მაგნიუმის სულფატი 25% 5მლ#50ა

მაგნიუმის სულფატი 25% 5მლ#50ა (მაგნიუმის სულფატი 25% 5მლ#50ა)

magnesii sulfas (magnesii sulfas) — ATC: A12CC02

ა · 25% · 50 ampoules

აქტიური ნივთიერება: magnesii sulfas (magnesii sulfas) — 25%.

მაგნიუმის სულფატი 25% არის უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი, რომელიც მოთავსებულია 5 მლ-იან მინის ამპულებში. ამპულები შეფუთულია მუყაოს კოლოფში, თითოეულ კოლოფში 50 ამპულა. ხსნარი განკუთვნილია პარენტერალური ან პერორალური გამოყენებისთვის.

ATC A12CC02 ·

მაგნიუმის სულფატი (INN: magnesii sulfas, ATC: A12CC02) არის მინერალური დანამატი, რომელიც გამოიყენება მაგნიუმის დეფიციტის სამკურნალოდ, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც კვებითი მიღება არასაკმარისია. მაგნიუმი აუცილებელია მრავალი ფერმენტული რეაქციისთვის, ნერვული იმპულსების გადაცემისთვის, კუნთების შეკუმშვისთვის და გულის რითმის რეგულაციისთვის. პრეპარატი ასევე გამოიყენება როგორც ოსმოსური საფაღარათო საშუალება, რაც ხელს უწყობს ნაწლავების დაცლას ყაბზობისას. ხშირად გამოიყენება სამედიცინო დაწესებულებებში ინექციების სახით, ზოგჯერ კი პერორალურად.

მაგნიუმის სულფატის აბსორბცია პერორალური მიღებისას დამოკიდებულია ნაწლავის ფუნქციაზე და მაგნიუმის სტატუსზე; ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებში აბსორბცია შეზღუდულია, თუმცა დიარეის გამოწვევისას შეიძლება გაიზარდოს. ინტრავენური შეყვანისას აბსორბცია სრულია. მაგნიუმი ფართოდ ნაწილდება უჯრედგარე და უჯრედშიდა სითხეებში, ძირითადად ძვლებში და კუნთებში. მეტაბოლიზმი ღვიძლში არ ხდება. ექსკრეცია ხდება ძირითადად თირკმელებით. მაგნიუმის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (T½) მერყეობს, მაგრამ ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პირებში შეადგენს დაახლოებით 20-30 საათს. თირკმლის უკმარისობისას T½ მნიშვნელოვნად იზრდება.

მაგნიუმის სულფატი (INN: magnesii sulfas, ATC: A12CC02) არის მინერალური დანამატი, რომელიც გამოიყენება მაგნიუმის დეფიციტის სამკურნალოდ, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც კვებითი მიღება არასაკმარისია. მაგნიუმი აუცილებელია მრავალი ფერმენტული რეაქციისთვის, ნერვული იმპულსების გადაცემისთვის, კუნთების შეკუმშვისთვის და გულის რითმის რეგულაციისთვის. პრეპარატი ასევე გამოიყენება როგორც ოსმოსური საფაღარათო საშუალება, რაც ხელს უწყობს ნაწლავების დაცლას ყაბზობისას. ხშირად გამოიყენება სამედიცინო დაწესებულებებში ინექციების სახით, ზოგჯერ კი პერორალურად.

❌ არ მიიღოთ მაგნიუმის სულფატი, თუ გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ. ❌ სიფრთხილით გამოიყენეთ პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით, რადგან მაგნიუმის ექსკრეცია შეიძლება შემცირდეს. ❌ არ გამოიყენოთ ნაწლავების გაუვალობის, აპენდიციტის, წყლულოვანი კოლიტის ან სხვა მწვავე მუცლის ტკივილის სიმპტომების დროს ექიმის კონსულტაციის გარეშე. ⚠ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ გარკვეულ მედიკამენტებს (მაგ., ტეტრაციკლინის ან ფტორქინოლონის ჯგუფის ანტიბიოტიკები, ბისფოსფონატები), უნდა გაითვალისწინონ მაგნიუმის სულფატთან ურთიერთქმედების შესაძლებლობა.

პერორალური მიღება (საფაღარათო საშუალება): ჩვეულებრივ, 10-30 გრამი (40-120 მმოლ) ერთჯერადი დოზა, გახსნილი 200-250 მლ წყალში. ინტრამუსკულარული ან ინტრავენური შეყვანა (მაგნიუმის დეფიციტისას): ზრდასრულთათვის საწყისი დოზა შეიძლება იყოს 5 გრამი (40 მმოლ), რომელიც შეჰყავთ ნელა ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. შემანარჩუნებელი დოზა დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე და მაგნიუმის დონის მონიტორინგზე. თირკმლის უკმარისობა: პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებით (CrCl <30 მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს და საჭიროა სიფრთხილე ჰიპერმაგნიემიის რისკის გამო. ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის ფუნქციის კორექცია, როგორც წესი, არ არის საჭირო, რადგან პრეპარატი არ მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მიღების ხერხი: პერორალურად (გახსნილი წყალში) ან ინექციის სახით (ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად) ექიმის დანიშნულებით.

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები დაკავშირებულია კუჭ-ნაწლავის ტრაქტთან, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი და დიარეა (განსაკუთრებით საფაღარათო ეფექტისას). იშვიათად შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმაგნიემია (სისხლში მაგნიუმის მომატებული დონე), რაც ვლინდება ლეთარგიით, კუნთების სისუსტით, არტერიული წნევის დაქვეითებით, სახის სიწითლით, გულის რითმის დარღვევით და სუნთქვის გაძნელებით. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია გულის გაჩერება. ინექციის ადგილას შეიძლება აღინიშნოს ტკივილი, სიწითლე ან შეშუპება.

