ნაპროქსენი 250მგ

Naprosyn (ნაპროქსენი 250მგ)

ნაპროქსენი (Naproxen) — ATC: M01AE02

tablets · 250 მგ · 30 ც.

აქტიური ნივთიერება: Naproxen (ნაპროქსენი) — 250 მგ. მწარმოებელი: Roche.

თეთრი ან თითქმის თეთრი, კრისტალური ფხვნილი. ტაბლეტები არის ოვალური, თეთრი ფერის, დაფარული გარსით. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 250 მგ ნაპროქსენს. შეფუთულია ბლისტერებში, რომელიც მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში. თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს.

ATC M01AE02 ·

ნაპროქსენი მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAID) — ATC კოდი M01AE02 (პროპიონმჟავას წარმოებულები). მოქმედებს ციკლოოქსიგენაზას (COX-1 და COX-2) ფერმენტების დათრგუნვის გზით, რაც ამცირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც ანთების, ტკივილისა და სიცხის მთავარი მედიატორები არიან. ჩვენებები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, ანკილოზირებული სპონდილიტი, პოდაგრის მწვავე შეტევა, მენსტრუალური ტკივილი (დისმენორეა), ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი, თავის ტკივილი, კბილის ტკივილი, პოსტოპერაციული ტკივილი. მოზრდილებისთვის ჩვეულებრივი დოზაა 250–500 მგ ორჯერ დღეში, მაქსიმუმ 1250 მგ/დღეში (პირველ დღეს). კონკრეტულ დოზას ექიმი ადგენს მდგომარეობის სიმძიმის გათვალისწინებით.

ნაპროქსენი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-4 საათში. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 95%. ნაპროქსენი ძლიერ უკავშირდება პლაზმის ცილებს (99%), ძირითადად ალბუმინს. ნაპროქსენი განიცდის ღვიძლში მეტაბოლიზმს, ძირითადად O-დემეთილირების გზით, აქტიური მეტაბოლიტის წარმოქმნით. CYP1A2 და CYP2C9 ფერმენტები მონაწილეობენ მის მეტაბოლიზმში. ნაპროქსენის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 12-17 საათს. პრეპარატი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, შარდში გამოიყოფა უცვლელი ნაპროქსენისა და მისი მეტაბოლიტების სახით. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ექსკრეცია შენელებულია.

ნაპროქსენი მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAID) — ATC კოდი M01AE02 (პროპიონმჟავას წარმოებულები). მოქმედებს ციკლოოქსიგენაზას (COX-1 და COX-2) ფერმენტების დათრგუნვის გზით, რაც ამცირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც ანთების, ტკივილისა და სიცხის მთავარი მედიატორები არიან. ჩვენებები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, ანკილოზირებული სპონდილიტი, პოდაგრის მწვავე შეტევა, მენსტრუალური ტკივილი (დისმენორეა), ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი, თავის ტკივილი, კბილის ტკივილი, პოსტოპერაციული ტკივილი. მოზრდილებისთვის ჩვეულებრივი დოზაა 250–500 მგ ორჯერ დღეში, მაქსიმუმ 1250 მგ/დღეში (პირველ დღეს). კონკრეტულ დოზას ექიმი ადგენს მდგომარეობის სიმძიმის გათვალისწინებით.

უკუჩვენებულია: ნაპროქსენის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID) მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა; ასპირინით ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (NSAID) გამოწვეული ასთმა, ურტიკარია ან რინიტი ანამნეზში; აქტიური კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება ან სისხლდენა; მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III–IV); ორსულობის III ტრიმესტრი. სიფრთხილით: გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები, ჰიპერტენზია, თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ხანდაზმული პაციენტები. ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია სისხლის რეგულარული ანალიზის ჩატარება.

მოზრდილები: რევმატოიდული ართრიტის, ოსტეოართრიტის, ანკილოზირებული სპონდილიტის დროს: საწყისი დოზა 500-1000 მგ დღეში, გაყოფილი 2 მიღებაზე. შემანარჩუნებელი დოზა 500-1000 მგ/დღეში. პოდაგრის მწვავე შეტევის დროს: 750 მგ ერთხელ, შემდეგ 250 მგ ყოველ 8 საათში. დისმენორეის დროს: 500 მგ ერთხელ, შემდეგ 250 მგ ყოველ 6-8 საათში. ძვალ-კუნთოვანი ტკივილის დროს: 250-500 მგ ყოველ 8-12 საათში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1250 მგ-ს (მკურნალობის პირველ დღეს) ან 1000 მგ-ს (შემდგომ დღეებში). თირკმლის ფუნქციის დარღვევა: CrCl <30 მლ/წთ: დოზის შემცირება ან სიფრთხილით მიღება. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: სიფრთხილით მიღება, დოზის შემცირება საჭიროების შემთხვევაში. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღების მიუხედავად, საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად.

