მექსილეკი ხსნარი საინექციო 50მგ/1მლ 2მლ ამპულა #10

მექსილეკი ხსნარი საინექციო 50მგ/1მლ 2მლ ამპულა #10 (მექსილეკი ხსნარი საინექციო 50მგ/1მლ 2მლ ამპულა #10)

() — ATC:

ampoule · 50 mg · 10 ც.

აქტიური ნივთიერება: **** () — 50 mg. მწარმოებელი: ლეკფარმა.

მექსილეკი ხსნარი საინექციო 50მგ/1მლ წარმოადგენს უფერო ან ოდნავ მოყვითალო, გამჭვირვალე სითხეს. იგი მოთავსებულია 2მლ-იან შუშის ამპულებში. თითოეული ამპულა შეიცავს 100მგ მექსილეტინს (50მგ/1მლ კონცენტრაციით). შეფუთვაში მოთავსებულია 10 ამპულა მუყაოს კოლოფში.

ATC ·

მექსილეტინი ნატრიუმის არხების ბლოკატორია — ამცირებს გულის კუნთის უჯრედების გადაჭარბებულ ელექტრულ აქტივობას და აღადგენს ნორმალურ რითმს. გამოიყენება პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის (გულის სწრაფი ცემის) და პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლიის (ზედმეტი შეკუმშვების) სამკურნალოდ, განსაკუთრებით მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ ან ქრონიკულ შემთხვევებში.

ექიმი ნიშნავს მექსილეტინის ინექციას მაშინ, როცა არითმია სიცოცხლისთვის საშიშია, პაციენტი ტაბლეტს ვერ იღებს ან მწვავე მდგომარეობა სწრაფ ჩარევას მოითხოვს. მკურნალობა მიმდინარეობს კარდიომონიტორინგის პირობებში.

მექსილეტინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღებისას, თუმცა ინტრავენური შეყვანისას ბიოშეღწევადობა 100%-ია. განაწილება ფართოა, უკავშირდება პლაზმის ცილებს დაახლოებით 70%-ით. მეტაბოლიზმი ძირითადად ღვიძლში მიმდინარეობს CYP2D6 და CYP1A2 ფერმენტების მონაწილეობით. CYP2D6 პოლიმორფიზმი გავლენას ახდენს მეტაბოლიზმის სიჩქარეზე. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) შეადგენს 12-20 საათს, რაც შესაძლებელს ხდის დღეში 2-3-ჯერ მიღებას პერორალურად. ექსკრეცია ძირითადად თირკმელებით ხდება, დაახლოებით 10-20% უცვლელი სახით. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას ექსკრეცია მცირდება, ხოლო ღვიძლის უკმარისობისას მეტაბოლიზმი შენელებულია, რაც საჭიროებს დოზის კორექციას.

მექსილეტინი ნატრიუმის არხების ბლოკატორია — ამცირებს გულის კუნთის უჯრედების გადაჭარბებულ ელექტრულ აქტივობას და აღადგენს ნორმალურ რითმს. გამოიყენება პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის (გულის სწრაფი ცემის) და პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლიის (ზედმეტი შეკუმშვების) სამკურნალოდ, განსაკუთრებით მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ ან ქრონიკულ შემთხვევებში.

ექიმი ნიშნავს მექსილეტინის ინექციას მაშინ, როცა არითმია სიცოცხლისთვის საშიშია, პაციენტი ტაბლეტს ვერ იღებს ან მწვავე მდგომარეობა სწრაფ ჩარევას მოითხოვს. მკურნალობა მიმდინარეობს კარდიომონიტორინგის პირობებში.

არ მიიღო, თუ: მექსილეტინზე ან ლიდოკაინზე ალერგია გაქვს; მეორე ან მესამე ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკი გაქვს (გულის გამტარობის მძიმე დარღვევა); გულის მძიმე უკმარისობა გაქვს.

სიფრთხილით: ღვიძლის უკმარისობა, თირკმლის უკმარისობა, გულის უკმარისობა, ეპილეფსია ან კრუნჩხვითი მზაობა, ბრადიკარდია. ამ მდგომარეობებისას ექიმი დოზას ინდივიდუალურად არეგულირებს. კარდიომონიტორინგი სავალდებულოა ინფუზიის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

ინტრავენური შეყვანისას, ზრდასრულ პაციენტებში, საწყისი დოზა შეადგენს 100-250მგ (2-5მლ), რომელიც ნელა შეიყვანება 2-5 წუთის განმავლობაში, ან 50-100მგ/სთ სიჩქარით ინფუზიის სახით, პაციენტის მდგომარეობისა და მონიტორინგის შედეგების მიხედვით. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება იყოს 250-500მგ ყოველ 4-6 საათში, ან 2-4მგ/კგ/სთ ინფუზიის სახით. თირკმლის უკმარისობისას (CrCl <50მლ/წთ) დოზის შემცირება საჭიროა, განსაკუთრებით მძიმე ფორმებისას (CrCl <30მლ/წთ). ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh A, B, C) დოზა უნდა შემცირდეს 50%-მდე და მეტადაც, პაციენტის რეაქციისა და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგის გათვალისწინებით. მძიმე ღვიძლის უკმარისობისას (Child-Pugh C) პრეპარატი უკუნაჩვენებია. მიღების ხერხი: მხოლოდ ინტრავენური შეყვანა სამედიცინო დაწესებულებაში ექიმის მეთვალყურეობით.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (>5%): გულისრევა, ღებინება, თავბრუსხვევა, ტრემორი (ხელების კანკალი), კუჭის არეში დისკომფორტი. ეს ჩვეულებრივ დოზის კორექციით ან თავისთავად მცირდება.