მაგნიუმის სულფატის ჭარბი დოზის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერმაგნიემია, რომლის სიმპტომებია: გულისრევა, ღებინება, კუნთების სისუსტე, ლეთარგია, არტერიული წნევის დაქვეითება, სახის სიწითლე, გულის რითმის დარღვევა (ბრადიკარდია) და სუნთქვის დათრგუნვა. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია კომა და გულის გაჩერება. თუ ეჭვობთ ჭარბ დოზაზე, დაუყოვნებლივ მიმართეთ სამედიცინო დახმარებას ან დაურეკეთ სასწრაფოს.

მაგნიუმის სულფატმა შეიძლება შეამციროს გარკვეული პერორალური მედიკამენტების შეწოვა, როგორიცაა:

• ტეტრაციკლინები და ფტორქინოლონები (ანტიბიოტიკები) — მაგნიუმის სულფატის მიღება უნდა მოხდეს ამ ანტიბიოტიკების მიღებიდან მინიმუმ 2-3 საათის შემდეგ ან 2-3 საათით ადრე.
• ბისფოსფონატები (ოსტეოპოროზის სამკურნალო პრეპარატები) — მაგნიუმის სულფატმა შეიძლება შეამციროს მათი ეფექტურობა. საჭიროა ინტერვალის დაცვა.
• გულის გლიკოზიდები — მაგნიუმმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს გულის გლიკოზიდების კარდიოტონულ ეფექტზე.

❌ არ მიიღოთ მაგნიუმის სულფატი, თუ გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ. ❌ სიფრთხილით გამოიყენეთ პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით, რადგან მაგნიუმის ექსკრეცია შეიძლება შემცირდეს. ❌ არ გამოიყენოთ ნაწლავების გაუვალობის, აპენდიციტის, წყლულოვანი კოლიტის ან სხვა მწვავე მუცლის ტკივილის სიმპტომების დროს ექიმის კონსულტაციის გარეშე. ⚠ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ გარკვეულ მედიკამენტებს (მაგ., ტეტრაციკლინის ან ფტორქინოლონის ჯგუფის ანტიბიოტიკები, ბისფოსფონატები), უნდა გაითვალისწინონ მაგნიუმის სულფატთან ურთიერთქმედების შესაძლებლობა.

FDA კატეგორია: B. ორსულობისას მაგნიუმის სულფატი შეიძლება გამოყენებულ იქნას მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში, ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით პრეეკლამფსიის სამკურნალოდ. თუმცა, არსებობს გარკვეული მონაცემები, რომ პერორალურმა მაგნიუმმა შეიძლება გაზარდოს თანდაყოლილი მანკების რისკი (განსაკუთრებით ძვლოვანი სისტემის) მაღალი დოზებით. ინტრავენური მაგნიუმის სულფატის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს დედის ჰიპოტენზია და ნაყოფის რესპირატორული დეპრესია. ლაქტაცია: მაგნიუმი გამოიყოფა დედის რძეში, თუმცა პერორალური მიღებისას თერაპიული დოზებით სისტემური აბსორბცია ბავშვისთვის მინიმალურია. ინტრავენური გამოყენებისას რეკომენდებულია ძუძუთი კვების შეწყვეტა ან სიფრთხილე. ზოგადი რეკომენდაცია: ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში გამოყენება მხოლოდ ექიმის რჩევით.

ბავშვებში მაგნიუმის სულფატის გამოყენება, განსაკუთრებით ინექციების სახით, უნდა მოხდეს მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით და მჭიდრო მონიტორინგით. დოზირება დამოკიდებულია ბავშვის ასაკზე, წონაზე და კლინიკურ მდგომარეობაზე. პერორალური გამოყენება საფაღარათო საშუალებად: 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში დოზა შეადგენს 5-10 გრამს. 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოყენება არ არის რეკომენდებული ექიმის კონსულტაციის გარეშე. ჰიპერმაგნიემიის რისკი უფრო მაღალია ახალშობილებსა და მცირეწლოვან ბავშვებში თირკმლის ფუნქციის არასრულფასოვნების გამო.

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პირებში, მაგნიუმის სულფატის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე. შესაძლებელია მაგნიუმის ექსკრეციის დაქვეითება, რაც ზრდის ჰიპერმაგნიემიის რისკს. რეკომენდებულია დოზის კორექცია და თირკმლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი. Polypharmacy-ის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია პოტენციური წამლისმიერი ურთიერთქმედებები.

მაგნიუმის სულფატმა, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ინტრავენური შეყვანისას, შეიძლება გამოიწვიოს ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა, რაც ვლინდება ძილიანობით, თავბრუსხვევით ან კუნთების სისუსტით. ამ სიმპტომების გამოვლენისას რეკომენდებულია ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან თავის შეკავება.

ინახება 25°C-ზე ნაკლებ ტემპერატურაზე. დაცული უნდა იყოს სინათლისა და ტენისგან. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ამპულები უნდა ინახებოდეს ორიგინალ შეფუთვაში.

წარმოების თარიღიდან 3 წელი. გახსნის შემდეგ დარჩენილი ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული. ამპულა უნდა იქნას გამოყენებული გახსნისთანავე.