ნიუკლავი ფორტე 42.9 mg

Newclav Forte (ნიუკლავი ფორტე)

Newclav Forte (Newclav Forte) — ATC: J01CR02

tablets · 42.9 mg

აქტიური ნივთიერება: Newclav Forte (Newclav Forte) — 42.9 mg.

ATC J01CR02 ·

ნიუკლავი ფორტე შეიცავს ორ კომპონენტს: ამოქსიცილინი — პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკი, რომელიც ბაქტერიებს ანადგურებს უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით; კლავულანის მჟავა — ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორი, რომელიც იცავს ამოქსიცილინს ბაქტერიების მიერ გამომუშავებული ფერმენტებისგან. ამ კომბინაციით წამალი აქტიურია იმ ბაქტერიების მიმართაც, რომლებიც ჩვეულებრივ ამოქსიცილინს უძლებენ.

ინიშნება ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების (სინუსიტი, ტონზილიტი, ბრონქიტი, პნევმონია), შუა ყურის ანთების (ოტიტი), საშარდე გზების ინფექციების, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების, აგრეთვე კბილის აბსცესის სამკურნალოდ.

ATC ჯგუფი: J01CR02 — პენიცილინი ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორთან კომბინაციაში.

ნიუკლავი ფორტე შეიცავს ორ კომპონენტს: ამოქსიცილინი — პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკი, რომელიც ბაქტერიებს ანადგურებს უჯრედის კედლის სინთეზის დათრგუნვით; კლავულანის მჟავა — ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორი, რომელიც იცავს ამოქსიცილინს ბაქტერიების მიერ გამომუშავებული ფერმენტებისგან. ამ კომბინაციით წამალი აქტიურია იმ ბაქტერიების მიმართაც, რომლებიც ჩვეულებრივ ამოქსიცილინს უძლებენ.

ინიშნება ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების (სინუსიტი, ტონზილიტი, ბრონქიტი, პნევმონია), შუა ყურის ანთების (ოტიტი), საშარდე გზების ინფექციების, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების, აგრეთვე კბილის აბსცესის სამკურნალოდ.

ATC ჯგუფი: J01CR02 — პენიცილინი ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორთან კომბინაციაში.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია პენიცილინზე, ამოქსიცილინზე ან კლავულანის მჟავაზე; ანამნეზში ამოქსიცილინ/კლავულანატის მიღებამ გამოიწვია ღვიძლის პრობლემები ან სიყვითლე; გაქვთ ინფექციური მონონუკლეოზი (იზრდება გამონაყარის რისკი).

სიფრთხილით (აუცილებლად აცნობეთ ექიმს): ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობა, ალერგიული რეაქციების ანამნეზი (მათ შორის ცეფალოსპორინებზე), ხანგრძლივი მკურნალობა (საჭიროა სისხლისა და ღვიძლის ფუნქციების მონიტორინგი). ბავშვებსა და ხანდაზმულებში დოზას ექიმი ინდივიდუალურად არჩევს.

ხშირი (შეიძლება განუვითარდეს ყოველ მეათე პაციენტს): დიარეა, გულისრევა, შებერილობა. ჩვეულებრივ, ეს სიმპტომები კურსის დასრულების შემდეგ თავისთავად გაივლის. საჭმლის მიღებასთან ერთად ტაბლეტის მიღება ამცირებს კუჭ-ნაწლავის დისკომფორტს.

ნაკლებად ხშირი: კანის გამონაყარი, ქავილი, ღებინება, საჭმლის მონელების დარღვევა, თავბრუსხვევა.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას): ანაფილაქსია (მწვავე ალერგიული რეაქცია — სახის, ხორხის შეშუპება, სუნთქვის გაძნელება) — დაუყოვნებლივ გამოიძახეთ სასწრაფო დახმარება (112). სიყვითლე (კანისა და თვალების გაყვითლება) — ღვიძლის დაზიანების ნიშანი. მძიმე დიარეა სისხლით — ფსევდომემბრანოზული კოლიტის ნიშანი. ამ სიმპტომების გამოვლენისას შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და სასწრაფოდ მიმართეთ ექიმს.

სიმპტომები: მძიმე გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, თავბრუსხვევა. იშვიათად — კრუნჩხვები და თირკმლის ფუნქციის დარღვევა.

რა უნდა გააკეთოთ: დაუყოვნებლივ გამოიძახეთ სასწრაფო დახმარება (112). წაიღეთ წამლის შეფუთვა. არ სცადოთ ღებინების გამოწვევა დამოუკიდებლად. საავადმყოფოში შესაძლებელია კუჭის ამორეცხვა და სიმპტომური მკურნალობა.

ვარფარინი (სისხლის გამათხელებელი) — ანტიბიოტიკმა შეიძლება გააძლიეროს ვარფარინის ეფექტი და გაზარდოს სისხლდენის რისკი. საჭიროა INR-ის მონიტორინგი.

მეთოტრექსატი — ამოქსიცილინმა შეიძლება შეამციროს მეთოტრექსატის გამოყოფა და გაზარდოს მისი ტოქსიურობის რისკი. ექიმი გადაწყვეტს მკურნალობის სქემას.

ორალური კონტრაცეპტივები (ჰორმონალური აბები) — ანტიბიოტიკმა შეიძლება შეამციროს მათი ეფექტურობა. მკურნალობის კურსის განმავლობაში გამოიყენეთ დამატებითი კონტრაცეფციის მეთოდები.

ალოპურინოლი (პოდაგრის სამკურნალო საშუალება) — ერთობლივმა მიღებამ შეიძლება მნიშვნელოვნად გაზარდოს კანის გამონაყარის რისკი.

პრობენეციდი — ზრდის ამოქსიცილინის კონცენტრაციას სისხლში. ექიმმა შეიძლება შეცვალოს დოზა.

არ მიიღოთ, თუ: გაქვთ ალერგია პენიცილინზე, ამოქსიცილინზე ან კლავულანის მჟავაზე; ანამნეზში ამოქსიცილინ/კლავულანატის მიღებამ გამოიწვია ღვიძლის პრობლემები ან სიყვითლე; გაქვთ ინფექციური მონონუკლეოზი (იზრდება გამონაყარის რისკი).

სიფრთხილით (აუცილებლად აცნობეთ ექიმს): ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობა, ალერგიული რეაქციების ანამნეზი (მათ შორის ცეფალოსპორინებზე), ხანგრძლივი მკურნალობა (საჭიროა სისხლისა და ღვიძლის ფუნქციების მონიტორინგი). ბავშვებსა და ხანდაზმულებში დოზას ექიმი ინდივიდუალურად არჩევს.