სრული დოზირების სქემა ასაკისა და მდგომარეობის მიხედვით
მოზრდილთათვის, როგორც საფაღარათე საშუალება: 2-4 კაფსულა (500-1000 მგ ელემენტარული მაგნიუმი) ერთ მიღებაზე, სასურველია საღამოს, საკმარისი რაოდენობით წყალთან ერთად. როგორც მაგნიუმის შემცვლელი თერაპია: 1-2 კაფსულა (250-500 მგ ელემენტარული მაგნიუმი) დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე, ექიმის რეკომენდაციით. თირკმლის ფუნქციის კორექცია: პაციენტებში თირკმლის ზომიერი უკმარისობით (CrCl 30-50 მლ/წთ), დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით. პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (CrCl <30 მლ/წთ) ან ანურიით, პრეპარატი უკუნაჩვენებია. ღვიძლის ფუნქციის კორექცია: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუ არ არსებობს თირკმლის ფუნქციის თანმხლები დარღვევა. მიღების ხერხი: კაფსულები გადაყლაპეთ მთლიანად, დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით წყალთან ერთად. მიღება შესაძლებელია საკვების მიუხედავად, თუმცა საფაღარათე ეფექტის გასაძლიერებლად რეკომენდებულია საღამოს მიღება.
პედიატრიული გამოყენება: 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში მაგნიუმის ციტრატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის საფაღარათე მიზნით, გარდა ექიმის პირდაპირი დანიშნულებისა. 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, დოზა უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, ასაკისა და სხეულის წონის გათვალისწინებით. ზოგადი რეკომენდაცია საფაღარათე ეფექტისთვის: 12-17 წლის ასაკში - 2 კაფსულა (500 მგ) ერთ მიღებაზე. მაგნიუმის დეფიციტის სამკურნალოდ, დოზა და გამოყენების ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად ექიმის მიერ.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) მაგნიუმის ციტრატის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითების გამო. ხანდაზმულებში ხშირად აღინიშნება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, რამაც შეიძლება გაზარდოს ჰიპერმაგნიემიის რისკი. რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექცია. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში, აუცილებელია ურთიერთქმედებების გათვალისწინება სხვა პრეპარატებთან.
სრული ანოტაცია, შემადგენლობა და ფარმაკოკინეტიკა — იხილეთ ინსტრუქციის გვერდი.