, ძილისა და მადას რეგულაციას. ძირითადად გამოიყენება:

• დიდი დეპრესიული აშლილობის (MDD) მკურნალობა.
• ობსესიურ-კომპულსური აშლილობის (OCD) მართვა.
• პანიკური აშლილობის, აგორაფობიის ჩათვლით, მკურნალობა.
• სოციალური შფოთვითი აშლილობის (სოციალური ფობია) თერაპია.
• გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის (GAD) და პოსტტრავმული სტრესის აშლილობის (PTSD) მართვა.

პაროქსეტინი უნდა დაინიშნოს ექიმის მიერ, რომელიც შეაფასებს პაციენტის მდგომარეობას და შეარჩევს შესაბამის დოზასა და მკურნალობის ხანგრძლივობას.

❌ არ მიიღოთ პაროქსეტინი თუ:

• გაქვთ ალერგია პაროქსეტინის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე.
• იღებთ მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებს (MAOI) ან მიღებიდან 14 დღეზე ნაკლებია, რაც გესმით მათი მიღება.
• იღებთ პимоზიდს (ანტიფსიქოზური პრეპარატი).

⚠ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ:

• გაქვთ ან გქონიათ ბიპოლარული აშლილობა (მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი).
• გაქვთ სისხლდენის დარღვევები ან იღებთ სისხლის გამათხელებელ მედიკამენტებს (მაგ. ვარფარინი).
• გაქვთ ეპილეფსია ან კრუნჩხვები ანამნეზში.
• გქონიათ მანია ან ჰიპომანია.
• გაქვთ გლაუკომა (თვალის შიდა წნევის მომატება).
• გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის პრობლემები.
• გაქვთ შაქრიანი დიაბეტი.
• გაქვთ ჰიპონატრიემია (სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე).
• ხართ ორსულად, გეგმავთ ორსულობას ან ძუძუთი კვებავთ.
• გაქვთ სუიციდური აზრები.

მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 20მგ დღეში ერთხელ, ჩვეულებრივ დილით. დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10მგ-იანი მატებით ყოველკვირეულად, მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 50მგ დღეში. პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (CrCl <30 მლ/წთ) ან ღვიძლის უკმარისობით (Child-Pugh კლასი B ან C), დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს, თუმცა კლინიკური მონაცემები შეზღუდულია. რეკომენდებულია დაწყება დაბალი დოზით და ფრთხილად ტიტრირება. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. არ დაღეჭოთ ან დაფშვნათ ტაბლეტი.

პაროქსეტინის მიღებისას შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი გვერდითი მოვლენები:

ხშირი გვერდითი მოვლენები (≥1/100-დან <1/10-მდე)

• გულისრევა, პირის სიმშრალე, ყაბზობა ან დიარეა.
• თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა ან უძილობა.
• ოფლიანობის მომატება.
• სექსუალური დისფუნქცია (დაბალი ლიბიდო, ერექციული დისფუნქცია, ეაკულაციის დარღვევები).
• დაღლილობა.

სერიოზული გვერდითი მოვლენები (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს ექიმთან დაუყოვნებლივ კონსულტაციას)

• სუიციდური აზრები ან ქცევა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის ცვლილებისას.
• სეროტონინის სინდრომი (მაღალი ტემპერატურა, აგზნება, კანკალი, კუნთების რიგიდობა, არტერიული წნევის ცვლილება).
• სისხლდენის მომატებული რისკი (განსაკუთრებით თუ იღებთ სისხლის გამათხელებელ საშუალებებს).
• მწვავე ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, ქავილი, შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება).
• ჰიპონატრიემია (სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე), განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში.

პაროქსეტინის ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს გულისრევა, ღებინება, ძილიანობა, თავბრუსხვევა, აგზნება, ტრემორი, ტაქიკარდია (გულისცემის აჩქარება) და კრუნჩხვები. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას. დარეკეთ სასწრაფო დახმარებაზე ან გადადით უახლოეს საავადმყოფოში. წაიღეთ წამლის შეფუთვა თან.

• მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორები (MAOI): ამ პრეპარატებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს სეროტონინის სინდრომი, რომელიც სიცოცხლისთვის საშიშია. პაროქსეტინის მიღება უნდა შეწყდეს MAOI-ის მიღებამდე მინიმუმ 14 დღით ადრე, ხოლო MAOI-ის მიღება უნდა შეწყდეს პაროქსეტინის მიღებამდე მინიმუმ 14 დღით ადრე.
• სხვა სეროტონერგული პრეპარატები (მაგ. ტრიპტანები, ტრამადოლი, წმინდა იოანეს ვორტი): ზრდის სეროტონინის სინდრომის რისკს.
• არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAIDs) და ასპირინი: ზრდის კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენის რისკს.
• ანტიკოაგულანტები (მაგ. ვარფარინი): ზრდის სისხლდენის რისკს. საჭიროა ფრთხილად მონიტორინგი.
• პимоზიდი: პაროქსეტინმა შეიძლება გაზარდოს პимоზიდის კონცენტრაცია სისხლში, რაც ზრდის გულის არითმიის რისკს. კომბინაცია უკუნაჩვენებია.

❌ არ მიიღოთ პაროქსეტინი თუ:

• გაქვთ ალერგია პაროქსეტინის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებზე.
• იღებთ მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებს (MAOI) ან მიღებიდან 14 დღეზე ნაკლებია, რაც გესმით მათი მიღება.
• იღებთ პимоზიდს (ანტიფსიქოზური პრეპარატი).

⚠ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ:

• გაქვთ ან გქონიათ ბიპოლარული აშლილობა (მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი).
• გაქვთ სისხლდენის დარღვევები ან იღებთ სისხლის გამათხელებელ მედიკამენტებს (მაგ. ვარფარინი).
• გაქვთ ეპილეფსია ან კრუნჩხვები ანამნეზში.
• გქონიათ მანია ან ჰიპომანია.
• გაქვთ გლაუკომა (თვალის შიდა წნევის მომატება).
• გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის პრობლემები.
• გაქვთ შაქრიანი დიაბეტი.
• გაქვთ ჰიპონატრიემია (სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე).
• ხართ ორსულად, გეგმავთ ორსულობას ან ძუძუთი კვებავთ.
• გაქვთ სუიციდური აზრები.

FDA კატეგორია: C. ორსულობის დროს პაროქსეტინის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პოტენციური სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. ორსულობის მესამე ტრიმესტრში პაროქსეტინის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ახალშობილებში გართულებები, როგორიცაა სუნთქვის გაძნელება, კვების პრობლემები, ტრემორი და სეროტონინის სინდრომის მსგავსი სიმპტომები. ძუძუთი კვების პერიოდში პაროქსეტინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ის გამოიყოფა დედის რძეში და შეიძლება გავლენა მოახდინოს ჩვილზე. ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს პრეპარატის გამოყენების შესახებ გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ექიმმა.

პაროქსეტინის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ზოგიერთ კვლევაში, მოზარდებში ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ, მათ შორის პაროქსეტინმა, აჩვენა სუიციდური აზრებისა და ქცევის გაზრდილი რისკი. ამიტომ, ბავშვებში გამოყენება უკუნაჩვენებია.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) პაროქსეტინი უნდა გამოიყენონ სიფრთხილით. საწყისი დოზა შეიძლება იყოს უფრო დაბალი (მაგ. 10მგ დღეში) და თანდათან გაიზარდოს პაციენტის რეაქციის მიხედვით. ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ასევე, ხანდაზმულ პაციენტებში იზრდება ჰიპონატრიემიის (სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე) განვითარების რისკი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში საჭიროა ურთიერთქმედებების გათვალისწინება.

პაროქსეტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა ძილიანობა, თავბრუსხვევა, დაღლილობა ან მხედველობის დარღვევები. ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტებმა არ უნდა მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი არ ახდენს მათზე უარყოფით გავლენას.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე, 15-25°C-ს შორის. დაიცავით სინათლისა და ტენიანობისაგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

წარმოების თარიღიდან ვარგისიანობის ვადა შეადგენს 3 წელს. გახსნის შემდეგ ბლისტერიდან ამოღებული ტაბლეტები უნდა იქნას გამოყენებული რაც შეიძლება მალე, რათა თავიდან იქნას აცილებული ტენიანობის ზემოქმედება. რეკომენდებულია ტაბლეტების გამოყენება 6 თვის ვადაში შეფუთვის გახსნის შემდეგ, თუმცა ეს დამოკიდებულია შენახვის პირობებზე. კონკრეტული ვადები მითითებული უნდა იყოს შეფუთვაზე.