მოქსიფლოქსაცინი 400მგ

Moxifloxacin (მოქსიფლოქსაცინი 400მგ)

Moxifloxacin (Moxifloxacin) — ATC: J01MA14

tablets ·

აქტიური ნივთიერება: Moxifloxacin (Moxifloxacin) — .

მოქსიფლოქსაცინი 400მგ ტაბლეტები არის მოყვითალო-მომწვანო, გარსით დაფარული, ოვალური ფორმის ტაბლეტები. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 400მგ მოქსიფლოქსაცინს (ჰიდროქლორიდის სახით). ტაბლეტები შეფუთულია ბლისტერებში, თითოეული ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს. შეფუთვა არის მუყაოს კოლოფი, რომელიც შეიცავს 1 ან 2 ბლისტერს.

ATC J01MA14 ·

მოქსიფლოქსაცინი 400მგ არის ფტორქინოლონების ჯგუფის ანტიბიოტიკი, რომელიც აფერხებს ბაქტერიების ზრდას. J01MA14 კლასიფიკაციით, ის ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ. ძირითადი ჩვენებებია: მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, პნევმონია (საზოგადოებაში შეძენილი), კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები, მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები. პრეპარატი ინიშნება ექიმის მიერ მხოლოდ მაშინ, როდესაც სხვა ანტიბიოტიკები არ არის ეფექტური ან არ შეიძლება გამოყენებულ იქნას.

მოქსიფლოქსაცინი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 83%-ს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 2-4 საათში (Tmax). პრეპარატი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებში, განსაკუთრებით ფილტვებში, ბრონქულ ლორწოვანში და სინუსებში, სადაც აღწევს თერაპიულ კონცენტრაციებს. მოქსიფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში არააქტიური სულფატისა და გლუკურონიდის კონიუგატების წარმოქმნით. CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4 იზოენზიმები არ მონაწილეობენ მის მეტაბოლიზმში, რაც ამცირებს წამლისმიერ ურთიერთქმედების რისკს ამ ფერმენტებთან დაკავშირებით. ელიმინაციის ნახევრადდაშლის პერიოდი (T½) შეადგენს დაახლოებით 12-15 საათს. პრეპარატი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (დაახლოებით 55% შარდით, აქედან 15% უცვლელი სახით) და ნაწილობრივ ფეკალიებით (დაახლოებით 28%). თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლება, თუმცა მძიმე უკმარისობის დროს რეკომენდებულია სიფრთხილე.

მოქსიფლოქსაცინი 400მგ არის ფტორქინოლონების ჯგუფის ანტიბიოტიკი, რომელიც აფერხებს ბაქტერიების ზრდას. J01MA14 კლასიფიკაციით, ის ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ. ძირითადი ჩვენებებია: მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, პნევმონია (საზოგადოებაში შეძენილი), კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები, მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები. პრეპარატი ინიშნება ექიმის მიერ მხოლოდ მაშინ, როდესაც სხვა ანტიბიოტიკები არ არის ეფექტური ან არ შეიძლება გამოყენებულ იქნას.

❌ არ მიიღოთ მოქსიფლოქსაცინი, თუ გაქვთ ალერგია მოქსიფლოქსაცინის ან სხვა ფტორქინოლონების მიმართ. ❌ არ გამოიყენოთ, თუ ანამნეზში გაქვთ მყესების პრობლემები (ტენდინოპათია), რომელიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონების მიღებასთან. ⚠ სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ: ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის რიტმის დარღვევები, მიასთენია გრავისი, ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები (ეპილეფსია). ექიმს აუცილებლად აცნობეთ, თუ იღებთ სხვა მედიკამენტებს, განსაკუთრებით ანტიკოაგულანტებს (მაგ. ვარფარინი), ანტიარითმულ საშუალებებს, სტეროიდებს.

რეკომენდებული დოზა ზრდასრულთათვის არის 400მგ (1 ტაბლეტი) დღეში ერთხელ. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმძიმეზე, ჩვეულებრივ 5-14 დღე. ტაბლეტი მიიღება პერორალურად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად, საკმარისი რაოდენობით სითხესთან ერთად. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrCl > 30 მლ/წთ) დოზის კორექცია არ არის საჭირო. მძიმე თირკმლის უკმარისობის (CrCl < 30 მლ/წთ) ან ტერმინალური სტადიის თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში, ასევე ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ან მოითხოვს სიფრთხილეს და ექიმის გადაწყვეტილებას. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh A, B, C) დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა მძიმე შემთხვევებში რეკომენდებულია სიფრთხილე. მაქსიმალური რეკომენდებული დღიური დოზაა 400მგ.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (>1/100) მოიცავს: გულისრევას, დიარეას, თავბრუსხვევას, თავის ტკივილს. იშვიათად (>1/1000) შეიძლება აღინიშნოს: ღებინება, მუცლის ტკივილი, კანის გამონაყარი, ქავილი, ვაგინალური კანდიდოზი. სერიოზული გვერდითი მოვლენები (იშვიათი, მაგრამ მოითხოვს დაუყოვნებელ სამედიცინო დახმარებას): ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა (სიყვითლე, მუქი შარდი), ტენდინოპათია (მყესების ანთება ან გახევა, განსაკუთრებით აქილევსის მყესის), პერიფერიული ნეიროპათია (დაბუჟება, ჩხვლეტა კიდურებში), ფსიქიატრიული რეაქციები (შფოთვა, დეპრესია, ჰალუცინაციები), სისხლში შაქრის დონის ცვლილებები (ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია), გულის რიტმის დარღვევები (QT ინტერვალის გახანგრძლივება).