სერიოზული (იშვიათი, მაგრამ მნიშვნელოვანი): გულის რითმის გაუარესება (პროარითმიული ეფექტი), ბრადიკარდია (პულსის მკვეთრი შენელება), არტერიული წნევის დაქვეითება, კრუნჩხვები, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. დაუყოვნებლივ აცნობე სამედიცინო პერსონალს, თუ გრძნობ გულის ფრიალს, მძიმე თავბრუსხვევას, მხედველობის დაბინდვას ან ცნობიერების შეცვლას.

სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, კრუნჩხვები, ცნობიერების დაკარგვა, გულის რითმის მძიმე დარღვევა, არტერიული წნევის დაქვეითება, გულის გაჩერება. რადგან პრეპარატი საავადმყოფოში შეჰყავთ, პერსონალი მაშინვე იმოქმედებს. თუ ინფუზიის დროს რაიმე საეჭვო სიმპტომს შეამჩნევ, დაუყოვნებლივ აცნობე ექიმს ან ექთანს.

ლიდოკაინი და სხვა IB კლასის ანტიარითმული საშუალებები — ტოქსიკურობის რისკი ორმაგდება. ერთდროული გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

თეოფილინი (ასთმის საწინააღმდეგო პრეპარატი) — მექსილეტინი ზრდის თეოფილინის კონცენტრაციას სისხლში, რაც ტოქსიკურობას იწვევს. ექიმი ადგუფტირებს დოზას.

ციმეტიდინი (კუჭის მჟავიანობის დამწევი) — ზრდის მექსილეტინის დონეს სისხლში. საჭიროა მონიტორინგი.

რიფამპიცინი (ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პრეპარატი) — ამცირებს მექსილეტინის ეფექტს. შესაძლოა დოზის კორექცია დასჭირდეს.

ფენიტოინი (ეპილეფსიის საწინააღმდეგო პრეპარატი) — ასევე ამცირებს მექსილეტინის ეფექტურობას.

არ მიიღო, თუ: მექსილეტინზე ან ლიდოკაინზე ალერგია გაქვს; მეორე ან მესამე ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკი გაქვს (გულის გამტარობის მძიმე დარღვევა); გულის მძიმე უკმარისობა გაქვს.

სიფრთხილით: ღვიძლის უკმარისობა, თირკმლის უკმარისობა, გულის უკმარისობა, ეპილეფსია ან კრუნჩხვითი მზაობა, ბრადიკარდია. ამ მდგომარეობებისას ექიმი დოზას ინდივიდუალურად არეგულირებს. კარდიომონიტორინგი სავალდებულოა ინფუზიის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

ორსულობა: FDA კატეგორია C. მექსილეტინი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ტოქსიკურობა ნაყოფისთვის, მაგრამ ადამიანებზე ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა. პრეპარატი უნდა დაინიშნოს ორსულობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ორსულობის მესამე ტრიმესტრში. ლაქტაცია: მექსილეტინი გამოიყოფა დედის რძეში. ძუძუთი კვების დროს პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან შესაძლებელია ჩვილზე გვერდითი ეფექტების განვითარება. თუ მკურნალობა აუცილებელია, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

მექსილეტინის გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს საკმარისი კლინიკური მონაცემები მისი უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ პედიატრიულ პოპულაციაში. დოზირება და უსაფრთხოება ბავშვებში დადგენილი არ არის. ნებისმიერი გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის გადაწყვეტილებით, უკიდურესად იშვიათ და სპეციფიკურ შემთხვევებში, მკაცრი მონიტორინგის პირობებში.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები შეიძლება შეიცვალოს თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის შესაძლო დაქვეითების გამო. რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება უფრო დაბალი დოზებით და ფრთხილად ტიტრაცია. აუცილებელია თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების რეგულარული მონიტორინგი. ხანდაზმულ პაციენტებში პოლიფარმაციის რისკი მაღალია, ამიტომ წამლის ურთიერთქმედებების გათვალისწინება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია.

მექსილეტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ტრემორი და მხედველობის დარღვევა. ამ სიმპტომების გამოვლენისას, პაციენტებს უნდა გააფრთხილონ, რომ არ მართონ ავტომობილი ან არ იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ დარწმუნდებიან, რომ პრეპარატი მათზე უარყოფით გავლენას არ ახდენს.

ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში. გახსნის შემდეგ დაუყოვნებლივ გამოსაყენებელი.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. გახსნის შემდგომი შენახვის ვადა არ ვრცელდება ამპულაზე, რადგან ის ერთჯერადი გამოყენებისთვისაა განკუთვნილი.