ოქსიტოცინი 1 ml

Oxytocin (ოქსიტოცინი)

ოქსიტოცინი (Oxytocin) — ATC: H01BB02

ampoule · 1 ml

აქტიური ნივთიერება: Oxytocin (ოქსიტოცინი) — 1 ml.

ოქსიტოცინი არის გამჭვირვალე, უფერო ხსნარი, რომელიც მოთავსებულია 1 მლ-იან შუშის ამპულებში. თითოეული ამპულა შეიცავს 10 საერთაშორისო ერთეულ (IU) ოქსიტოცინს. ამპულები შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, რომელიც შეიცავს 5 ან 10 ამპულას.

ATC H01BB02 ·

ოქსიტოცინი არის ჰორმონი, რომელიც ბუნებრივად წარმოიქმნება ორგანიზმში და მოქმედებს საშვილოსნოს კუნთებზე, იწვევს რა მათ შეკუმშვას. მისი ძირითადი გამოყენებაა მშობიარობის პროცესის სტიმულაცია, როდესაც საშვილოსნოს შეკუმშვა არასაკმარისია ან საჭიროა მშობიარობის დაჩქარება. ასევე, გამოიყენება მშობიარობის შემდეგ საშვილოსნოს შეკუმშვის გასაძლიერებლად და პოსტპარტუმული სისხლდენის (სისხლდენა მშობიარობის შემდეგ) პროფილაქტიკისა და მკურნალობისთვის, რადგან ის ხელს უწყობს საშვილოსნოს შეკუმშვას და სისხლძარღვების შევიწროებას. ATC კოდი H01BB02 მიუთითებს მის კუთვნილებას ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონების ჯგუფში, რომლებიც გამოიყენება გინეკოლოგიაში.

ოქსიტოცინი სწრაფად მეტაბოლიზდება პლაზმაში და ღვიძლში პეპტიდაზების მიერ არააქტიურ მეტაბოლიტებად. მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 3-5 წუთს. პრეპარატის ბიოშეღწევადობა პერორალური მიღებისას ძალიან დაბალია, ამიტომ იგი გამოიყენება მხოლოდ პარენტერალურად (ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად). ოქსიტოცინი არ გროვდება ორგანიზმში. ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით ხდება არააქტიური მეტაბოლიტების სახით.

ოქსიტოცინი არის ჰორმონი, რომელიც ბუნებრივად წარმოიქმნება ორგანიზმში და მოქმედებს საშვილოსნოს კუნთებზე, იწვევს რა მათ შეკუმშვას. მისი ძირითადი გამოყენებაა მშობიარობის პროცესის სტიმულაცია, როდესაც საშვილოსნოს შეკუმშვა არასაკმარისია ან საჭიროა მშობიარობის დაჩქარება. ასევე, გამოიყენება მშობიარობის შემდეგ საშვილოსნოს შეკუმშვის გასაძლიერებლად და პოსტპარტუმული სისხლდენის (სისხლდენა მშობიარობის შემდეგ) პროფილაქტიკისა და მკურნალობისთვის, რადგან ის ხელს უწყობს საშვილოსნოს შეკუმშვას და სისხლძარღვების შევიწროებას. ATC კოდი H01BB02 მიუთითებს მის კუთვნილებას ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონების ჯგუფში, რომლებიც გამოიყენება გინეკოლოგიაში.

ოქსიტოცინი არ უნდა იქნას გამოყენებული, თუ პაციენტს აქვს მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ. ასევე, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ან უკუნაჩვენებია გარკვეულ შემთხვევებში, როგორიცაა: მექანიკური ობსტრუქცია მშობიარობისას, საშვილოსნოს ჰიპერ-ტონუსი, ანამნეზში საშვილოსნოს ქირურგიული ჩარევები (მაგ., საკეისრო კვეთა, მიომექტომია), გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები, ან თუ არსებობს ნაყოფის დისტრესის ნიშნები. პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებებში ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.

დოზირება მკაცრად ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია კლინიკურ სიტუაციაზე და პაციენტის რეაქციაზე. მშობიარობის სტიმულაციისთვის, ინფუზია იწყება 1-2 mIU/წთ სიჩქარით და თანდათან იზრდება 1-2 mIU/წთ ყოველ 15-30 წუთში, სანამ არ მიიღწევა ადეკვატური საშვილოსნოს შეკუმშვა. მაქსიმალური სიჩქარე, როგორც წესი, არ უნდა აღემატებოდეს 20 mIU/წთ, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება მიაღწიოს 40 mIU/წთ-ს. პოსტპარტუმული სისხლდენის პროფილაქტიკისთვის, 10 IU ოქსიტოცინი შეჰყავთ ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად მშობიარობის შემდეგ. საკეისრო კვეთის შემდეგ, 5-10 IU შეჰყავთ ინტრავენურად. თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა საჭიროა ფრთხილად მონიტორინგი.

ოქსიტოცინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სხვადასხვა გვერდითი მოვლენები, განსაკუთრებით თუ დოზა არ არის ადეკვატურად კონტროლირებული. ხშირი გვერდითი მოვლენები მოიცავს გულისრევას, ღებინებას, მუცლის ტკივილს და საშვილოსნოს ჰიპერ-სტიმულაციას (ძალიან ძლიერი ან ხშირი შეკუმშვა). იშვიათად, მაგრამ სერიოზულად, შეიძლება განვითარდეს ჰიპერტენზია (არტერიული წნევის მომატება), ბრადიკარდია (გულისცემის შენელება) ან ტაქიკარდია (გულისცემის აჩქარება) დედასა და ნაყოფში, წყლის ინტოქსიკაცია (ჰიპონატრიემია) დედებში, ასევე საშვილოსნოს რღვევა ან ნაყოფის ჰიპოქსია (ჟანგბადის უკმარისობა).

ოქსიტოცინის დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს საშვილოსნოს ჰიპერ-სტიმულაცია, რაც ვლინდება ძალიან ძლიერი, ხშირი შეკუმშვით. ამან შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის ტკივილი, საშვილოსნოს რღვევა, დედის ჰიპოტენზია ან ჰიპერტენზია, და წყლის ინტოქსიკაცია (ჰიპონატრიემია), რომლის სიმპტომებია თავის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, დაბნეულობა, და მძიმე შემთხვევებში კრუნჩხვები. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, პრეპარატის შეყვანა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს მონიტორინგი. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა დაიწყოს სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობა.

ოქსიტოცინის ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან შედარებით ნაკლებად არის შესწავლილი, თუმცა სიფრთხილეა საჭირო. ზოგადი ანესთეტიკები, განსაკუთრებით ინჰალაციური აგენტები, როგორიცაა ჰალოთანი, შეიძლება გააძლიერონ ოქსიტოცინის ჰიპოტენზიური (წნევის დამწევი) ან კარდიოვაზკულარული ეფექტები. ასევე, ვაზოკონსტრიქტორულ (სისხლძარღვების შემავიწროებელ) პრეპარატებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს არტერიული ჰიპერტენზიის რისკი. სხვა ოქსიტოცინომიმეტური ან ოქსიტოცინის ანტაგონისტი პრეპარატების ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ოქსიტოცინი არ უნდა იქნას გამოყენებული, თუ პაციენტს აქვს მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ. ასევე, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ან უკუნაჩვენებია გარკვეულ შემთხვევებში, როგორიცაა: მექანიკური ობსტრუქცია მშობიარობისას, საშვილოსნოს ჰიპერ-ტონუსი, ანამნეზში საშვილოსნოს ქირურგიული ჩარევები (მაგ., საკეისრო კვეთა, მიომექტომია), გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები, ან თუ არსებობს ნაყოფის დისტრესის ნიშნები. პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებებში ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.

ოქსიტოცინი გამოიყენება ორსულობის დროს მშობიარობის სტიმულაციისთვის და მშობიარობის შემდგომი სისხლდენის პროფილაქტიკისთვის/სამკურნალოდ. FDA კატეგორია: B. მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატი გამოიყენება ორსულობისას, მისი გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებაში ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ნაყოფზე შესაძლო ეფექტები (ჰიპოქსია, ტრავმა) და დედის მხრივ გვერდითი მოვლენები (ჰიპერტენზია, ჰიპერ-სტიმულაცია) მოითხოვს მუდმივ მონიტორინგს. ლაქტაციის პერიოდში ოქსიტოცინის გამოყენება ზოგადად უსაფრთხოდ ითვლება, თუმცა შეიძლება გამოიწვიოს რძის გამოყოფის რეფლექსის გაძლიერება.

ოქსიტოცინი არ გამოიყენება პედიატრიულ პრაქტიკაში, გარდა ძალიან იშვიათი შემთხვევებისა, რომლებიც დაკავშირებულია ორსულობასთან და მშობიარობასთან. ბავშვებში მისი გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

ოქსიტოცინის გამოყენება ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) არ საჭიროებს სპეციალურ დოზის კორექციას, თუმცა, როგორც ყველა პაციენტში, საჭიროა სიფრთხილე და მონიტორინგი, განსაკუთრებით გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის შეფასება.

ოქსიტოცინი გამოიყენება მხოლოდ სამედიცინო დაწესებულებებში ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული შეყვანის სახით, ამიტომ პაციენტები, როგორც წესი, არ არიან აქტიურ მართვის პროცესში პრეპარატის მიღების დროს. თუმცა, პრეპარატის გვერდითმა ეფექტებმა, როგორიცაა თავბრუსხვევა ან გულისრევა, შეიძლება ირიბად იმოქმედოს მართვის უნარზე, თუ პაციენტი თავს იგრძნობს სუსტად.

ოქსიტოცინის ამპულები უნდა ინახებოდეს ოთახის ტემპერატურაზე (15-25°C), სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. გახსნილი ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.

წარმოების თარიღიდან ოქსიტოცინის შენახვის ვადა შეადგენს 24-36 თვეს (დამოკიდებულია მწარმოებელზე), რაც მითითებულია შეფუთვაზე. გახსნილი ამპულა არ უნდა ინახებოდეს.