მოქსიფლოქსაცინის ჭარბი დოზის მიღებისას შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, გულის რიტმის დარღვევები. დაუყოვნებლივ მიმართეთ სასწრაფო დახმარებას ან მოწამლულთა ცენტრს. წაიღეთ წამლის შეფუთვა.

მოქსიფლოქსაცინი შეიძლება ურთიერთქმედებდეს შემდეგ პრეპარატებთან: 1. ანტიკოაგულანტები (მაგ. ვარფარინი): ზრდის სისხლდენის რისკს. აუცილებელია სისხლის შედედების მონიტორინგი. 2. ანტიარითმული საშუალებები (მაგ. ამიოდარონი, ქინიდინი): ზრდის გულის რიტმის დარღვევების (QT გახანგრძლივება) რისკს. 3. სტეროიდები (კორტიკოსტეროიდები): ზრდის მყესების გახევის ან გახლეჩის რისკს. 4. ანტაციდები და მინერალური დანამატები (რკინა, თუთია, მაგნიუმი, კალციუმი): ამცირებს მოქსიფლოქსაცინის შეწოვას. მიიღეთ ამ პრეპარატებისგან 4 საათით ადრე ან 2 საათის შემდეგ.

❌ არ მიიღოთ მოქსიფლოქსაცინი, თუ გაქვთ ალერგია მოქსიფლოქსაცინის ან სხვა ფტორქინოლონების მიმართ. ❌ არ გამოიყენოთ, თუ ანამნეზში გაქვთ მყესების პრობლემები (ტენდინოპათია), რომელიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონების მიღებასთან. ⚠ სიფრთხილით მიიღეთ, თუ გაქვთ: ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის რიტმის დარღვევები, მიასთენია გრავისი, ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები (ეპილეფსია). ექიმს აუცილებლად აცნობეთ, თუ იღებთ სხვა მედიკამენტებს, განსაკუთრებით ანტიკოაგულანტებს (მაგ. ვარფარინი), ანტიარითმულ საშუალებებს, სტეროიდებს.

ორსულობის დროს მოქსიფლოქსაცინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის, თუ პოტენციური სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. კვლევებმა არ დაადასტურა ტერატოგენული ეფექტი ცხოველებში, თუმცა ადამიანებზე მონაცემები შეზღუდულია. ფტორქინოლონებს შეუძლიათ ზიანი მიაყენონ ხრტილოვან ქსოვილებს, ამიტომ ორსულობის დროს მისი გამოყენება უკუნაჩვენებია. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის ცნობილი გამოიყოფა თუ არა ის დედის რძეში და რა გავლენას მოახდენს ბავშვზე. თუ მკურნალობა აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს. FDA კატეგორია: C (ორსულობის დროს).

მოქსიფლოქსაცინის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში უკუნაჩვენებია. ფტორქინოლონების ჯგუფის პრეპარატებმა შეიძლება გამოიწვიონ ართროპათია (სახსრების დაზიანება) და ტენდინოპათია (მყესების დაზიანება) მზარდ ორგანიზმში, ამიტომ მათი გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული. არ არსებობს მონაცემები უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ პედიატრიულ პოპულაციაში.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში მოქსიფლოქსაცინის გამოყენებისას განსაკუთრებული დოზის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, თუმცა უნდა გაითვალისწინოთ თირკმლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითება ასაკთან ერთად. ხანდაზმულ პაციენტებში იზრდება QT ინტერვალის გახანგრძლივების და სხვა გულის არითმიების რისკი, განსაკუთრებით თუ ისინი იღებენ სხვა მედიკამენტებს, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, ან აქვთ გულის დაავადებები. აუცილებელია სიფრთხილე და ექიმის რეკომენდაციების ზედმიწევნით დაცვა. Polypharmacy-ის მქონე პაციენტებში, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიკოაგულანტებს, სტეროიდებს ან ანტიარითმულ საშუალებებს, საჭიროა მჭიდრო მონიტორინგი.

მოქსიფლოქსაცინმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სტიმულაცია, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს სატრანსპორტო საშუალების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტებს ურჩევენ, თავი შეიკავონ ისეთი აქტივობებისგან, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაღალ კონცენტრაციას, სანამ არ გაარკვევენ, თუ როგორ მოქმედებს მათზე პრეპარატი.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 15-25°C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას. არ შეინახოთ საყინულეში. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ტაბლეტები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ შენახვის ვადა დამოკიდებულია შეფუთვის ტიპზე და მწარმოებლის რეკომენდაციებზე, თუმცა, როგორც წესი, ბლისტერები ინახება ოთახის ტემპერატურაზე.

წარმოების თარიღიდან შენახვის ვადა შეადგენს 3 წელს. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადა ითვალისწინებს პროდუქტის მთლიანობას და ხარისხს სათანადოდ შენახვის პირობებში.