ხშირი გვერდითი ეფექტები (>5%): გულისრევა, მუცლის ტკივილი, დისპეფსია (საჭმლის მონელების დარღვევა), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, შეშუპება (სითხის შეკავება), ყაბზობა ან დიარეა. სერიოზული გვერდითი ეფექტები (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა ან წყლული — შეიძლება გამოვლინდეს შავი განავლით ან სისხლიანი ღებინებით; გულ-სისხლძარღვთა გართულებები — გულის შეტევა, ინსულტი (განსაკუთრებით ხანგრძლივი მიღებისას ან მაღალი დოზით); თირკმლის მწვავე უკმარისობა; ალერგიული რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია და სტივენს-ჯონსონის სინდრომი. ნებისმიერი უჩვეულო სიმპტომის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ძილიანობა, თავბრუსხვევა; მძიმე შემთხვევაში — კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, თირკმლის უკმარისობა, გონების დაკარგვა, კრუნჩხვები. მოქმედება: დაუყოვნებლივ დარეკეთ სასწრაფო დახმარებაში (112). არ გამოიწვიოთ ღებინება ექიმის მითითების გარეშე. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს — მკურნალობა სიმპტომურია.

1. ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, აპიქსაბანი) — სისხლდენის რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება; ერთდროული მიღება ექიმის მკაცრი ზედამხედველობის ქვეშ უნდა მოხდეს. 2. ასპირინი (დაბალი დოზა, კარდიოლოგიური) — ნაპროქსენმა შესაძლოა შეაფერხოს ასპირინის ანტითრომბოციტული ეფექტი. 3. აგფ ინჰიბიტორები / სარტანები — ამცირებს ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს და ზრდის თირკმლის დაზიანების რისკს. 4. დიურეტიკები — ეფექტურობა მცირდება და იზრდება ჰიპერკალიემიის საფრთხე. 5. ლითიუმი — ნაპროქსენი ზრდის ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში ტოქსიკურ დონემდე.

უკუჩვენებულია: ნაპროქსენის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID) მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა; ასპირინით ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (NSAID) გამოწვეული ასთმა, ურტიკარია ან რინიტი ანამნეზში; აქტიური კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება ან სისხლდენა; მძიმე გულის უკმარისობა (NYHA III–IV); ორსულობის III ტრიმესტრი. სიფრთხილით: გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები, ჰიპერტენზია, თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ხანდაზმული პაციენტები. ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია სისხლის რეგულარული ანალიზის ჩატარება.

ორსულობის III ტრიმესტრში ნაპროქსენი უკუნაჩვენებია, რადგან მას შეუძლია ნაყოფის არტერიული სადინარის (ductus arteriosus) ნაადრევად დახურვა და პოსტნატალურ პერიოდში ფილტვის ჰიპერტენზიის გამოწვევა. ორსულობის I და II ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. FDA კატეგორია: C (I-II ტრიმესტრი), X (III ტრიმესტრი). ლაქტაცია: ნაპროქსენი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. ძუძუთი კვების დროს პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, განსაკუთრებით ახალშობილებში ან ნაადრევად დაბადებულ ჩვილებში. თუ პრეპარატის მიღება აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ნაპროქსენი არ არის რეკომენდებული 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, გარდა ექიმის სპეციალური მითითებისა და მჭიდრო მონიტორინგისა. 12-18 წლის მოზარდებში დოზირება უნდა შეესაბამებოდეს მოზრდილების დოზას, მდგომარეობის სიმძიმის გათვალისწინებით. ბავშვებში პრეპარატის გამოყენებისას განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის გვერდითი ეფექტების რისკს. ზუსტი დოზირება ბავშვებისთვის უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ, ბავშვის წონისა და კლინიკური მდგომარეობის საფუძველზე.

ხანდაზმულ პაციენტებში ნაპროქსენის გამოყენებისას რეკომენდებულია სიფრთხილე. ხანდაზმულებს აქვთ კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის, წყლულების, თირკმლისა და გულის უკმარისობის განვითარების გაზრდილი რისკი, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ხანგრძლივი მკურნალობისას. რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება და მკურნალობის ხანგრძლივობის მინიმუმამდე დაყვანა. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. პოლიფარმაციის მქონე პაციენტებში ურთიერთქმედებების რისკი იზრდება.

ნაპროქსენმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, დაღლილობა და მხედველობის დარღვევა. ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტებმა არ უნდა მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ მექანიზმებთან, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ორიგინალურ შეფუთვაში.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა არ არის განსაზღვრული, რადგან პრეპარატი ინახება ბლისტერში.